Παραδόξως, κι εγώ τώρα σκέφτομαι να κάνω ένα τατού, ενώ παλιότερα το απέρριπτα χωρίς δεύτερη σκέψη. Θα είναι ένα σύμβολο που θα με εκφράζει μεν, όμως το συμπληρωματικό του θα το χτυπήσει επάνω της μια γυναίκα. Έτσι θα μου τη θυμίζει για πάντα, κι εκείνη θα θυμάται εμένα. Επικίνδυνη επιλογή. Ελπίζω να έχεις δίκιο αγαπητή μου και να μην το μετανιώσω. Αλλιώς...θα έχω μάλλον την τύχη του Εγγλέζου ναυτικού. Το ίδιο επικίνδυνο και για τη γυναίκα. Μπορεί κανείς να κάνει συμφωνίες με το Χάος;
Ωστόσο είμαι βέβαιος για κάποιο λόγο, ότι αυτήν τη γυναίκα και ό,τι ζω μαζί της δεν θα θέλω να την ξεχάσω, ακόμη κι αν με προδώσει.
Άραγε μετά τα 40, συνηθίζεις και αντέχεις τον πόνο;