η διαφωνια βρισκεται στο οτι μερικοι υποστηριζουν οτι:
δεν ξεκινας καν μια σχεση, αν δεν ξεκαθαρισεις εξ αρχης καποια πραγματα "ταιριασματος".
εγω απλα ειπα, οτι μπαινοντας σε μια σχεση, ανακαλυπτεις εναν ανθρωπο πραγματικα. και καλο ειναι να το τολμησεις οσο υπαρχει ερωτας και ενθουσιασμος.
Συμφωνώ απόλυτα.
Δεν υπογράφεις συμβόλαιο ξεκαθαρίσματος. Βασικά γνωρίζεις και βλέπεις.
Όσον αφορά εμενα. Δεν έχω βγει τυφλό ραντεβού. Αν έβγαινα, θα <<ψάρευα>> λίγο, να δω αν έχει ο τύπος red flags. Πχ αν μου έλεγε απ το πρώτο ραντεβού <<δε θέλω σχέση>>, δε θα ξαναέβγαινα. Να προεξοφλήσω απ την αρχή, ότι δε με θέλει;
Τώρα, αν ήταν ένας τύπος, που μου άρεσε, δηλ έβγαινα συνηδειτά ένα date μαζί του, επειδή τον ήθελα, πράμα που μου έχει συμβεί πολλές φορές: Εκεί θα το διαπραγματευόμουν αλλιώς:
Αν τον ποθούσα πάρα πολύ, θα τολμούσα να χαρώ έστω λίγες στιγμές μαζί του, εκτός βέβαια, αν ήταν τόσο βλάκας, ωστε με ξενέρωνε.
Αν ήταν ένας άντρας στα γούστα μου, θα ήμουν μεν αυθόρμητη, αλλά δεν θα τον πήγαινα από το πρώτο ραντεβού για εξτρέμ πράματα. Θα έβλεπα, πώς κυλά το ραντεβού και θα προχωρούσα και γω σιγά σιγά, όσο με ... έπαιρνε. Όχι με βάση κάποια στρατηγική, αλλά σαν ερωτικό ριτουάλ.
Βέβαια σε όλα αυτά, μπορεί να πέσεις έξω, να αλλάξει κάτι στο μέλλον, να πληγωθείς κλπ. Ο έρωτας είναι ένα ωραίο και επικίνδυνο παιχνίδι, αλλά τι θα ήταν η ζωή μας, αν δεν το δοκιμάζαμε, αν δεν ερωτευτούμε και αν δεν πληγωθούμε;


