Μεγάλα Ρεζιλίκια

[rascal_gd]

Δε σε πιστεύω, έχουμε φωτογραφία από το σκηνικό;

Nαι, ετσι οπως επεφτα, εβγαλα την ψηφιακη στα γρηγορα απ'την τσεπη μου, την ανοιξα πηρα ποζα "γκομενας" και με τραβηξα..

Αλλα την εσβησα καταλαθος μετα..

συγκινηθηκες?

Οχι.. Εκλαψα με γοερο κλαμα!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lola9900]

μια φορα ειχα παει στην ακροπολη και στο σημιο που ημασταν ειχε κατι κατι καταραμενες πετρες και γλυστησα σε μια και τραβηξα το παντεόνι μιας τουριστριας και αρχισε να φωναζει μεγαλο ρεζιλικι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Burp]

δν θέλετε να μάθετε τα πεσίματα που έχω φάει κατά καιρούς

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Phoebe]

δν θέλετε να μάθετε τα πεσίματα που έχω φάει κατά καιρούς

Καλέ ποιός στο είπε αυτό; Θέλουμε, θέλουμε! Περιμένουμε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Α καλά... Πήγα πέρσυ στο αστυνομικό τμήμα να βγάλω ταυτότητα, παίρνω νουμεράκι, γύρω στα 20 άτομα μαζεμένα στην είσοδο. Παίρνω ένα περιοδικό και ανεβαίνω λίγα σκαλάκια και κάθομαι να διαβάσω να περάσει η ώρα. Ανοίγω το παράθυρο, ανάβω τσιγαράκι, κυρία. Κάποια στιγμή έρχεται κάποιος αρμόδιος και πάω να κατέβω να τον ρωτήσω κάτι (δυνατά). Κατεβαίνοντας και λέγοντας τη φράση μου, τσακίζομαι και πέφτω με τον κώλο πάνω στα σκαλιά. Για βδομάδες είχα τη μελανιά (δε μιλάω για το ρεζίλι).

Άλλο! Είμαστε με την παρέα (7-8 παιδιά) το καλοκαίρι στην παραλία και πάμε στην ταβέρνα που καθόμαστε συνήθως. Παίρνω μια καρέκλα, τη γυρνάω από τη μεριά μου και γυρνάω να κάτσω. Κάποιος μου μιλάει εκείνη τη στιγμή, του απαντάω, και μετά πάω να κάτσω. Παράλληλα κάποιος φίλος που δεν είχε καταλάβει οτι πήγαινα να κάτσω, τράβηξε την καρέκλα για να κάτσει αυτός. Πάρτην κάτω...

Στο σχολείο είχαμε ένα φιλολογο που ήμασταν όλες τρελές μαζί του (αχ Δημήτρη), οπότε μια μέρα έχουν χυθεί νερά στο πάτωμα της τάξης και πάω εγώ τώρα να φέρω τη σφουγγαρίστρα να τα σκουπίσω για να του κάνω εντύπωση (εμότικον με μούτζα δεν έχουμε. Καθαρίζω χαρωπά μέχρι που γλιστράω και σωριάζομαι στα νερά. Ρεζίλι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Burp]

τσακίζομαι και πέφτω με τον κώλο πάνω στα σκαλιά. Για βδομάδες είχα τη μελανιά (δε μιλάω για το ρεζίλι).

τράβηξε την καρέκλα για να κάτσει αυτός. Πάρτην κάτω...

Καθαρίζω χαρωπά μέχρι που γλιστράω και σωριάζομαι στα νερά. Ρεζίλι...

