Φεύγουν οι παρενέργειες από αντικαταθλιπτικά;

[Aura]

επηρεάζουν την libido αλλά σε μερικές περιπτώσεις χρειάζεται πχ αν υπάρχουν αυτοκτονικός ιδεασμός. Πολλοι επικύνδινοι ειναι και οι ψυχολόγοι (πολλοι από αυτούς που δεν ξέρουν πότε πρέπει να παραπέμψουν ένα περιστατικό για οργανικό έλεγχο)

Επίσης υπάρχουν και άλλες μέθοδοι εκτός από φάρμακα (όπως η ψυχοθεραπεία - που προσωπικα το θεωρώ χαζομαρα αλλά δε παιρνω επισημα θεση ο καθενας κανει οτι θελει- ) αλλά και σε φαρμακοανθεκτικές περιπτώσεις ηλεκτροσπασμοθεραπεια (η οποια λειτουργεί πολυ καλά αλλά δε χρησιμοποιειται ως πρώτης γραμμης θεραπεια.

Χωρίς ψυχολόγο είναι για να παίρνουμε μόνιμα φάρμακα όμως.

 

[Πάνθηρας!]

Καλά ναι. Αν δεν είχα και αυτόν και τους φίλους μου θα είχα χάσει το μυαλό μου. Τους αγαπώ.

Καλά είσαι... έχεις αγόρι έχεις και φίλους. Θα χαλαρώσεις λίγο τις επόμενες ημέρες και θα είσαι ακομη καλύτερα. Μην ανησυχείς.

Αν είχες οντως πρόβλημα που θα έπρεπε να σε φοβίζει δεν θα μπορουσες να έχεις ουτε αγόρι ουτε σχέση ουτε τίποτα.

 

[Aura]

Δεν ξέρω κανέναν που παίρνει 20 χρόνια αντικαταθλιπτικό προσωπικά. Εκεί πρέπει να μιλάμε για πολύ σοβαρό θέμα που χωρίς την αγωγή απλά δεν μπορείς να λειτουργήσεις. Άρα επιλογή γιοκ.

Βέβαια σκέψου το και αλλιώς. Ένα φάρμακο που είναι σχεδιασμένο να το παίρνεις μακροχρόνια, σίγουρα είναι πιο ασφαλές απο κάποιο που δεν μπορείς πάνω απο μερικές εβδομάδες, το οποίο μπορεί άνετα να σου καταστρέψει κανά όργανο όπως π.χ. νεφρά.

Ε και εγώ δεν λεω ότι θα τα πάρεις ένα χρόνο και κάτι θα γίνει..
Με τα χρόνια λέω, πολλά χρόνια..

 

[Samael]

Και σε κάνουν ένα ερειπιο. Χωρις ορεξη για τίποτα ουτε για σέξ.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 11 Μαρτίου 2025

εμενα αυτη ειναι η γνώμη μου πριν το ριξει στα χάπια κάποιος.... να το ψάξει πολύ και να δοκιμασει ολους τους φυσικούς τρόπους.

Καλά κοίτα, ακόμα και σε αυτή την περίπτωση πάλι χάπια θα πάρεις απλά για άλλο πράγμα.
Βασικά όλων η μοίρα θα είναι τα χάπια εν τέλει σε κάποια ηλικία . Δεν έχουν συγκεκριμένη ηλικία βέβαια. Υπάρχουν νέοι και νέες που παίρνουν χάπια λόγω φυσιολογίας που κανονικά οι περισσότεροι τα παίρνουν σε προχωρημένη ηλικία.

Τόσο τα ζάναξ όσο και τα αντικαταθλιπτικά είναι σαν τα Depon αλλά σε άλλη κλίμακα. Λόγου χάρη όπως θα πάρεις το ντεπόν γιατί το κεφάλι σου μια μέρα πάει να σπάσει τελείως, έτσι μπορεί να χρειαστείς ζάναξ ή αντικαταθλιπτικό για ένα διάστημα μέχρι να έρθεις πάλι σε ισορροπία. Τι μπορεί να σε έβγαλε εκτός ισορροπίας ; Πολλά και διάφορα, άγχος, πένθος κτλπ.

Το σημαντικό είναι να μην γινόμαστε ψέκες αλλά να κάνουμε και χρήση με σύνεση, ο,τι χρειάζεται, σε όση δόση χρειάζεται και όπου χρειάζεται. Έτσι έχεις το μέγιστο όφελος.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 11 Μαρτίου 2025

Ε και εγώ δεν λεω ότι θα τα πάρεις ένα χρόνο και κάτι θα γίνει..
Με τα χρόνια λέω, πολλά χρόνια..

