Λοιπον διαβασα τις τοποθετησεις σας,και θα προσπαθησω να το αναλυσω απο τη δικη μου την σκοπια,απαντωντας φυσικα στα ερωτηματα του καθενος σας.

Ξεκινω απομονωνοντας την χριστιανικη ηθικη ως ορο,και θα προσπαθησω να αναλυσω την ηθικη της πορνης και την ηθικη του πελατη της και ολο αυτο καταληκτικα να μας οδηγησει και σε μια περαιτερω κριτικη κατα ποσον στεκεται αν θελετε στο ενα ή στο αλλο μερος η χριστιανικη ηθικη.
Παραθετω : "Όπως είναι γνωστό, το άρρηκτα συνυφασμένο και συμφυές με την κοινωνική ζωή "επάγγελμα" της ιεροδούλου και η λειτουργία οίκων ανοχής αποτελούν, παρά την ηθική τους αποδοκιμασία, μία παγκόσμια και διαχρονική πραγματικότητα, την οποία κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ή να αγνοήσει. Ταυτόχρονα, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει και αντιπαρέλθει, τόσο τις θετικές όσο και τις αρνητικές κοινωνικές και άλλες συνέπειες και παρενέργειες από τη λειτουργία των ως άνω οίκων και την άσκηση της συγκεκριμένης δραστηριότητας από τα εκδιδόμενα με αμοιβή πρόσωπα, στα οποία προϊόντος του χρόνου προστέθηκαν και άρρενες, οι οποίοι με τη βοήθεια επιστημονικών - ιατρικών μεθόδων προέβησαν σε αλλαγή του φυσικού τους φύλου." (απο την εισηγητικη εκθεση για ψηφιση νομου περι εκδιδομενων γυναικων στις 29 Ιουλίου 1998.)
Η πορνεια αν και εχει μεγαλη προιστορια, η πρωτη συζητηση για νομοθετικη ρυθμιση εγινε το 1871 στο Διεθνές Ιατρικό Συνέδριο στη Βιέννη ετσι συμφωνηθηκε το πρωτο κανονιστικο πλαισιο που αφορουσε την πορνεια και υπηρξε η βαση για την περαιτερω νομιμοποιηση της στα υπολοιπα δυτικα κρατη. Η αναγκη για την ολη αυτη συζητηση στη Βιεννη υπηρξε για να προφυλαχθουν οι στρατιωτες απο τα σεξουαλικα μεταδομενα νοσηματα και αργοτερα για τον υπολοιπο πληθυσμο. Το πιο σημαντικο που βγηκε στη Βιεννη ειναι ο διαχωρισμος της πορνειας σε καταναγκαστικη και ελευθερης επιλογης. Ωστοσο το να μιλαμε για πορνη ελευθερης επιλογης ειναι ενας μυθος, βολικος μονο για αυτους που τον κατασκευασαν. Δεν υπαρχει πορνη που απο μονη της θα επελεγε αυτο το επαγγελμα, προκειται ειτε για επιβολη απο σωματεμπορα ειτε απο επιλογη φτωχειας η και ανεχειας.
Η σάρκα, είναι ίδια στον Χριστιανό και σε όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως απο τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις.
Οπότε, αφού μιλάμε για πελάτες πόρνης, μιλάμε για τους άνδρες. Αρα, ο άνδρας που βρίσκεται ως πελάτης, εκ των πραγμάτων βρίσκεται κάτω απο την ανισορροπία σώματος και πνεύματος.
<<Το μεν πνεύμα πρόθυμο, η δε σάρξ ασθενής>> Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον 26,41.[
Περα απο τις ηθικολογιες οι πορνες σε αυτη την κοινωνια, υπαρχουν και ζουν διπλα μας και ειναι χιλιαδες. Με εξακριβωμενες περιπτωσεις κακοποιησης, εμπορευματοποιησης για τα οποια το επισημο κρατος εσκεμμενα και με σχεδιο αρνειται να δει την πραγματικοτητα.