το κοινό μας σημείο
σε διαφορετικό τόπο και χρόνο όμως και με διαφορετική παρέα
απο ρεζίλι αλλό τπτ σαυτήν τν ζωή τέτοιες στιγμές χρειάζονται μεγάλες δόσεις αυτοσαρκασμού

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Απο ρεζιλικια αλλο τιποτα! Δε μπορω να τα θυμηθω ολα, σιγουρα ομως δεν ξεχνω σε αγωνα βολλευ εκανα ζεσταμα με κοσμο στις κερκιδες και καθως βηματιζα προς τα πισω ειπα να επιταχυνω, τι το θελα, επεσα με τον πωπο ολος ο κσμος ειχε λυθει στα γελια!
και στο δρομο εχω φαει τουμπες, και μεσα σε τρυπα με το τακουνι καμαρωτη καμαρωτη-καναν εργα για το μετρο και με σηκωναν οι ανθρωποι ναναι καλα, κι εξω απο το λεωφορειο καθως πηγαινα νανεβω δεν προσεξα το κενο και γλιστρησα!

να μη πω και τη μανια μου να χυνω νερα παντου και ποτηρια πανω σε αλλους μονιμως(δε το κανω επιτηδες απλως αφαιρουμαι ), εχω καψει με τσιγαρο μπλουζες, μαλλια στην ανασταση με τη λαμπαδα, και ενα μαγουλο(ναι ναι μιας φιλης ) κι αλλα πολλα ισως χειροτερα που δεν ειναι της παρουσης!

παντως ενα ειναι στο σιγουρο, αυτο που ειπε και μπερμπ, να μπορεις να αυτοσαρκαζεσαι και να γελας με τα χαλια σου ειναι μεγα κατορθωμα, και τωρα που τα θυμαμαι εχω λιωσει στα γελια αλλα αυτο με τη φιλη... βλακεια μου!!
με συγχωρεσε αλλα ειχε νευρα μερες μαζι μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Burp]

σιγουρα ομως δεν ξεχνω σε αγωνα βολλευ εκανα ζεσταμα

και γω πήγα να κάνω μανσέτα στο βόλλευ παίρνω θέση, μαζεύω δύναμη, ρίχνω τν μπάλλα και μαντεψε τν τρώω στν μούρη, μέρες ήμουνα σαν παντζάρι αυτό θα πέι αυτοτραυματισμός

και στο δρομο εχω φαει τουμπες,

καλά στν δρόμο είναι σύνηθες φαινόμενο να τρώω τούμπες

μαλλια στην ανασταση με τη λαμπαδα

έτσι κινδύνεψα να χάσω μια τούφα μαλλιών

παντως ενα ειναι στο σιγουρο, αυτο που ειπε και μπερμπ, να μπορεις να αυτοσαρκαζεσαι και να γελας με τα χαλια σου ειναι μεγα κατορθωμα, και τωρα που τα θυμαμαι εχω λιωσει στα γελια αλλα αυτο με τη φιλη... βλακεια μου!!
με συγχωρεσε αλλα ειχε νευρα μερες μαζι μου

ναί το να μπορείς να αυτοσαρκάζεσαι και να γελάς είναι το μόνο που μπορείς να κάνεις σε τέτοιες περιπτώσεις ειδικά αν το θύμα των πραξεών σου είσαι εσύ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Θυμήθηκα κι άλλο! Παίζουμε (πριν χρόνια) βόλευ στην παραλία. Εμένα με έχουν βάλει στο δίχτυ (καθότι θεόψηλη) και κοιτάω προς την άλλη ομάδα, οπότε ακούω να με φωνάζουν από πίσω "Himela, πρόσεχε!!!!", γυρνάω ο μπούφος και μου έρχεται η μπάλα στη μούρη. Μετά κατάλαβα οτι όταν σου λένε "πρόσεχε" πρέπει να σκύβεις κι όχι να κοιτάς ποιος στο λέει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[love_angel]

σημερα πηγαμε να κανουμε πρωτη φορα αιμοληψιες....
εκει που καθομαι λοιπον... ερχεται η σειρα μου, βαζω τα γαντακια μου...
ετοιμαζω την ενεση και τα σχετικα... και μολις παω να βαλω την ενεση, λιποθυμησα...