Νομίζω πως μακροχρόνια χρήση μειώνει και την δράση. Οπότε δεν ξέρω εαν κάποιος τα χρησιμοποιεί αδιάκοπα για τόσο καιρό. Βασικά ο,τι και να σου πω δεν ξέρω γιατί δεν γνωρίζω και πολλά για περιπτώσεις που χρειάζεται δια βίου αγωγή.

Ίσως σε κανά OCD σε ακραία μορφή ;
Όλα αυτά που λέμε βέβαια έχουν ελάχιστη αξία γενικά και καλό είναι να μην μπαίνει κάποιος στο τρυπάκι να ψάχνει αλλά να ακούει και να εμπιστεύεται τον γιατρό του. Το ψάξιμο μόνο άγχος μπορεί να φέρει και αρκετές φορές χωρίς λόγο.

 

[Πάνθηρας!]

Καλά κοίτα, ακόμα και σε αυτή την περίπτωση πάλι χάπια θα πάρεις απλά για άλλο πράγμα.
Βασικά όλων η μοίρα θα είναι τα χάπια εν τέλει σε κάποια ηλικία . Δεν έχουν συγκεκριμένη ηλικία βέβαια. Υπάρχουν νέοι και νέες που παίρνουν χάπια λόγω φυσιολογίας που κανονικά οι περισσότεροι τα παίρνουν σε προχωρημένη ηλικία.

Τόσο τα ζάναξ όσο και τα αντικαταθλιπτικά είναι σαν τα Depon αλλά σε άλλη κλίμακα. Λόγου χάρη όπως θα πάρεις το ντεπόν γιατί το κεφάλι σου μια μέρα πάει να σπάσει τελείως, έτσι μπορεί να χρειαστείς ζάναξ ή αντικαταθλιπτικό για ένα διάστημα μέχρι να έρθεις πάλι σε ισορροπία. Τι μπορεί να σε έβγαλε εκτός ισορροπίας ; Πολλά και διάφορα, άγχος, πένθος κτλπ.

Το σημαντικό είναι να μην γινόμαστε ψέκες αλλά να κάνουμε και χρήση με σύνεση, ο,τι χρειάζεται, σε όση δόση χρειάζεται και όπου χρειάζεται. Έτσι έχεις το μέγιστο όφελος.

Αν δεν έχεις εξαντλήσει όλες τις υπόλοιπες φυσικές μεθόδους γιατί να το ρίξεις στα αντικαταθληπτικα ;

Πχ γυμνάζεσαι ;
Πχ2 έχεις θέσει εναν στόχο;
Πχ3 τρώς σωστά ; κοιμάσαι καλά ; θα μου πείς μπορει ο υπνος να ειναι πρόβλημα.. έχεις πάρει μελοτονίνη συμπλήρωμα ;

έχεις κάνει εξετάσεις να δείς μήπως σου λείπει κάποια βιταμίνη ;

Αν τώρα πενθείς... μέινε και 6-10 μήνες χωρίς να είσαι στη τρελή χαρα και μη κανεις και σεξ αν δε γουστάρεις... δεν σε βιάζει και κανείς ουτε είσαι υποχρεωμένος να αποδειξεις κάτι σε κάποια ή κάποιον. Μεινε να περάσει η φάση σου και προχωρας μετά... και δεν θα χεις πάρει χάπια.

Γιατι δηλαδη να πάρεις χάπι για να "αναγκασεις" τον εαυτό σου να ξεπεράσει ντε και καλα το πένθος... άστον να πενθήσει και θα περάσει μια μέρα φυσικά. Εκει το χάνουμε....

 

[Joji]

Αν είχες οντως πρόβλημα που θα έπρεπε να σε φοβίζει δεν θα μπορουσες να έχεις ουτε αγόρι ουτε σχέση ουτε τίποτα.

Δηλαδή;

 

[Πάνθηρας!]

Δηλαδή;

Δηλαδή αν είχες κάτι πολύ άσχημο που δεν διορθώνεται δεν θα μπορούσες να έχεις αγόρι. Διαφωνείς ;

πως γίνεται κάποιος να είναι λειτουργικός με τη κοπέλα του/ αγορι της να περνάνε ωραιες στιγμές μαζί και να έχει κάτι που είναι τόσο άσχημο ; για να μην αγχώνεσαι στό λέω.

 

[amarelia]

Βασικά όλων η μοίρα θα είναι τα χάπια εν τέλει σε κάποια ηλικία . Δεν έχουν συγκεκριμένη ηλικία βέβαια. Υπάρχουν νέοι και νέες που παίρνουν χάπια λόγω φυσιολογίας που κανονικά οι περισσότεροι τα παίρνουν σε προχωρημένη ηλικία.

