Φοβερή ομιλία για την εκθήλυνση της αμερικανικής και κατά προέκταση της δυτικής κοινωνίας και κουλτούρας, από γυναίκα κιόλας. Η Helen Andrews συσχετίζει ευθέως την είσοδο των γυναικών στην πολιτική και την ανάληψη από αυτών καίριων θέσεων στην αλλαγή της δομής της δύσης, της εκθήλυνσής της, του κύματος του wokeness και της νομοτελειακής παρακμής της.
Και είναι απόλυτα λογικό, μιας και οι θέσεις εξουσίας χρειάζονται άτομα που διοικούν με λογική, δικαιοσύνη, αξιοκρατία και πυγμή (αντρικά χαρακτηριστικά) ενώ τα γυναικεία ποιοτικά χαρακτηριστικά μόνο για ηγεσία δεν κάνουν (συναίσθημα αντί λογικής, πολυπολιτισμικότητα αντί αξιοκρατίας, ασφάλεια αντί ρίσκου κοκ). Αυτό φυσικά έκανε μία δύση από εκεί που ήταν κυρίαρχη ιδεολογικά και προσπαθούσε συνέχεια να κατακτήσει τα πάντα, να καταντήσει μια παρηκμασμένη κοινωνία που μισεί τον εαυτό της.
Εξαιτίας της εκθήλυνσης της δύσης, οι λευκοί πείστηκαν (γυναικεία επιρροή) να μισούν τον εαυτό τους για «εγκλήματα» που έκαναν κάποιοι πρόγονοί τους, να μισούν το φύλο τους για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του και να αναγκαστούν ή να προσαρμοστούν ή να απομονώνονται κοινωνικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο τομέας της ψυχολογίας, όπου κάποτε οι άντρες αποτελούσαν την πλειονότητα και η επιστήμη έψαχνε πραγματικά την αλήθεια για την ανθρώπινη ψυχή, ενώ τώρα που οι γυναίκες πήραν τα ηνία ακούμε συνέχεια για ενσυναίσθηση, βάζουμε την υποκειμενική πραγματικότητα πάνω από την αλήθεια, αφαιρούμε συγκεκριμένες διαταραχές για να είμαστε πολιτικά ορθοί κοκ.
Ο κόσμος άργησε πάρα πολύ να ξυπνήσει, αλλά ξυπνάει. Οι άντρες αναζητούν και πάλι την αρρενωπότητα, αυξάνεται η επιθυμία για δυναμικούς, κυριαρχικούς ηγέτες και αρχίζουν να αποκηρύσσουν συναισθηματικές ανοησίες. Όμως, είναι μάλλον αργά, το δηλητήριο του φεμινισμού έχει σχεδόν σκοτώσει τη δύση και οι εκλάμψεις που βλέπουμε αποτελούν -ίσως- κλανιές του πεθαμένου. Η μοναδική λύση είναι μια ολική επανεκκίνηση καθώς το πράγμα δεν σώζεται πια.
