Μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι είναι τόσο ερμητικά και ακαταλαβίστικα αυτά που είπα. Με κάνεις υποκρίτρια με άλλα λόγια, αγαπητέ μου?
Είπα πουθενά ότι δεν πρέπει να υπάρχουν ή να πιστέυουμε στα ιδανικά μας? Γιατί παρερμηνεύετε τα λόγια μου? Επειδή μπορείτε? Επειδή τόλμησα να εκφράσω διαφορετική άποψη από σας? Επειδή τόλμησα να είμαι ειλικρινής?
Θα ήθελα να σου επισημάνω, αγαπητή μου Ρουμάνα, ότι το να καταφεύγουμε σε τέτοιου είδους αιτιάσεις, όποτε ο συνομιλητής μας φέρνει σε δύσκολη θέση, αντιμέτωπους με δικές μας προηγούμενες πράξεις ή θέσεις, όχι μόνο είναι άκομψο αλλά και αναποτελεσματικό. Θα μπορούσα κι εγώ να υποθέσω τα ίδια για το δικό σου ποστ και συγκεκριμένα για τις εκφράσεις: "Ακροβατούμε ανάμεσα στις λέξεις", φράση που μας υποδεικνύει ως βερμπαλιστές ή με απλά λόγια παπαρολόγους. Ακόμη, "Δεν θα σκέπτομαι ποτέ αλαζονικά ότι έφτασα σε αυτό το σημείο", φράση που μας υποσκάπτει ως αλαζόνες (εύκολο να το πεις για τον καθένα αυτό ε; ). Μάλιστα τα περί αλαζονείας τα επαναλαμβάνεις και στο τελευταίο σου ποστ, πράγμα που υποδεικνύει ότι δεν είναι συμπτωματικά, μιας κι αυτή τη φορά αναφέρεσαι ξεκάθαρα σε μένα. Επίσης το "Έχω την ωριμότητα να παραδεχτώ ότι δεν θα προσφέρω και δεν θα μου προσφέρουν ποτέ ανιδιοτελή αγάπη", που υπονοεί ότι αυτοί που πιστεύουν πως προσφέρουν ή λαμβάνουν ειλικρινή αγάπη, δηλαδή εμείς, είμαστε ανώριμοι. Για το "επειδή μπορείτε", θα μπορούσα επίσης να αναρωτηθώ τι ακριβώς υπονοεί και να περιμένω καρτερικά την απάντησή σου. Τέλος, το "επειδή τόλμησα να εκφράσω διαφορετική άποψη από τη δική σας", είναι τουλάχιστον άτοπο να το τσαμπουνάει η πλειοψηφούσα αντίληψη στη φαιδρή μειοψηφία που αποτελούμε. Μη μας πείτε ότι σας καταπιέζουμε κιόλας, γιατί θα φάω το καπέλο μου όπως ο Ρόμπαξ...
Εγώ λοιπόν δεν κατέφυγα σε τέτοιες μεθόδους, αντίθετα έγραψα με πάθος αυτό που είχα μέσα στην ψυχή μου. Την απογοήτευση γι' αυτά που διάβασα από αρκετούς (και των θετικώς ψηφισάντων συμπεριλαμβανομένων). Το ότι κι αυτό ακόμη το βρίσκετε προσβλητικό υπογραμμίζει το ποιος καταπιέζει ποιον εδώ μέσα και να με συγχωρείς που σου επιστρέφω αμάσητους όλους τους χαρακτηρισμούς και τα υπονοούμενα που μόλις σημείωσα...
Το μόνο που είπα είναι ότι ο ρεαλισμός μας βοηθά να μένουμε
ταπεινοί για να προσπαθήσουμε ακόμα πιο πολύ. Μας βοηθά να συνεχίζουμε να παλέψουμε να φτάσουμε στο ιδανικό μας, να μην σταματάμε όσο ζούμε αυτό το όμορφο ταξίδι προς τα ιδανικά μας. Γιατί αυτό σημαίνει ζωή. Αν πιστέψουμε πως φτάσαμε στον προορισμό μας ( εντελώς αλαζονική σκέψη[FONT="])[/FONT], το απόλυτο κενό μας περιμένει… μετά την ανιδιοτέλεια…τι έχει, πέραν [I]το θάνατο[/I]?
[/QUOTE]
Αυτό είπες; Μάλιστα...
Ας το δούμε λοιπόν:
[QUOTE="roumana, post: 544514, member: 1505"]
Συχωρέστε μου το κυνισμό, αλλά τα λόγια είναι λόγια και οι πράξεις είναι πράξεις. Και μονο οι ανιδιοτελείς άνθρωποι κάνουν ανιδιοτελείς πράξεις.
Τον κυνισμό σου τον συγχωρέσαμε αβίαστα. Θα ήθελα όμως να επισημάνω, ότι ο κυνισμός δεν συνάδει σε καμμία περίπτωση με έννοιες όπως η ταπεινότητα, αλλά ακόμη περισσότερο με αυτό που αποκαλούμε "Ιδανικά", τα οποία έχει πολλούς και διάφορους τρόπους να τα καταρρίψει ή να τα λοιδορήσει. Επίσης, ότι πρώτη εσύ χαρακτήρισες τις δικές σου θέσεις ως κυνικές. Και κοίτα να δεις και κάτι άλλο: Αν δεν υπάρχουν ανιδιοτελείς πράξεις, τότε σύμφωνα με τη δική σου φράση, δεν υπάρχουν και ανιδιοτελείς άνθρωποι. Έτσι, όσοι τόλμησαν να υπονοήσουν ότι αγαπούν με ανιδιοτέλεια, καθίστανται υποκριτές.
Στις απόψεις απάντησα και στον πανθομολογούμενο κυνισμό τους και έχω πολύ ελαφρά τη συνείδησή μου γι' αυτό.
Επειδή όλα όσα γράψαμε μέχρις εδώ έχουν την οσμή τσακωμού, όμως εγώ σε θεωρώ πάντα φίλη μου και το λέω από καρδιάς, θα ήθελα να πω πολύ στα σοβαρά (τα παραπάνω πάρε τα ως απλή λεκτική γυμναστική, για να ξεμουδιάσουμε λιγάκι
): Χαίρομαι ειλικρινά που με αυτή μου τη φράση σ' έκανα ν' αναλογιστείς πόσο μακριά ήταν αυτές οι θέσεις από αυτά που έχεις δείξει μέχρι σήμερα πως πιστεύεις για την αγάπη. Μήπως καλή μου σε πέτυχε το θέμα σε φάση απογοήτευσης;
Από τις μέχρι σήμερα συζητήσεις μας, μου έχει καταστεί σαφές ότι δεν εννοείς να διαχωρίσεις την αγάπη από το σεξ, τη μονογαμία, τη σύμβαση του γάμου και όλα όσα κάνουν τις ανθρώπινες σχέσεις να νοσούν κατά τη γνώμη μου στην εποχή μας. Γι' αυτό θεωρώ πως δεν μπορείς να κατανοήσεις τα όσα έγραψα παρά μόνον ως φληναφήματα και υπερβολές. Δεν σε κατηγορώ γι' αυτό, άποψη και η μία, άποψη και η άλλη. Απλά, αυτό που εσύ χαρακτηρίζεις ως ηθική εγώ το θεωρώ ως ηθικολογία, οπότε δεν υπάρχει κοινός τόπος στη συζήτησή μας. Μπορείς να με θεωρείς όσο ανακόλουθο θέλεις, δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό.
