Να μένουν οι ενήλικοι με τους γονείς τους;

[Εριφύλη]

αφενός γιατί έχει ηλικία που θα μπορούσε σχεδόν να είναι μπαμπάς των μισών σχολιαστών του εν λόγω thread

@Devil είσαι ο μπαμπάς μας

 

[Πάνθηρας!]

@Devil είσαι ο μπαμπάς μας

Πααιιιδιιι μου!

 

[Reader]

Μην κολλάς σ' αυτό, μείνε στο ότι «τη λέει» σ' όσους μένουν στα πατρικά τους κι επιχειρηματολογεί εις βάρος τους ενώ επί της ουσίας ο ίδιος κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα και μάλιστα στη χείριστη μορφή του, αφενός γιατί έχει ηλικία που θα μπορούσε σχεδόν να είναι μπαμπάς των μισών σχολιαστών του εν λόγω thread κι αφετέρου γιατί καταλαμβάνει έναν αυτόνομο χώρο που θα μπορούσαν εύκολα να τον εκμεταλλευτούν οικονομικά (δεν είναι π.χ. κάποιο δωμάτιο σε μια μεζονέτα ή μονοκατοικία να πεις δε βαριέσαι άστον να μένει τζάμπα γιατί έτσι κι αλλιώς άλλον δε θα βάζαμε κ.λπ.)...

Γενικά συμφωνώ πως οι νέοι καλό είναι αμέσως μετά τις σπουδές τους να δρομολογούν την εύρεση δικού τους σπιτιού. Έχουν την ευκαιρία να ανεξαρτητοποιηθούν, να ανακαλύψουν τον εαυτό τους και αργότερα, αν το επιθυμούν, να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια. Όμως ,αν κατάλαβα καλά, ο Devil μόνος του πληρώνει τους λογαριασμούς και δεν εκμεταλλεύεται καθόλου τους γονείς του. Ούτε αρνήθηκε πως είναι μεγάλη διευκόλυνση που έχει μέρος να μείνει χωρίς ενοίκιο. Η απορία μου είναι γιατί να το αντιμετωπίζουμε αυτό ως επιβάρυνση. Τι διαφορά θα είχε αν του έγραφαν κάποιο σπίτι οι γονείς του; Θα έπρεπε να το αγοράσει κανονικά, αλλιώς θα θεωρούταν επιβάρυνση; Ή να τους δίνει ενοίκιο, πάλι για να μην θεωρηθεί βάρος;

 

[Εριφύλη]

Εσύ @Jack of Spades αν επιτρέπεται, σε ποια ηλικία έμεινες μόνος σου;

 

[Πάνθηρας!]

Όχι; Απλά μιλάς εκ του ασφαλούς όσον αφορά στη ζωή στο ενοίκιο. Δεν είναι όλοι τυχεροί να μπορούν να μείνουν στο ιδιο οικοδόμημα με τους γονείς τους και να γλιτώνουν τουλάχιστον 400-500€ το μήνα.

Όταν κάτι δεν το έχουμε ζήσει, καλό είναι να κρατάμε το στόμα μας κλειστό.

Τι δεν έχω ζήσει για πες μας ; τη ζωή στο ενοίκιο; την έχω ζήσει μια 7 ετια γεμάτη.

Και με μια μικρή ανάπαυλα θα τη ξανά ζήσω.

Η κρίση μου ξεκίνησε από μένα τον ίδιο και είπα ότι πρεπεο να δρομολογήσουμε να την κάνουμε και να μην επαναπαυομαστε.