Πιστεύω ακράδαντα πως το πρόβλημα δεν είναι των νέων η των ανθρώπων με κατάθλιψη ξερω γω - που δεν μου αρέσει να αναφέρομαι σε εκείνους σαν στιγματισμένους καθώς ολα αυτά τα θεωρώ φυσική απόρροια του τοξικού culture που έχουμε δημιουργήσει.
Εν ολιγοις πιστεύω πως δεν εχουν οι άνθρωποι τονπρόβλημα αλλά είναι κοινωνικό το θέμα και οι οργανισμοί αντιδρούν απολύτως φυσιολογικά στην παράνοια.

Δεν είμαστε φτιαγμένοι για οση πληροφορία δεχόμαστε ούτε και για τον σύγχρονο τρόπο ζωής και πολλά πολλά αλλα.

Γιαυτό και έχουμε φαινόμενα κατάθλιψης, εντυπωσιακά ψηλά αν οχι all time high το λεω με επιφύλαξη γιατι παλαιότερα φανταζομαι καταγράφονταν και λιγοτερο. Οπως επισης και αυτοανοσα ψυχοσωματικα κτλ.

Δεν ειναι τυχαια, ειναι φυσιολογιξες αντιδρασεις σε ενα τοξικο περιβαλλον και το χειροτερο ειναι πως εχουμε κανει τους ανθρωπους να νομιζουν πως εκεινοι ειναι το προβλημα.


Σε καθε περιπτωση τα χαπια ειναι patches αλλα οπως ειπες πολυ φοβαμαι θα ειναι η μοιρα ολων μας.

 

[Samael]

Αν δεν έχεις εξαντλήσει όλες τις υπόλοιπες φυσικές μεθόδους γιατί να το ρίξεις στα αντικαταθληπτικα ;

Πχ γυμνάζεσαι ;
Πχ2 έχεις θέσει εναν στόχο;
Πχ3 τρώς σωστά ; κοιμάσαι καλά ; θα μου πείς μπορει ο υπνος να ειναι πρόβλημα.. έχεις πάρει μελοτονίνη συμπλήρωμα ;

έχεις κάνει εξετάσεις να δείς μήπως σου λείπει κάποια βιταμίνη ;

Αν τώρα πενθείς... μέινε και 6-10 μήνες χωρίς να είσαι στη τρελή χαρα και μη κανεις και σεξ αν δε γουστάρεις... δεν σε βιάζει και κανείς ουτε είσαι υποχρεωμένος να αποδειξεις κάτι σε κάποια ή κάποιον. Μεινε να περάσει η φάση σου και προχωρας μετά... και δεν θα χεις πάρει χάπια.

Γιατι δηλαδη να πάρεις χάπι για να "αναγκασεις" τον εαυτό σου να ξεπεράσει ντε και καλα το πένθος... άστον να πενθήσει και θα περάσει μια μέρα φυσικά. Εκει το χάνουμε....

Βασικά αυτό που πιστεύω πως αρκετός κόσμος μπερδεύει είναι δύο παράγοντες.
Ο πρώτος ο,τι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι, οπότε ενώ κάποιος ίσως να μην χρειαστεί κάποια βοήθεια, ένας άλλος ίσως την χρειάζεται.

Ο δεύτερος είναι πως πολλοί πιστεύουν πως συνταγογραφούνται στο έτσι χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος.

Η πραγματικότητα είναι κάπου στην μέση. Κανένας άνθρωπος που δεν έχει θέμα δεν θα πάει στο γραφείο ενός ψυχιάτρου να πάρει μια αγωγή που δεν χρειάζεται γιατί ξύπνησε περίεργα ή βιώνει μια δύσκολη περίοδο της ζωής του.

Το πλάνο θεραπείας προσαρμόζεται ανάλογα με την εκάστοτε περίπτωση.
Λόγου χάρη υπάρχουν άνθρωποι που έχουν άγχος για την δουλειά. Εε εκεί δεν θα τους πεις με το καλημέρα να πάρε ένα χαπάκι. Θα κάνει ψυχοθεραπεία. Ένας άλλος όμως που σου έρχεται με συνεχείς κρίσεις πανικού ή OCD που υποβαθμίζει σε σημαντικό βαθμό την ποιότητα ζωής του άλλου, δεν έχει νόημα να του πεις κάνε λίγη γυμναστική ή φάε λίγο υγιεινά γιατί το πρόβλημα δεν θα λυθεί.

