Μεξικάνικες, λατινοαμερικάνικες και λοιπές σαπουνόπερες

[Guest 699855]

Τα μόνα μεξικάνικα παιδικά που θυμάμαι εκείνης της εποχής είναι το Τσικιτίτας και το Καρουζέλ.

Πόσο χρονών είσαι, αν επιτρέπεις;

΄Ετος γέννησης 1992.

Μπας και ήταν κανένα αργεντίνικο;
Η αλήθεια είναι ότι δεν θυμάμαι κανένα άλλο στοιχείο οπότε μάλλον είναι δύσκολος ο εντοπισμός.

 

[Guest 896561]

΄Ετος γέννησης 1992.

Ρώτησα γιατί μου φάνηκε περίεργο, θα ακούσει κάπως τώρα, αλλά μου έκανες μεγαλύτερη λόγο του αρκετά σοβαρού τρόπου γραφής σου

 

[Guest 699855]

Ρώτησα γιατί μου φάνηκε περίεργο, θα ακούσει κάπως τώρα, αλλά μου έκανες μεγαλύτερη λόγο του αρκετά σοβαρού τρόπου γραφής σου

Μην σε απασχολεί!
Μου το έχουν πει κι άλλοι!
Εδώ κάποιος που σε λίγο θα τον ψάχνουμε μέσω Amber Alert, με αποκαλούσε "γιαγιά"!

 

[Lasher]

Κάνω bump το συγκεκριμένο θέμα, λόγω βαρεμάρας κυρίως και καλω τον @ilias90 να συνεχίσει, αν και όποτε βρει χρόνο, τις εξαιρετικές παρουσιάσεις-κριτικές του για τις σειρές που όλοι αγαπήσαμε (να μισούμε).

Τα έχετε πάρει χαμπάρι αυτά τα βιντεάκια; έχουν τρελό γέλιο.

 

[BeatrixKiddo]

Για όποιον θέλει να δει σαπουνόπερα λατινοαμερικάνικης προέλευσης προτείνω το primiera dama.

Η Primera dama, αφηγείται την ιστορία της όμορφης Παλόμα, μιας νεαρής επαρχιώτισσας με υπέρμετρες φιλοδοξίες και απώτερο στόχο να γίνει η πρώτη κυρία της Κολομβίας. Στην προσπάθειά της όμως συναντά τον απόλυτο έρωτα στο πρόσωπο ενός γοητευτικού σκηνοθέτη του θεάτρου, του Μαριάνo.

Θα την εμποδίσει ο έρωτάς της για τον Μαριάνο να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα; Θα καταφέρει η Παλόμα να επιτύχει τελικά το στόχο της; Τι θα θυσίαζε για το όνειρο της; Πως θα κρύψει το παρελθόν της που έχει έρθει πίσω για να την στοιχειώσει;


έχει κάποια επεισόδια ονλαιν σε YouTube και σε ant1 ....είναι ότι πρέπει αν θέλετε να σκότωσετε την ώρα σας

 

[ilias90]

Σηκώνοντας το γάντι που μου πέταξε ο @Lasher τις προάλλες και συνειδητοποιώντας ότι έχουμε αφήσει έξω από το νήμα ένα «ιερό μεξικάνικο τέρας», πήρα την απόφαση να γράψω για την:

Esmeralda​

Η ιστορία μας, λοιπόν, ξεκινάει σε μια επαρχία του Μεξικού (που αλλού θα μπορούσε; ), με ένα πλούσιο ζευγάρι που ζει σε ένα τεράστιο ράντζο σε μια γη αναρίθμητων εκταρίων. Παρένθεση... μεγάλο σχολείο τα μεξικάνικα, αν δεν ήταν αυτά δεν θα είχα μάθει την εν λόγω μονάδα μέτρησης ούτε την έκφραση «αριβίστρια» («αυτό το τελευταίο το έλεγαν στην Παολίνα τη σφετερίστρια»...)