Και το συμπερασμα ειναι οτι ολο αυτο το κρυφτουλι πρεπει καποια στιγμη να τελειωσει.Γιατι οι πορνες εκτος απο αυτο παραμενουν και ανθρωποι.....
Οι περισσότερες γυναίκες που εξωθούνται στην πορνεία (μιλώντας για περιπτώσεις εκτός trafficking) εμπλέκονται λόγω αδυναμίας συντήρησης του εαυτού τους. Κάποιες από αυτές είναι άστεγες, πολλές είχαν δεχτεί σεξουαλική κακοποίηση στην παιδική ηλικία και ορισμένες αντιμετωπίζουν προβλήματα με εξαρτήσεις από το αλκοόλ και τα ναρκωτικά.Η πορνεία δεν είναι ούτε φυσική, ούτε αναπόφευκτη. Είναι μια κατάχρηση που πηγάζει από τη δομική ανισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών σε μια παγκόσμια κλίμακα. Πρόκειται για μια αγορά προσφοράς και ζήτησης. Οι άνδρες δημιουργούν την απαίτηση και οι γυναίκες είναι η προσφορά. Πρόκειται για μια ευθεία, βαθιά καταπάτηση των δικαιωμάτων των γυναικών και αναπαραγωγή ρατσιστικών, σεξιστικών στερεοτύπων. Από πότε η πορνεία θεωρείται εγγεγραμμένη στο DNA μιας κοινωνίας;
Καταλαβες
@hack3r ?
Θα ηθελα να δεις αυτο το βιντεο για να μπορεσεις να διακρινεις οτι υπαρχει μια διαιώνιση της αντίληψης ότι οι άντρες έχουν ορισμένες βιολογικές ανάγκες που πρέπει να ικανοποιηθούν ώστε να κινηθεί εύρυθμα η κοινωνία.
Πολύ βολική η σκέψη σου έτσι; Για όλα φταίει ο κακός ο άντρας που έχει ανάγκες και συντηρεί τέτοια φαινόμενα.
Όλοι αυτοί οι "άθλιοι" φυσικά δεν παύουν να είναι άντρες, δηλαδή να έχουν να ανάγκη από γυναικεία συντροφιά. Αυτοί λοιπόν καταλήγουνε στις πόρνες. Δούλευουν στην άθλια δουλειά τους και ότι λίγα χρήματα βγάζουν τα ακουμπάνε σε μια γυναίκα για να αγοράσουν αυτό που με κανένα άλλο τρόπο δεν μπορούν να βρουν. Παρά πολλοί εξ αυτών επίσης αν θες να ξέρεις δεν πάνε καν στις πόρνες για το σεξ, αλλά πάνε για να τις αγκαλιάσουν, να νιώσουν το άγγιγμα μιας γυναίκας στο κορμί τους, να τους μιλήσουν και γενικά για να νιώσουν και αυτοί έστω για μισή ώρα πως έχουν μια γυναικεία παρουσία στην ζωή τους. Πολυ συχνά φυσικά ερωτεύονται και τις πόρνες.
Οι πόρνες όπως βλέπεις καλύπτουν τις ανάγκες μια ευρείας πληθυσμιακής ομάδας αντρών και φυσικά αμοιβονται πολύ καλά για τις υπηρεσίες τους. Από τη στιγμή που το όλο νταλαβερι γίνεται εθελοντικά δεν έχεις ούτε εσύ, ούτε κανένας άλλος δικαίωμα να κρίνει ούτε τις ανάγκες αυτών των αντρών, ούτε τις επιλογές αυτών των γυναικών. Αν μη τι άλλο η πορνεία θα έπρεπε να είναι παντού νόμιμη ώστε οι πόρνες να μην πέφτουν στα χέρια νταβατζιδων και βρωμικων μπάτσων αλλά να έχουν την προστασία του νόμου.