Σε πολλές περιπτώσεις η αγωγή βοηθάει ώστε να ανακουφιστεί λίγο ο ασθενής ώστε να μπορέσει να κοιμάται πιο καλά, να αθλείται, αλλά και να μπορεί να κάνει ψυχοθεραπεία, και μόλις έρθει σε ένα καλό επίπεδο, σταδιακά διακόπτεται η αγωγή.

Γενικά το τι είναι σωστό και τι όχι είναι ολόκληρη ιστορία και πιστεύω δεν αφορά κανέναν άλλον πέρα απο τον ψυχίατρο και τον κάθε ασθενή. Οι υπόλοιποι που είναι απέξω και δεν γνωρίζουν ιστορικό, λεπτομέρειες κτλπ. δεν μπορούν να πουν τι χρειάζεται ή τι αρκεί και τι όχι. Πολύ περίπλοκη επιστήμη.

 

[Joji]

Δηλαδή αν είχες κάτι πολύ άσχημο που δεν διορθώνεται δεν θα μπορούσες να έχεις αγόρι. Διαφωνείς ;

πως γίνεται κάποιος να είναι λειτουργικός με τη κοπέλα του/ αγορι της να περνάνε ωραιες στιγμές μαζί και να έχει κάτι που είναι τόσο άσχημο ; για να μην αγχώνεσαι στό λέω.

Δεν βγάζει νόημα αυτό. Είμαι δυσλειτουργική στην καθημερινότητα μου σε πολύ βασικά πράγματα (από το να πλύνω τα δόντια μου μέχρι να κάνω μπάνιο), τους τελευταίους δύο μήνες έχω βγει μαξ 5 φορές (αν θυμάμαι και καλά). Ωστόσο προσπαθώ όσο μπορώ να κρατάω επαφή με τους ανθρώπους μου και ας μη τους βλέπω συνέχεια. Με το αγόρι μου π.χ. εχω σχέση από απόσταση. Εχω να τον δω από τον Δεκέμβρη. Αλλά μιλάμε καθημερινά σε κλήση και μηνύματα. Και με τους φίλους μου κρατάω επαφή αλλά γενικά έχω αποστασιοποιηθεί πολύ από το έξω, μέχρι να αρχίσω να νιώθω καλύτερα πάλι. Δεν είναι καθόλου εύκολο. Ευτυχώς με αγαπάνε και με καταλαβαίνουν και με στηρίζουν, δεν το κάνουν όλοι αυτό.

 

[Samael]

Πιστεύω ακράδαντα πως το πρόβλημα δεν είναι των νέων η των ανθρώπων με κατάθλιψη ξερω γω - που δεν μου αρέσει να αναφέρομαι σε εκείνους σαν στιγματισμένους καθώς ολα αυτά τα θεωρώ φυσική απόρροια του τοξικού culture που έχουμε δημιουργήσει.
Εν ολιγοις πιστεύω πως δεν εχουν οι άνθρωποι τονπρόβλημα αλλά είναι κοινωνικό το θέμα και οι οργανισμοί αντιδρούν απολύτως φυσιολογικά στην παράνοια.

Δεν είμαστε φτιαγμένοι για οση πληροφορία δεχόμαστε ούτε και για τον σύγχρονο τρόπο ζωής και πολλά πολλά αλλα.

Γιαυτό και έχουμε φαινόμενα κατάθλιψης, εντυπωσιακά ψηλά αν οχι all time high το λεω με επιφύλαξη γιατι παλαιότερα φανταζομαι καταγράφονταν και λιγοτερο. Οπως επισης και αυτοανοσα ψυχοσωματικα κτλ.

Δεν ειναι τυχαια, ειναι φυσιολογιξες αντιδρασεις σε ενα τοξικο περιβαλλον και το χειροτερο ειναι πως εχουμε κανει τους ανθρωπους να νομιζουν πως εκεινοι ειναι το προβλημα.


Σε καθε περιπτωση τα χαπια ειναι patches αλλα οπως ειπες πολυ φοβαμαι θα ειναι η μοιρα ολων μας.

Συμφωνώ απόλυτα.
Για να είμαι ειλικρινής εαν κάποιος πάρει στα σοβαρά το τι επικρατεί παντού στον κόσμο, και δεν χρειαστεί χάπια(ο,τι και εαν είναι), μάλλον είναι ο ίδιος ο λόγος που κάθε υγιής θα χρειαζόταν χάπια. Αυτοί οι πολύ σκληροί δήθεν που δεν τους αγγίζει τίποτα και γαμάνε τις ζωές όλων των υπόλοιπων όπως π.χ. Τραμπ, Μασκ, Μητσοτάκης, Μπακογιάννη κτλπ. είναι ο λόγος που πολλοί παίρνουν χάπια, εαν όχι άμεσα, σίγουρα έμμεσα.