Αφού κλείσαμε την παρένθεση, συνεχίζουμε την κανονική ροή του προγράμματος... Λοιπόν, ο άντρας του ζευγαριού είναι ο κλασσικά κωμικά κακός τύπος (αλλά και φαλλοκράτης), περιμένει να γεννήσει η ετοιμόγεννη γυναίκα του, μη δεχόμενος ότι το παιδί μπορεί να είναι οτιδήποτε άλλο από αγόρι. Μάλιστα, σε μια φάση που η υπηρέτρια του λέει κάτι του τύπου: «Αυτά είναι από τον Θεό, δεν μπορούμε να ξέρουμε από πριν ότι θα είναι αγόρι», απαντάει κάτι σαν αυτό: «Αν δεν είναι αγόρι, μην κάνει καν τον κόπο να βγει από την κοιλιά της γυναίκας μου...» Επειδή, όμως, ο Θεός είναι μεγάλος... πλακατζής (και μεξικάνος, μάλλον), το νεογέννητο είναι κορίτσι. Η υπηρέτρια, όμως, σε συνεννόηση με την μητέρα -που έχει χεστεί πάνω της για το ότι δεν γέννησε τον πρωτότοκο- βρίσκουν μια ινδιάνα μάγισσα (ω, ναι), η οποία -τι βολικό- μόλις ξεγέννησε μια γυναίκα που έκανε αγόρι και -τι ακόμα πιο βολικό- πέθανε στη γέννα. Η μάνα.

Της κάνουν, λοιπόν, την πρόταση να ανταλλάξουν τα μωρά και έτσι ο politically incorrect μάτσο πατέρας νομίζει ότι έκανε τον γιο που πάντα ήθελε, η δε ινδιάνα μάγισσα μεγαλώνει την άτυχη μικρή, η οποία αντί να μεγαλώσει στα λούσα που της ανήκουν δικαιωματικά, μεγαλώνει με μια... ινδιάνα μάγισσα (θέλετε και κάτι άλλο; ) Κάπου εδώ να πούμε ότι η μικρή μας δεν είναι καμία άλλη από την Εσμεράλδα, την πρωταγωνίστρια δηλαδή της ομώνυμης σειράς. Ξέχασα να αναφέρω ότι η κοπελιά μας είναι τυφλή, εξαιτίας μια αστραπής που έπεσε την ώρα της γέννησής της (ό,τι να' ναι.) Ενώ είναι μικρή, το φτωχοκάλυβό της καίγεται και τη σώζει ο γιατρός του χωριού, ο μισάνθρωπος Λούσιο Μαλαβέρ. Αυτός, τώρα, που είναι πιο κακός ακόμα κι από τον φαλλοκράτη πατέρα, παραμορφώνεται στο πρόσωπο από την προσπάθειά του να την σώσει... μεγαλώνοντας η Εσμεράλδα, γίνεται μια πανέμορφη, πρασινομάτα -πλην γκαβή- γκομενάρα, την οποία ορέγεται ο σωτήρας της και θεωρεί ότι πρέπει να είναι δική του γιατί κάποτε την έσωσε. Μιλάμε κάπου εδώ για διαφορά ηλικίας 50 ο ψυχάκιας, 20 η Εσμεράλδα...

Κάπου εδώ ξαναεμφανίζεται το ζευγάρι της αρχικής σκηνής... Έχοντας αποφασίσει επιστροφή στο χωριό, φέρνουν και το μπασταρδάκι που, στο μεταξύ, έχει γίνει ο Fernando Colunga (κλασσικός πρωταγωνιστής αυτών των σειρών, έπαιξε και σε «Μαρία της γειτονιάς», «Παολίνα η σφετερίστρια») Κι αν δεν το μαντέψατε ακόμα, γιατί μάλλον δεν έχετε δει πολλά μεξικάνικα, ο Χοσέ Αρμάντο (δηλ ο Fernando Colunga) συναντάει την Εσμεράλδα και ερωτεύονται παράφορα, μην γνωρίζοντας ότι είναι κάτι σαν... μακρινά αδέρφια. Μέσα σε όλα η μοίρα, μην έχοντας βαρεθεί να ξυλοφορτώνει τη δύστυχη Εσμεράλδα, της δίνει και το τελειωτικό μεξικάνικο χαστούκι, με τη μορφή του βιασμού της από τον ψυχασθενή Λούσιο Μαλαβέρ, ο οποίος, τυφλωμένος από οργή για το ότι η μικρή μας επέλεξε τον όμορφο Λουίς Φερνάντο, προβαίνει σε αυτή την επαίσχυντη πράξη. Περισσότερα δεν λέω, αν θέλετε δείτε το. Λέμε τώρα...

