Σε καταλαβαίνω απόλυτα, με τους γονείς είναι και πολύ χειρότερο, αλλά ευτυχώς οι δικοί μου είναι νέοι γιατί δεν θα το άντεχα αυτό

εγώ πιο πολύ σκέφτομαι την γιαγιά μου, που με μεγάλωσε και την αγαπώ όσο την μαμά μου... Δεν μπορώ να φανταστώ ότι κάποια μέρα θα φύγει, είναι η αδυναμία μου. Όταν είχε μπει προπερσι στο νοσοκομείο για κάποια εγχείρηση είχα να κοιμηθώ μια εβδομάδα, κοιμόμουν στην καρέκλα του νοσοκομείου δίπλα της... Δεν θέλω να φύγει, δεν μπορώ να το διαχειριστώ αυτό, είναι απάνθρωπο