Επίσης το έχω σκεφτεί και κάπως αλλιώς χωρίς να είμαι σίγουρος εαν στέκει.
Αυτός που μπορεί να πάθει κατάθλιψη είναι και εκείνος που νιώθει στον μεγαλύτερο βαθμό σε τέτοιο σημείο ώστε να επηρεάζεται το well-being του.

 

[Υδροχόος]

Ένας άλλος όμως που σου έρχεται με συνεχείς κρίσεις πανικού ή OCD που υποβαθμίζει σε σημαντικό βαθμό την ποιότητα ζωής του άλλου, δεν έχει νόημα να του πεις κάνε λίγη γυμναστική ή φάε λίγο υγιεινά γιατί το πρόβλημα δεν θα λυθεί.

Τα λες πάρα πολύ σωστά...

Εμ δεν έχει νόημα, φυσικά. Γιατί δεν μπορεί. Αν μπορούσε θα έκανε και τη γυμναστικούλα του, θα έτρωγε και υγιεινά κ.λπ...

Να πάει τώρα κάποιος, με αυτοκτονικές τάσεις, και εσύ να του λες κάνε γυμναστική. Και αυτός να περιμένει πότε θα φύγει, για να φέρει εις πέρας, αυτό που μονίμως έχει στο μυαλό του...

Μακάρι όλα να λύνονταν τόσο απλά, @Devil...

 

[Aura]

Πιστεύω ακράδαντα πως το πρόβλημα δεν είναι των νέων η των ανθρώπων με κατάθλιψη ξερω γω - που δεν μου αρέσει να αναφέρομαι σε εκείνους σαν στιγματισμένους καθώς ολα αυτά τα θεωρώ φυσική απόρροια του τοξικού culture που έχουμε δημιουργήσει.
Εν ολιγοις πιστεύω πως δεν εχουν οι άνθρωποι τονπρόβλημα αλλά είναι κοινωνικό το θέμα και οι οργανισμοί αντιδρούν απολύτως φυσιολογικά στην παράνοια.

Δεν είμαστε φτιαγμένοι για οση πληροφορία δεχόμαστε ούτε και για τον σύγχρονο τρόπο ζωής και πολλά πολλά αλλα.

Γιαυτό και έχουμε φαινόμενα κατάθλιψης, εντυπωσιακά ψηλά αν οχι all time high το λεω με επιφύλαξη γιατι παλαιότερα φανταζομαι καταγράφονταν και λιγοτερο. Οπως επισης και αυτοανοσα ψυχοσωματικα κτλ.

Δεν ειναι τυχαια, ειναι φυσιολογιξες αντιδρασεις σε ενα τοξικο περιβαλλον και το χειροτερο ειναι πως εχουμε κανει τους ανθρωπους να νομιζουν πως εκεινοι ειναι το προβλημα.


Σε καθε περιπτωση τα χαπια ειναι patches αλλα οπως ειπες πολυ φοβαμαι θα ειναι η μοιρα ολων μας.

Ε γιατί οι πόλεμοι και η ακραία φτώχεια δεν ήταν τοξικά;

Σήμερα θεωρητικά καλύτερα ζεις.

 

[Samael]

Τα λες πάρα πολύ σωστά...

Εμ δεν έχει νόημα, φυσικά. Γιατί δεν μπορεί. Αν μπορούσε θα έκανε και τη γυμναστικούλα του, θα έτρωγε και υγιεινά κ.λπ...

Να πάει τώρα κάποιος, με αυτοκτονικές τάσεις, και εσύ να του λες κάνε γυμναστική. Και αυτός να περιμένει πότε θα φύγει, για να φέρει εις πέρας, αυτό που μονίμως έχει στο μυαλό του...

Μακάρι όλα να λύνονταν τόσο απλά, @Devil...

Ναι ακριβώς.
Είναι κάτι που θα ενταχθεί-και πρέπει να ενταχθεί στην θεραπεία του άλλου, ωστόσο για να ζητάει βοήθεια αυτός ο άνθρωπος μάλλον δεν είναι άμεση πρωτεραιότητα. Άλλωστε θα το είχε δοκιμάσει εαν ήταν όπως λες τόσο απλό. Όμως σιγά σιγά μέσω της αγωγής, αρκετών συνεδριών κτλπ. θα αρχίσει σταδιακά να γίνεται μια αλλαγή και να ηρεμεί κάπως ο άνθρωπος. Εκεί αρχίζεις λοιπόν και του κάνεις και όλες τις υπόλοιπες συμπληρωματικές αλλαγές στην διατροφή, την άσκηση κτλπ.

