Περί πληθυντικού ευγενείας

Χρησιμοποιω πληθυντικο ευγενειας σε ολους οσοι ειναι ανω των 30 αν και μου μοιαζει καπως,δεν το κανω απο σεβασμο,αλλωστε ο σεβασμος δεν μετριεται σε χρονια,αλλα το κανω καθαρα για λογους καθωςπρεπισμου.
Αν βεβαια μου ζητηθει να μιλαμε στον ενικο,τοτε οκ,αλλα πρεπει πρωτα να μου ζητηθει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Aυτό. ^

Μιλάω με μεγαλύτερά μου άτομα -εκτός από συγγενείς- σε πληθυντικό ευγενείας.
Όχι από σεβασμό πάντα.

Πχ. Ακούω πολλά παιδιά να μιλούν στους καθηγητές στον ενικό χρησιμοποιώντας το μικρό τους όνομα. Στο φροντιστήριο κυρίως.
Εγώ δε μπορώ να το κάνω, επειδή έτσι με έχουν μάθει και επειδή δεν υπάρχει η απαραίτητη οικειότητα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπορει καποιος να διξει ευγένεια σε ενα αλλο ατομο με ενα καλο συνδιασμο λογου-σταση σωματος. Επομένως ακομη και στον πλυθηντικο να μιλησεις πιθανον να μην εην εισαι καθολου ευγενικος ! Θεωρω δηλαδη πως η χρηση πλυθηντικου δεν ειναι απο μονη της ικανη να δειξει ευγενεια ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η ευγένεια και ο σεβασμός φαίνονται στην πράξη και όχι στις προσφωνήσεις.
Προσωπικά δεν μου αρέσει να μου μιλούν στον πληθυντικό, σε μερικά άτομα μιλώ κι εγώ έτσι όταν κρίνω ότι είναι καλύτερο αυτό (π.χ. στη δουλειά μου), αλλά γενικά προτιμώ να δείχνω τον σεβασμό μου στην πράξη με την συμπεριφορά μου και όχι με την φρασεολογία μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
εγω χρησιμοποιω τον πληθυντικο παντα οταν μιλαω με μεγαλυτερους και ειναι κατι που μου βγαινει πολυ αυθορμητα.βεβαια το κανω κυριως οταν δεν εχω οικειοτητα με καποιον.στους συγγενεις μου πχ μιλαω στον πληθυντικο.οταν το ειπα σε μια φιλη μου αυτη ειχε μεινει καπως ετσι :eek:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Στους συγγενείς που δεν τους έχω ζήσει και τους βλέπω χάση φέξη ναι και γω πληθυντικό τους μιλάω.Αλλά στους πολύ κοντινούς μου τους λέω με το μικρό τους, συγκεκριμένα αυτό το κάνω στα αδέρφια των γονιών μου και στου συζήγους τους...Πάντως από καθηγητές και γω πάντα πληθυντικό χρησιμοποιούσα ακόμα και όταν στη γ λυκείου τους έβλεπα πιο πολύ και από τους γονείς μου...
Γενικά πιστεύω ότι ανάλογα με το άτομο που μιλάς, το χαρακτήρα του πιο πολύ και όχι τόσο την ηλικία, σου βγαίνει ο πληθυντικός ή ο ενικός. Έχει να κάνει πιο πολύ με την περίσταση και δεν είναι γενικός κανόνας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
στους συγγενεις μου πχ μιλαω στον πληθυντικο.οταν το ειπα σε μια φιλη μου αυτη ειχε μεινει καπως ετσι :eek:

Που το περίεργο; Αυτό είναι το σωστό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σὲ συγγενῆ πάντως δὲν ἔχω μιλήσει ποτὲ στὸν πληθυντικὸ ἑκτὸς ἴσως ἀπὸ πολὺ μακρινοὺς τοὺς ὁποίους συναντοῦσα γιὰ πρώτη φορά. Πλέον στὸν πληθυντικὸ μιλῶ μόνο σὲ ἱερεῖς, καθηγητὲς παν/μίου καὶ ἀγνώστους ἢ γενικώτερα ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἱεραρχικὰ βρίσκονται ὑψηλότερα ἀπὸ ἐμένα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σὲ συγγενῆ πάντως δὲν ἔχω μιλήσει ποτὲ στὸν πληθυντικὸ ἑκτὸς ἴσως ἀπὸ πολὺ μακρινοὺς τοὺς ὁποίους συναντοῦσα γιὰ πρώτη φορά. Πλέον στὸν πληθυντικὸ μιλῶ μόνο σὲ ἱερεῖς, καθηγητὲς παν/μίου καὶ ἀγνώστους ἢ γενικώτερα ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἱεραρχικὰ βρίσκονται ὑψηλότερα ἀπὸ ἐμένα.

Πέτρο, νομίζω σφάλλετε. Είναι γενικώς χρήσιμος. ;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μιλάω στον πληθυντικό σε οποιονδήποτε ο οποίος είναι μεγαλύτερος μου ή τον γνωρίζω πρώτη φορά, απλά επειδή δεν μου βγαίνει να μιλήσω πιο χαλαρά(μην κοιτάτε τι κάνω εδώ:P).
Σε συνομιλήκους ή λίγο μεγαλύτερους νιώθω μεγαλύτερη οικιότητα, αν και πρόσφατα που μίλησα με έναν φοιτητή, μίλησα στον πληθυντικό. :hmm:
Ελπίζω να μην με πέρασε για βλαμμένο ο άνθρωπος. :P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εμένα μια τύπισσα στο σουπερμάρκετ μου μιλάει στον πληθυντικό και παίζει να μου ρίχνει καμια 20ριά χρόνια :worry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πέτρο, νομίζω σφάλλετε. Είναι γενικώς χρήσιμος. ;)

Χρήσιμος εἶναι, ἀλλὰ ἂν μιλήσω στὸν θεῖο μου στὸν πληθυντικό, τὸ πιθανώτερο εἶναι νὰ μὲ ἀρχίσῃ στὶς σφαλιάρες...:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Χρήσιμος εἶναι, ἀλλὰ ἂν μιλήσω στὸν θεῖο μου στὸν πληθυντικό, τὸ πιθανώτερο εἶναι νὰ μὲ ἀρχίσῃ στὶς σφαλιάρες...:P

Παλιά μιλούσαμε στους γονείς μας πληθυντικό, ο θείος θα μας πειράξει; :P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Παλιά μιλούσαμε στους γονείς μας πληθυντικό, ο θείος θα μας πειράξει; :P

Στοὺς γονεῖς στὸν πληθυντικὸ μιλοῦσαν τὰ παιδιὰ κυρίως στὶς ἀστικὲς περιοχές. Ἐμένα ὁ πατέρας μου ποὺ εἶναι ἀπὸ χωριό, μιλοῦσε στὸν ἑνικὸ στὸν πατέρα του. Ἐπειδὴ γενικὰ τὸ σόϊ μου εἶναι κυρίως ἀπὸ χωριό, ἔχω συνηθίσει νὰ υἱοθετῶ πιὸ ἄμεσους τρόπους ἐπικοινωνίας κρατῶντας ὅμως καὶ τὸν πρέποντα σεβασμό. Ποτὲ δὲν ἔχω ἀπευθυνθεῖ σὲ θεῖο/θεία μὲ τὸ μικρό ὄνομα ἀλλὰ πάντοτε τοὺς φώναζα θεῖε/θεία ἐνῷ εἶχα κάνει παρατήρηση καὶ στὸν ἀνηψιό-βαπτιστῆρι μου ποὺ ὅταν ἦταν μικρὸς φώναζε τὸν θεῖο μου (δηλαδὴ τὸν παπποῦ του) μὲ τὸ μικρό του ὄνομα καὶ μάλιστα μὲ τὸ χαϊδευτικό πρᾶγμα τὸ ὁποῖο δὲ θεωρῶ σὲ καμμία περίπτωση πρέπον. Γενικὰ ὑπάρχουν τρόποι νὰ δείξῃς τὸν σεβασμό σὲ κάποιον. Ὁ πληθυντικὸς εἶναι ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς φυσικὰ ἀλλὰ εἶναι καὶ ἀνάλογα μὲ τὸν ἄνθρωπο. Σὲ κάθε περίπτωση εἶναι πῶς σοῦ βγαίνει φυσικά. Θυμᾶμαι μοῦ εἶχε κάνει πολὺ περίεργη ἐντύπωση στὸν στρατὸ ποὺ ὁ διοικητὴς φώναζε τοὺς κατώτερους ἀξιωματικοὺς μὲ τὰ μικρά τους ὀνόματα (!) καὶ στὸν ἑνικό...:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Παλιά μιλούσαμε στους γονείς μας πληθυντικό, ο θείος θα μας πειράξει; :P

