Το πού κολλάν οι μπάτσοι, με το θέμα της ύπαρξης ή όχι του θεού αυτό δέν μπορώ να το καταλάβω.
φοβισμένοι μπάτσοι = επικαλούμενοι τον Θεό μέσω συνηγόρων για το "σκαπουλάρειν" (ήταν θέλημα Θεού ή ο άδικος Θεός έφταιξε)
Προφανώς, όταν θεωρείς υπεύθυνο τον Θεό, πρέπει πρώτα να πιστεύεις σε αυτόν.
Ήταν παράδειγμα επίκλησης των θείων όταν τα βρίσκουμε σκούρα. Γιατί, βλέπεις, το θύμα είναι στο χώμα και δεν μπορεί να ακουστεί και ο Θεός εκεί ψηλά, παραδοσιακά ...μουγκός. Perfect alibi but rather pale as death...
Κάνε μόνος σου τη σύνδεση με τ'άλλα ναυάγια, τώρα...
Αντελήφθεις;
Όσο για τη σύνδεση των ασυνδέτων, c'est moi.
Πληροφοριακά να σου πώ, οτι ούτε στην ορθοδοξία ώς θρησκεία ανοίκω, ούτε εικόνες φιλάω.
Εντούτοις, τάχθηκες υπερ της λογικής του να πιστεύει κάποιος παρά να είναι έρμαιο αθεϊας με στοιχηματικούς όρους.
Δηλ. αν πίστευες κιόλας, θα'χες πρωτοστατήσει στην ανόρθωση ναών (χωρίς τις εικόνες) ;;;;
Απο ότι καταλαβαίνω όμως έχεις συνδέσει αναγκαστικά την πίστη στον θεό, με την εκλησία και τις παλαιολιθικές της αγκιλώσεις.
Δεν έχω συνδέσει τίποτα από μόνος μου.
1. Τα συνδέει η λογική. Το χριστιανικό δόγμα εκφράζεται μέσω της εκκλησίας και των μυστηρίων αυτής. Αν όχι, τότε απλώς τις έχουμε για δεήσεις υπερ νεκρών (λιβανοσνιφιγκ) και για να ακούμε τις καμπάνες ανα μία ώρα
μην αγνοώντας ότι...
2. Η μεταφυσική αγωνία σαφώς και υφίσταται χωρίς την έκφραση πίστης στο θείο ή την επισκεψιμότητα σε εκκλησίες και ξωκλήσια.
Άλλωστε ούτε ακόμα η ενανθρώπηση, ούτε η σταύρωση ούτε η ανάσταση είναι στοιχεία ανάγνωσης κάποιου Θεού και δεν αποτελούν απαραίτητα συστατικά της πίστης ή συνδετικούς κρίκους αυτής με την εμβάθυνση σε θεολογικά ζητήματα όπως η Δευτέρα παρουσία και πολλά άλλα..
Έκανα μια σύγκριση της λογικής "πίστευε μη τυχόν και υπάρχει θεός" με τους ρασοφόρους έμπορες.
Κι όχι σύνδεση της πίστης με τα εκκλησιαστικά δρώμενα, ασχέτως αν αυτά συνδέονται άθελά μας.
ο πολιτισμός στον οποίο αναφέρεσαι κυριαρχεί σήμερα στον κόσμο. Και όμως, ακόμα γίνονται δολοφονίες, βιασμοί και εγκλήματα.
Ο πολιτισμός της αμορφωσιάς κυριαρχεί.
Υπάρχει πολιτισμός και "πολιτισμός".
Τα όρια δεν είναι διακριτά δια γυμνού ματιού, πάντα.
Εσύ αναφέρεσαι στον δεύτερο ενώ εγώ στον πρώτο.
ο αστυνομικός που σκώτωσε το παιδί, σήγουρα δέν ήταν κανένας που πίστευε στον θεό σηνηδητά γιατί τότε πολύ απλα δέν θα το έκανε
1. Μα τότε αίρεται ένα βασικό επιχείρημα της υπερασπιστικής γραμμής του! Ότι ο Θεός το αποφάσισε που σημαίνει σε κοινή μετάφραση ότι πιστεύει στον Θεό.
