Πάμε για φινάλε και απολογισμό.
Η πόρνη από πάνω
Είχα περιέργεια να δω πως γίνεται να τραβάει τόσα χρόνια αυτή η παράσταση. Ομολογώ δεν με κρατήσε και για την ακρίβεια ήταν ο χειρότερος μονόλογος που είδα για φέτος. Η Διδασκάλου όσο γοητευτική και να είναι νιώθω ότι εκφραστικά, δεν με πείθει. Φαινομενικά μια χαρά ήταν οι μεταβάσεις της αλλά και πάλι, δεν. Το σενάριο αν και είχε ποτένσιαλ παρέμενε σοφτ και εύπεπτο.
Μάρτυρας Κατηγορίας
Ήθελα να ξαναδω Κρίστι. Δεν πήγα με προσδοκίες οπότε εξεπλάγην ευχάριστα. Δεν έχω ξαναδει ανέβασμά του για να ξέρω αν ο ρόλος που είχε η Δημητροπούλου πρέπει να έχει πράγματι αυτό το σνόμπικο εσάνς ή το κουβαλάει εκείνη όπου παίζει. Ο Κόκλας αναμενόμενος και οι υπόλοιποι αρκετά καλοί ερμηνευτικά (Κουρλαμπάς πολύ καλός). Γενικά μία καλή παραγωγή (σκηνικά, κοστούμια, ετσέτερα) και ευχάριστη παράσταση.
Girls and Boys
Ήξερα ότι θα γούσταρω τα θέματα που θίγει ο μονόλογος, ήξερα ότι θα βλέπω σα χαζός την Εξηνταβελόνη και θα σκέφτομαι πως θέλω να ονομάσουμε τα παιδάκια μας, υποπτευόμουν ότι θα είναι βαρύ το έργο, δεν ήξερα όμως ότι και ερμηνευτικά θα μου κάνει τόση εντύπωση εκείνη. Ο τρόπος που παίζει μου έβγαζε μία φυσικότητα που θυμάμαι να μου έχει βγάλει πχ ο Αθερίδης, ο Παπαδόπουλος, ο Φιλιππίδης (φτου), γενικά λίγοι. Δεν γνωρίζω αν θα πάει και του χρόνου αλλά δεδομένου ότι τώρα (και για λίγο) ήρθε Αθήνα θα ευχόμουν ναι. Μπορεί πιστεύω εύκολα να βγάλει σεζόν ως Δευτερότριτο.
Κάνοντας λοιπόν την προσωπική μου σούμα:
Top 5: Festen / The doctor / Μια άλλη Θήβα / 18/9 / Ανεξάρτητα Κράτη
Bottom 3: Λεωφορείο ο πόθος (Προσκήνιο) / Η πόρνη από πάνω / Πουπουλένιος
Βλαστημάω που έχασα: Οξυγόνο / Ο χορός των εραστών
Θα κλείσω από το καλοκαίρι για την επόμενη: Η μηχανή του Τούρινγκ / Η δίκη / Στρακαστρούκες
Θα το σκεφτώ για: Ο μονόλογος μίας μοδίστρας / Blue train / 12 ένορκοι (οριακά ήμουν και φέτος, ελπίζω να συνεχίσουν).