και πηγα να το παιξω και ψυχραιμη το ζωον!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[D_G]

Πριν χρόνια ήμουν με δύο φίλες στην Πλατεία Κουμουνδούρου, στις αφετηρίες των λεωφορείων.
Κάποια στιγμή, σκονταύτω σε κάποια (τρύπα; ) κάπου τέλος πάντων στο πεζοδρόμιο, και παω να πέσω.
Καθώς πηγαίνω να στηριχθώ ξαναπηγαίνω να πέσω, και με τα πολλά, πήγαινα κουτρουβαλώντας από την μια μεριά της πλατείας σχεδόν έφτασα στην άλλη σε ένα όπως μου είπαν αστείο κουτρουβάλισμα.
Οι φίλες μου μού έλεγαν, ότι στο λεωφορείο, δεν μπορούσαν να σταματήσουν το γέλιο μέχρι που κατέβηκαν, μεγάλο ρεζιλίκι, δημόσιο μάλιστα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[love_angel]

ηλικια:15
τοποθεσια:Mονεμβασιά
ωρα:βραδυνη
πρωταγονιστρια:vik-vik
συμμετεχουν:ξαδερφος vik-vik, ξαδερφη vik-vik

εχουμε βγει λοιπον οικογενειακος εκεινο το καλοκαιρινο βραδυ στη μονεμβασια στη παραλια... οι γονεις καθοντουσαν σε μια καφετερια, εμεις απομακρυνθηκαμε και πηγαμε σε ενα λιμανακι να χαζεψουμε τη θαλασσα και να πεταξουμε πετρες στη θαλασσα...

παω λοιπον εγω, αρπαζω με το χερουκλα μου την πετρα και παω το χερι προς τα πισω να παρει φορα ετσι ωστε να παει μακρυα...
φευγει η πετρα απο τα χερια μου... παει μακρυα... αλλα προς την αντιθετη κατεθυνση.
το μονο που θυμαμαι μετα ηταν ενα μπαμ και ενα δευτερο μπαμ. (το πρωτο απο τη πετρα στην καραφλιτσα του κυριου που ετρωγε αμεριμνος το φαγητο του στη ταβερνουλα διπλα και το δευτερο απο την πετρα που στη συνεχεια επεσε πανω στο πιατο του.

περιττο να πω οτι εξαφανιστηκαμε και τα τρια τρεχοντας!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lola9900]

χαχαχα σας κυνηγησε μετα?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dianechristy]

Μόλις θυμήθηκα το κορυφαίο που είχα κάνει πριν λίγο καιρό...
Σάββατο ήταν.. Είχα ξυπνήσει λίγο πιο αργα απο οτι έπρεπε και ήμουν σε μια κατασταση nirvanas να το πω.. Εκεί που κάνω διάλειμμα απο το διάβασμα μου λεει η μητέρα μου να πάω να πάρω ψωμί.. Σηκώνομαι και εγω απο τον καναπέ βαζω παπούτσια και μπουφαν και πέρνω το μηχανάκι να παω να πάρω (ζουμε λιγο έξω απο την πόλη).. Φτάνω έξω απο τον φούρνο και καταλαβα οτι δεν είχα πάρει ούτε λεφτά και ούτε ήξερα και πόσα ψωμια να πάρω... Γυρνάω που λετε σπιτι και με το που μπαινω κανω στην μάνα μου ένα λεφτα μου έδωσες??? Τεσπα... Ξαναπήγα στον φούρνο και η κοπέλα είχε μείνει με την απορία γιατι πηγα και ήρθα 2 φορες......

Ακόμη ένα.. Το καλοκαίρι πήγαμε μαζι με την παρέα μου σε ενα μπαράκι καλοκαιρινό που είχε ξύλινο πάτωμα (απο αυτα που έχουν τρύπες κιολας...). Μπαίνουμε που λέτε μέσα και καθως προχωράει όλη η παρεα μπροστα μένω έγω πίσω... Είχε κολλήσει το τακούνι μεσα σε μια τρυπα..... Επι ένα πεντάλεπτο προσπαθούσα να το βγάλω... Στην τελικη έβγαλα την γόβα και το έκανα με το χέρι.... Όλοι ειχαν γυρίσει και με κοιτούσαν.........