 

[Jack of Spades]

Τι διαφορά θα είχε αν του έγραφαν κάποιο σπίτι οι γονείς του; Θα έπρεπε να το αγοράσει κανονικά, αλλιώς θα θεωρούταν επιβάρυνση; Ή να τους δίνει ενοίκιο, πάλι για να μην θεωρηθεί βάρος;

Το ότι ένας γονιός παραχωρεί εν λευκώ τη διαμονή σε κάποιο σπίτι ιδιοκτησίας του σε κάποιο παιδί του χωρίς να του το μεταβιβάζει εξαρχής, δείχνει την εκμετάλλευση (και) του γονιού προς το παιδί, υπό την έννοια των κυριαρχικών δικαιωμάτων που ασκούν πάνω του μ' αυτό τον τρόπο!
Σου λέει αν του το μεταβιβάσουμε από τώρα μετά θα μας έχει χεσμένους, οπότε απλώς του το παραχωρούμε δωρεάν για να μας έχει ανάγκη κι έτσι να (προσπαθούμε να) τον «χειριζόμαστε» όπως κι όποτε θέλουμε!
Οπότε έτσι π.χ. οκ σ' έχω και μένεις μαζί μου ή στο τάδε σπίτι ιδιοκτησίας μου και δε μου δίνεις ούτε 1€ ενοίκιο αλλά πήγαινε και το σκύλο βόλτα, φέρε μου τα ψώνια, κάνε μου το Α το Β το Γ κ.ο.κ. και μην τυχόν και φέρεις αυτή την παστρικιά πάλι και μου το κάνετε το σπίτι μπάχαλο, δεν είναι αυτή για σένα...κ.λπ. κ.λπ. κι άντε μετά να τους φέρεις την παραμικρή αντίρρηση αν τολμάς!

Εσύ @Jack of Spades αν επιτρέπεται, σε ποια ηλικία έμεινες μόνος σου;

Κλείνω δεκαετία σε λίγο καιρό...

 

[Εριφύλη]

Κλείνω δεκαετία σε λίγο καιρό...

Άρα έφυγες στα 24;

Ε, εγώ τι λέω από χθες;

 

[Jack of Spades]

Άρα έφυγες στα 24;

Ε, εγώ τι λέω από χθες;

Υπάρχει διαφορά νοοτροπίας, εγώ π.χ. δε θεωρούσα ποτέ ούτε ότι είχαν κάποια «υποχρέωση» να με συντηρούν οικονομικά (όχι μόνο σαν φοιτητή αλλά και νωρίτερα), ούτε ότι ήμουν «entitled» στα (όποια) περιουσιακά τους στοιχεία...

 

[Reader]

Το ότι ένας γονιός παραχωρεί εν λευκώ τη διαμονή σε κάποιο σπίτι ιδιοκτησίας του σε κάποιο παιδί του χωρίς να του το μεταβιβάζει εξαρχής, δείχνει την εκμετάλλευση (και) του γονιού προς το παιδί, υπό την έννοια των κυριαρχικών δικαιωμάτων που ασκούν πάνω του μ' αυτό τον τρόπο!
Σου λέει αν του το μεταβιβάσουμε από τώρα μετά θα μας έχει χεσμένους, οπότε απλώς του το παραχωρούμε για να τον «χειριζόμαστε» όπως κι όποτε θέλουμε!
Οπότε έτσι π.χ. οκ σ' έχω και μένεις μαζί μου ή στο τάδε σπίτι ιδιοκτησίας μου και δε μου δίνεις ούτε 1€ ενοίκιο αλλά πήγαινε και το σκύλο βόλτα, φέρε μου τα ψώνια, κάνε μου το Α το Β το Γ κ.ο.κ. και μην τυχόν και φέρεις αυτή την παστρικιά πάλι και μου το κάνετε το σπίτι μπάχαλο, δεν είναι αυτή για σένα...κ.λπ. κ.λπ.!
Κλείνω δεκαετία σε λίγο καιρό...

Στο ότι δυστυχώς συχνά οι γονείς βρίσκουν με αυτόν τον τρόπο ευκαιρία να παρεμβαίνουν στη ζωή του παιδιού τους και να την ελέγχουν συμφωνώ απόλυτα. Αλλά δεν γίνεται πάντα αυτό, και δεν θεωρώ πως είναι ευθύνη του παιδιού αν τελικά συμβεί. Εκτός φυσικά αν δεν τολμήσει να βάλει όρια στους γονείς του μόνο και μόνο για να μη χάσει το σπίτι, αλλά δε νομίζω πως στην συγκεκριμένη περίπτωση ισχύει αυτό.
Εσύ έφυγες σε πολύ καλή ηλικία θεωρώ.

