Κοίτα ήμουν και δέκα χρόνια νεότερος. Οχι πως τώρα γέρασα. Άλλο όμως 28-30 άλλο 40.
Ααααα τέλεια...
Μου έφτιαξες την μέρα ....και εγώ μπήκα να σου πω τα κάλαντα...
Να πάμε να ανοίξουμε και τον λακο μας να πέσουμε μέσα

Μια δύσκολη περίοδος είναι λόγου πένθους!
Ξέρεις εσύ θα το διαχειριστής, ναι;
Έλα θες να ανοίξουμε ένα θέμα να πλακωθουμε να ξεχάσεις;
Η ζωή μετά τα 40 ξεκινά Πανθηρα ,θα το δεις !
Απλά έτυχε σε εσένα ένα πάρα πολυ δύσκολο γεγονός....
Μετα τα 40 ξέρεις πολύ καλά τι θες τι αναζητάς είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου ,δεν σε νοιάζει τι θα πουν οι άλλοι, κρατάς τις ουσιαστικές παρέες .....
Έχεις χρήματα να κάνεις ότι θες και δνε μιλάω για υλικά αγαθά που πλέον αυτά δίνουν αξία στους ανθρώπους...
Το μόνο που μου λείπει από τα προηγούμενα χρόνια είναι αυτή η ανεμελιά που ειχαμε στις ανθρώπινες σχέσεις...
Τώρα σκέφτεσαι να μιλήσεις να μην πεταχτεί κάποιος και αρχίζει και σου μιλάει για ρατσισμό, μπουλινγκ, να μην βγάζει απωθημένα κ.α
Οι άνθρωποι μου λείπουν....ανέμελοι χωρίς θυμό και άγχος...
Περιμέναμε πως και πως να βγούμε να πάμε στο στέκι να δούμε τους φίλους μας ...
Ούτε κινητά ούτε τίποτα....ξέραμε...Ευχόμασταν να συναντήσουμε και τον τύπο που το προηγούμενο είχαμε σταμπάρει...
Σαββατοβραδο με ένα Κολοκοτρώνη στην τσέπη (πεντοχιλιαρο) ....τα βάζαμε όλοι κάτω και τα μοιραζόμασταν...
Όποιος δεν είχε δεν έμενε έξω από την παρέα, μαζί μας ,τα καλυπταμε ...
Την άλλη μέρα η μαμά του μας ειχε καλεσμένους στο σπίτι να μας κεράσει που δεν αφήσαμε το παιδί της έξω από την παρέα....
Υπέροχες εποχές.σπάγαμε πλάκες κάναμε του κόσμου τις μ@λ@κιες ....Καμία φορά λέω ο Θεός μας φιλούσε τότε...
Μηχανές, ποτό....Το προηγούμενο βράδυ αναρωτιομασταν τι θα κάνουμε το σαββατοκύριακο....Πετούσε ένας "Πάμε εκει;"
Μέσα όλοι, είχαμε δεν είχαμε λεφτά...Αντίσκηνα και παραλία.....Είχαμε και δύο τσακάλια στη παρέα με καλάμια, πάντα έβγαζαν ψαράκια....
Δύο φίλοι μας στο νησί της Θάσου έπεσαν με την μηχανή έξω από την μονη του Αρχαγγέλου...Μεσα στα βουνα τοτε χψρις φωτισνο χωρις τιποτα .....Τους βρήκαν οι καλόγριες και τους μάζεψαν.
Μέχρι να τους βρούμε τότε και να δούμε τι έγινε, τι είχαμε περάσει...Τσιμουδιά στους γονείς τους ..
Τώρα τα θυμόμαστε και γελάμε...
Γέλιο....δυνατό....μέσα από την ψυχή του άλλου...
Αυτές οι εποχες πέρασαν και δεν θα επιστρέψουν ποτέ ξανά για την σημερινή νεολαία...
Χάθηκε η ελευθερία και η ανεμελιά που ειχαμε ως παιδιά και νέοι...