Βασικά αν το σκεφτούμε λίγο η σύγχρονη επιστήμη χάρις στην ανάπτυξη ενός νέου νέου κλάδου, της κβαντομηχανικής, έχει φτάσει σε τέτοιο τρομαχτικό επίπεδο γνώσης και στην δημιουργία πρωτάκουστων(και όμως αποδεκτών)δογμάτων και αρχών για την επιστήμη που ίσως σε μερικές γενιές απο τώρα να μην χρειάζεται καν η ιδέα του θείου προκειμένου να περιγραφεί η δημιουργία του σύμπαντος διότι δεν θα χρειάζεται να υπάρχει η ιδέα ενός <<πρωταρχικού αιτίου>>(άλλωστε και αυτή η ιδέα του πρωταρχικου αιτιου είναι από μόνη της τόσο αυθαίρετη και αυτοαναιρουμενη με βαση την λογική όσο και η ιδεα της μη υπαρξης ενος πρωταρχικου αιτιου)...Ήδη έχουν γίνει κάμποσα μεγάλα βήματα απο την σημερινή επιστήμη προκειμενου να περιγραφεί το σύμπαν(με τους σημερινούς γνωστούς νόμους και αρχές)χωρίς την ιδέα ενός παντοδυναμου θεουλη(πχ Θεωρία Bing Bang, Θεωρία του Παλλόμενου Σύμπαντος, Θεωρία Μ, Θεωρία της Απροσδιοριστίας κλπ)...Το γνωστό αιτιοκρατικό επιχειρημα του στυλ <<πρέπει να υπάρχει πάντα ένα αίτιο προκειμενου να υπάρξει αποτελεσμα, άρα το συμπαν δεν μπορεί να είναι αναίτιο>>(παραδόξως ο Δημιουργός του σύμπαντος φαίνεται να μην επηρεάζεται από αυτό το επιχειρημα)έχει πλέον ξεπεραστεί εδώ και ένα αιώνα, όταν το 1935 ο Heisenberg διατύπωσε την περίφημη Θεωρία της αβεβαιότητας ή απροσδιοριστίας που είναι και η βασική αρχή της κβαντομηχανικής...Στον μικρόκοσμο(ο οποίος και καθορίζει και φαινόμενα στον μακρόκοσμο)τίποτα δεν χρειάζεται κάποια αιτία, όλα γίνονται αυθόρμητα και όλα επηρεάζονται και απο τον παρατηρητη του πειραματος, παντού υπάρχουν οι πιθανότητες, ένα άτομο ή ένα υποατομικό σωματίδιο είναι δυνατόν να υπάρχει ΚΑΙ ταυτόχρονα να μην υπάρχει(βλ. το πασίγνωστο εικονικό πειραμα της <<γάτας του Σρέντιγκερ>>), ένα φωτόνιο είναι δυνατόν να συμπεριφερθεί είτε ως κύμα είτε ως ύλη δίχως να υπάρχει κάποια αιτία(απλά εξαρτάται απο το αν "παρατηρειται" απο κάποιον), ένα ηλεκτρόνιο είναι δυνατόν να περάσει ένα ενεργειακό πεδίο και συγχρόνως να μην το περάσει παρόλη την ενέργεια που έχει αποθηκευμενη(φαινομενο της συραγγας), τουτέστιν στον μικρόκοσμο δεν επικρατεί η αιτιοκρατία(ο ντετερμινισμός) αλλά η πιθανοκρατία...Και όχι οι πιθανοτητες που έχουμε όλοι μας συνηθίσει στον μακρόκοσμο(ενδεχόμενο Α ή ενδεχομενο Β ή...) αλλά της μορφής <<ενδεχόμενο Α ΚΑΙ ενδεχομενο Β ΚΑΙ...>>...Το σύμπαν είναι πιθανοκρατικό και όχι ντετερμινιστικό, η ίδια η ύπαρξη του αυτήν την στιγμή είναι απλώς μία πιθανοτητα(που ίσως να εξαρταται και απο εμας σαν παρατηρητες) όπως πιθανοτητα ειναι και η ύπαρξη του ραδιενεργού ατόμου που θα θέσει σε λειτουργία εκεινον τον ωρολογιακο μηχανισμο που θα σκοτώσει την γατα μεσα στο κουτί(συνεχίζει η γατα να ζει ή πεθαίνει, εφόσον δεν την παρατηρουμε?)...