 

[Εριφύλη]

Υπάρχει διαφορά νοοτροπίας, εγώ π.χ. δε θεωρούσα ποτέ ούτε ότι είχαν κάποια «υποχρέωση» να με συντηρούν οικονομικά (όχι μόνο σαν φοιτητή αλλά και νωρίτερα), ούτε ότι ήμουν «entitled» στα (όποια) περιουσιακά τους στοιχεία...

Μπράβο σου. Εγώ πάντως στα 23 μου θα φύγω, δεν εκμεταλλεύομαι τίποτα!

Θέλω πρώτα να τελειώσω και να έχω χρόνο.

 

[Jack of Spades]

Στο ότι δυστυχώς συχνά οι γονείς βρίσκουν με αυτόν τον τρόπο ευκαιρία να παρεμβαίνουν στη ζωή του παιδιού τους και να την ελέγχουν συμφωνώ απόλυτα. Αλλά δεν γίνεται πάντα αυτό, και δεν θεωρώ πως είναι ευθύνη του παιδιού αν τελικά συμβεί. Εκτός φυσικά αν δεν τολμήσει να βάλει όρια στους γονείς του μόνο και μόνο για να μη χάσει το σπίτι, αλλά δε νομίζω πως στην συγκεκριμένη περίπτωση ισχύει αυτό.
Εσύ έφυγες σε πολύ καλή ηλικία θεωρώ.

Το τανγκό θέλει δύο!
Ασφαλώς λοιπόν και φέρει ευθύνη και το παιδί εφόσον αποδέχεται αυτού του είδους τη «συναλλαγή»...κι άντε κι «έθεσες όρια» στους γονείς σου και στα παραβίασαν, τι (μπορείς να) κάνεις για να τους «τιμωρήσεις» όταν εξαρτάσαι απ' αυτούς;

 

[Reader]

κι άντε κι «έθεσες όρια» στους γονείς σου και στα παραβίασαν, τι (μπορείς να) κάνεις για να τους «τιμωρήσεις» όταν εξαρτάσαι απ' αυτούς;

Εντάξει στην περίπτωση αυτή θα φύγεις από το σπίτι και θα σταματήσεις να εξαρτάσαι από εκείνους, δεν το συζητώ. Αν όμως, οι γονείς σου δεν είναι παρεμβατικοί, κρίμα να μην δεχτείς τη διευκόλυνση του σπιτιού χωρίς νοίκι (πληρώνοντας φυσικά τους λογαριασμούς και κάνοντας μόνος/η σου τις δουλειές).

 

[Εριφύλη]

Εν τω μεταξύ, στην δική μου περίπτωση το θέμα είναι ότι εγώ θέλω να φύγω αλλά η κυρία μαμά είναι σε φάση: Γιατί να φύγεις; Πού θα πας; Νωρίς είναι ακόμα, να κάτσεις εδώ που κάθεσαι.

Και βάζει την γνωστή κασέτα

 

[Πάνθηρας!]

Γενικά συμφωνώ πως οι νέοι καλό είναι αμέσως μετά τις σπουδές τους να δρομολογούν την εύρεση δικού τους σπιτιού. Έχουν την ευκαιρία να ανεξαρτητοποιηθούν, να ανακαλύψουν τον εαυτό τους και αργότερα, αν το επιθυμούν, να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια. Όμως ,αν κατάλαβα καλά, ο Devil μόνος του πληρώνει τους λογαριασμούς και δεν εκμεταλλεύεται καθόλου τους γονείς του. Ούτε αρνήθηκε πως είναι μεγάλη διευκόλυνση που έχει μέρος να μείνει χωρίς ενοίκιο. Η απορία μου είναι γιατί να το αντιμετωπίζουμε αυτό ως επιβάρυνση. Τι διαφορά θα είχε αν του έγραφαν κάποιο σπίτι οι γονείς του; Θα έπρεπε να το αγοράσει κανονικά, αλλιώς θα θεωρούταν επιβάρυνση; Ή να τους δίνει ενοίκιο, πάλι για να μην θεωρηθεί βάρος;

Καλά δεν περίμενα και τίποτα καλύτερο απο τον συγκεκριμένο.