Δεν το λεω εγω το λεει η ιδια η κοινωνια,αυτη αναπαραγει την ιδεα οτι οι αντρες εχουν ορισμενες βιολογικες αναγκες οι οποιες και πρεπει να ικανοποιηθουν κατ'αυτον τον τροπο,αν το δουμε επιστημονικα,δεν υπαρχει καμια επιτασσομενη βιολογικη αναγκη που να μας υποχρεωνει σε συγκεκριμενη ποσοτητα οργασμων ημερησιως ή εβδομαδιαιως.Αρα ολα αυτα ειναι κατασκευασμα των ιδιων των κοινωνιων οι οποιες εξελιχθηκαν μεν σε πολλα αλλα πραγματα,αλλα αφησαν ανεγγιχτο το απο αλλους αιωνες αν θελεις εξακολουθουμε επιβαλλομενο δικαιωμα των αντρων να ικανοποιουν τις οποιες ορεξεις τους.
Δεν υπαρχει αν θελεις μια ρητη επιταγη οτι οι πελατες ζουν σε ενα καθεστως "σεξουαλικης στερησης".Γιατι οι αντρες να εχουν ανα πασα στιγμη ενα διαθεσιμο "στοκ" γυναικων στη διαθεση τους?
Εδω ερχονται οι ηθικες αξιες της καθε κοινωνιας και φυσικα η απαγορευση θα ελεγα της ενοικιασης των σεξουαλικων οργανων των συνανθρωπων μας.
Αυτο γινεται.Οπως το περιεγραψε η Λιλη Ζωγραφου "Ο άνθρωπος βγαίνει στο σφυρί. " γιαυτο και θελω να επιμεινουμε σε αυτη την τοποθετηση,γιαυτο το ανεφερα εξαλλου.Η υποτιθεμενη νομιμοποιημενη πορνεια δεν εξασφαλιζει καμια ασφαλεια ή ανυρωπινη αντιμετωιση απο κυκλωματα εκμεταλλευσης ή τον οποιοδήποτε «νταβατζή».Παλι αντιμετωπιζονται ως κατωτατα οντα.
Απλα αναφερω το παραδειγμα της Σουηδίας, η οποία προβλέπει ποινικές κυρώσεις για τους πελάτες της πορνείας, και έχει καταφέρει μέσα σε 10 χρόνια να μειώσει στο 50% την πορνεία πεζοδρομίου και να έχει το χαμηλότερο ποσοστό που σχετίζεται με την δραστηριότητα του trafficking.
Επομενως πιστευω ολα ειναι εφικτα μεσα σε ενα τετοιο πλαισιο.Να μην καταδικασουμε τους ανδρες για τη μοναχικοτητα τους ουτε τις πορνες επειδη εκδιδονται οτι δεν εχουν ηθικη ουτε οι μεν ουτε οι δε,αλλα να τα δουμε ολα αυτα υπο ενα πρισμα θα ελεγα περισσοτερο ανθρωπινο και φυσικα κατανοωντας τις αναγκες ανδρων γυναικων μεσα σε μια εξελισσομενη κοινωνια.
