Όταν ήταν μικρά τα αγόρια μου, το είχαμε αντιμετωπίσει και το είχα ψάξει. Ο μεγάλος πχ είχε μεγάλο πρόβλημα. Παρά το ελαφρύ τραβηγματάκι με κρέμες κλπ που κάναμε εμείς, δεν έβγαινε το κεφαλάκι και αρχίσαμε να ψάχνουμε για παιδοχειρούργο. Φτάσαμε σε έναν κορυφαίο (υποτιθεται) Τούρκο, γνωστό από τα χιλιάδες <σουνέτια>. Αυτός μας έκανε ολόκληρο σεμινάριο, πώς να το κάνει, διπλώνοντας το πετσάκι σαν φάκελο. Τελικά το <<φτιάξαμε> σε έναν προφέσσορα, δίχως περιτομή κανονική, απλά έκοψε τον χαλινό. Έκανε την ελάχιστη επέμβαση.
Στον μικρότερο είχαμε ψάξει περισσότερο, είχαμε εμπειρία, αλλά και αυτός δεν είχε τόσο πρόβλημα. Τον πήγαμε σε μια εξαιρετική παιδοουρολόγο. Αυτή μας έδωσε ραντεβού και το έκανε πολύ τρυφερά, απλά το ξεκόλλησε με ένα αιχμηρό εργαλείο σιγά σιγά. Του εδωσε και ένα παυσίπονο και αυτό ήταν! Τον έτσουζε λίγο για 2 μέρες αλλά περασε.
Πάντως όλοι οι γιατροί : παιδίατρος, χειρούργοι, ουρολόγος, απέρριπταν δια ροπάλου τη μέθοδο <βίαιο τράβηγμα>. Μπορεί και να σχιστεί χειρότερα και μετά θα θέλει μεγάλη επέμβαση, είχαν πει, εκτός του πόνου, που είναι φριχτός για το παιδάκι.
Βάσανα, βάσανα!
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 25 Μαρτίου 2024
χμμμμ , μάλλον εννοείς τα πρωινά....