Είναι μια διαδικασία ενίσχυσης του "Εαυτού-Εγώ" μας, η οποία τείνει σταθερά να παραγνωρίζει ότι ακόμη κι αν κάποιος μπορούσε να κρατήσει μέσα στην κούτρα του όλες τις γνώσεις που έχει ποτέ αποκτήσει όλη η ανθρωπότητα, θα κατείχε ένα ποσοστό της πραγματικής Αλήθειας, συγκρινόμενο μόνο με τα ποσοστά αραίωσης των ομοιοπαθητικών φαρμάκων.
Δηλ. ένας άθεος με αποθηκευμένη γνώση πολλών PB (10^15 bytes) υπερσυγκεντρώνει πληροφορία προς υποκατάσταση κάποιου ανύπαρκτου ή αφανέρωτου θεού βάσει της θεωρίας σου περι ενίσχυσης του Εγώ;
Εκείνος που συνεχώς επιδιώκει αυξανόμενη γνώση το κάνει για να τη πετάξει σαν πατσαβούρι στα μούτρα του θεού ή να αναπληρώσει το κενό του ή να θεοποιήσει εαυτόν με τη πεποίθηση ότι θα πλησίαζε εγγύτερα προς μία συμπαντική αλήθεια λες και η γνώση λειτουργεί σαν συσσωρευτήρας συμπαντικών δυνάμεων και ενεργοποίησης/οικιοποίησης μιας super power...;
Δε θεωρώ πως εσύ που σπούδασες biology ή εγώ hydroponics παραγνωρίζαμε κατά τη φοίτηση ή την αποφοίτηση μας πως όσα και να μάθουμε θα απέχουν παρασάγγας από την πραγματική αλήθεια, αναλόγως του αν εσύ πιστεύεις σε θεό ή εγώ πιστεύω στους θρίπες (Frankliniella Οccidentalis)...
Αλήθεια, ποια είναι η πραγματική αλήθεια;
Η προσωπική μου παρατήρηση είναι πως οι πλέον μορφωμένοι όλων, όπως ο Σωκράτης ή ο Άλιστερ Κρόουλυ, φτάνουν σωστά ν' απορρίψουν τη θρησκεία ως παιδαριώδη παραμυθία της εγγενούς μας άγνοιας, ωστόσο όταν φτάνουν να καταστούν αληθινά σοφοί, όταν δηλαδή συνειδητοποιούν ότι "ουδέν οίδαν", φτάνουν ν' αντιληφθούν την αντανάκλαση της υπερβατικής Νόησης, η οποία κατά πολλούς φιλοσόφους και κατά τις εσωτερικές διδασκαλίες αποκαλείται "Το Θείον".
Η συνειδητοποίηση του "δεν ξέρω τίποτα" δεν οδηγεί επαγωγικά στο "άρα υπάρχει θεός" που ξέρει αυτά που εγώ δεν ξέρω...
...όπως ακριβώς το ότι ξέρω πολλά (Petabyte πληροφορίας
και γνώσης γιατί πληροφορία σκέτη = ανεμολόγια λέξεων) δεν θα πει πως "είμαι θεός". Εκτός κι αν μιλάμε για προβλήματα αναλογίας οπότε ένας hd της Lacie των 10 Tb όντως μοιάζει θεϊκός μπροστά σε ένα usb 512 Mb...but not so equivalent.
Ο Sir James Jeans το συνόψισε σ' ένα αξιοσημείωτο απόσπασμα των Rede Lectures του:
Το σύμπαν αρχίζει να φαίνεται περισσότερο ως μια μεγάλη σκέψη, παρά σαν μια μεγάλη μηχανή".
Στο στυλ του "η κόλαση κι ο παράδεισος δεν είναι τόπος αλλά τρόπος", νυν και αεί (βοήθεια μας).
Γεια σου ρε James χριστιανάραααααααααα (είσαι και sir. Αλλά εδώ έκαναν σερ τον Φεργκιουσον τον τσιχλοφουσκαλίτσα αιωνόβιο coach της manchester).
