Διαβάζοντας τα τελευταία ποστς του topic, το οποίο από "Πιστεύετε στον Θεό;" όπως εξηγεί ο τίτλος του μετατράπηκε στις 20+ τελευταίες σελίδες του στο "Η ανωτερότητα του Αθεϊσμού έναντι του θεϊσμού." για κάποιους ή "Η ανωτερότητα του Θεϊσμού έναντι του Αθεϊσμού" για κάποιους άλλους και έχουμε τις 2 αντιμαχόμενες παρατάξεις (από τη μια άθεοί και άθρησκοι και από την άλλοι Χριστιανοί) να προσπαθούν να δείξουν (αλλά όχι να αποδείξουν) την ανωτερότητα των πεποιθήσεών τους μέσω της επίκλησης στη λογική, την αναφορά σε θρησκευτικά βιβλία και ενίοτε μέσω επιχειρημάτων του στυλ "οι άθεοι την έχουν πιο μεγάλη" κ.ο.κ...
Στο υπόλοιπο του κειμένου, θα βλέπετε αρκετά την έννοια "πίστη", με την έννοια πίστη αναφέρομαι στην πίστη σε μια οποιαδήποτε πεποίθηση, αθεϊα, Χριστιανισμό κτλ...).
Για να γίνει κατανοητό το τι θέλω να περάσω, ας τοποθετηθώ αρχικά στο ερώτημα "Πιστεύετε στον Θεό;".
Δεν έχω καταλήξει ακόμα στο που πιστεύω, ή μάλλον... στο που θέλω να πιστεύω. Σε κάποιες φάσεις της ζωής μου έφτανα προς μια κατεύθυνση, όμως στη συνέχεια πότε η αμφιβολία και πότε η τάση για περαιτέρω αναζήτηση με ξανατραβούσαν στο "ψάξιμο". Τελικά, πιστεύω το ότι μέχρι να πεθάνω θα έχω καταλήξει κάπου, όμως θα είμαι σίγουρος ότι αυτή η πεποίθηση που επέλεξα να ακολουθώ, είτε θα είναι η αθεϊα, είτε ο Χριστιανισμός, είτε κάτι άλλο, θα είναι αυτό που πραγματικά με γοήτευσε.
Παρατηρώντας λοιπόν τα άτομα του περιβάλλοντός μου, αλλά και διάφορους γνωστούς, οι περισσότεροι από τους οποίους κατέληξαν σε κάποια θρησκευτική πεποίθηση, έχω παρατηρήσει το πόσο επιπόλαια μπορεί κανείς να ακολουθήσει μια πεποίθηση και, ακόμη χειρότερα, το πόσο γελοία, ανώριμα, επιπόλαια και ηλίθια (και αρκετοί άλλοι τέτοιου είδους χαρακτηρισμοί) επινοούν προκειμένου να υποστηρίξουν τις θέσεις τους και να δώσουν την εντύπωση ότι αυτό που ακολουθούν είναι το πρεπον και σωστό. Ή και στο να προσυλητίσουν κόσμο...
Κανείς μας δεν ξέρει πραγματικά το αν ο Θεός έχει τη διάσταση που του δίνουν κάποιοι (μεγάλη ή μικρή). Δε θα αναφερθώ το θέμα της ύπαρξης ή όχι του Θεού, θα αναφερθώ μόνο στο ότι υπάρχουν κάποιοι που Τον πιστεύουν (Χριστιανοί και λοιπές μονοθεϊστικές και πολυθεϊστικές (οπότε πάμε στους Θεούς) θρησκείες) και κάποιοι που ΔΕΝ Τον πιστεύουν (άθεοι).
Έχει άραγε σημασία το ΠΟΥ πιστεύεις, αν πιστέυεις στον θεό ή δεν πιστεύεις στον θεό αλλά πιστεύεις στις δυνατότητές σου; Ή μήπως έχει σημασία το ΠΩΣ πιστεύεις; Δηλαδή, η πεποίθησή σου είναι στέρεα και ακλόνητη ή θα καταρεύσει με την πρώτη αναποδία;
Κάταλαβένετε όλοι σας σε ποιούς αναφέρομαι... Στους άθεους που βγάζουν καρκίνο και λένε "Ααα ΘΕΕ μου βοήθα μεεεεεεεεεε κλαψ κλαψ"... Στους Χριστιανούς που μετά από λίγες δυσκολίες αναρωτιούνται "Υπάρχει θεός;"... Στους Χριστιανούς που βρίζουν το Χριστό τους... Στους αιρετικούς που χάνουν 1 εκατομύριο ? στο καζίνο και λένε "όχι ρε π**στη με τιμωρεί ο θεός τώρα"... Νομίζω ότι φτάνουν αυτές οι περιπτώσεις για να καταλάβουμε όλοι το πόσο αξιολύπητη μπορεί να καταντήσει η ανθρώπινη φύση...
Αν πιστέψεις σε κάτι ύστερα από μακροχρόνια πνευματική αναζήτηση, αποφασισμένος να βρεις την αλήθεια και να την ακολουθήσεις, τότε θα ανέβεις αρκετά επίπεδα πάνω από τις παραπάνω φύσεις. Αν καταλήξεις σε κάτι επειδή επηρεάστικες ή καταναγκάστηκες από το περιβάλλον σου, όπως πολλά άτομα ακολουθούν λόγω πιέσεων και καταναγκασμού τον Χριστιανισμό, ή επειδή αυτό είναι τάση, όπως είναι στις μέρες μας τάση το να ακολουθείς την αθεία, τότε θα καταλήξεις σαν τις παραπάνω περιπτώσεις...
Τέλος, δεν σε κάνει πραγματικό πιστό το να υπερασπίζεσαι την πίστη σου χρησιμοποιόντας τραγικά επιχειρήματα, όπως το οτι οι άθεοι έχουν περισσότερο ανεπτυγμένες πνευματικές ικανότητες ή το ότι οι Χριστιανοί είναι περισσότερο φιλόξενοι και λοιπά. Ας μην ξεχνάμε ότι ο
Blaise Pascal (Γάλλος φυσικομαθηματικός και "θεμελιωτής" της επιστήμης των υπολογιστών) ήταν Χριστιανός και πιστός από τους λίγους. Και μια Χριστιανή μπορεί να έχει την χειρότερη εντύπωση τους άθεους και να πασχίζει με κάθε τρόπο να δείξει την ανωτερότητα του να πιστεύει κάποιος στο Θεό και στη πραγματικότητα να μην ξέρει και η ίδια το γιατί πιστεύει σε Αυτόν...
Αυτάααα. Πάω να ετοιμαστώ για κανά ποτάκι τώρα γιατί πολύ συγχύστηκα

.