Διαφωνώ φίλη μου. Σίγουρα δέχομαι αυτό που μου λες ως αλήθεια ότι προσλαμβάνονται και άντρες. Ισχύει.
Που διαφωνώ. Στις θέσεις ευθύνης, στις επιλογές των εταιριών βάσει ικανοτήτων και στην αναξιοκρατία.
Φερ ειπείν, θα σου μιλήσω για το Finance που είναι ο κλάδος μου.
Δεν μπορεί να προσλαμβάνεις άνθρωπο που να μην ξέρει να κάνει unrar αρχείο με εξελόφυλλα ή να μην ξέρει να τα κλειδώνει και να πηγαίνει άνθρωπος σε συνέντευξη με γνώσεις Finance αλλά και linux, web design, excel advanced γλώσσες προγραμματισμού κλπ και να του λες "αμφιβάλλω για το αν θα τα καταφέρετε στο κομμάτι υπολογιστών", σε θέση χωρίς προυπηρεσία και να σου πετάει και το αμίμητο "πήγαινε δουλεψε 3 μήνες τσάμπα αλλού και ξαναέλα"
Οταν τα κάνεις αυτά στο Finance, είναι τραγικό, δεν είναι αστείο.
Ψεύτης δεν είμαι, το χω ζήσει.
Μπορεί στον κλάδο σου να είναι προς το παρόν πιο ανθρώπινα τα πράγματα, δεν το ξέρω, δέχομαι ότι αυτό που λες είναι 200% αληθινό, δε σε αμφισβητώ.
Αξιοκρατία δεν υπάρχει. Και δεν υπάρχει και έξω.
Απλά έξω δεν φαίνεται τόσο διότι γίνεται σε φορολογικό ή γραφειοκρατικό επίπεδο (απατεωνιές ραφιναρισμένες) ενω εδω πας σε συνέντευξη και σου λενε "γιατί είστε χοντρή; Δε θέλω χοντρή γραμματέα".
Δηλαδή τελείως low level απατεωνία εδω.
Γνωριζα ότι υπήρχε αναξιοκρατία σε πολλούς αν όχι όλους τους τομείς. Μπορεί να έχω σταθεί κι εγώ τυχερή. Δεν το αποκλείω.
Εγώ σχετιζομαι με ξενοδοχεία. Μπορώ να σου πω, ότι όσον αφορά Sales & Reservations Manager, ψάχνουν άτομα με εμπειρία τουλάχιστον 3 ετών. Χωρίς εμπειρία είναι όντως δύσκολο.
Αυτό που παρατηρώ γύρω όμως, το οποίο είναι λυπηρό, είναι ότι αλλάζουν προσωπικό πολύ εύκολα. Ένα λάθος δύο να γίνουν, έφυγες. Αυτό είναι που με τρομάζει. Και φυσικά πιστεύω ισχύει σε μεγάλο βαθμό στον ιδιωτικό τομέα.
Αυτό που έχω βιώσει, είναι μεγάλη πίεση, πολλές φορές προσβάλλουν την ακεραιότητα σου και δε συγχωρουνται εύκολα τα λάθη. Ακούω από μεγάλους να λένε ότι έχει αλλάξει ο κόσμος πολύ από παλιά. Παλιά, λένε, έμπαινες σε μια δουλειά, και έμενες 30 χρόνια. Τώρα πλέον σε απολυουν με το παραμικρό. Ιδιως μετά τη κρίση όπου υπάρχουν χιλιάδες ουρές πίσω, σε απολυουν ακόμη πιο εύκολα.
Άρα για μένα το πρόβλημα δεν είναι αν είσαι γυναίκα ή άνδρας, αλλα εστιάζω περισσότερο στην πίεση που δεχόμαστε καθημερινά και το φόβο της απόλυσης.
PS. Θα πρέπει να με συγχωρεσετε, αλλα γράφω από κινητό και οι τόνοι δεν είναι τέλειοι, όσο είναι όταν γράφω από pc.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 1 Μαΐου 2020
Ποιες εταιρίες ευθύνης στην Ελλάδα; Όλοι βύσματα είναι εκεί μέσα, αν δεν έχει γνωστό σε εταιρία δεν μπαίνεις ότι προσόντα μια να έχεις. Εκτός και μπεις στο τηλεφωνικό κέντρο. Δεν υπάρχει σοβαρός ιδιωτικός τομέας στη χώρα, είναι αμιγώς κρατικοδίαιτος και βυσματικος. Αυτοί που κατέχουν ανώτερες θέσεις δε, δηλαδή εγγόνια, ανήψια, γκόμενες και γκόμενοι είναι εντελώς στον κόσμο τους και αυτό που ειναι που δημιουργουν ψυχροπολεμικό κλίμα στην ίδια την εταιρία, με αποτέλεσμα να μην αποδίδει ο εργαζόμενος τα μέγιστα.
Δε είναι ότι διαφωνώ μαζί σου.
Μάλλον θα έχω σταθεί εγώ τυχερή.
Η αξιοκρατία δεν είναι το χαρακτηριστικό αυτής της χώρας. Αλλα δίνουν βάση πολύ στην εμπειρία.
Και αναρωτιέσαι. Αν τώρα βγαίνεις στην αγορά εργασίας, δεν έχεις εμπειρία, πως θα αποκτήσεις, αν δεν σε προσλάβει κάποιος? Είναι loop.
Αυτό που έκανα εγώ, είναι να δέχομαι δουλειές με χαμηλό μισθο, πολύ παραπάνω ωρες από το κανονικό εργασίας, να ανέχομαι προσβολές, απλά και μόνο για την εμπειρία. Υπομονή θέλει και λίγο να μη δίνεις σημασία.
Σύγχρονοι δούλοι είμαστε, αλλα τι είναι η δουλεία μπροστά στην εμπειρία??