Δέν στέκομαι σε έναν ύμνο η Θεογονία του Ησιόδου τα λέει αναλυτικά για τον κακό Κρόνο που έτρωγε τα παιδιά του ανάμεσα τους και τον Δία στην συνέχεια τα έκανε εμετό, ακολουθεί η Τιτανομαχία με την τελική νίκη του Δία οπου έριξε τον Κρόνο μαζί με τους Τιτάνες στα Τάρταρα.
Μάλλον διαβάζεις τα μισά...
Εάν δούμε τον Ορφικό ύμνο που είναι αφιερωμένος στον Κρόνο δεν βλέπουμε πουθενά να μιλάει για κάποιον κακό Θεό:
[...]
Στην αρχαία θρησκεία των φιλοσόφων δεν υπάρχει κακός Θεός και οι Θεοί ποτέ δεν πολεμάνε μεταξύ τους. Αν διαβάσει κανείς την Πολιτεία του Πλάτωνα στο σημείο που συνομιλεί ο Σωκράτης με τον Αδείμαντο, θα δει ξεκάθαρα ότι ο Σωκράτης (ή ο Πλάτωνας εν μέσω Σωκράτη) απορρίπτει τις μυθοπλασίες του Ησίοδου και του Ομήρου. Ο Σωκράτης πίστευε στην θρησκεία των λίγων δηλαδή των φιλοσόφων. Και η θρησκεία των φιλοσόφων δεν έχει μέσα της παραμύθια.
Αν θέλεις να θεωρείς την αρχαία ελληνική θρησκεία ως ένα συνονθύλευμα μύθων είναι δικαίωμά σου. Ο Ησίοδος ήταν ένας ποιητής, ένας καλλιτέχνης και έγραψε ένα μυθιστόρημα με τη φαντασία του ορμώμενος από δοξασίες και θρύλους της εποχής. Οι Ορφικοί, έναν αιώνα μετά, διατύπωναν ένα πολύ πιο βαθυστόχαστο χρώμα δημιουργώντας ένα ολόκληρο κίνημα που επηρέασε και τη μεταγενέστερη αρχαιοελληνική σκέψη.
Αν θέλουμε λοιπόν να ορίσουμε την απαρχή της αρχαιοελληνικής θρησκείας θα σταθούμε στον αρχηγέτη Ορφέα. Δυστυχώς δεν σώζονται παρά ελάχιστα αυτούσια κείμενα της Ορφικής θεογονίας και κοσμογονίας για να μπορέσουμε να μελετήσουμε αντικειμενικά τις διαφορές με τον Ησίοδο. Αρκετές πληροφορίες παίρνουμε από μεταγενέστερους μελετητές όπως ο Δαμάσκιος, ο Κλήμης της Ρώμης ή ο Πρόκλος.
Οι Θεοί εμφανίζονται όταν το σύμπαν αρχίζει να απαλλάσσεται από τη σύγχυση και τις αντενέργειες των πρώτων στοιχείων. Δηλαδή, οι ίδιοι οι Θεοί είναι δημιουργήματα της φύσης. Το σχήμα του "καταπίνω, τρώω τα παιδιά" δεν έχει την έννοια του κανιβαλισμού ενός κακού θεού αλλά τη μετάβαση εξουσίας, δύναμης και δημιουργίας των μορφών.
Το ερώτημα του epote "Ποιος δημιούργησε το Θεό" ήταν εξαρχής ξεκαθαρισμένο. Ο πρώτος θεός προήλθε απ' το
Κοσμικό Ωόν, ένα αυγό με αρχικά στοιχεία, ή ένα μπιζέλι με απίστευτη συμπυκνωμένη μάζα που αιωρούνταν στο διηνεκές και άπειρο. Από κει προήλθε ο Φάνης Έρως, πρώτος θεός και δημιουργός, πρώτος βασιλιάς του σύμπαντος και του κόσμου.
Ο Φάνης ήταν ο πρώτος γεννημένος θεός. Το περίεργο είναι ότι αναφέρεται σαν
Πρωτόγονος και σαν
Ηρικεπαίος (είναι προσωποποίηση, το όνομα δηλώνεται ως άρρεν και ως θήλυ). Επίσης σαν
Μήτις (προσωποποίηση της θείας σοφίας). Ο Ησίοδος λέει ότι ο Ζευς την πήρε σύζυγο και μετά την κατάπιε. Η εξουσία μεταβιβάζεται από τον Φάνητα στον Δία αμέσως ή μέσα από μία γενεαλογία, η οποία ξεκινά από τον Φάνητα και προχωρεί ως τον Ουρανό και τον Κρόνο, όπως λέει ο Ησίοδος.
Το κύριο ουσιαστικό δόγμα είναι το
κοσμικό αυγό, από το οποίο ξεπήδησε ο πρώτος Θεός, πηγή και δημιουργία των πάντων, ο Έρως κατά τον Αριστοφάνη, ο θεός Φάνης, ο μορφοποιητής του κόσμου.
Είναι η αρχή της ζωής. Είναι ο γεννημένος από το αυγό, γεννημένος από τον Αιθέρα, ο Πρωτόγονος του Ορφικού Ύμνου:
"
Έχοντας περιπλανηθεί με φτερουγίσματα
σε όλο το κόσμο λαμπρό φέρνοντας φως αγνό,
για τούτο Φάνητα σε ονομάζω και Πρίαπο,
άρχοντα και Λάμπροντα με τα ζωηρά μάτια."
