Πιστεύεις πως τους νοιάζει μερικούς ;
Θα σου επιβάλλουν την ειρήνη τους και φεύγοντας απο το σπίτι σου που μπήκαν παράνομα, θα κλέψουν και μερικά πραγματάκια σαν reward.
Ποια μερικά πραγματάκια θα μου έκλεβαν;
Ούτε το βρακί που φορούσα δεν θα μου άφηναν.
---------------------
Χθεσινό editorial των New York Times για την επίθεση στη Βενεζουέλα.
(μετάφραση με Google Translate)
https://www.nytimes.com/2026/01/03/opinion/venezuela-attack-trump-us.html
Η επίθεση Τραμπ στη Βενεζουέλα είναι παράνομη και ασύνετη
Τους τελευταίους μήνες, ο Πρόεδρος Τραμπ έχει αναπτύξει μια επιβλητική στρατιωτική δύναμη στην Καραϊβική για να απειλήσει τη Βενεζουέλα. Μέχρι τώρα, ο πρόεδρος χρησιμοποιούσε αυτή τη δύναμη - ένα αεροπλανοφόρο, τουλάχιστον επτά άλλα πολεμικά πλοία, δεκάδες αεροσκάφη και 15.000 Αμερικανούς στρατιώτες - για παράνομες επιθέσεις σε μικρά σκάφη που ισχυριζόταν ότι μετέφεραν ναρκωτικά. Το Σάββατο, ο κ. Τραμπ κλιμάκωσε δραματικά την προεκλογική του εκστρατεία συλλαμβάνοντας τον Πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο της Βενεζουέλας στο πλαίσιο αυτού που αποκάλεσε «μεγάλης κλίμακας χτύπημα» εναντίον της χώρας.
Λίγοι άνθρωποι θα νιώσουν συμπάθεια για τον κ. Μαδούρο. Είναι αντιδημοκρατικός και καταπιεστικός και έχει αποσταθεροποιήσει το Δυτικό Ημισφαίριο τα τελευταία χρόνια. Τα Ηνωμένα Έθνη εξέδωσαν πρόσφατα μια έκθεση που περιγράφει λεπτομερώς περισσότερο από μια δεκαετία δολοφονιών, βασανιστηρίων, σεξουαλικής βίας και αυθαίρετης κράτησης από μπράβους εναντίον των πολιτικών του αντιπάλων. Έκλεψε τις προεδρικές εκλογές της Βενεζουέλας το 2024. Έχει τροφοδοτήσει οικονομικές και πολιτικές αναταραχές σε όλη την περιοχή υποκινώντας μια έξοδο σχεδόν οκτώ εκατομμυρίων μεταναστών.
Αν υπάρχει ένα κυρίαρχο μάθημα από τις αμερικανικές εξωτερικές υποθέσεις του περασμένου αιώνα, ωστόσο, είναι ότι η προσπάθεια εκδίωξης ακόμη και του πιο αξιοθρήνητου καθεστώτος μπορεί να χειροτερέψει τα πράγματα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πέρασαν 20 χρόνια αποτυγχάνοντας να δημιουργήσουν μια σταθερή κυβέρνηση στο Αφγανιστάν και αντικατέστησαν μια δικτατορία στη Λιβύη με ένα διαλυμένο κράτος. Οι τραγικές συνέπειες του πολέμου του 2003 στο Ιράκ συνεχίζουν να βασανίζουν την Αμερική και τη Μέση Ανατολή. Ίσως το πιο σημαντικό είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν σποραδικά αποσταθεροποιήσει χώρες της Λατινικής Αμερικής, συμπεριλαμβανομένης της Χιλής, της Κούβας, της Γουατεμάλας και της Νικαράγουας, προσπαθώντας να εκδιώξουν μια κυβέρνηση μέσω της βίας.
Ο κ. Τραμπ δεν έχει ακόμη προσφέρει μια συνεκτική εξήγηση για τις ενέργειές του στη Βενεζουέλα. Ωθεί τη χώρα μας προς μια διεθνή κρίση χωρίς βάσιμους λόγους. Αν ο κ. Τραμπ θέλει να υποστηρίξει το αντίθετο, το Σύνταγμα ορίζει τι πρέπει να κάνει: Να απευθυνθεί στο Κογκρέσο. Χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου, οι ενέργειές του παραβιάζουν τη νομοθεσία των ΗΠΑ.
