Και που λες φίλε ρεμπεσκε, φτάνω στο σπίτι προχτές το βράδυ, και γεμάτη ενθουσιασμό παρατηρώ πως δεν υπάρχει δείγμα κατσαρίδας. Τι καλά, λέω! ^_^ Την επόμενη βλέπω κάτι στο μπάνιο να κινείται με υπερηχητική ταχύτητα με κατεύθυνση πίσω από το πλυντήριο. Λέω ιδέα μου θα ναι! Πάω να δω πίσω από το πλυντήριο και τσουπ! φεύγει αστραπιαία και πηγαίνει προς την μπανιέρα! Χωρίς να καταλάβω τι είναι βάζω μια στριγκλιά, βγαίνω από το μπάνιο και κλείνω αμέσως την πόρτα. Δεν είχα καταλάβει τι ήταν. Παίρνω τηλ τη μαμά μου, το μπαμπά μου, το φίλο μου, μια φίλη μου και αρχίζω να κλαίω με λυγμούς λέγοντας τους πως ένα τέρας αγνώστου ταυτότητας βρίσκεται στο μπάνιο! Η μαμά μου λέει μήπως είναι κανα φίδι και φρικάρω περισσοτέρο.
Όλα αυτά τα έκανα ενώ είχα το σουίφερ στο ένα χέρι (συμβουλή του βαλ για τις κατσαρίδες), και όρθια μπροστά από την πόρτα της τουλέτας ρισκάροντας την ίδια μου τη ζωή, έχοντας το νου μου μη βγει. Μετά απο κανα δύωρο που περίμενα όρθια έξω από την πόρτα της τουαλέτας, έρχεται η φίλη μου να με σώσει! Μπαίνει με τόλμη στη τουαλέτα, ενώ εγώ ήμουν έτοιμη να το σκάσω από την εξώπορτα αν το τέρας επιτίθεντο στην Ευαγγελία!
Τι να κάνει η Ευαγγελία, μπαίνει μέσα με το σουίφερ ψάχνει παντού πουθένα το τέρας! Με ρωτάει αν ήταν η ιδέα μου και της απαντάω ΟΧΙ, δεν είμαι τρελή! Το είδα σου λέω! Καταλήγουμε πως ήταν κατσαρίδα μάλλον και ξέφυγε απο καμιά τρύπα στο μπάνιο. Ψεκάζουμε παντού, κλείνουμε την πόρτα και πάμε να κάνει ένα τσιγαρό στην κουζίνα. Το δικαιούταν!
Μετά από 4-5 τσιγαράκια, πάμε ξανά στην τουαλέτα να δούμε τι παίζει. Αυτή τη φορά, οπλίστικα με όλο μου το θάρρος και πήγα και εγώ μαζί! Τίποτα! Το πεδίο ελεύθερο. Φτιάχνουμε καφέ να πιούμε. Κάποια στιγμή παρατηρούμε ποντικοκούραδα στο δωμάτιο μου. Φρικάρω. Ψάχνουμε όλο το δωμάτιο και εκτός από εκεί, έιχε μέχρι και πίσω από το κρεβάτι μου! Μαμά μου, λέω και αρχίζω να κλαίω!
Είχε χέσει μέχρι και πάνω στα αρκουδάκια μου!
Αυτή τη στιγμή, σου γράφω αυτό το ποστ, από το σπίτι μου στην Αθήνα. Ναι ξεσπιτώθηκα για να μείνει το ποντίκι. Ναι χάνω την εξεταστική μου. Ναι έφυγα με το κτελ των 12 το βράδυ και έφτασα τα ξημερώματα στην Αθήνα. Ναι ξεσήκωσα το φίλο μου να έρθει να με πάρει μέσα στο άγριο χάραμα γιατί φοβόμουν μόνη μου τέτοια ώρα στο κέντρο.
Ναι φίλε ρεμπεσκε, είσαι μεγάλος γκαντέμης!