Υπάρχουν πολλές μορφές σεξουαλικής παρέκκλισης. Οι κυριότερες είναι η πορνεία, η ομοφυλοφιλία και η πορνογραφία με την έννοια ότι μεγάλος αριθμός ατόμων είναι αναμεμιγμένος με αυτές.Από τον Ηρόδοτο και τις περιγραφές του για τις Βαβυλώνιες και τις Κορίνθιες, έως τις χορεύτριες στους ναούς της Ινδίας και τις καλόγριες στην Πορτογαλία του 1760 φαίνεται πως η θρησκεία χρησιμοποιήθηκε ως πρόσχημα για να δικαιολογήσει, αιτιολογήσει ή να αποκρύψει αυτό που δεν ήταν τίποτε άλλο από αγοραπωλησία σεξουαλικών υπηρεσιών τα έσοδα τής οποίας ή μέρος αυτών διατίθονταν στον ναό. Με τον ερχομό του Χριστιανισμού η σεξουαλική πράξη, σε κάθε μορφή της, είτε μέσα στον γάμο είτε έξω από αυτόν, κατακρινόταν. Ο αυστηρός και ασκητικός Απόστολος Παύλος εξυμνούσε την εγκράτεια και τον άγαμο βίο μέχρι που έγιναν εξέχοντα στοιχεία της χριστιανικής θρησκείας. Ήταν αυτός ο τρόπος αντιμετώπισης της σεξουαλικής πράξης που οδήγησε στον κανόνα σύμφωνα με τον οποίο απαγορεύεται στον άνδρα ή τη γυναίκα που είχε σεξουαλική επαφή το προηγούμενο βράδυ να πάρει μέρος σε εκκλησιαστική Γιορτή ή να κοινωνήσει. Ωστόσο υπήρξε σαφής αλλαγή από την σαδιστική σκληρότητα του Μωσαϊκού Νόμου, που ήθελε την μοιχό και την εκδιδόμενη να λιθοβολούνται μέχρι θανάτου. Και τελικά ήταν η διδασκαλία του Χριστού που διαφοροποιήθηκε πλήρως επιμένοντας στην συγχώρεση των αμαρτωλών γυναικών (πορνών).
Προτιμώ την χριστιανική ηθικη γιατί αντιμετωπίζει την πόρνη ως άνθρωπο και ψυχή με δυνατότητα μετάνοιας και άφεσης και όχι ως κομμάτι κρέας εμπορεύσιμο χωρίς καμία ελπίδα που θεωρούνταν στην αρχαία Ελλάδα.
Η Μαρία η Αιγυπτία εχει περίοπτη θέση ακριβώς λόγο του μεγέθους της αμαρτίας της που κάνει την μεταστροφή της τόσο άξια, που ξεπέρασε σε αγιοσύνη όλους τους επίδοξους ασκητές της ερήμου.
Τέλος αν υποθέσουμε ένα άλλο ηθικό πλαίσιο, όπου η πορνεία είναι κάτι το φυσιολογικό και οι γυναίκες το κάνουν χωρίς κατάκριση. Ακόμα και μητέρες και σύζυγοι, άντρες και γυναίκες δεν πιστεύω ότι μπορεί να υπάρξει γιατί όταν ερωτεύεσαι κάποιον δεν θέλεις να τον μοιράζεσαι. Η αποκλειστική ερωτική σχέση είναι κομμάτι του έρωτα και την αγάπης. Δεν θέλεις να μοιράζεσαι τον άνδρα γυναίκα σου ..δεν ξέρω αν στην ανθρώπινη ιστορία υπήρξε ποτέ κοινωνία με τόσο αποδεκτή την πορνεία.
Η κατάκριση της είναι ισως και στην φύση μας ως άνθρωποι πέρα από την ηθική.
Σύμφωνα με τη θεωρία για τις κοινωνικές λειτουργίες της πορνείας η πορνεία απορροφά την σεξουαλική έκφραση που δεν διοχετεύεται μέσα στο γάμο. Συγκεκριμένα προσφέρει διέξοδο σε άντρες που: α) έχουν δυσκολία στην ανεύρεση σεξουαλικών σχέσεων (λόγω δυσμορφίας, αναπηρίας κλπ). β) δε βρίσκουν μόνιμη ή σταθερή σχέση (π.χ. λόγω επαγγέλματος, όπως οι ναυτικοί). γ) Οι σταθερές τους σχέσεις είναι διαλυμένες (χωρισμένοι, διαζευγμένοι) δ) επιθυμούν σεξουαλική ικανοποίηση που θεωρείται ανήθικη -έξω από τα όρια συζύγων ή φιλενάδων. Συναντώντας τέτοιες ανάγκες και επιθυμίες η πορνεία λειτουργεί ως μορφή κοινωνικού ελέγχου στην σεξουαλική συμπεριφορά. Διοχετεύει τις σεξουαλικές επιθυμίες σε συντρόφους που είναι πρόθυμες να τις ικανοποιήσουν με χρηματικό αντάλλαγμα. Ετσι οι απρόθυμες σύντροφοι αποφεύγουν την πίεση και την πιθανότητα να πληγωθούν. Ετσι, εκτονώνονται σεξουαλικές επιθυμίες που αποτελούν σεξουαλικές παρεκκλίσεις όπως σαδισμός, μαζοχισμός, ενσάρκωση φανταστικών ρόλων π.χ. με περίεργο ντύσιμο ή sex σε περίεργα μέρη κλπ.
