Λοιπόν για να δούμε.
Για να μιλάμε για 40 λογικά θα έχω μεγαλώσει. Ίσως να έχω και παιδιά. Οπότε δεν θα κάνω ότι μου καυλώνει.
Ίσως έχω κάνει πράγματα. Ίσως μου καλμάρει και η όποια επανάσταση στο μυαλό.
Οπότε τα 40 σα να μου φαίνονται χρόνια ηρεμίας με αυτόν που θα έχεις δίπλα σου. Λίγο μεγαλωμένα παιδιά, ίσως κάποια δουλειά αν είμαστε στους τυχερούς, θα προγραμματίζουμε ταξίδια και θα αράζουμε σε ξαπλώστρες.
Οι φίλοι μας θα είναι στα ίδια οπότε θα καταλαβαινόμαστε.
Και όπως και να χει ποτέ δεν απέκλεισα το να μιλάς με τον άλλον. Δλδ τι θα κάνεις μόνο σεξ και έχε γεια τα λέμε σε 3 μέρες;
Απλά τώρα είσαι με κάποιον, είσαι θεωρητικά και πρακτικά πιο νέος από τα 40, προγραμματίζεις κάτι ή και δεν προγραμματίζεις, το κάνεις, το αλλάζεις, το κοιτάς και το χαζέυεις και δεν μπορώ να καταλάβω γτ δίπλα σου σε αυτή τη μαλάκινση πρέπει να έχεις και τον όποιο γκόμενο/σύντροφο.
Δεν είπαμε να μην μιλάμε. Είπαμε έχουμε 2 ζωές σαν 2 άτομα που είμαστε και όταν γουστάρουμε τις ενώνουμε και όταν δεν οχι. Τώρα στα 40 η ζωή σε κάποια πράγματα καταντά κοινή.