Το πρόβλημα της υπογεννητικότητας

[Πάνθηρας!]

Ακόμα και στον αυτόματο πιλότο να το βάλεις το / τα παιδιά και την ελλειμματική ενασχόληση μαζί τους.. Η ζωή σου δεν θα είναι ποτε ξανά η ίδια ανεμελη ( όσο ανεμελη μπορεί να είναι , όταν έχεις την ευθύνη μόνο του εαυτού σου) και αυτό είναι που φρενάρει πολλούς /ες που δε θέλουν αν θυσιάσουν το χρόνο, το χρήμα και την ενέργεια τους.

Aυτό που νομίζουμε οτι ΟΛΑ εξαρτώνται απο εμάς.... μη τρελαίνεστε παιδιά.... το παιδί θα ειναι μια νέα προσωπικότητα.... θα πάει σχολείο, θα βγει εξω στο κόσμο δεν θα ειναι κλεισμένο σπίτι μονο με ΜΗ και ΜΗ.

Δηλαδη αμαν πια αυτη η τρέλα και η υπερ αναλυση που διαβαζουμε ειδικα απο κάποια μέλη εδω μεσα ΟΛΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΕΝΑ και υπο έλεγχο.

Δηλαδη ήμαρτον. Δηλαδη αμα πάει σε ενα σχολείο και μπλέξει με μια μυστήρια Δασκάλα ή ενα κωλόπαιδο για συμμαθητη τι θα πούμε ; απλά να το καθοδηγησεις και να το υποστηρίξεις. Η ζωή θα ειναι ΓΕΜΑΤΗ αυριο μεθαύριο με τέτοιους ανθρώπους και δυστυχως με κάποιους θα πρέπει να έρθει σε αλληλεπίδραση και να συνεργαστεί κιόλας.

Λέει η αλλη προχθές "Sigα μη μου φέρει η κόρη μου εμενα τον οποιονδήποτε..."

Η κορη της -> 36 χρονών.

Αλλα αυτη ακομη ανακατεύεται με ποιόν θα μπλέξει η κόρη της. Δε κοιτάει εκει μή φτάσει 50 και στο τέλος δεν της φέρει κανέναν....

Δε ξερω εγω προσωπικά ΤΟΣΟ ΤΡΕΛΟΣ με τα παιδιά μου αν ποτέ κάνω δεν θα ειμαι. Αυτά.

 

[Πάνθηρας!]

Η ζωή σου δεν θα είναι ποτε ξανά η ίδια ανεμελη ( όσο ανεμελη μπορεί να είναι , όταν έχεις την ευθύνη μόνο του εαυτού σου) και αυτό είναι που φρενάρει πολλούς /ες που δε θέλουν αν θυσιάσουν το χρόνο, το χρήμα και την ενέργεια τους.

Μια χαρά ανέμελη θα ειναι... θα πηγαίνετε εκδρομές θα κάνετε πράγματα μαζί. Δηλαδη ειναι καλύτερο να είσαι μαγκούφης σε ενα σπίτι και να ασχολείσαι με σχυλιά και γατιά λέγοντας "ααα το παιδί μου..." με γάτο το έκανες χριστιανή μου ;;; δηλαδη σαχλαμάρες τωρα. Ενταξει γελάει ο κόσμος που τα βλέπει. Η άλλη ΄εχει φτάσει στο σημείο να βγάζει τα γατιά με το καρότσι... Μια Κύβελη πως την λένε... κριμα ειναι και ωραία.

Γατιά και σχυλιά για παιδιά κάνουν οι ΓΑΤΟΙ και οι ΣΚΥΛΟΙ!!!! Ελεος και με αυτή τη παράνοια.

Τελοςπαντων εγω πιστευω οτι ειναι δύσκολο πλέον στην εποχή μας γιατι αρκετές κ αρκετοί έχουν στροφάρει βίδα....δε βγάζεις άκρη... σου λέενε παλαβά (βλ. και παραπάνω). Όσο για τις γυναικες απλά ειναι σε ενα μεταιχμιο κοινωνικών αλλαγών και μέχρι να επαναπροσδιορίσουν τη θέση τους και να κατασταλάξουν θα περάσει καιρός και σίγουρα κάποιες γενιές θα χάσουν αυτη τη δυνατοτητα πχ να εχουν καλές και δεμενες οικογένειες και με παιδιά. Λογω του ότι οι νέοι βρισκονται σε σύγχυση... ειναι τσαντισμένοι.... οξύθυμοι... εριστικοί... ειρωνικοί κτλ κτλ. και έτσι δουλειά ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ.

και σ λεει και ο αλλος απο το να εχω ένα τέτοιο κελεπούρι καθε μερα σπιτι κ να το λούζομαι καλυτερα εργενης με ανεμελιά κτλ.

αν εννοείς αυτή την ανεμελιά που θα προκύψει απο την δυστροπία ορισμένων ανθρώπων που ενω θα μπορούσαν να συγχρωτιστούν και να κάνουν κάτι ωραίο δεν το επιλέγουν. ΝΑΙ.

Είναι δεδομένο δηλαδή οτι πρέπει να έχεις υπομονή... η υπομονή ειναι Αρετή και επισης ειναι δεδομένο οτι ο κόσμος αυτος δεν ειναι πάντα κατάλληλος σε κάποια σημεία του για τους ανθρώπους αλλα ΟΛΟΙ... και αυτοι που πρόκειται να έρθουν αλλα και όσοι ζούμε εδω ζούμε συμφωνα με ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ.

Οποτε το επιχειρημα περι μη ακταλληλότητας του κόσμου για μενα δεν ειναι ΚΑΝ επιχείρημα.

 

[glayki]

Μια χαρά ανέμελη θα ειναι... θα πηγαίνετε εκδρομές θα κάνετε πράγματα μαζί

Δεν καταλαβαίνεις τι λέω. Παράδειγμα σκέψου τον εαυτό σου και την ελευθερία που έχεις να κάνεις ο, τι θέλεις με το χρόνο σου μετά τη δουλειά ,ακόμη και να μείνεις πχ στο κρεβάτι όλη μέρα , ε με παιδιά μικρά δεν την έχεις αυτήν την πολυτέλεια. Έχεις, δεν έχεις όρεξη, οφείλεις να ασχοληθείς με τις υποχρεώσεις.

Ένα σωρό λοιπόν άνθρωποι δε θέλουν να χαλάσουν τη ζαχαρενια τους με σκοτούρες και φροντίδα πλην του εαυτού τους. Θυμάσαι την ατάκα από την παλιά ελληνική ταινία ;" Περνώ το καπελάκι μου και φευγω;".. Ε ως γονέας ου τε από μια σχέση που δεν είσαι ευτυχισμένος μπορείς να φύγεις εύκολα, ούτε από υποχρεώσεις .

 

[Paragontas7000]

Και αυτό το ξέρετε ;

Ο ερωτας ο βηχας και τα λεφτα δεν κρυβονται.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: Χθες στις 15:36

Το είπε μόνος του, είναι ταγμένος σε φασαίες με piercing και χιούμορ.

Αλλου ειμαι

 

[Πάνθηρας!]

Δεν καταλαβαίνεις τι λέω. Παράδειγμα σκέψου τον εαυτό σου και την ελευθερία που έχεις να κάνεις ο, τι θέλεις με το χρόνο σου μετά τη δουλειά ,ακόμη και να μείνεις πχ στο κρεβάτι όλη μέρα , ε με παιδιά μικρά δεν την έχεις αυτήν την πολυτέλεια. Έχεις, δεν έχεις όρεξη, οφείλεις να ασχοληθείς με τις υποχρεώσεις.

Ένα σωρό λοιπόν άνθρωποι δε θέλουν να χαλάσουν τη ζαχαρενια τους με σκοτούρες και φροντίδα πλην του εαυτού τους. Θυμάσαι την ατάκα από την παλιά ελληνική ταινία ;" Περνώ το καπελάκι μου και φευγω;".. Ε ως γονέας ου τε από μια σχέση που δεν είσαι ευτυχισμένος μπορείς να φύγεις εύκολα, ούτε από υποχρεώσεις .

Μόλις περιέγραψες τη ζωή ενός ενήλικα είτε έχει είτε δεν έχει οικογένεια.... ούτε τωρα μπορείς να το κάνεις αυτο ανα πάσα στιγμή καθε μερα πάς για δουλειά και αναγκαστικά ασχολεισαι και με θέματα που ειναι ευθύνες και σκοτουρες.

Εγραψα ότι η ανεμελιά αλλάζει χαρακτήρα.... ανεμελιά μπορει να ειναι και το να κατσεις 9 μηνες σπίτι (άδεια ανατροφης για τους ΔΥ) και να ασχολεισαι με το παιδάκι σου και δεν θα ΑΣΧΟΛΕΙΣΑΙ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ.

Ουτε το Προϊσταμενο... ουτε τον Υφιστάμενο πραγματικά .... με θέματα που δεν ειναι κάν δικά σου.

Μια φορά είχα πάει σε μια δουλειά και οι μισοι είχανε σκοτωθεί με 2-3 άλλα άτομα..... και πήγαν να με μπλέξουν κ μενα στις διαφωνίες τους.

Οπότε ξενοιάζει απο άλλα θέματα το κεφάλι σου.

Σίγουρα θα υπάρχουν και στιγμές ανεμελιάς και οταν έχεις οικογενεια μη τρελαθούμε τελειως... εντελως ανέμελος δεν ειναι κανένας... και να κάνει ντόλτσε βίτα καθε μηνα με άλλη γκόμενα ακομη και εκεί έχεις αλλου ειδους σκοτούρες.

 

[nPb]

Δεν καταλαβαίνεις τι λέω. Παράδειγμα σκέψου τον εαυτό σου και την ελευθερία που έχεις να κάνεις ο, τι θέλεις με το χρόνο σου μετά τη δουλειά ,ακόμη και να μείνεις πχ στο κρεβάτι όλη μέρα , ε με παιδιά μικρά δεν την έχεις αυτήν την πολυτέλεια. Έχεις, δεν έχεις όρεξη, οφείλεις να ασχοληθείς με τις υποχρεώσεις.

Ένα σωρό λοιπόν άνθρωποι δε θέλουν να χαλάσουν τη ζαχαρενια τους με σκοτούρες και φροντίδα πλην του εαυτού τους. Θυμάσαι την ατάκα από την παλιά ελληνική ταινία ;" Περνώ το καπελάκι μου και φευγω;".. Ε ως γονέας ου τε από μια σχέση που δεν είσαι ευτυχισμένος μπορείς να φύγεις εύκολα, ούτε από υποχρεώσεις .

Σίγουρα όμως αγαπητή @glayki αυτό έχει περάσει σε μεγάλη μερίδα κόσμου και των δύο φύλων ότι ο γάμος και η οικογένεια είναι φυλακή ή ότι τα παιδιά σε περιορίζουν από την καριέρα. Την ίδια στιγμή στο εξωτερικό όποιος βρει μια καλή θέση εργασίας αμέσως φροντίζει το θέμα της οικογένειας και όχι απαραίτητα επειδή παίρνει τα καλά λεφτά που νομίζουν αρκετοί εδώ στην Ελλάδα. Μάλιστα υπάρχουν πολλά παραδείγματα ανθρώπων που όχι μόνο έκαναν οικογένεια αλλά τους έδωσε και ώθηση να βελτιώσουν τις σπουδές τους και την καριέρα τους. Ας μην έχω κάνει ακόμη οικογένεια, νομίζω ότι η οικογένεια σε αλλάζει ως άνθρωπο, βάζεις τη ζωή σου σε άλλο πλαίσιο και οριοθετείς τις σκέψεις σου, μαζί με τον άνθρωπό σου.

Για έναν Γερμανό, Ολλανδό κτλ, η δουλειά του είναι απλά ένας μισθός. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Το αν φαίνονται πολλά τα λεφτά αυτό είναι θέμα οπτικής και κουλτούρας άλλων λαών όπως οι Έλληνες που ξέρουμε με τι κριτήρια γενικώς κρίνουν και βγάζουν πορίσματα για πολλά θέματα της καθημερινής ζωής. Πολλοί Έλληνες γενικώς υπερβάλλουν.

Οι Ευρωπαίοι γενικά όταν μιλούν για μισθούς και προοπτικές δεν θεωρούν τόσο σπουδαίο ότι βρήκαν την μεγάλη θέση εργασίας επειδή ξέρουν ότι άλλο πράγμα ο μεικτός μισθός και άλλο τα καθαρά ευρώ στην τσέπη μετά τις παρακρατήσεις και τις διάφορες πάγιες εντολές SEPA που τραβάνε χρήματα κάθε αρχή του νέου μήνα. Οπότε πάνε την συζήτηση σε πιο σημαντικό θέμα: αν ταιριάζουν δύο άνθρωποι να κάνουν οικογένεια, ή πως σκέφτεται κάποιος τη δημιουργία της οικογένειας και όχι απαραίτητα πόσα παιχνίδια πλαστικά θα αγοράσει για τα παιδιά του. Η οικογένεια είναι κάτι περισσότερο από την καταναλωτική τρύπα που έχουν πέσει αρκετοί Έλληνες γονείς. Στο δυτικό κόσμο με τις απρόσωπες κοινωνικές σχέσεις και το φιλελεύθερο μοντέλο εργασίας, η οικογένεια αποτελεί το πιο παρήγορο κομμάτι της ζωής πιο πάνω από την εργασία, επειδή ξέρουν καλά εκεί, πόσο εύκολα χάνονται οι καριέρες με τις "αναδιαρθρώσεις" των εταιρικών bonus για τις μεγάλες καρέκλες. Δεν υπάρχει η μονιμότητα και το ρουσφέτι όπως στη χώρα μας, ή αν υπάρχει, γίνεται με επιδέξιους τρόπους κοινωνικής δικτύωσης που μπορεί να περιλαμβάνει από ευγενή χάπια μέχρι κρεβάτι (για το καλό συμβόλαιο). Αν όμως δεν πετύχει αυτό, τι μένει μετά; Ένα άδειο σπίτι και η κατάθλιψη με 6μηνο ταμείο ανεργίας;

 

[Aura]

Eίναι λίγο σχετικό τι σημαίνει "αξιοπρεπής" ποιότητα ζωής ενώ την ίδια στιγμή τόσες επιτροπές γονέων κτλ, δεν έχουν καμία άποψη για ποιο λόγο η ποιότητα εκπαίδευσης στο δημόσιο σχολείο πέφτει. Δεν έχουν να κάνουν όλα με υποδομές και χρήματα αλλά παίζει ρόλο και η ποιότητα των πτυχιούχων που αποφασίζουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με την Α/ και Β/θμια εκπαίδευση.

Επίσης κανείς δεν επιβάλλει την τεκνοποίηση ως αντίθετο επιχείρημα της μείωσης του πληθυσμού γιατί και στο Πακιστάν μπορεί να γεννάνε και ο πληθυσμός να αυξάνεται, αλλά η ποιότητα ζωής του πληθυσμού δεν είναι καλή. Επικρατεί φτώχεια αλλά όχι όπως την εννοούμε στο δυτικό κόσμο και ειδικότερα στην Ελλάδα. Σε τέτοια θέματα δεν μας παίρνουν στα σοβαρά άλλοι λαοί. Αν ένας μέσος Ταϊλανδός θέλει 60$ για να βγάλει 2-3 μήνες, ο Έλληνας θεωρεί οικονομική αδυναμία επειδή δεν μπορεί πάει 3-4 ταξίδια μέσα στο μήνα. Την ίδια δικαιολογία έχει και ένας Βρετανός για το υψηλό κόστος ζωής στη χώρα του. Στο δυτικό κόσμο κάπου έχουμε χάσει τη μπάλα όμως. Ένα παιδάκι για να είναι ευτυχισμένο και χαρούμενο, ισορροπημένο στη ζωή του δεν θέλει τόσα υλικά παιχνίδια όσο αγάπη, ηρεμία, δημιουργικό σχολικό περιβάλλον και φίλους με τα άλλα παιδάκια της γειτονιάς του ή/και της τάξης του. Πόσοι γονείς και πόσες αστικές κοινότητες στη χώρα μας ή σε άλλες δυτικές χώρες παρέχουν αυτά τα τόσα απλά πράγματα στα παιδιά σήμερα;

Όμως, αυτό που πετύχαμε με την αύξηση του κόστους ζωής είναι η αντικατάσταση ανθρώπινων αξιών από καταναλωτικά σκουπίδια από την Κίνα και άλλες φτωχές χώρες (που κατασκευάζουν φθηνά πλαστικά προϊόντα ως χρήσιμα καθημερινά αγαθά) και τη εμπέδωση ότι πρέπει να τρέφουμε τις καταναλωτικές μας ανάγκες και των παιδιών μας με την αγορά νέων αγαθών. Αυτό με τη σειρά του δημιούργησε ένα αίσθημα στέρησης καθώς οι μη ρεαλιστικές ανάγκες κάθε ανθρώπου δεν μπορούν να ικανοποιηθούν με καμία εργασία. Οπότε οι άνθρωποι ενώ δουλεύουν σκληρά, νιώθουν ότι δεν έχουν τη ζωή που θέλουν, όμως κανονικά, δεν έχουν άποψη τι θέλουν από τη ζωή τους, γιατί δεν ξέρουν τι θέλουν. Θεωρούν ότι κάθε προϊόν ή υπηρεσία που διαφημίζεται είναι απαραίτητα άσχετα αν δεν μπορούν να τα αποκτήσουν. Εκεί αρχίζει το πρόβλημα των δυτικών κοινωνιών και για ξεκάρφωμα, στοχοποιείται η οικογένεια. Κανένας δεν θέλει να παραδεχθεί ότι έχει θέσει λάθος καταναλωτικές προτεραιότητες στη ζωή του.

Πέρα από την μανία κατανάλωσης , είναι και θέμα στάνταρ. Μπορεί στη Δυση να μη κοιμόμαστε στο δάπεδο ο ένας πάνω στον άλλον, να είναι αυτονόητο το πόσιμο νερό ή το ρεύμα η ένα αυτοκινητάκι αλλά αρχίζουν αλλά μετά. Μπορεί ένα ζευγάρι πχ να ζει σε ένα μικρό παλιό σπιτι που πλημμυρίζει και εχει μούχλα να κάνει ένα παιδί ή θα θέλει ένα φυσιολογικό σπίτι δηλαδή πανάκριβο νοίκι, με το παιδί να έχει το δικό του δωμάτιο, την ωραία του θέρμανση, καράτε , ξένες γλώσσες, λογοθεραπεία η ότι συνηθίζεται. Δεν είναι μόνο τα υλικά παιχνίδια.

Απλά ο κόσμος κάνει παιδιά γιατί συνήθως από κάπου ( γονείς, περιουσία, μαύρη εργασία) έχουν κάτι καλύτερο από αυτό που φαίνεται και θα βγάλουν και το κόστος ενός παιδιού κόβοντας και τις σπατάλες.

 

[amarelia]

Είμαι πάρα πολύ σίγουρη πως όσοι ρομαντικοποιούν την φτώχεια εδώ πέρα, και την «μεστή» ζωή δεν την ζήσαν ποτέ τους και είμαι ακόμα πιο σίγουρη πως η συντριπτική πλειοψηφία αυτών είναι μάλιστα και πολύ βολεμένοι.

 

[nPb]

Είμαι πάρα πολύ σίγουρη πως όσοι ρομαντικοποιούν την φτώχεια εδώ πέρα, και την «μεστή» ζωή δεν την ζήσαν ποτέ τους και είμαι ακόμα πιο σίγουρη πως η συντριπτική πλειοψηφία αυτών είναι μάλιστα και πολύ βολεμένοι.

Και ψηφίζουν Μητσοτάκη ή ΚΚΕ. Ξέχασες να το πεις.

Μέσα στη γενική συζήτηση της φτώχειας, τo 2025 πάντως αυξήθηκαν κατά 25% τα ταξίδια των Ελλήνων στο εξωτερικό σε περιόδους γιορτών. Όσο και εισητήριο φθηνό να βρήκε κάποιος, δεν παύει να είναι συγκεκριμένα χρήματα μαζί με το κόστος διαμονής και κατανάλωσης στην ξένη τοπική αγορά της πόλης που θα φιλοξενείται. Την ίδια στιγμή πάνω από τους μισούς Έλληνες σύμφωνα με στοιχεία της ΑΑΔΕ, έχουν χρέη οφειλών προς το κράτος πάνω το ΑΕΠ της Ελλάδας. Μετά λοιπόν να μην αναρωτιέστε αν τα δημόσια αγαθά στην Ελλάδα δείχνουν μισοφτιαγμένα, βρώμικα και μόνιμα με φθορές. Αυτό βέβαια δείχνει και κάτι άλλο, ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει αίσθημα εθνικού καθήκοντος υπερ του κοινού καλού σε αντίθεση με τον Δανό που θα ζει σε μια ποντικότρυπα των 800 ευρώ αλλά πάνω από όλα βάζει τη χώρα του (δεν λερώνει τους τοίχους, δεν πετάει σκουπίδια στο δρόμο, δεν στουκάρει οδηγώντας μεθυσμένος το αυτοκίνητο σε κολωνάκια του δρόμου για φθορές της υποδομής, κτλ). Οπότε ο καθένας κοιτώντας πως μπορεί να επιβιώσει, κοιτάζει το ατομικό συμφέρον χωρίς καμία διάθεση προσφοράς, διότι το κράτος (αόριστη έννοια) είναι εχθρικό. Στην λογική του μέσου Έλληνα, το κράτος μόνο εισπράττει φόρους και πρόστιμα ενώ κανείς δεν μας λέει πως θα βγουν οι μισθοί, οι συντάξεις και τα επιδόματα.

Γι' αυτό θεωρώ ότι το επιχείρημα φτώχειας για την υπογεννητικότητα δεν έχει βάση. Υπάρχουν άλλου είδους υπαρξιακοί λόγοι και κοινωνιολογικές αιτίες προσωπικότητας που αρκετοί νέοι έχουν γυρίσει την πλάτη στο γάμο. Η μια άποψη είναι να βρίζουμε μόνιμα το κράτος, ενώ ο καθένας δεν κάνει τίποτα από την θεσούλα του.

 

[back2967]

Σίγουρα όμως αγαπητή @glayki αυτό έχει περάσει σε μεγάλη μερίδα κόσμου και των δύο φύλων ότι ο γάμος και η οικογένεια είναι φυλακή ή ότι τα παιδιά σε περιορίζουν από την καριέρα. Την ίδια στιγμή στο εξωτερικό όποιος βρει μια καλή θέση εργασίας αμέσως φροντίζει το θέμα της οικογένειας και όχι απαραίτητα επειδή παίρνει τα καλά λεφτά που νομίζουν αρκετοί εδώ στην Ελλάδα. Μάλιστα υπάρχουν πολλά παραδείγματα ανθρώπων που όχι μόνο έκαναν οικογένεια αλλά τους έδωσε και ώθηση να βελτιώσουν τις σπουδές τους και την καριέρα τους. Ας μην έχω κάνει ακόμη οικογένεια, νομίζω ότι η οικογένεια σε αλλάζει ως άνθρωπο, βάζεις τη ζωή σου σε άλλο πλαίσιο και οριοθετείς τις σκέψεις σου, μαζί με τον άνθρωπό σου.

Για έναν Γερμανό, Ολλανδό κτλ, η δουλειά του είναι απλά ένας μισθός. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Το αν φαίνονται πολλά τα λεφτά αυτό είναι θέμα οπτικής και κουλτούρας άλλων λαών όπως οι Έλληνες που ξέρουμε με τι κριτήρια γενικώς κρίνουν και βγάζουν πορίσματα για πολλά θέματα της καθημερινής ζωής. Πολλοί Έλληνες γενικώς υπερβάλλουν.