 

[Πουπουλίνα]

Τι μου θυμησες ρε θηριο;!!
Εννοειται την βλεπαμε οικογενειακως οπως και ολο το σχολειο βεβαια....

 

[camil]

Θα συνεισφέρω στο θέμα με μια τηλενουβέλα που κανένα κανάλι δεν είχε την προνοητικότητα τότε, να την εντάξει στο πρόγραμμά του.

La mujer de Judas (Η γυναίκα του Ιούδα).
Πρωταγωνιστεί η πρώτη Βενεζουελανή Μις Κόσμος Astrid Carolina Herrera.
H Αλταγκράσια (μεγαλόχαρη), είναι μια γυναίκα που πριν 20 χρόνια κατηγορήθηκε για το φόνο του ιερέα-γκόμενού της Σεμπαστιάν από τον αδερφό του θύματος και δημοσιογράφο Μάρκος Παούλ. Φουρκισμένη από την άδικη κατηγορία ορκίζεται μια μέρα να επιστρέψει στην Καρόρα και να τους εκδικηθεί όλους.
Πράγματι αυτή η μέρα φτάνει. Παρόλο που έχει εκτίσει την ποινή της, όλοι την βλέπουν με μισό μάτι, ειδικά ο Μάρκος που της το κρατάει ακόμα. Την καταδιώκει, την πιέζει, την απαγάγει, μέχρι και τάφο της σκάβει για να τη βάλει μέσα.
Εν τω μεταξύ μια 20χρονη με κληρονομικό χάρισμα που της έρχεται να ερευνήσει το μυστήριο, φτάνει με τη μαμά της στην Καρόρα. Εν τω μεταξύ πάλι, με την επιστροφή της Αλταγκράσια αρχίζουν νέοι φόνοι. Μια γυναίκα με ματωμένο νυφικό κοντεύει να ξεκληρίσει το μισό χωριό ενώ πάντα προειδοποιεί για το κακό που θα βρει το θύμα με 30 αργύρια. Έτσι και λάβεις τα 30 αργύρια, τρέχα να βρεις παπά να εξομολογηθείς μπας και σώσεις την ψυχή σου.
Όλοι αρχίζουν πάλι να μιλάνε για τη Γυναίκα του Ιούδα. Ποιά όμως από τις έξι φίλες που εκείνο το βράδυ της 3ης Ιανουαρίου βρήκαν το πτώμα του ιερέα είναι η νυφικοφορούσα φόνισσα;
Η Αλταγρκάσια Σαντοβάλ που είχε ορκιστεί εκδίκηση;
Η γυναίκα φίνα νταλικέρισσα μαμά (ή μήπως όχι; ) της 20χρονης;
Η Τσιτσίτα με τις διάφορες προσωπικότητες που δίνει παραστάσεις μόνη της στο σπίτι;
Η Ρικάρντα που τα έχει με το δήμαρχο άνδρα της Τσιτσίτα με το κίτρινο κοστουμάκι και το ομπρελίνο;
Η Μαρίνα ή η Λάουρα που δε θυμάμαι τι ρόλο βαράνε αλλά γενικώς υπάρχουν για να ενοχλούν;
Και δεν είναι σεξιστικό να υποθέτουμε ότι η γυναίκα του Ιούδα είναι οπωσδήποτε γυναίκα; Και αν είναι το ψυχάκι ο γιος της Τσιτσίτα;

Υπάρχει ολόκληρη στα ισπανικά, προτιμούμε το βενεζουελανικό το ορθόδοξο και όχι τη μεξικάνικη διασκευή.

