¨οταν λέω <<εσύ>>, δεν εννοώ εσένα, εννοώ γενικά το απρόσωπο <man>, δηλ δεν αποφασιζει ο ασθενής. Κατ αρχή δεν υπάρχουν εργαστήρια εντελώς ιδιωτικά, που αποφασίζει κανείς μόνος τι θα εξετασει. Αλλά ακόμη και αν υπήρχαν, Πχ πάει κάποιος και λέει <θέλω να εξετασω ένζυμο τροπονίνη>. Αποριες: Τι θα καταλάβει κάποιος απ το αποτέλεσμα. Πες ότι έχει μια τιμή #$%. Τι θα πει αυτό;. Τι θεραπεία θα ακολουθήσει, για να γιατρευτεί; Και αν υπάρχει κάτι ύποπτο, πώς θα το ξέρει;
Όμως τώρα με ανησύχησες.
<<Αν ηταν ομως βαθυς απιαστος ..εφυγες τωρα..>>,Φυσικά και δεν ψηλαφώ κάτι. Αλλά τι θα μπορούσε να είναι; Και ταξιδεύω μεθαύριο. Δεν μπορώ τώρα. Γιατί πρέπει να πάω επειγόντως; Το γουργούρισμα είναι συνηθισμένο σε ιώσεις γαστρεντερολογικές, όχι αναπνευστικού.
Τώρα, αναλύοντας τον χθεσινό πόνο και την ομοιότητά του με τον πόνο του αβοκάντο, υποθέτω, πως ίσως πάλι κάτι με πείραξε. Ξέρεις, με τα χρόνια αποκτάμε ευαισθησίες. Ίσως κάνω αύριο μια διαιτούλα, σήμερα πεινούσα, έφαγα

. Φάρμακα δεν παίρνω, χωρίς ιατρική συμβουλή, μη γίνω χειρότερα. Κανα τσαγάκι το βράδυ και μια χαρά.