Απλά να διορθώσω μόνο ένα ψέμμα που έγραψε.... δεν έκραξα 20 χρονών ανθρώπους που μένουν με τους γονείς τους... αν διαβάσει κάποιος τα πόστ απο χθές έγραψα πως απο 32-35 και μετά είναι καλύτερα ακόμη και αν έχεις αποφασίσει να μένεις με τους δικους σου για δικούς σου λόγους που φυσικά δεν αφορούν κανέναν τουλάχιστον κάνε το σε ξεχωριστά διαμερίσματα και ΓΙΑ ΕΝΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑ γιατι είσαι σε άλλη ηλικία. Αυτο ήταν χοντρό ψέμμα.

Αυτό το ήταν το πόιντ μου. Τωρα ο κάθε άσχετος εδω μέσα ή άσχετη(και βάζω και τον εαυτό μου μέσα) γενικά δεν μπορούν να ξέρουν εσυ σε τι έχεις βοηθησει τους γονείς σου στο παρελθόν , gia να αποφανθούν του περι ποιος εκμεταλλεύεται κτλ.

άν έχετε συμφωνήσει σε κάτι μεταξύ σας,
άν τους έχεις βοηθήσει με cash να ξεχρεώσουν κάτι,
άν έχουν κάνει διακοπές 5-6 καλοκαίρια κανα μήνα.... σε μια περιοχή που θα έπρεπε για να μεινουν να πληρώνουν 70-100 ευρω την ημέρα !!!! Και μπόρεσες να τους το προσφέρεις επειδη ήσουν εκει για δουλειά το χειμώνα και νοίκιαζες το σπίτι....

Ολα αυτα βέβαια ειναι μικρότητες και μόνο που τα γράφω και αμα τα διάβαζε κανας πατέρας μου θα μ έλεγε καλα βρε τι μαλακίες κάθεσαι και γράφεις και με ποιούς.... αλλα επειδη κάποιοι "έξυπνοι" μπήκαν στη διαδικασία να χώσουν την ουρά τους εκεί που δεν έχουν αρμοδιότητα καλό ειναι να ξέρουν και αυτά τα πιθανά σενάρια.

Όχι πως θα αλλάξει κάτι... Γιανης πίνει Γιάνης κερνάει. Έμαθαν και τα οικογενειακά μας τώρα και έχουν άποψη.

Αυτά. Πάντως μπράβο για το τρόπο σκέψης σου παρα το ότι είσαι τόσο μικρή ηλικιακά.

Πάω να φτιάξω παγωτάρα σπιτική και να την ανεβάσω στο Fitness Thread. Cheers!

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 14 Αυγούστου 2024

Εν τω μεταξύ, στην δική μου περίπτωση το θέμα είναι ότι εγώ θέλω να φύγω αλλά η κυρία μαμά είναι σε φάση: Γιατί να φύγεις; Πού θα πας; Νωρίς είναι ακόμα, να κάτσεις εδώ που κάθεσαι.

Και βάζει την γνωστή κασέτα

Καλά κάνεις... δεν είσαι σε ηλικία για να φύγεις. Κοίτα πρώτα να ορθοποδήσεις επαγγελματικά οπως έγραψες και υπάρχει χρόνος για αυτά. Η αναφορά μου ηταν για ηλικίες 10+ χρονων απο την δικιά σου.

Λες και έχουμε την ανασφάλεια να αποδείξουμε το οτιδήποτε στον οποιονδήποτε.