 

[Λένω]

Σηκώνοντας το γάντι που μου πέταξε ο @Lasher τις προάλλες και συνειδητοποιώντας ότι έχουμε αφήσει έξω από το νήμα ένα «ιερό μεξικάνικο τέρας», πήρα την απόφαση να γράψω για την:

Esmeralda​

Αυτήν την παιδική σειρά όμως με το φαντασματάκι, ακόμα να μου την βρεις.

 

[camil]

Μου έφτιαξε τη διάθεση αυτό το τοπικ, άντε πείτε καμιά άλλη τι κάθεστε ;

 

[BeatrixKiddo]

Πώς λέγονταν η άλλη ρε παιδιά που την έβαζε να πάρει το χρυσαφικο με το στόμα μέσα από τις λάσπες;

 

[camil]

Μαριμαρ και η κακια ήταν η Ανχελικα. Στην ίδια τηλενουβέλα μια κότα σώζει τη Μαριμαρ από βιασμό. Δεν την έβλεπα αλλά έχει συζητηθεί τόσο που τα ξέρω.

 

[Dias]

Ο Άμπι ήταν πλούσιος γαιοκτήμονας και ζούσε με τη σύζυγό του Σαρ που κάποιοι έλεγαν ότι ήταν και ετεροθαλής αδερφή του. Ο Άμπι γερνούσε και ήθελε διάδοχο να πάρει την περιουσία, αλλά η Σαρ παρά τις προσπάθειες των γιατρών δεν έκανε παιδιά. Ο Άμπι γούσταρε πολύ τη μικρή υπηρέτρια Άγι. Η Σαρ του έδωσε την άδεια να κάνει μαζί της παιδί, μάλιστα λένε ότι ήταν μπροστά στις περιπτύξεις του ζευγαριού. Έτσι η Άγι γέννησε τον Ίσμι. Σε λίγα χρόνια όμως, ώ του θαύματος, παρά την προχωρημένη ηλικία της η Σαρ έμεινε έγκυος. Τώρα πήρε το πάνω χέρι. Πέταξε στο δρόμο την Άγι με το μούλικό της. Αυτή η κακομοίρα είχε άσκημο τέλος και ο γιος της ο Ίσμι μπήκε στον υπόκοσμο και τελικά έγινε βαρόνος της κοκαΐνης.

[ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ]​

​

 

[Λένω]

Ο Άμπι ήταν πλούσιος γαιοκτήμονας και ζούσε με τη σύζυγό του Σαρ που κάποιοι έλεγαν ότι ήταν και ετεροθαλής αδερφή του. Ο Άμπι γερνούσε και ήθελε διάδοχο να πάρει την περιουσία, αλλά η Σαρ παρά τις προσπάθειες των γιατρών δεν έκανε παιδιά. Ο Άμπι γούσταρε πολύ τη μικρή υπηρέτρια Άγι. Η Σαρ του έδωσε την άδεια να κάνει μαζί της παιδί, μάλιστα λένε ότι ήταν μπροστά στις περιπτύξεις του ζευγαριού. Έτσι η Άγι γέννησε τον Ίσμι. Σε λίγα χρόνια όμως, ώ του θαύματος, παρά την προχωρημένη ηλικία της η Σαρ έμεινε έγκυος. Τώρα πήρε το πάνω χέρι. Πέταξε στο δρόμο την Άγι με το μούλικό της. Αυτή η κακομοίρα είχε άσκημο τέλος και ο γιος της ο Ίσμι μπήκε στον υπόκοσμο και τελικά έγινε βαρόνος της κοκαΐνης.

[ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ]​

​

Με δυο λόγια, Σόδομα και τα Γόμορρα...