Όταν το περιβάλλον εργασίας και οι συνθήκες παροχής υπηρεσιών έχουν έτσι καί αλλιώς στοιχεία που συντρίβουν την προσωπικότητα, και την ηθική του εργαζόμενου προσώπου, ίσως να ακούγεται μικρής σημασίας η δυνατότητα μη αποδοχής ενός φίλου, ή συγγενικού προσώπου ως πελάτη. Οταν η φύση της εργασίας και ο χώρος της πορνείας γενικότερα έχουν στοιχεία που προξενούν απόγνωση ακόμη και στον μελετητή του φαινομένου πόσο αδιανόητη δείχνει η προσπάθεια τήρησης όρων ψυχικής υγείας από την ίδια την πόρνη.
Πολλοί, αν όχι οι περισσότεροι άνδρες και γυναίκες αξιοσέβαστα μέλη της κοινωνίας αντιμετωπίζουν την πόρνη με περιφρόνηση ή οίκτο, ή και τα δύο. Ακόμη και οι άντρες εκείνοι που φέρουν μεγάλη ευθύνη για την ύπαρξη του επαγγέλματος με την οικονομική ενίσχυση που του δίνουν ως πελάτες, ατΥέχουν από κάθε συζήτηση για την πορνεία θεωρώντας την ανήθικη και κοιτούν υποτιμητικά τη γυναίκα εκδιδόμενη. Κι αυτό γιατί η εκδιδόμενη θεωρείται «ηθικά απόβλητη» και η συμπεριφορά της κοινωνίας διέπεται από τη διάθεση να κρύψει αυτή την άσχημη πτυχή της. Η συμπεριφορά αυτή είναι η ίδια προς όλες τις εκδιδόμενες ανεξάρτητα αν είναι νόμιμες ή κρυφές, το κοινωνικό στρώμα από το οποίο προέρχονται, τη μόρφωσή τους κλπ. Όμως η εκδιδόμενη μπορεί να προέρχεται από όλα τα κοινωνικά στρώματα και η προσωπικότητά της διαφοροποιείται ανάλογα με τα βιώματά της μέσα στην οικογένεια, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες άρχισε να ασκεί το επάγγελμά της και τις δυνατότητες προσαρμογής στον συγκεκριμένο τρόπο ζωής
Είναι βέβαιο ότι η πορνεία έχει βαθύτερα κοινωνικά αίτια. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνει πάλι μνεία στον διαχωρισμό των < εξαναγκαστικά και μη εξαναγκαστικά εκδιδομένων ατόμων. Στα πρώτα κοινωνικά αίτια υφίστανται και οι παράγοντες του περιβάλλοντος είναι αυτά που τις ωθούν στην πώληση των σεξουαλικών υπηρεσιών τους αλλά η απόφαση είναι δική τους. Ετσι θα μπορούσε κάποιος πιο σωστά να το θέσει ως λόγους ή ακόμη και ως κίνητρα που ωθούν μια γυναίκα στο να γίνει εκδιδόμενη. Οι λόγοι είναι πολλοί και δε μπορεί κανείς να υποδείξει έναν ως τον μοναδικό ή μια κοινωνική ανεπάρκεια συγκεκριμένη που πρέπει να θεραπευτεί και που αυτό θα αποτελούσε τη λύση του όλου προβλήματος.