Η τυπική λογική για τον στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό της κυβέρνησης είναι η καταστροφή των «ναρκο-τρομοκρατών». Κυβερνήσεις σε όλη την ιστορία έχουν χαρακτηρίσει τους ηγέτες αντίπαλων εθνών ως τρομοκράτες, επιδιώκοντας να δικαιολογήσουν τις στρατιωτικές εισβολές ως επιχειρήσεις αστυνόμευσης. Ο ισχυρισμός είναι ιδιαίτερα γελοίος σε αυτή την περίπτωση, δεδομένου ότι η Βενεζουέλα δεν είναι ουσιαστικός παραγωγός φαιντανύλης ή άλλων ναρκωτικών που έχουν κυριαρχήσει στην πρόσφατη επιδημία υπερβολικών δόσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, και η κοκαΐνη που παράγει ρέει κυρίως προς την Ευρώπη. Ενώ ο κ. Τραμπ επιτίθεται σε βενεζουελάνικα σκάφη, έδωσε επίσης χάρη στον Χουάν Ορλάντο Ερνάντες , ο οποίος διηύθυνε μια εκτεταμένη επιχείρηση ναρκωτικών όταν ήταν πρόεδρος της Ονδούρας από το 2014 έως το 2022.
Μια πιο εύλογη εξήγηση για τις επιθέσεις στη Βενεζουέλα μπορεί να βρεθεί στην πρόσφατα δημοσιευμένη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας του κ. Τραμπ. Ισχυριζόταν το δικαίωμα να κυριαρχεί στη Λατινική Αμερική: «Μετά από χρόνια παραμέλησης, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επαναβεβαιώσουν και θα επιβάλουν το Δόγμα Μονρόε για να αποκαταστήσουν την αμερικανική υπεροχή στο Δυτικό Ημισφαίριο». Σε αυτό που το έγγραφο ονόμασε «Συμπερασματικό Τραμπ», η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να αναδιατάξει δυνάμεις από όλο τον κόσμο στην περιοχή, να σταματήσει τους διακινητές στην ανοιχτή θάλασσα, να χρησιμοποιήσει θανατηφόρα βία εναντίον μεταναστών και διακινητών ναρκωτικών και ενδεχομένως να εγκαταστήσει περισσότερα αμερικανικά στρατεύματα στην περιοχή.
Η Βενεζουέλα φαίνεται πως είναι η πρώτη χώρα που υπόκειται σε αυτόν τον πρόσφατο ιμπεριαλισμό, και αυτό αντιπροσωπεύει μια επικίνδυνη και παράνομη προσέγγιση στη θέση της Αμερικής στον κόσμο. Προχωρώντας χωρίς καμία ένδειξη διεθνούς νομιμότητας, έγκυρης νομικής εξουσίας ή εγχώριας υποστήριξης, ο κ. Τραμπ κινδυνεύει να δικαιολογήσει τους αυταρχικούς ηγέτες στην Κίνα, τη Ρωσία και αλλού που θέλουν να κυριαρχήσουν στους γείτονές τους. Πιο άμεσα, απειλεί να αναπαράγει την αμερικανική αλαζονεία που οδήγησε στην εισβολή στο Ιράκ το 2003.
Ως υποψήφιος για την προεδρία, ο κ. Τραμπ φάνηκε να αναγνωρίζει τα προβλήματα με την στρατιωτική υπερβολή. Το 2016, ήταν ο σπάνιος Ρεπουμπλικάνος πολιτικός που κατήγγειλε την ανοησία του πολέμου του προέδρου Τζορτζ Μπους στο Ιράκ. Το 2024, είπε: «Δεν πρόκειται να ξεκινήσω πόλεμο. Θα σταματήσω πολέμους».