 

[ilias90]

Ο Άμπι ήταν πλούσιος γαιοκτήμονας και ζούσε με τη σύζυγό του Σαρ που κάποιοι έλεγαν ότι ήταν και ετεροθαλής αδερφή του. Ο Άμπι γερνούσε και ήθελε διάδοχο να πάρει την περιουσία, αλλά η Σαρ παρά τις προσπάθειες των γιατρών δεν έκανε παιδιά. Ο Άμπι γούσταρε πολύ τη μικρή υπηρέτρια Άγι. Η Σαρ του έδωσε την άδεια να κάνει μαζί της παιδί, μάλιστα λένε ότι ήταν μπροστά στις περιπτύξεις του ζευγαριού. Έτσι η Άγι γέννησε τον Ίσμι. Σε λίγα χρόνια όμως, ώ του θαύματος, παρά την προχωρημένη ηλικία της η Σαρ έμεινε έγκυος. Τώρα πήρε το πάνω χέρι. Πέταξε στο δρόμο την Άγι με το μούλικό της. Αυτή η κακομοίρα είχε άσκημο τέλος και ο γιος της ο Ίσμι μπήκε στον υπόκοσμο και τελικά έγινε βαρόνος της κοκαΐνης.

[ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ]​

​

Μεξικάνικες είπαμε, όχι εβραϊκές

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 7 Ιουλίου 2023

Αυτήν την παιδική σειρά όμως με το φαντασματάκι, ακόμα να μου την βρεις.

Άτιμη*, με έβαλες να ψάχνω χαράματα πριν τη δουλειά, αντί να πίνω τον καφέ μου. Τη σειρά, όπως σου είχα πει και τότε, δεν την ξέρω, δοκίμασε όμως στην αναζήτηση να γράψεις "ninos"(παιδιά), "telenovela"(σαπουνόπερα), espuritu/fantasma (πνεύμα/φάντασμα) σε έναν συνδυασμό.

*copyright by Λενω

 

[Λένω]

Για πάμε όλοι μαζί.

Εσύ φταις ατιμότατε @ilias90.
Το είχα μάθει απέξω και το τραγουδούσα με πάθος.
Και θυμάμαι, καθόμουν σε μια πολυθρόνα και τα πόδια μου δεν έφταναν μέχρι το πάτωμα.

 

[yorkie]

Για πάμε όλοι μαζί.

Εσύ φταις ατιμότατε @ilias90.
Το είχα μάθει απέξω και το τραγουδούσα με πάθος.
Και θυμάμαι, καθόμουν σε μια πολυθρόνα και τα πόδια μου δεν έφταναν μέχρι το πάτωμα.

Καλαααα, τι μου θύμισες βρε Λένω μου

Πωπω ήμουν κάπου στα 4-5 που το έβλεπα , θυμαμαι μεσημέρι έπαιζε τότε. Μια μέρα που λέτε με είχε πάρει μεσημεριανός ύπνος και ξύπνησα με κλάμματα που είχα χάσει το επεισόδιο.

Νομιζω ήταν η μόνη μεξικάνικη σειρά που έχω δει ποτέ, αλλά προφανώς ήμουν φανατική θαυμάστρια.
Κουκλάρα η πρωταγωνίστρια, πολύ ιδεαλιστικό το μεγαλείο ψυχής της Παολίνα, αρκετό δράμα κι ένας έρωτας που στο τέλος νικά.

Νομίζω αυτό το τελευταίο, η νίκη, είναι που δεν συναντάμε στην εκτός σαπουνόπερας ζωή!
Κατά τα άλλα και η «καθημερινή ζωή» μια τρέλα είναι. Τουλάχιστον είμαστε κατιτίς πιο προϊδεασμένοι

 

[ilias90]

Για πάμε όλοι μαζί.

Εσύ φταις ατιμότατε @ilias90.
Το είχα μάθει απέξω και το τραγουδούσα με πάθος.
Και θυμάμαι, καθόμουν σε μια πολυθρόνα και τα πόδια μου δεν έφταναν μέχρι το πάτωμα.