Γενικά αυτά τα θέματα χρειάζονται χρόνο, υπομονή και συνεχή προσπάθεια. Όπως δεν αλλάζει το σώμα μας ακαριαία επειδή ξεκινήσαμε να γυμναζόμαστε, έτσι δεν αλλάζει κατευθείαν το μυαλό μας.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 11 Μαρτίου 2025

Ε γιατί οι πόλεμοι και η ακραία φτώχεια δεν ήταν τοξικά;

Σήμερα θεωρητικά καλύτερα ζεις.

Θεωρητικά.
Πρακτικά βέβαια τότε μεγάλωναν μέσα σε αυτά. Ήταν η κανονικότητα τους.
Οπότε δεν τους ήταν καθόλου τοξικά αλλά μια φυσιολογικότητα.

Σήμερα εαν πάει άνθρωπος πόλεμο, θα γυρίσει με PTSD.

 

[Joji]

Οπότε δεν τους ήταν καθόλου τοξικά αλλά μια φυσιολογικότητα.

Σήμερα εαν πάει άνθρωπος πόλεμο, θα γυρίσει με PTSD.

Διαφωνώ. Πάντα ήταν και θα είναι τοξικά αυτά τα πλαίσια για τον άνθρωπο. Γιατί περιλαμβάνουν την συνεχή απειλή της ζωής, υποβάλλοντας τους ανθρώπους σε καταστάσεις μόνιμου στρες, fight or flight response, και γενικότερα μια παράνοια που αφήνει λίγο έως καθόλου περιθώριο για ηρεμία. Το ότι μπορεί το ανθρώπινο σώμα να αντέξει στρεσογόνες καταστάσεις, δεν σημαίνει ότι με την υπερ-έκθεση σε αυτές δεν θα κλαττάρει κάποια στιγμή. Εκεί έρχεται το PTSD. Το αν κάποιος θα αποκτήσει τραύμα έχει να κάνει κυρίως με τη ψυχοσύνθεση του και τα γονίδια του (δεν επηρεάζονται όλοι το ίδιο στις ίδιες καταστάσεις) και όχι με το χρονικό πλαίσιο το οποίο μελετάμε. My take on this topic.

 

[Samael]

Διαφωνώ. Πάντα ήταν και θα είναι τοξικά αυτά τα πλαίσια για τον άνθρωπο. Γιατί περιλαμβάνουν την συνεχή απειλή της ζωής, υποβάλλοντας τους ανθρώπους σε καταστάσεις μόνιμου στρες, fight or flight response, και γενικότερα μια παράνοια που αφήνει λίγο έως καθόλου περιθώριο για ηρεμία. Το ότι μπορεί το ανθρώπινο σώμα να αντέξει στρεσογόνες καταστάσεις, δεν σημαίνει ότι με την υπερ-έκθεση σε αυτές δεν θα κλαττάρει κάποια στιγμή. Εκεί έρχεται το PTSD. Το αν κάποιος θα αποκτήσει τραύμα έχει να κάνει κυρίως με τη ψυχοσύνθεση του και τα γονίδια του (δεν επηρεάζονται όλοι το ίδιο στις ίδιες καταστάσεις) και όχι με το χρονικό πλαίσιο το οποίο μελετάμε. My take on this topic.

Αμ έλα που δεν κλάτταραν όμως οι περισσότεροι. Άκριβώς επειδή ήταν άλλη η ψυχοσύνθεση.
Σήμερα εαν πάει κάποιος πόλεμο θα χεστεί πάνω του. Τότε τους είχε καλλιεργηθεί απο τα γεννοφάσκια τους πως εαν εαν πεθάνουν στον πόλεμο θα είναι ήρωες και θα κατέβαιναν στον Άδη με τιμές. Τελείως άλλη νοοτροπία.

 

[Joji]

Αμ έλα που δεν κλάτταραν όμως οι περισσότεροι. Άκριβώς επειδή ήταν άλλη η ψυχοσύνθεση.

I don’t think so? Εγώ ξέρω από πάντα ότι ίσχυε αυτό που λένε “War flashbacks”. As in trauma.

 

[Samael]

I don’t think so? Εγώ ξέρω από πάντα ότι ίσχυε αυτό που λένε “War flashbacks”. As in trauma.

