mindcircus σ'ευχαριστώ γι'αυτό που έγραψες χθες βράδυ. Δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί, απλά σ'ευχαριστώ πάρα πολύ.
Να μη με ευχαριστεις για τιποτα Δοκτωρα, πραγματικα. Η μεγαλυτερη ευχαριστηση μου ειναι να βλεπω χαρα,
για να τη νιωθω κι εγω. Δεν την αντεχω τη δυστυχια οταν προκειται ειδικα για θεματα ψυχολογικης καταστασης (δε μιλαμε για αρρωστιες και για θεματα που τυχαινουν οπως να μεινεις χωρις σπιτι, να αρρωστησεις, ξερεις ποσο σημαντικο ειναι που γυρνας τη νυχτα κι εχεις ενα κρεβατι ζεστο να ξαπλωσεις? λιγο φαγακι?....) αυτα τα ατομικα ψυχολογικα μπορουμε ανα πασα ωρα και στιγμη να τα αλλαξουμε. Τη δυστυχια την αποφευγω οπως μπορω, (θελει παααρα πολλη δουλεια γιατρε μου καθημερινη
) οπως ο διαολος το λιβανι. Προφανως, δε μου παει. Κι οταν τη φορεσω ειμαι πολυ πολυ ασχημη και δε θελω να ειμαι γιατι εμεις ειμαστε η πηγη της ευτυχιας μας .. και φυσικα μια πολυ καλη παρεα την κανει ακομα καλυτερη την ζωη μας και μια καλη παρεα παντα υπαρχει καπου.. και μας περιμενει αρκει να καθαρισουμε τα ματακια μας απο τη θολουρα.
Χεχεχε
Έχεις χιούμορ πάντως.
Μα γιατί δεν δίνεις και λίγο απο αυτο που σε κάνει να σκέφτεσαι λίγο θετικά, δεν καταλαβαίνω.
Αυτοί που είναι θετικοί καλό θα ήταν να εμπνέουν κάπως τους άλλους που δεν είναι ή μήπως εσύ το κάνεις επιλεκτικά?
Ίσως....
Σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια. Δεν καταλαβα το υφος σου στην προηγουμενη παραθεση σου.
Και για να σου απαντησω...παρατηρω πως δε δεχονται ολοι οι ανθρωποι τη χαρα, δεν τη θελουν, δεν την επιδιωκουν, τους φαινεται αδιανοητη. Μαλλον φοβουνται, δεν πιστευουν στη μαγεια της ζωης, δεν ''βλεπουν'' ...παρα μονο στριφογυριζουν κανοντας κυκλους, δεν βλεπουν το φανταστικο που τους χαριστηκε,
τη ζωη, τις μυρωδιες, τις μουσικες...
Νοιαζονται για το πως θα βγαλουν πολλα λεφτα, πως θα παρουν καλυτερο αμαξι και σπιτι απο τον φιλο(!), πως θα γινουν δημοφιλεις χωρις να κοπιασουν, πως θα παντρευτουν να κανουν παιδια ανεξαρτητα αν αγαπιουνται η οχι(!), πως θα ντυθουν πιο ακριβα, πως θα πηδηξουν την ωραια γκομενα χωρις καν να μπουν στον κοπο να τη γνωρισουν η πως η οποιαδηποτε αυτη γκομενα θα ανοιξει τα ποδαρακια της χωρις καν η ιδια να ζητησει να τη γνωρισουν ...πως θα βρουν τροπο να ειναι πιο εξυπνοι απο τους αλλους, πως θα πατησουν ο ενας τον αλλο, πως θα εκδικηθουν... τρωνε πολυ ή καταληγουν σε εξαρτησεις(αλκοολ, ναρκωτικα...) για να μη σκεφτονται...οποτε σε αυτο που με ρωτας...δεν τιθεται θεμα επιλεκτικοτητας. (Λαθη ολοι μας κανουμε κι ολα τα παραπανω ειναι δικαιολογημενα. Γω δηλαδη τα δικαιολογω. Ειμαι ομως αυστηρη με τη συνεχεια αυτων τα ιδια και τα ιδια, πρωτα με εμενα, επειτα με τους αλλους. Σκοπος, κατα τη γνωμη μου, ειναι να μη γινονται δευτερη φορα.Γιατι να γινουν? (σαδο)μαζοχισμος κι ετσι?
)
Η τη δεχεσαι ή οχι την θετικη ενεργεια... και δεν τη δινεις επειδη γεννηθηκες με αυτη...
κανεις δε γεννιεται θετικος η αρνητικος. Αλλα την καλλιεργησες μεσα απο τον απεριοριστο πονο, την παρατηρητικοτητα, μεσα απο τη υπερμετρη χαρα και μεσα απο δρομους που περπατησες μονος και με παρεα.. και φιλοσοφησες το νοημα της μαγικης, μοναδικης ζωης σου... Ειναι και λιγακι στο χαρακτηρα
αλλα οχι μονο.
Παντως εγω προσωπικα, αν με ρωτας, επιλεγω θετικους και καλους ανθρωπους πλαι μου. Ομως, δεν ειναι ευκολο να τους ξεχωριζεις, κι ισως σου παρει καιρο για να το ανακαλυψεις... οση δυναμη κι αν εχει καποιος, ακομα πιο ευκολα μπορει να πεσει θυμα γιατι πολυς κοσμος θελει να κοροιδεψει...θελει δουλεια επισης να εισαι καλος ανθρωπος. Γιατι μεσα στη πληθωρα κακιας, ποσο θελει ο ανθρωπος να χασει την γλυκα του? Μεγαλωνοντας ομως, το καλλιεργεις και προσπαθεις να ψαχνεις ολο πιο χαρουμενα μονοπατια... να αποφευγεις του πειρασμους (δες μηλο Ευας
) να βρισκεις ολο πιο ωραια μερη...
και για να κανω πως επανερχομαι στο θεμα 
να βρισκεις με το περας των χρονων ολο και περισσοτερα μερη που σου αρεσουν να συχναζεις..
Κανε κι εσυ το ιδιο λοιπον, αν βλεπεις πως σου κανει καλο.
Τιποτα σαυτη τη ζωη δε θελει κοπο, μονο τροπο. Ενταξει?
