Γιατί σου φαίνεται περίεργο; Δεν ζεις στην εποχή της θεοποίησης της ηδονής;
Αγαπητέ μου φίλε,
Είμαι ο ορισμός του ηδονιστή. Θα μπορούσα να ερεθιστώ και να τελειώσω πάνω από ένα περιοδικό που θα δείχνει δυο ελάφια να γευματίζουν χορτάρι στην αφρικανική σαβάνα εν μέσω παρτούζας με τρεις καμηλοπάρδαλεις που τις έχει πιάσει κόψιμο από κατανάλωση χαλασμένου κοκορετσίου,
και να μην αισθανθώ την παραμικρή ενοχή.
Έχω πολύ συγκεκριμένα αυστηρά όρια στο τι δεν επιθυμώ ή θεωρω ανεπίτρεπτο στο σεξ. Και είμαι μια χαρά συντηρητικός, ονειρεύομαι την ανάκτηση της Πόλης, και δεν συμμαζεύεται.
Και κάπου εδω απαντώ στο ερώτημα της Αύρας.
Το πράγμα της πολιτικής και της ιδεολογίας, δεν ξεκινάει από την σεξοπολιτική.
Είναι ήδη αργά αμα φτάσει στο σεξ.
Και εξηγώ:
Η ιδεολογική αγκύλωση, σχεδόν πάντοτε, δείχνει τα δόντια τις πριν καν την εδραίωση μιας απλής βασικής μορφής ερωτικής σχέσεως μεταξυ δυο ανθρώπων, πριν την οποιαδήποτε συνουσία.
Εαν ο φέρων την ιδεολογική αντίληψη, την έχει καταστήσει εν τη συλλογιστική του ως ισχυροτέρα και μη διακριτή από τον ερωτισμό και την υγιή ερερθιστική πρόκληση, τότε καθίσταται βέβαιο το ενδεχόμενο επιρροής της ιδεολογίας στις σεξουαλικές συνήθειες του ατόμου, αν αυτό επιτραπεί και ξεπεραστεί απο το άλλο άτομο στο πρωταρχικό στάδιο της σιωπηλής συμφωνίας που λέγεται σχέση.
Εαν ο φέρων την ιδεολογική αντίληψη, γνωρίζει να στεγανοποιεί και να απομονώνει τα πιστεύω του και να τηρεί μια ισορροπία μεταξύ ψυχής και σάρκας, ιδεολογίας και ηδονής χωρίς καν να την καθιστά -την ιδεολογία- ισχυροτέρα του ερωτισμού, τούτο καταλήγει σε συνουσίες ανεπηρέαστες απο οποιαδήποτε προυπάρχουσα ιδεολογία.
Συνεπώς, συμπεραίνουμε πως
πραγματικός ψυχικός εκφυλισμός είναι η αποδυνάμωση της κατα συντηρητικήν έννοια ισορροπίας πνευματος και σαρκός (ο κατεξοχήν ορισμός του εκφυλισμου - η αποδυνάμωση και η εξαχρείωση) με την ως άλλον δαίμονα κατάληψη του νου υπό της ιδεολογικής αγκυλώσεως προς τερατώδην βρώση και εξολόθρευση της φυσικής τάσεως του ανθρώπου προς ερεθισμόν αλλήλων.
Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας.