Και θα κανω την δικηγορο του διαβολου
ξανα (με εχει πολλακις επισκεφτει και μου το χει ζητησει
)
Σε αυτα συμφωνω μαζι σου.
Συμπαθη βρισκω τα ατομα:
α) Που πιστευουν οτι οι πραξεις μετρανε πανω απο ολα και οχι τα λογια
β) Που εμπνεουν παθος (οχι με προστυχο τροπο)
γ) Που παιρνουν τις σχεσεις σοβαρα
αλλά εδω
Που οι αποψεις τους ταιριαζουν με τις δικες μου
οχι. Και θα σου πω γιατι λεω ''οχι''. Το να συμφωνει καποιος με τις αποψεις σου, ειναι καλο απο την αποψη οτι δε σε βαζει και σε ιδιαιτερη διαδικασια να σκεφτεις παραπανω. Το να διαφωνει ομως καποιος σου αποδεικνυει αυτο που υπαρχει στη ζωη, δηλαδη η
αλλη πλευρα του νομισματος. Κι αυτο, κατα τη γνωμη μου, ειναι καλο να το χουμε κατα νου.
Συνηθως βρισκω αντιπαθη:
α) Τα ατομα που το ριχνουν στα χαζοχαρουμενα γελακια μονο και μονο για να το παιξουν cool στο περιβάλλον τους.
Β) Τα ανωριμα ατομα που ασχολουνται μονο με επιφανειακα θεματα και που θεωρουν οτι στην ζωη μπορει να κανεις οτι σου κατεβει απο το κεφαλι χωρις να υπαρχουν συνεπειες.
γ) Τις κατινες και τις κουτσομπολες.
δ) Τα απιστα ατομα και γενικοτερα τα ατομα με μη-σταθερο χαρακτηρα.
εδω παλι δε θα διαφωνησω, αλλα δεν μπορω να πω πως αυτους τους τυπους που αναφερεις θα τους αντιπαθησω(αλλα θα αδιαφορησω και ισως τελικα, αναλογως του ενστικτου μου, δε θα τους κανω παρεα) γιατι
α) τα, οπως λες, ανωριμα ατομα ισως να μην εχουν κατι να μου δωσουν και σκεφτω πως εχουν πολυ δρομο ακομα για να ωριμασουν, πως δεν ειμαι διατεθειμμενη να τους τον υποδειξω. Αν ομως προκειται για παιδια η για εφηβους η ατομα που τους πηρε λιγο το κυμα παραπερα θα τολμησω... να δασκαλεψω... αλλωστε θεωρω πως το νοημα της ζωης ειναι να διδασκεσαι και να διδασκεις.
β) οι κατινες και οι κουτσομπολες μονο κακο θα μου κανουν εν τελει γιατι θεωρω πως το να ασχολεισαι με το πως θα διαμορφωθεις Εσυ σαν προσωπικοτητα θελει τοση δουλεια και συνεχη ανακαλυψη που δε θα μου δινε χρονο να ασχοληθω με τον αλλο. Οποτε θα με παει πισω κι επειδη μου αρεσει το μπροστα, θα αδιαφορησω και θα συνεχισω παρακατω.
γ) συνηθως τα απιστα ατομα ή τα μη σταθερα ή εχουν παρεκκλινει του δρομου τους, ειναι ατομα ανασφαλη, χωρις ιδιαιτερη δυναμη. Αν ειναι γενικοτερα ο χαρακτηρας τους τετοιος νομιζω πως θα τους θεωρησω σκαμνακια που δεν μπορω να βασιστω, ετοιμα να πεσουν. Παρ ολ αυτα στηρηγμα τους μπορω να γινω για να μην πεσουν αυτα. Το ζητημα ειναι οταν παω γω να πεσω τι γινεται? Μπα δε πεφτω συνηθως. Μονολογω τωρα.
δ)ο σο για τα χαζοχαρουμενα γελακια των δηθεν κουλ, ουτε εμενα μου αρεσουν, παρολαυτα δικαιολογω για ακομα μια φορα την αμηχανια και αδυναμια τους.
Οι ανθρωποι γενικοτερα νομιζω δεν αξιζουν τιμωριες και στησιμο στον τοιχο, αλλα δικαιολογηση των πραξεων, γιατι κανεις μας δεν ειναι τελειος κι ολοι μας εχουμε αδυναμιες που λιγο πολυ.. αργα η γρηγορα βγαινουν αναλογως τις φασεις μας, στην επιφανεια. Σορρυ που σου κανα λιαρδα το ποστ (ενω μου τη δινει γενικα κατι τετοιο) Προκειται για στανταρ απαντησεις το θεμα κι οχι για κουβεντα, αλλα με εβαλε σε σκεψεις.
Οταν λες ''ευκολο'' πως το εννοεις?