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[t@nia]

Σήμερα είχα ένα πολύ αστείο ατύχημα! Βγαίνοντας απο το σούπερ μάρκετ κρατώντας τις τσάντες με τα ψώνια ήμουν αφηρημένη και δεν πρόσεξα οτι δίπλα στην πόρτα υπήρχε μια παλέτα ξύλινη απ' αυτές που μεταφέρουν τα προιόντα. Όπως ήμουν αφηρημένη σκόνταψα πάνω στην παλέτα και βρέθηκα φαρδιά πλατιά στο έδαφος! Περιττό να πω οτι τα μαύρα ρούχα που φορούσα γέμισαν σκόνη σαν να έπαιζα στο χώμα αλλά το καλύτερο απ΄όλα ήταν οτι μου ήρθαν τα ψώνια στο κεφάλι ! Στην αρχή ντράπηκα όταν ήρθαν οι περαστικοί να με βοηθήσουν αλλά μετά έβαλα τα γέλια βλέποντας σε τι κατάσταση ήμουν και αφου δεν είχα χτυπίσει. Γενικά παθαίνω αρκετά τέτοια κι έχω μάθει να τα αντιμετωπίζω με χιουμορ . Πείτε κι εσείς καποια δικιά σας ιστορία , κάτι που πάθατε, κάτι που έχετε δει ή τελοσπάντων κάτι που σας έχουν διηγηθεί.. Σίγουρα σε όλους μας έχει συμβεί κάτι αστείο που είτε το διηγούμαστε και γελάμε είτε θέλουμε να το ξεχάσουμε απο ντροπή....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[woochoogirl]

Α είναι και hot topic αυτές τις μέρες για μένα. Προχθές βγήκα μια βολτίτσα στο κέντρο της Αθήνας και στην επιστροφή για το τρόλλευ, πατάω ένα φύλλο και κάνω surfing το πεζοδρόμιο. Φυσικά βρέθηκα φαρδιά πλατιά κάτω και κάπως απορημένη για το πως το κατάφερα. Τη μια στιγμή έβλεπα το λεωφορείο και την άλλη παπούτσια. Με σήκωσε μια γαλλίδα στην οποία απάντησα ελλήνικα "έκανα σπαγγάτο" Μπαίνω στο λεωφορείο, λίγα μέτρα πριν από το σπίτι ξανά τα ίδια. Κάπου γλιστράω και σωριάζομαι. Αυτή τη φορά δεν ήταν τόσο αστείο, χτύπησα το γόνατο μου κάμποσο (μελανί γόνατο is so trendy in summer) και άρχισα να φωνάζω μέσα στη μέση του δρόμου "Δεν το πιστεύω αυτό που μου συμβαίνει σήμερα". Μου έκανε εντύπωση ότι με είδε ένας Πακιστανός να πέφτω, αλλά μιλάμε δεν αντέδρασε καθόλου, απλά με προσπέρασε. Περιττό το να πω ότι γύρισα σπίτι κακήν κακώς, φοβούμενη σε κάθε βήμα πως θα ξαναπέσω, και το ότι τα πέδιλα αν δεν τα είχα ακριβοπληρώσει θα τα έβαζα κατευθείαν στον κάδο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[t@nia]

καποτε ειχα το κακο συνηθειο να φοραω αθλητικα παπουτσια χωρις να δενω τα κορδονια ωσπου μια μερα ανεβαινοντας στο λεωφορειο μου βγηκε το ενα παπουτσι και βρεθηκα με το ενα παπουτσι μεσα και το αλλο στο δρομο και πισω να περιμενουν 10 ατομα να ανεβουν . ευτυχως μια κοπελα το επιασε και μου το εδωσε . πολυ μεγαλη ντροπη . απο τοτε παντα δενω τα κορδονια μου. εχω απειρες ιστοριες...................