Από που φαίνεται αυτό, πώς και πότε ξεκίνησε το φαινόμενο;
Μπαϊδεγουαίη, κανείς δεν είπε ότι το σύμπαν είναι ένα καλοκουρδισμένο τρενάκι με turbo μηχανή..
Τα επιχειρήματα των αθέων, καταρρίπτουν θαυμάσια το θεό-μαριονέττα των χριστιανών, εβραίων, μουσουλμάνων κλπ. Δεν μπορούν όμως ν' αγγίξουν τη φύση της Θεότητας, όπως έχει διαφανεί και από την παρούσα συζήτηση.
meaning ? Να κάνουν στη θεότητα χαλαρωτικό μασάζζζζζζζζζζ ;;;
Μα αφού καταρρίπτουν το θείο από τη μια δεν χρειάζεται να τον αγγίξουν από την άλλη. Είναι στο καναβάτσο και όταν κάποιος είναι down δεν αγγίζεται μέχρι να συνέρθει ή να μη σηκωθεί ποτέ των ποτών.
Εννοείς, ίσως ότι ο θεός στέκει μακρυά από το περιγραφικό πεδίο μελέτης των απανταχού θρηκειών.
Ότι η φύση της θεότητας δεν αποδίδεται στα "ιερά" κείμενά τους όπως πραγματικά είναι.
Αν έτσι είναι, τότε αφού τα αθεϊστικά επιχειρήματα καταβαραθρώνουν τον Θεό των βιβλίων και εφόσον αυτά είναι τα λειτουργικά εργαλεία της πίστεως, δικαιώνεις ουσιαστικά την κατάκριση όχι προς τον Θεό τον ίδιο αλλά προς τη φύση και τα χαρακτηριστικά που αυτά (τα βιβλία) του αποδίδουν.
You are one of us, until you come out with your own features of god's nature..
Partner.
Δεν υπάρχει τίποτε πιο ισοπεδωτικό για την πνευματικότητα από τη θρησκευτική πίστη.
..που κινεί βουνά, ψυγεία, φέρετρα και άλλα ογκώδη αντικείμενα.
Παρόλο που ο όρος "πνευματικότητα" χρησιμοποιείται κατά κόρον με εξασθενημένη/αλλοιωμένη, ισχύ, από πιστούς και ρασακόμπανυ.
Το μόνο που αποδεικνύουν τα λογικά παράδοξα περί του ορισμού του Θεού ως "Παντογνώστη", είναι η χρεωκοπία των ανθρώπινων ορισμών, στην περιγραφή όσων ξεπερνούν την αντίληψή μας...
Και τι γίνεται με το επιχείρημα των θεόπνευστων συγγραμάτων; Αν η γλώσσα είναι ατελής κι ο Θεός επέλεξε να αποτυπωθούν σε μια ατελή γλώσσα οι βουλές του, φταίει κατά αναλογούν ποσό όσο και η φτωχή γλώσσα.
Είναι σαν να κατηγορεί ο ψευδός τα νέα ελληνικά γιατί είναι ψευδός.
Και η παραδοξότητα δεν αφορά μόνο την "παντογνωσία". Μην κάνεις εκπτώσεις.
Η προσπέλαση της ανθρώπινης αντίληψης από έννοιες φαινομενικά ακατανόητες ή και παράδοξες είναι ένα στοίχημα όχι για τη γλώσσα αλλά για τα σύνορα της λογικής...
Η ανταπόκριση του Σύμπαντος στην προσευχή ενός νοήμονος όντος, η φυσική δηλαδή αλληλεπίδραση της Υπέρτατης Νόησης με την ανθρώπινη, αποτελεί νόμο του, όσο και ο νόμος της βαρύτητας. Ο Νόμος δεν ορίζεται ως αυτό που γνωρίζεις εσύ.