"Tι θα θέλατε μητέρα" και τέτοια? :rofl:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Χωρίς να θέλω να σας τρομάξω πρόσφατα άκουσα παιδί να προσφωνεί τον μπαμπά του στον πληθυντικό :|

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν συνηθιζω να μιλαω με καποιον,στον πληθυντικο.Πιστευω,εκτος του οτι δεν εχει καποιο πρακτικο αξιωμα(γιατι λογικα ο πληθυντικος απευθυνεται σε πολλους,και οχι σε μοναδα),διατηρει αναγχρονιστικες αντιληψεις,διοτι ο πληθ. ευγενειας,χρησιμοποιηθηκε ως ταξικος διαχωριστικος παραγων.
Θυμαμαι,στο σχολειο,ειχαμε εναν καθηγητη που οταν λ.χ του λεγαμε ''κυριε να σας ρωτησουμε αυτο...'' απαντουσε ''να μας ρωτησετε'' με ειρωνικο υφος :P

Αντιθετα,συνηθιζω να απευθυνομαι στα ατομα αναλογα με την επαγγελματικη τους ταυτοτητα,ακαδημαικους τιτλους(Δρ πχ),το επιθετο τους ή και το μικρο τους ονομα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ αν εξαιρέσεις τα άτομα της οικογένειάς μου, (οκ, μου φαίνεται γελοίο να μιλάει κανείς στην μητέρα του στον πληθυντικό), μιλάω σε όλους στον πληθυντικό. Σε όλους, σερβιτόρους, επαγγελματικές επαφές, αγνώστους. Μέχρι φυσικά να τους γνωρίσω ή να μου πουν να το κόψω.

Γενικά δεν μου αρέσει καθόλου αυτή η αμεσότητα του να μλάει κανείς στον άλλο στον ενικό χωρίς να τον ξέρει, ειδικά όταν το κάνουν κοπέλες, αυτή η δήθεν μαγκιά μου βγάζει ένα επίπεδο κάπως χαμηλότερο, λίγο "γεια χαρά νταν". Δεν έχει καμία φινέτσα, δεν δείχνει καθόλου τρόπους ή ευγένεια.

Από την άλλη ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και σέβομαι τον κάθε άνθρωπο. Απλά μιλάω για γούστο και όλα αυτά τα θέματα είναι υποκειμενικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Έχει να κάνει και με την κουλτούρα της κάθε χώρας. Όσο έμενα στην Ελλάδα χρησιμοποιούσα κι εγώ τον πληθυντικό ευγενείας, αλλά εδώ πολύ σπάνια. Ας πούμε όταν παραχωρώ τη θέση μου σε κάποιον ηλικιωμένο στα ΜΜΜ ή εάν προσέξω πως χρειάζεται βοήθεια σε κάτι, θα του απευθυνθώ στον πληθυντικό, but that's pretty much it. Ομολογώ, ότι στην αρχή μου φαινόταν παράξενο να απευθύνομαι π.χ. στους καθηγητές στο πανεπιστήμιο στον ενικό, αλλά δεν έχει να κάνει με αγένεια και έλλειψη τρόπων ή φινέτσας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top