Φιλική συμβουλή: κόψε το γίδι τον Τζήμερο γιατί φυραίνει εγκεφάλους!
Πάντα είχα απορία πώς ο Τζήμερος έχει άποψη για τα πάντα. Τι δουλειά ακριβώς κάνει; Όχι την κομματική, εννοώ την κανονική δουλειά.
Καθεστώτα τύπου flat-tax για ΟΛΟΥΣ (φυσικά & νομικά πρόσωπα), με όλα τα έξοδα να εκπίπτουν κ.λπ. έχουν εφαρμοστεί ΜΟΝΟ σε υπανάπτυκτες Μπανανίες κι ακόμη κι εκεί σε αρκετές περιπτώσεις απέτυχαν (π.χ. Βουλγαρία)... Αν ένα κράτος ΘΕΛΕΙ να μην φοροδιαφεύγουν οι πολίτες (η Ελλάδα προφανώς δεν ανήκει σ' αυτή την κατηγορία) έχει εδώ και δεκαετίες ΟΛΑ τα μέσα να τους εμποδίσει (ηλεκτρονικές συναλλαγές & διασταυρώσεις παντού, σκληρές ποινές στους παραβάτες κ.λπ.)...
Και πώς θα βιοπορίζεται το παρασιτικό υποκράτος όπως λογιστές, δικηγόροι; Πάντα διαβάζουμε και μια μπόμπα για κλεμμένα εισοδήματα αλλά ποτέ δεν μαθαίνουμε την κατάληξη αφού ...εκτίσει την ποινή. Ξαναβγαίνει στην κοινωνία;
Σχετικά με το τελευταίο ποστ μου επειδή δέχθηκα προσωπική κριτική με προσωπικά (αχαρακτήριστα) μηνύματα, δεν κατηγορώ την Ελλάδα. Κατηγορώ την νοοτροπία των Ελλήνων εκείνων που χρησιμοποιούν την ιδιότητα ότι αγαπούν και είναι δεμένοι με τα ιερά χώματα της πατρίδας, με σκοπό να μην απογαλακτίζονται και να μην αναλαμβάνουν την ευθύνη ότι μεγάλωσαν, και πρέπει να δουλέψουν. Αν η δουλειά είναι στη Μοζαμβίκη, εννοείται ότι θα πρέπει να πάει στη Μοζαμβίκη. Γιατί θα πρέπει να βάλουμε το κομματικό μέσο για να βολέψουμε τον ανεπάγγελτο κοπρίτη και έτσι το επιτελικό κράτος να είναι γεμάτο από τέτοιους; Γιατί θα πρέπει να ραντίζουμε κοινωνικά επιδόματα και καλάθια της νοικοκυράς αντί να δημιουργούμε προϋποθέσεις για σοβαρές δουλειές; Έτσι και ο προϋπολογισμός δεν θα επιβαρύνεται από αλόγιστες δαπάνες σε μη αναξιοπαθούντες και φυσικά, το κέρδος από την σωστή διαχείριση θα δίνεται σε όσους πραγματικά δεν μπορούν να εργαστούν. Ακόμη δεν έχουμε λύσει βασικά στοιχεία του κοινωνικού κράτους δικαίου.
Πριν μου την πείτε ότι πονάνε κάποιοι την Ελλάδα περισσότερο από κάποιους άλλους. Εφόσον την πονάτε εσείς οι κάποιοι και είστε δεμένοι με τα χώματα, δέντρα, πέτρες, σκατά πουλιών στα πεζοδρόμια, κολλημένες τσίχλες σε παγκάκια, κτλ τι ακριβώς κάνετε ως δείγμα αγάπης;
Ποια είναι κατά τη γνώμη σου τα σοβαρότερα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας;
Η κοινωνική αμορφωσιά σε ζητήματα του 21ου αιώνα, η ανθρώπινη αδιαφορά σε επίπεδο καθημερινής ζωής, η απουσία περιβαλλοντικής συνείδησης (να σου δείξω κάδους να ξεράσεις και από τα μάτια), η απουσία εθνικής συνείδησης σε επίπεδο βελτίωσης της κοινωνικής ευημερίας (και όχι εθνικών πανηγυριών).
Όσοι γράφετε σε αυτό το θέμα ενδεχομένως έχετε γονείς από πίσω, οι οποίοι μπορούν να στηρίξουν τα πρώτα βήματά σας ως "επιχειρηματίες" στην Ελλάδα ή για μετανάστευση στο εξωτερικό. Δεν είναι όμως όλοι οι άνθρωποι το ίδιο, καθώς είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξεκινήσει κάτι δικό του ένας νέος απόφοιτος στην Ελλάδα, ακόμη και με επιδότηση (πχ ΕΣΠΑ) για τον απλό λόγο ότι δεν έχει εδραιωμένο πελατολόγιο και επιπλέον ότι η αγορά είναι απελπιστικά μικρή για να αποφέρει κέρδη σε αυτόν που ξεκινάει από την αρχή.