Τώρα εγκαταλείπει αυτήν την αρχή, και το κάνει παράνομα. Το Σύνταγμα απαιτεί από το Κογκρέσο να εγκρίνει οποιαδήποτε πράξη πολέμου. Ναι, οι πρόεδροι συχνά διευρύνουν τα όρια αυτού του νόμου. Αλλά ακόμη και ο κ. Μπους ζήτησε και έλαβε την έγκριση του Κογκρέσου για την εισβολή του στο Ιράκ, και οι πρόεδροι από τον κ. Μπους και μετά έχουν δικαιολογήσει τη χρήση επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη εναντίον τρομοκρατικών ομάδων και των υποστηρικτών τους με έναν νόμο του 2001 που ενέκρινε δράση μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Ο κ. Τραμπ δεν έχει ούτε ένα φύλλο συκής νομικής εξουσίας για τις επιθέσεις του στη Βενεζουέλα.
Οι συζητήσεις στο Κογκρέσο σχετικά με τη στρατιωτική δράση διαδραματίζουν κρίσιμο δημοκρατικό ρόλο. Αναχαιτίζουν τον στρατιωτικό τυχοδιωκτισμό αναγκάζοντας έναν πρόεδρο να δικαιολογήσει τα σχέδια επίθεσης του στο κοινό και απαιτώντας από τα μέλη του Κογκρέσου να συνδέσουν την αξιοπιστία τους με αυτά τα σχέδια. Για χρόνια μετά την ψηφοφορία για τον πόλεμο στο Ιράκ, οι Δημοκρατικοί που υποστήριζαν τον κ. Μπους, συμπεριλαμβανομένων των Χίλαρι Κλίντον και Τζον Κέρι, πλήρωσαν πολιτικό τίμημα, ενώ όσοι επέκριναν τον πόλεμο, όπως ο Μπέρνι Σάντερς και ο Μπαράκ Ομπάμα, άρχισαν να θεωρούνται προφήτες.
Στην περίπτωση της Βενεζουέλας, μια συζήτηση στο Κογκρέσο θα αποκάλυπτε την αδυναμία της λογικής του κ. Τραμπ. Η κυβέρνησή του έχει δικαιολογήσει τις επιθέσεις του στα μικρά σκάφη ισχυριζόμενη ότι αποτελούν άμεση απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά ένα ευρύ φάσμα νομικών και στρατιωτικών εμπειρογνωμόνων απορρίπτει τον ισχυρισμό, και η κοινή λογική τον αντικρούει επίσης. Μια προσπάθεια λαθραίας εισαγωγής ναρκωτικών στις Ηνωμένες Πολιτείες - αν, στην πραγματικότητα, όλα τα σκάφη το έκαναν αυτό - δεν αποτελεί προσπάθεια ανατροπής της κυβέρνησης ή ήττας του στρατού της.
Υποψιαζόμαστε ότι ο κ. Τραμπ αρνήθηκε να ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσου για τις ενέργειές του, εν μέρει επειδή γνωρίζει ότι ακόμη και ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσο είναι βαθιά επιφυλακτικοί για την κατεύθυνση στην οποία ηγείται αυτής της χώρας. Ήδη, οι γερουσιαστές Ραντ Πολ και Λίζα Μουρκόφσκι και οι βουλευτές Ντον Μπέικον και Τόμας Μάσι - όλοι Ρεπουμπλικάνοι - έχουν υποστηρίξει νομοθεσία που θα περιόριζε τις στρατιωτικές ενέργειες του κ. Τραμπ κατά της Βενεζουέλας.
Ένα δεύτερο επιχείρημα κατά των επιθέσεων του κ. Τραμπ στη Βενεζουέλα είναι ότι παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο. Ανατινάζοντας τα μικρά σκάφη που ο κ. Τραμπ λέει ότι κάνουν λαθρεμπόριο ναρκωτικών, σκότωσε ανθρώπους με βάση την απλή υποψία ότι έχουν διαπράξει έγκλημα και δεν τους έδωσε καμία ευκαιρία να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Οι Συμβάσεις της Γενεύης του 1949 και κάθε μεταγενέστερη σημαντική συνθήκη για τα ανθρώπινα δικαιώματα απαγορεύουν τέτοιες εξωδικαστικές εκτελέσεις. Το ίδιο ισχύει και για την αμερικανική νομοθεσία.