Ίσως να παίζει ρόλο το γεγονός πως war flashbacks έχεις απο την στιγμή που θα κληθείς να επανενταχθείς πάλι στην κοινωνία, εκτός πολέμου. Το ερώτημα είναι...σταμάταγε ποτέ ο πόλεμος τότε ; Πιθανότατα όχι, οπότε ήταν μόνιμα σε fight mode. Σε τέτοιες συνθήκες κάνεις τα πάντα απλώς για να επιβιώσεις.

Να το θέσω αλλιώς όμως. Πιο πιθανό είναι να πάθει ptsd ένας άνθρωπος που έχει μεγαλώσει με την Δυτική νοοτροπία του 21ου αιώνα εαν πάει σε πόλεμο που έχει μάθει να αράζει στον καναπέ, να βλέπει ταινίες στην τηλεόραση τρώγοντας πίτσα, παρά ένας Σπαρτιάτης που απο μωρό εκπαιδευόταν να είναι war machine.

 

[adams33]

Ευχαριστώ πολύ Νίκο! Η αλήθεια είναι πως ακόμα και σήμερα είναι πολύ ταμπού το θέμα της ψυχολογίας. Μ'αρέσει να το συζητάω δημόσια και γενικά πέρα από το ότι με βοηθάει να μοιράζομαι την εμπειρία μου με μία ψυχική διαταραχή, θέλω να δουν και οι άλλοι ότι δεν είναι μόνοι και μπορούν να βρουν βοήθεια. Θα κάνω updates μία φορά την εβδομάδα (συνολικά 4 εβδομάδες μέχρι να ξαναδώ την ψυχίατρό μου). Την Τρίτη I double my dose οπότε εκεί ίσως φανεί η διαφορά. Παίρνω 5 mg αυτή τη στιγμή. Δεν έχω παρατηρήσει παρενέργεια πέρα από, ίσως, την αναγούλα.

Δεν είναι ταμπού ειδικά αν το μοιράζεσαι με άτομα που υπάρχει ενσυναίσθηση.

Η αγωγή με σήκωσε από το κρεβάτι πριν κάποιο διάστημα που βίωσα την μεγαλύτερη απώλεια στην ζωή..Ένα θάνατο..Ένα ξεριζωμό ψυχής που λέω..

Πηρα αγωγή για έξη μήνες..Δεν μπορυσα να το δεκτό ειχα καθηλώσει το σωμα μου μεσω της σκεψης μου ..Τοση δυναμη έχει η σκέψη μας αν την αφησουμε ελευθερη ..
Το άγχος θανάτου ήταν μόνιμο..Η κορτιζολη σ εμένα είχε εξαφανίσει την σεροτονινη ντοπαμινη και τους άλλους νευροδιαβιβαστες που θα με βοηθούσαν να είμαι έστω λειτουργική..
Δεν είναι τόσο απλό είναι εγκεφαλική χημική διατάραξη. Ειναι ιατρικη πλεον ολο αυτο ειναι νευρολογια .Υπαρχει αιματολογικη ή ακομα και απεικόνιση της χημικής Διαταραχής. Επιβάλλεται αγωγή..Όπως με την καρδιά οταν δεν λειτουργεί καλά δεν λαμβάνουμε αγωγή;

Την δουλεια την έκανε όμως η ψυχοθεραπεία..
Το κομμάτι του θανάτου και της απώλειας είναι το δυσκολότερο, αυτό που έμαθε..

Ξέρεις τα πάντα ξεπερνιουνται στη ζωή, με ή χωρίς αγωγή...Το ότι λαμβάνει κάποιος αγωγή δεν σημαίνει ότι είναι κατώτερος. Ίσα ίσα ειναι παραπάνω ευαίσθητος.

Ένα πράγμα δεν ξεπερνιέται και αυτή είναι η απώλεια της ανθρώπινης ζωής..
Αυτη είναι που σε παρασύρει...κανένας και τίποτα δνε μπορεί να σε αγγίξει μετά εφόσον έχεις βιώσει την μεγαλύτερη στεναχώρια..
Δεν μπορείς ούτε να μετανιώσεις ούτε να ζητήσεις συγνώμη ούτε να ξανααγγιξεις την ύλη αυτού του ανθρώπου..
Συνεχίζεις μόνο να τον έχεις σαν ψυχή και φροντίζεις αυτή..

Προσπάθησε να αποδεχτείς το εαυτό σου.
Μην τον πολεμάς, μην θες να σκοτώσεις σαν να μην υπήρχε ποτέ αυτό το κομμάτι του εαυτού σου .
Όποιο και να είναι, με ιδεοληψίες ή χωρίς,με ευαισθησίες, με αδυναμίες και με ότι άλλο σε προβληματίζει .
Όταν έρθει η πλήρη αποδοχή του εαυτού σου θα έρθει και η αγάπη αυτού.
Δεν θα ντρέπεσαι να μιλάς γι αυτο ούτε να φοβάσαι ότι θα χαρακτηριστείς.
Έπειτα επιστράτευσε το άλλο κομμάτι του εαυτού σου ..
Δεν είμαστε μόνο θλιμμένοι αδύναμοι η ευαίσθητοι, είμαστε και δυνατοί τολμηροί ικανοί.
Ζούμε πορευόμαστε εσύ σπουδαζεις απ οτι καταλαβα άλλοι δουλεύουν...
Αυτή η δύναμη και η τόλμη μας μας έφτασε στο σήμερα..
Αποδεξου τον εαυτό σου αγαπησε τον και βγάλε το δυνατό σου κομμάτι επάνω ώστε να μην επισκιάζει την ολοτητα σου το αδυναμο που όλοι κρύβουμε μέσα μας .

Μην βιάζεσαι ο δρόμος της αγωγής είναι λίγο δύσκολος θέλει ένα 2μηνο να δώσει πλήρη επίπεδα στο αίμα..
Μέχρι τότε μια θα είσαι πάνω μία κάτω.
Δεν είναι γραμικη δυστυχώς η πορεία των ψυχιατρικων αγωγών..
Μην μείνεις όμως στη αγωγή..Η αγωγή κουκουλωνει τα συμπτώματα και σου δίνει ένα πουσαρισμα να ξεκινήσεις και πάλι την καθημερινότητα σου .

Ειδικά στις κρίσεις πανικού, αγκάλιασε τες μην τις φοβάσαι τότε θα πάψουν να έρχονται.
Κάτι σου λένε...σου λένε φροντισε με ,εχεις πιέσει το εαυτό σου ...

Η ψυχοθεραπεία είναι το αληθινό φάρμακο.
Ψυχοθεραπεία και πίστη πνευματικότητα.
Ειδικά στο θέμα της απώλειας η επιστήμη έχει εντάξει τον κλάδο της ποιμαντικης ψυχολογίας, τα ήθη και έθιμα του Χριστιανισμου γιατί απόδεδειγμενα δίνει απαντήσεις σε αρκετά υπαρξιακά ζητήματα.

Μια απώλεια ζούμε όλοι μας, είτε τη απώλεια του παλιού μας ήρεμου εαυτού, είτε ενός χωρισμού είτε μιας εργασιακής αποτυχίας ή το χειρότερο μιας ανθρώπινης ζωής που όταν φεύγει παίρνει μαζί της και ένα κομμάτι της δικής μας ψυχής...

Να θυμάσαι ότι τα πράγματα μπορεί να ήταν και χειρότερα..Να μην ξεχνάς κάθε βράδυ να νιώθεις ευγνωμοσύνη για τα απλά καθημερινά που έχεις και τα θεωρούμε δεδομένα..
Φτιάξε στο μυαλό σου θετικές συνδέσεις. Έτσι εκπαιδευεις τους νευρώνες να σπάσουν το μοτίβο των αρνητικών συνδέσεων-σκέψεων.

Ξέρω πολύ καλά ότι δεν είναι εύκολο χρειάζεται δουλειά.
Μέσα από τη ψυχοθεραπεία και τη δουλειά όμως το καταφέρνουμε και μετά η ζωή αποκτά άλλο νόημα πίστεψε με .
Ευγνώμων να είσαι, βάλε την ευγνωμοσύνη και τη προσευχή στο δικό σου θεό..Όπου και αν πιστεύεις.

Καλή δύναμη συνοδοιπόρε σου εύχομαι στο δικο σου μοναχικό δρόμο .Αυτή ειναι η ψυχοθεραπεία ,μοναχικη ! Να θυμάσαι όμως ότι κάνεις το σπουδαιότερο δώρο αυτή τη στιγμή στο εαυτό σου, το φροντίζεις...άκουσε τον ..

Συγνώμη για το μεγάλο κείμενο ελπίζω να μην σε κούρασα .Η Παναγιτσα μας να ειναι πάντα κοντά σου

 

[Joji]

Σήμερα έπαθα κρίση πανικού με το που ξύπνησα Δεν ξέρω αν είναι φυσιολογικό. Θα πρέπει να το αναφέρω στην ψυχίατρο από εβδομάδα, δεδομένου ότι θεωρητικά δεν θα έπρεπε να με πιάνουν. Αν και στις παρενέργειες γράφει κρίσεις πανικού ή τέλος πάντων ότι είναι πιθανό πριν αρχίσεις να γίνεσαι καλύτερα, να γίνεσαι χειρότερα.