Πρέπει κάποτε οι άνθρωποι να πιστέψουν ότι μπορούν να κινήσουν και τη Γη αν χρειαστεί. Το ΕΣΠΑ δεν είναι λύση. Λύση είναι μια αρχή αλλά θα πρέπει να εξεταστούν κάποιες θυσίες και τι ανταπόδοση θα φέρουν. Τα πάντα στη ζωή είναι μια διαχείριση κινδύνου.
Η λύση της μετανάστευσης στο εξωτερικό έρχεται να λύσει αυτό το πρόβλημα, εν μέρει, αλλά χρειάζεται οπωσδήποτε ένα πρώτο κεφάλαιο για να γίνει αυτό το βήμα. Άρα μιλάμε για τουλάχιστον μεσαία τάξη, με κάποια επιφάνεια. Εμείς που είχαμε την ατυχία να έχουμε οικογένεια της εργατικής τάξης, δεν μπορούμε να έχουμε δεδομένα κάποια πράγματα. Πιστέψτε με, χρειάζεται υπερπροσπάθεια για να ξεφύγεις από την προκατάληψη του "ααα, αυτός έχει πατέρα εργάτη" ή "αυτός είναι από χωριό" όταν προσπαθείς να βρεις δουλειά.
Όχι. Να στο ξαναπώ; Όχι εις το τετράγωνο. Στον δυτικό κόσμο εφόσον είσαι Έλληνας έχει δυο πλεονεκτήματα σε σχέση με τον Βιετναμέζο οδηγό λεωφορείου ή Σουριναμέζο στέλεχος πολυεθνικής στη Γερμανία:
* δεν χρειάζεσαι βίζα εργασίας (δύσκολοι όροι ανενέωσης, δύσκολες εξετάσεις υποδοχής)
* υπάρχει ταμείο ανεργίας και παρέχει ειδικά συμβουλευτικά σεμινάρια, κοινωνικό επίδομα, κτλ με σκοπό να βρεις δουλειά και να σταματήσεις το επίδομα.
Λύσεις υπάρχουν. Το να κοτσάρουμε την "εργατική τάξη-φτώχεια-και Κοκκινιά" ίσως αποτελεί ένα άλλοθι μοιρολατρίας. Δεν σε ξέρω προσωπικά. Σε αγαπώ, σε εκτιμώ τόσα χρόνια που σε ξέρω έστω και σε ένα φόρουμ, αλλά νομίζω ότι η ΕΕ δεν είναι Αφρικάνικη ένωση. Έχουμε περισσότερα δικαιώματα ως πολίτες της ΕΕ από όσα έχουμε ως πολίτες της Ελλάδας.
Ξέρεις γιατί είναι υπάλληλοι;
Αφενός γιατί όσα κι αν αποταμιεύσουν δε θα τους φτάσουν ποτέ είτε για να κάνουν κάτι σοβαρό δικό τους εκεί πέρα είτε για να ρίξουν κάποια στιγμή μια μούντζα σε όλα αυτά και ν' αυτοσυνταξιοδοτηθούν σε καλή ηλικία, αφετέρου γιατί οι θέσεις εργασίας ειδικά στις μεγάλες πολυεθνικές (που είναι και ο «κανόνας» στα ανεπτυγμένα Δυτικά κράτη) είναι έτσι δομημένες ώστε να κρατούν τον υπάλληλο έξω απ' τη «μεγάλη εικόνα» της επιχείρησης για να μη βρεθεί ποτέ σε θέση να την ανταγωνιστεί!
Σε σοβαρές εταιρίες ή οργανισμούς που ασχολούνται με σχεδιασμό οικονομικών, κοινωνικών σεναρίων για δέκτες π.χ. ασφαλισμένους, φοιτητές, πολίτες, κτλ δεν τους συμφέρει αυτό γιατί έτσι θα καταστραφούν. Ακόμη και αν η επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό δεν έχει τη σημασία του asset όπως αυτό ορίζεται, παίζει σημαντικό ρόλο στην δυναμική επίλυση για το βέλτιστο κέρδος του φορέα (επιχείρησης, εταιρίας) που θα ωφεληθεί από αυτό. Αν προσλαμβάνεται προσωπικό με σκοπό να απολύεται: βάση των μαθηματικών που ξέρω, έχει μεγάλο κόστος (ζημία) η συνεχής επαναπροκήρυξη θέσεων εργασίας και όλη η διαδικασία πρόσληψης. Το πρόβλημα είναι αλλού: λόγω της υπερπληθώρας αποφοίτων Πανεπιστημίου σε κάθε ήπειρο του πλανήτη, ο εντοπισμός μαϊντανών είναι δύσκολος. Αν κάποιος εργαζόμενος δεν μάθει τη δουλειά ώστε να εισαχθεί στη "μεγάλη εικόνα", τότε πώς θα μπορέσει κάποια στιγμή να εξελιχθεί; Το micromanagement και ο νεποτισμός όπου υπάρχουν εννοείται ότι οδηγούν σε λουκέτα και ασύμμετρες συνέπειες σε όλα τα επίπεδα, δηλαδή, από τους μετόχους μέχρι την καθαρίστρια.