Στα τελευταία της γιαγιάς μου στο νοσοκομείο, ενώ φυσικά δεν είχε τις αισθήσεις της, δεν έκατσε κανείς μαζί της εκείνη τη νύχτα. Ο λόγος; Λέγανε η μάνα μου και οι θείοι μου ότι αν κάθεται κάποιος εκεί δίπλα στο κρεβάτι, δικός της άνθρωπος πόσο μάλλον παιδί της, η ψυχή αρνείται να "φύγει" και επιστρέφει.
Τελικά 4-5πμ ξημερώματα "έφυγε".
Μπορεί και να έχει δίκιο!!
Πριν χρόνια όταν ο άντρας μου είχε μπει νοσοκομείο με έλκος και γαστροραγια απέναντι μας είχαμε έναν ο οποίος ήταν στην ώρα του όπως είπαν και περίμεναν από το πρωί να υπάρξει διαθέσιμο ασθενοφόρο για να τον μεταφέρει στο σπίτι τους καθώς δεν μπορούσαν κατι αλλο να κάνουν στο νοσοκομείο..
Η γυναικα του δεν εφευγε από κοντά του ...δεν τον άφηνε...τον χαιδευε τον φρόντισε σαν να ήταν το μωρό της ..
Εκείνος όμως ταξίδευε ήδη...ήταν αλλού που λέμε..
Κάποια στιγμή ήθελε να πάει να δει γιατί καθυστερούν και δεν φεύγουν και μας λέει θα έχετε τον νου σας ;
Μήπως άνοιγε τα μάτια του και την ζητούσε, αυτό περίμενε η καημενουλα μου, να του πούμε απλα ότι έρχεται εδώ είναι δεν έφυγε...
Πραγματικα πόσο έκανε η γυναικα να πάει στα γραφείο απέναντι των νοσηλευτών...
Ξαφνικά ανοίγει τα μάτια του παίρνει μια απίστευτη τρομακτική έκφραση όλο του το πρόσωπο...γούρλωσε τα μάτια του αγριεμένος και μετά από ούτε και εγώ ξερω πόσα δευτερόλεπτα κάνει ένα ξεφυσιγμα και σαν κάποιος να πήρε όλη αυτή τη αγριάδα από το προσώπου του, γαληνεψε και έκλεισε τα μάτια του ..
Ειναι φτωχά τα λόγια μου σε αυτή την όψη που αντικρισαμε .
Ο άνθρωπος αυτός ξεψυχησε όταν έφυγε η γυναικα του από κοντά του ...όταν σταμάτησε να τον χαϊδεύει και να του μιλά ..
Όσα χρόνια και να περάσουν η τρομακτική αυτή για εμένα αγριεμένα όψη του δεν θα φύγει ποτέ σαν εικόνα από μπροστά μου ...όπως και η αντιφατική εικόνα της πλήρης ηρεμίας όταν ξεφυσηξε ...
Μήπως τελικά ισχύει αυτό που σας λέει η δική σου πίστη;
Τελικά υπάρχει πρέπει ή δεν πρέπει σε όλο αυτό η τελικά ειναι θεωρίες για το πως ειναι καλύτερα να φύγει μια ψυχή από την επίγεια ζωή;
Δεν το συζήτησα αυτό σαν γεγονός ποτέ γιατί για εμένα είναι δεδομένο πως δεν θέλω να ξαναζήσω αυτό που ένιωσα τότε στο νοσοκομείο με ένα ένα δικό μου άνθρωπο εκείνη την ώρα..
Το μόνο που ξέρω ότι χρειαζετε ένα ήρεμο και ήσυχο περιβάλλον μέχρι εκεί..εγώ μπορεί ν αντιδρασω αλλιώς να τον ταραξω οπότε όσες φορές έτυχε είχα αποχώρησει...
Η ψυχή πάντα κάπου πάει ,γι αυτο πρεπει να φροντιζουμε αυτη και οχι το σωμα ..το σώμα καταστρέφετε εξου και η ματαιοδοξία περί ομορφιάς...
Αυτός που μένει πίσω φροντίζει επίγεια για την ψυχή αυτου που έφυγε...εκεί που είναι να είναι καλά...εκείνος πλέον δεν μπορεί να κάνει πολλά για την δική του ψυχούλα..