Και έχει αποδειχθεί πειραματικά στο CERN ότι είναι δυνατή η δημιουργία ύλης απο το τίποτα, χωρίς να προαπαιτείτε ενέργεια(δίδυμη γέννεση)... Θα μπορούσαμε να είμαστε ένα σύμπαν που να αποτελειτε μοναχα απο ενεργεια, θα μπορούσαμε να είμαστε ένα σύμπαν αντιύλης(γιατί αρχικά υπήρχε ταυτοχρονα και η ύλη και η αντιυλη λόγω της διδυμης γεννεσης), θα μπορουσαμε να ΜΗΝ υπαρχουμε καν, έτυχε η πιθανοτητα του να υπαρχουμε...Σε άλλα συμπαντα(αν υποθεσουμε οτι υπαρχουν)προφανώς και θα έτυχε εντελώς διαφορετική πιθανοτητα και άρα θα έχουν εντελώς διαφορετικούς νόμους από το δικό μας... Τουτέστιν, μπορεί να μην ξέρουμε αν υπάρχει ή όχι κάποιος δημιουργός του σύμπαντος αλλά η επιστήμη έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο ώστε να μπορεί να δημιουργεί και εναλλακτικές θεωρίες και πληρέστατες εξηγήσεις(τουλαχιστον απο μαθηματικής πλευράς) σχετικά με την δημιουργία και την λειτουργία του σύμπαντος ακόμη και χωρίς την ύπαρξη κάποιου θεού...Και βασικός αξονας της επιστήμης είναι...η απλοποίηση! Πάντα οι επιστημονες απλοποιούν τις καταστάσεις και τα δεδομένα που έχουν, έτσι αναμεσα στο ενδεχομενο του να υπαρχει Θεος(που εξηγει ναι μεν λειψά και ανεπαρκως το πώς δημιουργηθηκε το συμπαν) και στο ενδεχομενο του να μην υπάρχει Θεός(που εξηγεί επίσης βέλτιστα και με την βοηθεια των μαθηματικων και του πειραματος-επιταχυντές σωματιδίων-το πώς δημιουργηθηκε ο κόσμος αναίτια), τι είναι το λογικό να επιλέξουμε?? Εννοείτε βέβαια το απλούστερο ενδεχόμενο, δηλαδή το να ΜΗΝ υπάρχει Θεός, άλλωστε η επιστημη ΠΟΤΕ στα χρονικά της δεν χρειάστηκε να εξηγησει τους νόμους που διεπουν την φυση και τις βασικές παραδοχές της(πχ αρχή διατηρησης ενεργειας, ισοδυναμία μάζας-ενεργειας κλπ)μέσω ενός καλού και παντοδυναμου θεουλη...Μπορεί και να υπάρχει Θεός δεν το απορρίπτω, η λογική όμως του ανθρωπου είναι ξεκαθαρη...Ακόμη και να υπάρχει Θεός ΔΕΝ μας χρειάζεται ως προς την εξηγηση του κοσμου αλλα και εμάς των ίδιων...Χρειάζεται μόνο στο μυαλό μερικών "αδύναμων" για να παιρνουν μια παρηγορια στην ζωη τους και τις αδικιες που δεχονται που όπως είχε πει ο μέγιστος Σίγκμουντ Φροϋντ(εισηγητης της ψυχαναλυσης και της ιδέας του οιδιπωδειου συμπλεγματος) πάσχουν απο το <<σύνδρομο του αυστηρου πατερα>>...Αυτά όμως είναι λεπτομέριες, στην πραγματικότητα ποτέ ο ανθρώπινος νους και η φωνή της λογικής δεν χρειάστηκε την ύπαρξη κάποιου υπερκοσμικου και υπερφυσικου οντος που να ειναι η αιτια των παντων...Ακόμη και οι αρχαίοι Έλληνες που απέδιδαν την έννοια του κεραυνού και της αστραπής στον θεό Δία ή την άμπωτη και την παλλίροια στον Ποσειδώνα είχαν αναπτυξει μια δικη τους αρχαία επιστημη και μια δικη τους πρώτη "επιστημονική" μέθοδο μακριά απο την θρησκοληψία και τις δυσιδαιμονίες(που τελειοποιηθηκε τελικά χάρις στον Γαλιλαίο και το όλο κίνημα του Διαφωτισμού)...