Και αν γνωρίσεις κάποιον και σου αρχίζει να σε κράζει ή να σε κρινει για αυτά.... παλικάρι πές του δεν χρειάζεται να βγουμε άλλο ραντεβού μάζεψε τον υπεροπτισμό σου και άμε στο καλό... σε καμια άλλη φουκαριάρα να τον φάει στη μάπα μια ζωή να της λέει μαλακίες. Με το συμπάθειο κιολας.

Η ζωή με τέτοιους αρνητικούρες κάθε μέρα και κριτικές δεν βγαίνει.

 

[Jack of Spades]

Εντάξει στην περίπτωση αυτή θα φύγεις από το σπίτι και θα σταματήσεις να εξαρτάσαι από εκείνους, δεν το συζητώ. Αν όμως, οι γονείς σου δεν είναι παρεμβατικοί, κρίμα να μην δεχτείς τη διευκόλυνση του σπιτιού χωρίς νοίκι (πληρώνοντας φυσικά τους λογαριασμούς και κάνοντας μόνος/η σου τις δουλειές).

Ε ναι βέβαια, τη μια στιγμή σε ξεσκατίζει η μαμάκα σου (όχι εσένα προσωπικά, για να μην παρεξηγηθώ) και την αμέσως επόμενη θα σηκωθείς και θα φύγεις να πας να μείνεις μόνος κι ανεξάρτητος γιατί σου «παραβίασαν τα όρια»...ρεαλιστικότατο!

 

[Πάνθηρας!]

Στο ότι δυστυχώς συχνά οι γονείς βρίσκουν με αυτόν τον τρόπο ευκαιρία να παρεμβαίνουν στη ζωή του παιδιού τους και να την ελέγχουν συμφωνώ απόλυτα. Αλλά δεν γίνεται πάντα αυτό, και δεν θεωρώ πως είναι ευθύνη του παιδιού αν τελικά συμβεί. Εκτός φυσικά αν δεν τολμήσει να βάλει όρια στους γονείς του μόνο και μόνο για να μη χάσει το σπίτι, αλλά δε νομίζω πως στην συγκεκριμένη περίπτωση ισχύει αυτό.
Εσύ έφυγες σε πολύ καλή ηλικία θεωρώ.

Το θέμα δεν ειναι σε τι ηλικία θα φυγει ο καθένας... το θέμα ειναι αν τελικά όλο αυτο έχει διαμορφώσει το χαρακτήρα του με σωστό τρόπο και δεν τον έχει κανει εναν χαρακτήρα που ψάχνεται να μανουριάσει και να τη πεί στον άλλον. Αν έχεις γινει έτσι κουβαλάς ενα κάρο απωθημένα και ανασφάλειες και στο τέλος οσα χρονια και αν έζησες μονος σου και έπλενες τα πιάτα (ΟΥΑΟΥ) απλα θα καταλήξεις να συνεχιζεις να ζεις μόνος σου.... ουτε σωστες φιλίες θα έχεις , κανενας δεν θα σε γουστάρει , αποτυχημένες σχέσεις θα έχεις και γενικά δεν θα στεριώνεις θηλυκιά γάτα και πολλά ακόμη. Κανένας δεν θα σε αντέχει. Και το αν έμεινες μόνος σου ή με τον μπαμπά ειναι το λιγότερο που απασχολεί τελικά.

Αυτο το αναφέρω επισης επειδη κάποιοι και κάποιες το κάνουνε σημαία.... λες κ ειναι κατόρθωμα.. οκ πηγες και νοικιασες και τι έγινε ;

Προσεξε τη δική σου αντίδραση στα λεγόμενα μου σε αντιθεση με άλλες αντιδράσεις εσενα είχε μια διάθεση για συζητηση και θετικό σχολιασμό... ουτε επικρίσεις ουτε να την πείς στον άλλο λογω φθόνου "ααα εσυ εισαι τυχερος εμεις δεν είμαστε" εσενα σε πήραν στις δουλειες εμας δεν μας πήρανε... λες και μου έκαναν χάρη εν τω μεταξύ

αλλα οπως εγραψα σε ενα φορουμ κανεις δεν ξέρει πραγματικα για τον αλλον και κακως κάποιοι λένε τα προσωπικά τους για να γινονται αντικειμενα σχολιασμού και κουτσονμπολιου απο το κάθε ενα που δε ξέρει τι παίζει με τη ζωή των άλλων. (γενικά μιλώντας).