Δεν είναι επίσης καθόλου εύκολο να εγκαταλείπεις την πεπατημένη της κοινής · ασπρόμαυρης ηθικής προκειμένου να κατανοήσεις την ιδιαιτερότητα του άλλου αμερόληπτα, απροκάλυπτα, καθαρά.
@Μάξιμος γνωριζετε για την
αγνοία της πόρνης και την πορνεία των "αγνών"...γιατι " πάντα στην καρδιά μιας πόρνης θα κρύβεται μια παρθένος αγνή και στην καρδιά ενός μαθητής ένας προδότης".Μην απορείτε όταν μεγάλοι αμαρτωλοί μεταμορφώνονται σε μεγάλους αγίους. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, ναι έκαναν λάθος χρήση της θελήσεως, της επιθυμίας και των παθών τους, αλλά δεν κρύφτηκαν από την ζωή, ούτε πίστεψαν στην τελειότητα τους, πολλώ δε μάλλον δε κατήργησαν την καρδιά που ο Θεός έθεσε στα στήθη της υπάρξεως τους, έτσι ώστε να εφαρμόζεται σε αυτούς, το «Ει έχεις καρδίαν δύνασαι σωθήναι ..»
Και καταληγω στο ερωτημα που ηθελα να κανω προς ολους σας
αν υπαρχει η ηθική πόρνη: Μπορεί μια παντρεμένη γυναίκα να κάνει σεξ με άλλους άνδρες χωρίς ντροπή;
Και ενα αλλο ερωτημα Πρέπει να νιώθουμε ενοχές αν παρακολουθούμε συχνά πορνό;
Εδω η ηθικη και η ανηθικοτητα τι ρολο παιζουν?
Και θα ηθελα να διαβασετε αυτην την τοποθετηση βεβαιως,αναλυει πολυπλευρα το φαινομενο που αρχιζουν και που τελειωνουν τα ορια της πορνης και του πελατη της.
"Το σύμπλεγμα «Αγίας-πόρνης» και οι επιπτώσεις του στις ερωτικές σχέσεις. Οι γυναίκες που παντρεύονται έναν άντρα επιρρεπή στο λεγόμενο σύμπλεγμα Madonna / Whore, ή αλλιώς «σύμπλεγμα Αγίας-πόρνης» μπορεί να περάσουν χρόνια προσπαθώντας να καταλάβουν τι συμβαίνει στο γάμο τους κι αν ευθύνονται αυτές για την μείωση της σεξουαλικης διάθεσης του συντρόφου τους. Οταν μάλιστα ανακαλύπτουν ότι οι σύζυγοί τους έχουν αρκετή λίμπιντο για εξωσυζυγικές σχέσεις η πικρία και η απογοήτευση πιάνουν «κόκκινο». Όμως τι ακριβώς είναι το σύμπλεγμα αυτό; Αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τον Sigmund Freud η ιδέα ότι οι άνδρες (και οι γυναίκες) κατατάσσουν τις γυναίκες σε δύο στρατόπεδα: στις αξιες εκτίμησης και σεβασμού δλδ τις «Παναγίες-Μαντονες» και τις κατάπτυστες «πόρνες». Τα καλά κορίτσια - οι μαντονες- είναι ενάρετες, αθώες, αγνές και παρθένες σχεδόν ασεξουαλικές. Τα κακά κορίτσια από την άλλη - οι πόρνες - είναι σεξουαλικά άγριες, αδίστακτες και επιθετικές. Συχνά παρουσιάζονται να ενεργούν με τρόπο που παραδοσιακά παραπέμπει στην ανδρική σεξουαλικότητα. Η διχοτόμηση ωστόσο υπάρχει για αιώνες πολύ πριν τον Φρόυντ. Η διαίρεση της άγιας, μη σεξουαλικής γυναίκας και της γυναίκας ως σεξουαλικής ύπαρξης εμφανίζεται παντού. Η μεσαιωνική λογοτεχνία και ποίηση είναι