Δηλ όπως αλληλεπιδρά η βαρυτική δύναμη και μας κρατάει καρφωμένους στη γη, καρέκλα, κρεββάτι κλπ. κατ΄αντιστοιχία αλληλεπιδρά δια μέσου προσευχής ο άνθρωπος και το θείο;
Οκ στη μεν πρώτη περίπτωση έχουμε τεκμήρια αδιαμφισβήτητα. Ήτοι: δεν παρατηρήθηκε ποτέ ο άνθρωπος - μπαλόνι ή ο ζεπελινάνθρωπος.
Στη δεύτερη περίπτωση πότε εισακούστηκε μια προσευχή;
Οι απαντημένες προσευχές εξηγούνται πολύ καλά και λογικά ως αυθυποβολές, συμπτώσεις, απάτες, παραισθήσεις.
Ένας ακρωτηριασμένος που έκανε 100 τάματα και 1000 προσευχές; Μάθατε ποτέ να φυτρώνουν χέρια ή πόδια σε ακρωτηριασμένους με το πάτερ ημών;
Και ας μην ξεχνάμε ότι είναι πάρα πολλές οι περιπτώσεις που κάποιοι παρ'όλο που προσεύχονται στον θεό να τους κάνει καλά δεν παίρνουν απάντηση και πεθαίνουν ή απλώς δεν γιατρεύονται.Εκείνοι όμως, δεν θα μπορέσουν ποτέ να πουν την ιστορία τους.
Και αν κάποιος την πει τοτε δεν θα λάβει δημοσιότητα γιατί δεν θα ενδιαφέρει το κοινό (κανείς σοβαρός δεν βλέπει πια Στεφανίδου ή Δρούζα ) οπότε τα μμε δεν θα την δημοσιεύσουν καν.
Αλήθεια γιατί τόσες φορές ο θεός δεν απαντά τις προσευχές ακόμα και όταν είναι για καλό σκοπό;
Η δύναμη του εξασθενεί περιστασιακά; Ή μήπως γιατί δε νοιάζεται για αυτούς; Ή μήπως γιατί θελει να τους δοκιμάσει ώστε να κερδίσουν την "αιώνια" ζωή;
Και τότε γιατί υποτιθεται ότι απαντά προσευχες σε άλλους?
Μήπως δε νοιάζεται για τον αν θα μπουν αυτοί στον παράδεισο; Έχω την αίσθηση γιατί ειναι ψευδόθεος.
Με την ίδια λογική, ο Θεός μας έδωσε την διαίσθηση, την ενόραση, τη φαντασία, τη δυνατότητα υπερβατικής σκέψης, το διαλογισμό και τη Σιγή, ώστε να αντλήσουμε τις πληροφορίες που δεν θα μπορούσαμε ποτέ να πάρουμε από τις αισθήσεις και το λογισμό. Είναι κι αυτά βασικές εκφάνσεις της Νόησης, γιατί τα υποτιμάς έναντι μιας λογικής που καταρρέει μόλις προσπαθήσει να υπερβεί τον εαυτό της;
Γιατί να καταρρέει η λογική κατ'ανάγκην κι όχι η πίστη σε Θεό;
Σώνει και καλά, αδιέξοδο της λογικής = κατάρρευση λογικής;
Ο "παράδεισος" της αιτιοκρατίας και της λογικής ανάλυσης είναι πολύ πιο βαρετός από αυτόν των χριστιανών και πολύ πιο ξενέρωτος από αυτόν των μωαμεθανών, που αν μη τι άλλο και σπυρωτό πιλαφάκι έχει και ωραία γκομενάκια, για να διασκεδάσουν τη ματαιότητα, την αδιαφορία, την αχρηστία και την αθλιότητα που βρίσκεις σε τέτοιους παραδείσους. Στον παράδεισο της λογικής θα κάνεις αιώνια παρέα με τον Καρτέσιο και τον Αριστοτέλη κι αυτό, πίστεψέ με, it's no fun...
Αν όχι με τη λογική με ποιον άλλο τρόπο (σκεφτόμενοι ότι τα θαύματα είναι είτε ανύπαρκτα είτε περιορισμένης κλίμακας) προσεγγίζεται το ζήτημα;
If i were a god for one day...?