Κι εσύ και η @yorkie διαβάστε το ποστ #49, την παρουσίαση/κριτική που είχα κάνει για την εν λόγω επική σειρά.

 

[Λένω]

Μεξικάνικες είπαμε, όχι εβραϊκές

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 7 Ιουλίου 2023

Άτιμη*, με έβαλες να ψάχνω χαράματα πριν τη δουλειά, αντί να πίνω τον καφέ μου. Τη σειρά, όπως σου είχα πει και τότε, δεν την ξέρω, δοκίμασε όμως στην αναζήτηση να γράψεις "ninos"(παιδιά), "telenovela"(σαπουνόπερα), espuritu/fantasma (πνεύμα/φάντασμα) σε έναν συνδυασμό.

*copyright by Λενω

΄Εχω σκάσει στα γέλια τώρα και δεν ξέρεις πόσο το χρειαζόμουν επειδή κυριολεκτικά, έχω πήξει.

Πληκτρολογώ "ninos -espiritu/fantasma"
Και τι μου βγάζει;

NINO - Θεός | NINO - Theos - Official Video Clip​

Καλαααα, τι μου θύμισες βρε Λένω μου

Πωπω ήμουν κάπου στα 4-5 που το έβλεπα , θυμαμαι μεσημέρι έπαιζε τότε. Μια μέρα που λέτε με είχε πάρει μεσημεριανός ύπνος και ξύπνησα με κλάμματα που είχα χάσει το επεισόδιο.

Νομιζω ήταν η μόνη μεξικάνικη σειρά που έχω δει ποτέ, αλλά προφανώς ήμουν φανατική θαυμάστρια.
Κουκλάρα η πρωταγωνίστρια, πολύ ιδεαλιστικό το μεγαλείο ψυχής της Παολίνα, αρκετό δράμα κι ένας έρωτας που στο τέλος νικά.

Νομίζω αυτό το τελευταίο, η νίκη, είναι που δεν συναντάμε στην εκτός σαπουνόπερας ζωή!
Κατά τα άλλα και η «καθημερινή ζωή» μια τρέλα είναι. Τουλάχιστον είμαστε κατιτίς πιο προϊδεασμένοι

Αυτό, αν υπολογίζω σωστά, θα πρέπει να προβαλλόταν γύρω στο 1998 οπότε τότε εγώ ήμουν 6 χρονών.
Απ΄αυτό σε τι συμπέρασμα καταλήγουμε;
΄Οτι εσύ θα το έβλεπες σε επανάληψη, μικρούλα μου.

Είναι καλό να πιστεύουμε στην νίκη και στην πραγματική ζωή μας.
Μας δίνει ελπίδα που μας είναι αναγκαία για να πάρουμε θάρρος και να προχωρήσουμε μπροστά.
Μπορεί η συντριπτική πλειονότητα των φορών να μας απογοητεύει αλλά εμείς ψάχνουμε την μία φορά που δεν θα μας απογοητεύσει. ΄Ετσι δεν είναι;;;

 

[yorkie]

Αυτό, αν υπολογίζω σωστά, θα πρέπει να προβαλλόταν γύρω στο 1998 οπότε τότε εγώ ήμουν 6 χρονών.
Απ΄αυτό σε τι συμπέρασμα καταλήγουμε;
΄Οτι εσύ θα το έβλεπες σε επανάληψη, μικρούλα μου.

Αχαχαχα όντως!
Παιζόταν σε επαναλήψεις για πολλά χρόνια έπειτα. Μαλλον γι αυτό πήγε και μεσημέρι μετά.
Μαζί με ένα kinder αυγό το παρακολουθούσα όλο προσοχή.

Μπορεί η συντριπτική πλειονότητα των φορών να μας απογοητεύει αλλά εμείς ψάχνουμε την μία φορά που δεν θα μας απογοητεύσει. ΄Ετσι δεν είναι;;;

έτσι είναι, σαν φαύλος κύκλος.
Αλλά ο ιδεαλισμός, όταν είναι έμφυτος, στο τέλος θα βγει πάλι στην επιφανεια