2. Όσοι πιστεύουν σε Θεό αποτρέπονται από μελλοντικές απόπειρες κατά της ζωής ανθρώπων/φυτών ή ζώων λόγω της εντολής "ου φονεύσεις"; Αυτό λες;;;;;
Λειτουργεί σαν "magnet safe" κατά της ζωής βάσει των θεϊκών επιταγών δια παπύρου;
αλλα πίστευε στον εαυτό του και τον εγωισμό του. τις ίδιες δηλαδή αξίες που επικρατούν στην πολιτισμένη κατα τα άλλα σύνχρονη κοινωνία.
Όποιοι πιστεύουν στον εαυτό τους είναι στο παρά κάτι να διαπράξουν φόνο;
Μου αναφέρεις αποδεικτικές για τον πολιτισμό του πολιτισμού δίχως αντίκρυσμα.
Αν πολιτισμός σημαίνει να πιστεύεις στον εαυτό σου και τον εγωϊσμό σου πρόκειται για ορισμό της αυθαιρεσίας.
Αν θέλεις να μπούμε σε πολιτισμικές αναλύσεις, δεν έχω λόγους να μην το κάνω.
Άλλωστε, φημίζομαι για παρλαπιπάρισμα μέχρις εσχάτων.
Δηλαδή και ο έρωτας επι χρήμασι είναι δείγμα του ''πολιτισμού'' που επικαλείσαι? ή μήπως και οι γυναίκες που εκμεταλεύονται παράνομα ώς ζώα για να σου δώσουν ''Ελπιδα'' είναι κομάτι της πολιτισμένης σου φαντασίωσης?
Δεν με εννόησες, πιδίμ.
Είπα το εξής: αν η ύστατη καταφυγή της ελπίδας και καλοσύνης είναι ο αγαθός και σπλαχνικός Θεός τότε -συγκρίνοντας μ'αυτό- προτιμώ να ελπίζω κάνοντας "βρώμικο" έρωτα κι όχι ότι το'χω χούι να πληρώνω φουτάνες να ηδονίζομαι.
Δεν φαντασιώνομαι πόρνες. Ίσα ίσα ξενερώνω στην ιδέα να σκάω τα γιούροζ πριν το ξετσιτσίδιασμα και τη διείσδυση. Κάνει την εκσπερμάτιση αγχωτική και δε γουστάρω. Εγώ θέλω τις άπλες μου, το χρόνο μου και τη χουζούρα μου, after...
Φρονώ πάντως, πως είναι λιγότερο απολίτιστο το μπουρδελοσεξ παρά η πίστη με τη λογική της πουτανι@ς.
Είναι αν το σκεφτείς μια εμπορική συναλλαγή με όχι μοναδικό αντίτιμο το σεξ αλλά και την ψυχική φθορά (της ιερόδουλης). Δεν είναι καθαρή υλική συναλλαγή. Δυστυχώς...
Στην πίστη όμως για τον φόβο των Ιουδαίων είναι μια συμφωνία (πίστης) από σένα για σένα. Ο Θεός δεν βάζει καμία τζίφρα.
ΥΓ. όσο για το "καλύτερα να πιστεύω από το να μη πιστεύω" ομοιάζει σε τραγικότητα με την Κούγιο ρήση, από την ανάποδη "ο Θεός πρέπει να έφταιξε για τον εξοστρακισμό της σφαίρας και τον θάνατο του μικρού παιδιού" σαν να επικαλείσαι τον θεό μόνο για ασφάλεια και στα δύσκολα.
“Νηστεύω εις έναν θεό.
Στο χρόνο που θα έρθει
αν δεν υπάρξω.
Στο χρόνο που υπάρχει
αν δε ζήσω.
Στο χρόνο που θα ζήσω
όταν βρω
προς τι όλη αυτή η αναμονή.”