Δηλ. αν δεν υπάρχει μεθοδολογία για συζήτηση περι θεού τότε να αποδεχτούμε άκριτα και αξιωματικά την ύπαρξη της ανυπαρξίας του;
Doesn't sound godelicious!!! (συναισθητικά μιλώντας)
Δεν κάνει να διερευνούμε το ζήτημα της θρησκείας πολύ στενά, καθώς έχει την τάση να οδηγεί στην απιστία.
(H Αθεϊα) Σαν εύκολη λύση μου φαίνεται- δεν βρήκαμε απόδειξη για κάτι, οπότε δεν υπάρχει. Δεν αναφέρομαι σε κανέναν, απλά σας λέω πώς το έχω εγώ στο μυαλό μου και σαφώς μπορείτε να μου πείτε κι εσείς το αντίστοιχο...
Αυτο χρησιμοποιείται και τούμπαλιν.
Δεν μπορούμε να αποδείξουμε ανυπαρξία, άρα υπάρχει. (easygoing)
Δηλ. αν αυτή τη στιγμή που διαβάζεις το ποστ αυτό, μια καμήλα στη Σαχάρα κάνει τα τσίσα της επειδή δε μπορώ να το αποδείξω, πάει να πει ότι δεν τα κάνει ή ότι κατούρησε λίγο πριν τη δύση του ηλίου;
Πολύ συχνά η αθεϊστική σκέψη δεν είναι προϊόν επεξεργασίας κι αμφισβήτησης, αλλά άκριτης αποδοχής μιας ιδέας που απλά υποστηρίζει την ανωτερότητα του εαυτού, όπως επιτάσσει η δυτική κουλτούρα. Δεν μιλώ για τον αγνωστικισμό εδώ, παρεμπιπτόντως.
Ή μιας βαθιάς κριτικής βλασφημίας σε επίπεδα ισοπέδωσης...
Όλες οι μεγάλες αλήθειες, όμως ξεκινούν ως βλασφημίες...
Και η αθεϊα ουδεμία σχέση έχει με δυτική κουλτούρα...
Γεννήθηκα στο Μοσχάτο. Έζησα στο Μοντεβιδέο (στα όνειρα) κι ευελπιστώ σε βουκολικό σεξ στη Σονόρα του Μεξικό.
Όταν επιστρέψω, μπορεί να έχω επηρεαστεί από την κουλτούρα των κογιότ.
Με πολύ απλά λόγια, η αποδοχή του Θείου απαιτεί προηγουμένως την αμφισβήτηση του Εαυτού, πράγμα που ο μέσος μορφωμένος αδυνατεί να κάνει.
Ο Άνθρωπος είναι ένα εύπιστο ον, και έχει ανάγκη να πιστεύει σε κάτι· ελλείψει καλών λόγων για πίστη, θα αρκεσθεί σε κακούς...
Ο μέσος άνθρωπος αντιλαμβάνεται την μέση ατέλεια του αλλά απλώς αυτό δε τον οδηγεί στη πίστη θεού αλλά ούτε και στην θεοποίηση του εαυτού του. Μην τα μπερδεύεις, χαουλάκι μου.
Γιατι να εχει αναγκη πιστεως απο πολυ κατωτερα οντα, για να ειναι "κατι" ;
..όντα που ο ίδιος δημιούργησε για...να τον λατρεύουν σαν Θεό τους.
Έχει τόσο πολλά ψυχολογικά προβλήματα, είναι τόσο ανασφαλής. Απαιτεί λατρεία κάθε επτά ημέρες. Πηγαίνει και φτιάχνει ατελείς ανθρώπους και ύστερα τους θεωρεί υπεύθυνους για τα δικά του λάθη. Είναι αξιολύπητος για υπέρτατο ον.
υγ. Λοιπόν, εγώ πιστεύω πως υπάρχει κάποιος εκεί έξω που μας προσέχει.
Δυστυχώς, είναι η κυβέρνηση.
(πέτρες)
