Ας μην κουνάμε το δάχτυλο παρακαλώ, λες και είναι πρωτάκουστο ή παράλογο κάποιος μη συγγενής να θέλει(και να χαρεί) να τιμωρηθεί με τον χείριστο τρόπο ένας τέτοιος εγκληματίας. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να δει την μάνα του ή την αδερφή του ή την κοπέλα του ή το παιδί του στο πρόσωπο του θύματος, να ταυτιστεί και να βγάλει τον τιμωρό μέσα του. Αυτό σημαίνει ότι συμπάσχουμε! Εδώ μιλάμε, μάλλον, ή θα μπορούσαμε να μιλήσουμε σε άλλη περίπτωση, σε άλλο έγκλημα, για ομαδικό βιασμό, χτύπημα σε σημείο παραμόρφωσης ενός κοριτσιού, σε θάνατο. Θα μπορούσαμε να βλέπουμε το δικό μας άτομο, να τρέμει, να ουρλιάζει, να παρακαλάει, κάποια άτομα που δεν πείραξε να σταματήσουν και αυτοί να συνεχίζουν. Πολύ εύκολα αυτοί που έχουν άτομα που αγαπάνε μπορούν να ταυτιστούν και να βγάλουν αυτήν την δίψα, όπως την λέτε. Επομένως, ούτε πρωτάκουστο, ούτε δύσκολο στην κατανόηση είναι κάποιος να χαρεί με τον πόνο του εγκληματία. Αυτά να τα πάρετε ως γενικά κυρίως, γιατί και εσείς γενικά μιλούσατε.
Το να πείτε, "δεν πρέπει να σκεφτόμαστε συναισθηματικά, η λογική(ή η τιμωρία) δεν χωράει συναισθηματισμούς κλπ, είναι κατά τη γνώμη μου λάθος. Ο άνθρωπος έχει τη λογική, έχει και το συναίσθημα. Οπότε η όποια τιμωρία πρέπει να περιλαμβάνει και τα δύο. Και την τιμωρία, για τους συγγενείς του όποιου θύματος και τον σωφρονισμό, για τον σεβασμό της ζωής του εγκληματία. Αρκετοί από εσάς, όχι μόνο δεν βλέπετε πόσο εύκολα μπορεί να ταυτιστεί ένα άτομο με τους συγγενείς του θύματος(πράγμα που αν κάνατε, θα δικαιολογούσατε συμπεριφορές), αλλά αντιθέτως κουνάτε και το δάχτυλο λέγοντας μάλιστα ότι πέφτουν όσοι το κάνουν αυτό στο επίπεδο του εγκληματία! Ενώ το σωστό είναι, να δεχτείτε την ανάγκη για τιμωρία, αλλά να κάνετε και στον άλλον να καταλάβει, ότι:
1ον) Μην βιάζεσαι να τιμωρήσεις, στο ίντερνετ ή οπουδήποτε, αν δεν είσαι σίγουρος ότι αυτός είναι ο υπεύθυνος. Ελαφρυντικά υπάρχουν για πολλά εγκλήματα.
και
2ον) Κατανοητή η δίψα για εκδίκηση, αλλά μέχρι ενός σημείου. Η φυλακή έχει διπλό ρόλο. Θα πληρώσει για όσα έκανε, θα χάσει πολύτιμα χρόνια, αλλά και θα δοθεί μια ευκαιρία να βγει από την φυλακή με ήθος και παιδεία. Αν δεν είναι το 2ο εξασφαλισμένο, κακώς εστιάζετε στην δίψα πρώτα.
Και τέλος, αυτό αναφέρεται κυρίως σε αυτούς που δεν είναι κοντινά άτομα του θύματος. Για αυτούς, δεν νομίζω να μπορούν ικανοποιηθούν με κάποια τιμωρία, πέρα από την χείριστη δυνατή. Αλλά ακόμα και αυτοί, θα μπορούν να ζουν καλύτερα, αν ξέρουν ότι έστω μια τιμωρία έχει δοθεί!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.