 

[Joji]

Τι δεν έχω ζήσει για πες μας ; τη ζωή στο ενοίκιο; την έχω ζήσει μια 7 ετια γεμάτη.

Και με μια μικρή ανάπαυλα θα τη ξανά ζήσω.

Η κρίση μου ξεκίνησε από μένα τον ίδιο και είπα ότι πρεπεο να δρομολογήσουμε να την κάνουμε και να μην επαναπαυομαστε.

Με συγχωρείς.

 

[Reader]

Ε ναι βέβαια, τη μια στιγμή σε ξεσκατίζει η μαμάκα σου (όχι εσένα προσωπικά, για να μην παρεξηγηθώ) και την αμέσως επόμενη θα σηκωθείς και θα φύγεις να πας να μείνεις μόνος κι ανεξάρτητος γιατί σου παραβίασαν τα όρια...ρεαλιστικότατο!

Συγγνώμη για το μπέρδεμα, ξέχασα να το γράψω πιο πριν. Εννοείται πως θεωρώ απαράδεκτο να κάνουν οι γονείς τις δουλειές του παιδιού από την εφηβεία και μετά. Εννοούσα πως δεν είναι κακό κάποιος να μείνει σε σπίτι των γονιών του χωρίς ενοίκιο αν αναλάβει πλήρως όλες τις υποχρεώσεις όπως λογαριασμούς, δουλειές του σπιτιού και ανακαινίσεις που τυχόν προκύψουν. Αν ωστόσο οι γονείς δουν έτσι μια καταπληκτική ευκαιρία να ελέγχουν το παιδί τους συνεχώς, τότε είναι που όσο μεγάλη διευκόλυνση και να αποτελούσε το σπίτι, το παιδί πρέπει να φύγει από εκεί το συντομότερο δυνατόν. Εκτός αν αναφέρεσαι σε περιπτώσεις που οι νέοι μένουν σε σπίτι παραχωρημένο από τους γονείς ή στο πατρικό χωρίς ενοίκιο, χωρίς να συμμετέχουν στα έξοδα και χωρίς να σηκώνουν το δαχτυλάκι τους να βοηθήσουν. Εκεί πέρα ναι συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.

 

[glayki]

Η ανεξάρτητη από το οικογενειακό δίχτυ ασφάλειας διαβίωση σε μικρές ηλικίες θέλει θυσίες, 8 ωρη εργασία σε συνθήκες πολυ συχνά εκμετάλλευσης πχ εστίαση, θέλει στέρηση προσωπικού χρόνου που ένα νέο παιδί θα διοχέτευε άλλου πχ σπουδές, χόμπυ κλπ, συνεπάγεται απότομη ωρίμανση/ προσγείωση, ανάληψη ευθυνών .. Σε κάθε περίπτωση το πιο συνετό είναι να περιμένει κανείς να τελειώσει τον κύκλο σπουδών πριν αποφασίσει το επόμενο βήμα. Από την άλλη πλευρά η ιδέα ενός συγκάτοικου για όσους ασφυκτιούν και είναι διατεθειμένοι να φύγουν νωρίς και να αναλάβουν την επιβίωση τους, είναι ίσως μια λύση λιγότερο επώδυνη οικονομικά.

 

[Reader]

Από την άλλη πλευρά η ιδέα ενός συγκάτοικου για όσους ασφυκτιούν και είναι διατεθειμένοι να φύγουν νωρίς και να αναλάβουν την επιβίωση τους, είναι ίσως μια λύση λιγότερο επώδυνη οικονομικά.

Η αλήθεια είναι πως η συγκατοίκηση δεν είναι τόσο διαδεδομένη στην Ελλάδα και δεν καταλαβαίνω γιατί.