Η κυβέρνηση φαίνεται να σκότωσε ανυπεράσπιστους ανθρώπους. Σε μια επίθεση, το Ναυτικό εξαπέλυσε μια δεύτερη επίθεση εναντίον ενός παραπαίουντος σκάφους, περίπου 40 λεπτά μετά την πρώτη επίθεση, σκοτώνοντας δύο ναύτες που ήταν προσκολλημένοι στα συντρίμμια του σκάφους και φαινόταν να μην αποτελούν απειλή. Όπως έγραψε ο συνάδελφός μας Ντέιβιντ Φρεντς, πρώην δικηγόρος του Αμερικανικού Στρατού, «Αυτό που διαχωρίζει τον πόλεμο από τη δολοφονία είναι ο νόμος».
Τα νομικά επιχειρήματα κατά των ενεργειών του κ. Τραμπ είναι τα πιο σημαντικά, αλλά υπάρχει και ένα επιχείρημα του ρεαλιστικού και ψυχρού ματιού. Δεν είναι προς το συμφέρον της εθνικής ασφάλειας της Αμερικής. Το πιο κοντινό σε μια ενθαρρυντική αναλογία είναι η εισβολή του Προέδρου Τζορτζ Μπους του πρεσβύτερου στον Παναμά πριν από 36 χρόνια τον περασμένο μήνα, η οποία έθεσε εκτός εξουσίας τον δικτάτορα Μανουέλ Νοριέγκα και βοήθησε τον Παναμά να μπει σε μια πορεία προς τη δημοκρατία. Ωστόσο, η Βενεζουέλα είναι διαφορετική με σημαντικούς τρόπους. Ο Παναμάς είναι μια πολύ μικρότερη χώρα και ήταν μια χώρα όπου Αμερικανοί αξιωματούχοι και στρατεύματα επιχειρούσαν για δεκαετίες λόγω της Διώρυγας του Παναμά.
Το ενδεχόμενο χάους στη Βενεζουέλα φαίνεται πολύ μεγαλύτερο. Παρά τη σύλληψη του κ. Μαδούρο, οι στρατηγοί που επέτρεψαν στο καθεστώς του δεν θα εξαφανιστούν ξαφνικά. Ούτε είναι πιθανό να παραδώσουν την εξουσία στη Μαρία Κορίνα Ματσάντο, την αντιπολιτευόμενη προσωπικότητα της οποίας το κίνημα φαίνεται να κέρδισε τις πιο πρόσφατες εκλογές της χώρας και η οποία παρέλαβε το Νόμπελ Ειρήνης τον περασμένο μήνα.
Μεταξύ των πιθανών κακών αποτελεσμάτων είναι η αύξηση της βίας από την αριστερή κολομβιανή στρατιωτική ομάδα ELN, η οποία έχει προγεφύρωμα στη δυτική περιοχή της Βενεζουέλας, ή από τις παραστρατιωτικές ομάδες γνωστές ως «colectivos» που έχουν δράσει στην περιφέρεια της εξουσίας υπό τη δικτατορία του Maduro. Περαιτέρω αναταραχές στη Βενεζουέλα θα μπορούσαν να αναστατώσουν τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας και τροφίμων και να οδηγήσουν περισσότερους μετανάστες σε όλο το ημισφαίριο.
Πώς, λοιπόν, θα πρέπει οι Ηνωμένες Πολιτείες να αντιμετωπίσουν το συνεχιζόμενο πρόβλημα που θέτει η Βενεζουέλα στην περιοχή και στα συμφέροντα της Αμερικής; Συμμεριζόμαστε τις ελπίδες των απελπισμένων Βενεζουελάνων, μερικοί από τους οποίους έχουν υποστηρίξει την παρέμβαση. Αλλά δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Μέχρι τώρα, ο κόσμος θα πρέπει να κατανοήσει τους κινδύνους της αλλαγής καθεστώτος.
Θα διατηρήσουμε την ελπίδα ότι η τρέχουσα κρίση θα έχει λιγότερο άσχημο τέλος από ό,τι περιμένουμε. Φοβόμαστε ότι το αποτέλεσμα του τυχοδιωκτισμού του κ. Τραμπ είναι η αύξηση των δεινών για τους Βενεζουελάνους, η αυξανόμενη περιφερειακή αστάθεια και η διαρκής ζημία για τα συμφέροντα της Αμερικής σε όλο τον κόσμο. Γνωρίζουμε ότι η πολεμοχαρής στάση του κ. Τραμπ παραβιάζει τον νόμο.
------------------
Καλό σας απόγευμα.