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ερωφίλη]

καποτε ειχα το κακο συνηθειο να φοραω αθλητικα παπουτσια χωρις να δενω τα κορδονια ωσπου μια μερα ανεβαινοντας στο λεωφορειο μου βγηκε το ενα παπουτσι και βρεθηκα με το ενα παπουτσι μεσα και το αλλο στο δρομο και πισω να περιμενουν 10 ατομα να ανεβουν . ευτυχως μια κοπελα το επιασε και μου το εδωσε . πολυ μεγαλη ντροπη . απο τοτε παντα δενω τα κορδονια μου. εχω απειρες ιστοριες...................

Τι μου θύμισες τώρα; (και δεν έχει περάσει καιρός)

Και εγώ το έχω πάθει. Έτρεχα να προλάβω το λεωφορείο και μόλις πηδάω, τη στιγμή που είμαι με το ένα πόδι μέσα και πάει και το άλλο να μπει καταλαβαίνω πως μου λείπει η μία μπαλαρίνα.. Κοιτάω έξω να δώ αν είναι στο δρόμο. Πουθενά! Πηδάω πάλι έξω, σκύβω κατώ απο το λεωφορείο και την προλαβαίνω στο τσακ πριν την ρόδα.. Την πέρνω και την πετάω ψηλά μέσα στο λεωφορείο (ποιος ξέρει ποιον χτύπησε - δεν είδα) και πήδάω και εγώ ξυπόλητη πλέον .Ναι είχα βγάλει και την άλλη μπαλαρίνα μέσα στο λεώφορείο, γιατί; Χμ δεν ξέρω. Και που λέτε να τρέχω πάλι στο μπροστινό μέρος του λεωφορείου να βρώ την μπαλαρίνα που πέταξα και να την βάλω. Ε την έβαλα επιτέλους!


Μάλλον δεν ντράπηκα όσο θα έπρεπε. Ήταν τόσο γελείο το όλο θέαμα που μέχρι να φτάσω σπίτι μου γελούσα με τους άλλους επιβάτες.

σ.σ. Όλα αυτά συνέβησαν στη στάση του Βαρδάρη που πάντα έχει πολύ κόσμο. Και μάλιστα μεσημέρι..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Evaggelia x]

Δεν θυμάμαι κανένα πρόσφατο

Πάντως θυμάμαι στο νηπιαγωγείο κάναμε μια χριστουγεννιάτικη γιορτή. Φορούσα μια γαλάζια φούστα από τούλι με άσπρο καλσόν και μια άσπρη μπλούζααα,
Ε, ήρθανε οι γονείς να παρακολουθήσουν την παράστασή μας, πήγαμε και εμείς στη σκηνή σταθήκαμε στις θέσεις μας και αρχίσαμε!

Μετά από λίγο μου πέφτει η ΦΟΥΣΤΑ!
Δεν μου την έβαλε καλά η δασκάλα

Ε, τι να κάνω και εγώ ανεβάζω τη φούστα, την κρατάω και φεύγω!
Μου την έβαλε καλύτερα αυτή τη φορά, πήγα πίσω στη θέση μου και συνεχίσαμε κανονικά.
Η μαμά μου αναρωτιόταν πως και δεν είχα βάλει τα κλάματα, παράξενο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[skatoula14]

ααααα αυτος ειναι ο τομεας μου...εχω γινει τοσες φορες ρεζηλι στη ζωη μου και ειμαι μονο 14...φανταστειτε οταν θα μεγαλωσωπαντως εχω ενα ενα πολυ προσφατο περιστατικο.που λετε ημουν με τους φιλους μου στην παραλια και παιζαμε...ε και σε καποιο σημειο μιλουσα με ενα παιδι και ετσι οπως παω να φυγω τον χτυπαω στα ευαισθητα με το ποδι μου.και σα να μην εφτανε αυτο μετα που παιζαμε κοκορομαχιες με το ιδιο παιδι παω να πεσω κατω και μου φευγει το πανω του μαγιο...τι ρεζηλικι...εκανα κατι ωρες να τον ξανακοιταξω στα ματια..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.