Ο Αϊνσταϊν όντας ντεϊστης(και όχι χριστιανός όπως τον πλάσαραν μερικοί σε ιστοριουλες του διαδυκτιου) είχε πει κάποτε <<εφόσον υπάρχουν νόμοι στο σύμπαν, θα πρέπει λογικά να υπάρχει και νομοθετης>>, ποτέ του όμως δεν στηρίχθηκε κατα τις έρευνες του και την διατύπωση της θεωρίας της σχετικότητας και του φωτοηλεκτρικου φαινομενου ούτε στο ελάχιστο στην ιδεα ενος προσωπικου παντοκρατορα που μας κανει ό,τι θέλει στην ζωή μας, απόδειξη το γεγονός ότι ο Αϊνσταϊν ήταν οπαδός της ιδέας ενός <<στατικού σύμπαντος>> που κυριαρχουσε στην εποχη του, ενος συμπαντος δηλαδή που υπήρχε απο παντοτε και αρα δεν χρειαζοταν καποιον δημιουργό προκειμενου να το δημιουργησει...Εγώ κρατάω τις εξής σοφές φράσεις που είπε ένα απο τα μεγαλύτερα και πιο καταξιωμενα μυαλα ολοκληρης της επιστημονικης σκεψης, του Στιβεν Χώκινγκς...Πρώτη φράση: <<ο Θεός όχι μόνον παίζει ζάρια αλλά πολλές φορές τα ρίχνει και εκεί που εμείς δεν τα βλέπουμε>>(αναφερομενος κυρίως στις μαύρες τρύπες και στο μαθηματικο μοντελο των "σκουλικοτρυπων"), δεύτερη φράση(και η αγαπημενη μου): <<η επιστήμη κάποια στιγμη θα νικήσει>>(εννοείτε την θρησκεια)....Τρίτη φράση(παρμένη απο μία συνεντευξη του)που υπάρχει και στο youtube: <<η επιστήμη υπάρχει προκειμενου να εξηγεί, η θρησκεια ειναι αναποτελεσματική>>...
Δεν ξέρω αν υπάρχει Θεός ή αν δεν υπάρχει(το πιθανότερο είναι να μην υπάρχει) μα δεν με ενδιαφέρει στο ελάχιστο και ούτε και θα επρεπε να ενδιαφερει κανεναν στον κοσμο...Ο Θεός δεν προκειται να ασχοληθεί με το αν εσύ νηστεύεις Τετάρτη και Παρασκευή ή αν πηγαίνεις κάθε Κυριακη στην εκκλησία ή αν νηστευεις πριν το Πασχα ή αν είσαι χριστιανός κλπ κλπ, αυτά είναι ανθρωπινες εφευρεσεις που εξυπηρετουν συγκεκριμενους στοχους...Κανένας υπερφυσικός <<μπαμπάς>> δεν πρόκειται να ασχοληθεί με το αν εσύ προσευχεσαι στο ονομα του για να σε βοηθισει σε καποιο προβλημα και κανένας θεουλης δεν νοιάζεται για τους κανόνες ηθικής που υπάρχουν στον κόσμο...Αλίμονο αν ο νόμος κατα της ανθρωποκτονιας δημιουργηθηκε επειδη ενας Μωϋησης πριν ποσες χιλιετιες είπε <<ου φονευσεις>>, καταργουμε έτσι όλη τη λογική και όλη την κριτικη ικανοτητα που έχει ο άνθρωπος, τον κάνουμε ισάξιο με τα υπόλοιπα ζώα που απλώς ξεχωρίζει επειδη του το είπε ένας θεούλης...Δεν έχουμε αναγκη τον θεό ούτε για να ερμηνευσουμε το σύμπαν και τους νόμους που το διεπουν ούτε για να βρουμε παρηγορια στην ζωη μας ουτε για να παρηγορηθουμε εστω στην εννοια του θανατου(άλλωστε επικρατεί ένας κυκεωνας αντιληψεων ως προς αυτός το θεμα, άλλος μιλάει για Παραδεισο-Κόλαση, άλλος μιλάει για μετενσαρκωση, άλλος μιλάει για νιρβάνα, άλλος ότι ο θανατος ειναι το τελος, το σκοταδι κοκ), οπότε απο το να μπλεκεσαι απλά μην ασχολεισαι...Είναι πολύ προτιμοτερο και πολύ λογικοτερο να πεις αυθαιρετα οτι δεν υπαρχει θεος(κρατα το έστω σαν ένα μικρό ενδεχομενο στο πισω μερος του μυαλου σου) παρα να πεις αυθαιρετα οτι υπαρχει Θεός και να στηριξεις ολοκληρη την ζωη σου και ολες σου τις επιλογες σου μαζι με ολες τις συνεπειες τους στην ιδεα της υπαρξης του...Πιθανοτατα(και όπως δείχνει και η εμπειρια μας) υπαρχει μόνον μία ζωή και είναι πολύ κρίμα να την σπαταλήσεις όπως και να σπαταλήσεις όλες σου τις γνωστικές δυνατοτητες-λογική-κρισιμές επιλογές-ευτυχία επειδη στηριχθηκες σε μία υποτιθεμενη <<ουτοπία>>...Παρηγορησου μεν στο πισω μερος του μυαλου σου(όπως εμενα θα μου αρεζε στο πισω μερος του μυαλου μου να υπρχει μετενσαρκωση) μα μην σπαταλάς και χρόνια απο την ζωη σου για λιγη σταχτη στα ματια, για ένα <<πουκαμισο αδειανο>>....Δεν μπορούμε να απαντησουμε στο αν υπάρχει θεός ή όχι, μπορουμε όμως να πουμε με σιγουρια ότι ΔΕΝ τον χρειαζομαστε ούτε σε επιστημονικό επιπεδο ούτε και σε επιπεδο της ηθικής του ανθρωπου....