Οι Ευρωπαίοι γενικά όταν μιλούν για μισθούς και προοπτικές δεν θεωρούν τόσο σπουδαίο ότι βρήκαν την μεγάλη θέση εργασίας επειδή ξέρουν ότι άλλο πράγμα ο μεικτός μισθός και άλλο τα καθαρά ευρώ στην τσέπη μετά τις παρακρατήσεις και τις διάφορες πάγιες εντολές SEPA που τραβάνε χρήματα κάθε αρχή του νέου μήνα. Οπότε πάνε την συζήτηση σε πιο σημαντικό θέμα: αν ταιριάζουν δύο άνθρωποι να κάνουν οικογένεια, ή πως σκέφτεται κάποιος τη δημιουργία της οικογένειας και όχι απαραίτητα πόσα παιχνίδια πλαστικά θα αγοράσει για τα παιδιά του. Η οικογένεια είναι κάτι περισσότερο από την καταναλωτική τρύπα που έχουν πέσει αρκετοί Έλληνες γονείς. Στο δυτικό κόσμο με τις απρόσωπες κοινωνικές σχέσεις και το φιλελεύθερο μοντέλο εργασίας, η οικογένεια αποτελεί το πιο παρήγορο κομμάτι της ζωής πιο πάνω από την εργασία, επειδή ξέρουν καλά εκεί, πόσο εύκολα χάνονται οι καριέρες με τις "αναδιαρθρώσεις" των εταιρικών bonus για τις μεγάλες καρέκλες. Δεν υπάρχει η μονιμότητα και το ρουσφέτι όπως στη χώρα μας, ή αν υπάρχει, γίνεται με επιδέξιους τρόπους κοινωνικής δικτύωσης που μπορεί να περιλαμβάνει από ευγενή χάπια μέχρι κρεβάτι (για το καλό συμβόλαιο). Αν όμως δεν πετύχει αυτό, τι μένει μετά; Ένα άδειο σπίτι και η κατάθλιψη με 6μηνο ταμείο ανεργίας;

Ωστόσο η υπογεννητικότητα δεν είναι ελληνικό φαινόμενο.

Από τις ανεπτυγμένες χώρες της ΕΕ μόνο η Γαλλία είναι σχετικά ψηλά σε fertility rate και αυτοί είναι με 1,61. Για την οποία Γαλλία πρέπει να λάβουμε υπόψιν τον μεγάλο αριθμό μεταναστών απο Αφρικανικές χώρες - πρώην Γαλλικές αποικίες που ανεβάζουν το μέσο όρο στις γεννήσεις.

Μέσος όρος της ΕΕ είναι στο 1,34 ενώ η Ελλάδα στο 1,24 οπότε δεν είναι κάποιο Ελληνικό φαινόμενο ότι οι Έλληνες έχουν πέσει σε καταναλωτική τρύπα και αγάπη για τη καριέρα ενώ οι βορειοευρωπαίοι κάνουν παιδιά γιατί τους δίνουν μεγαλύτερη σημασία από τα υλικά αγαθά και τη καριέρα.

1,36 έχει η Γερμανία και 1,43 η Ολλανδία.

For the record χαμηλότερο η Μάλτα με 1,01 και η Ισπανία με 1,10.
Υψηλότερο η Βουλγαρία με 1,72 και μετά η Γαλλία με 1,61 ενω αν πιάσουμε και τις εκτός ΕΕ χώρες υπάρχουν και Γεωργία, Αλβανία, Σερβία, Μαυροβούνιο με πάνω από 1,6.

<span class="mw-page-title-main">Fertility statistics</span>

description

ec.europa.eu

 

[amarelia]

Μέσα στη γενική συζήτηση της φτώχειας, τo 2025 πάντως αυξήθηκαν κατά 25

Το “επιχείρημα” με τα ταξίδια και τους καφέδες έχει απλά κουράσει, όπως και η προσπάθεια σας να ρίχνετε στάχτη στα ματια.
Μήπως, λέω μήπως σας έχει περάσει απο το μυαλό πως αυτός ο κόσμος αντιλαμβάνεται πως τα φραγκοδίφραγκα αυτά δεν φτάνουν για καμία σοβαρή επένδυση και ετσι τα δίνει ώστε να περάσει τουλάχιστον καλά;

Σε κούφιο τοίχο μιλάω βέβαια απλά τα γράφω μπας και τα δεί κανείς άλλος που δεν επιτελεί έργο εδώ.