γεμάτη με τις εικόνες των σεξουαλικών γυναικών να είναι η καταστροφή των ανδρών (La Morte D'Arthur, The Faerie Queen κλπ) και οι καθαρές ηθικά γυναίκες ως αναπαράσταση της «ενάρετης» ζωής. Στο βιβλίο της Γένεσης, είναι η Εύα που παρασύρει τον Αδάμ σε αμαρτία αφού έφαγε από το Δέντρο της Γνώσης. Η ψυχιατρική κοινότητα δεν αναγνωρίζει επίσημα το σύμπλεγμα Madonna-Whore ως έγκυρη διάγνωση. Το σεξ είναι μια εντελώς διαφορετική εμπειρία για τις γυναίκες που έχουν υψηλή αυτοεκτίμηση από ότι για αυτές που έχουν χαμηλή. Ωστόσο, και οι δύο τύποι γυναικών μπορούν να βρεθούν παντρεμένες με έναν άνδρα με σύμπλεγμα Madonna. Αναρωτιούνται για τον εαυτό τους και για τους συζύγους τους καθώς προσπαθούν να καταλάβουν τι μπορεί να πηγαίνει λάθος: •Η λίμπιντο του είναι πολύ χαμηλή. •Η λίμπιντο της είναι πολύ υψηλή. •Δεν είναι αρκετά ελκυστική. •Είναι ελκυστική, αλλά αυτός επικεντρώνεται στη δουλειά του. 9 17 Analyze this-Ανάλυσέ το - Το σύμπλεγμα «Αγίας-πόρνης» και οι επιπτώσεις του στις ερ… •Είναι πολύ κουρασμένος απο την δουλειά του, την οικογένεια και άλλους στρεσογόνους παράγοντες. •Απλώς δεν τον ικανοποιεί καλά. •Εκεινος είναι κρυφά γκέι. Όλα αυτά βέβαια ξεδιαλύνουν όταν μαθαίνει ότι είχε παράνομη σχέση. Κι όταν εκείνος επιμένει ότι θέλει να σώσει τη σχέση και δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτήν και να του δώσει άλλη ευκαιρία, διαπιστώνει ότι το σεξουαλικό του ενδιαφέρον αυξάνεται προσωρινά μέχρι να επιστρέψουν στα ίδια. Βέβαια είναι πιθανό ασθένειες όπως αναιμία, νεφρική ανεπάρκεια και προβλήματα θυρεοειδούς, λοιμώξεις και τραυματισμοί του ουροποιητικού συστήματος,παρενέργειες φαρμάκων να φέρουν σεξουαλικη δυσλειτουργία στους άντρες. Μόνο ένας γιατρός μπορεί να αποκλείσει ασθένειες που μπορούν να συμβάλουν σε μια συνεχιζόμενη έλλειψη επιθυμίας, επομένως συνιστάται μια ενδελεχής ιατρική εξέταση. Πως δημιουργήθηκε; Κάποιοι ειδικοί καταληγουν ότι το εν λόγω σύμπλεγμα προέρχεται από το φόβο για την γυναικεία σεξουαλικότητα, τη συγχιση των ρόλων του φύλου και την απροθυμία της μεταβίβασης της εξουσίας από τους άντρες στις γυναίκες. Οι άνδρες συχνά απεικονίζονται στην κοινωνία ως έρμαια των σεξουαλικών τους επιθυμιών, αφήνοντας στις γυναίκες το ρόλο του φύλακα της ηθικής. Οσοι αισθάνονται ήδη σε μειονεκτική θέση δυσφορούν με την εξουσία του σεξ που εκπροσωπούν οι γυναίκες και τις θεωρούν υπεύθυνες για την αδυναμία τους να υποκύπτουν στην ‘αμαρτια’. Έτσι προκειμένου να ρυθμίσουν την κατάσταση καθορίζουν την γυναικεία σεξουαλικότητα σε δυο πόλους: στην αποδεκτή μορφή - υπό την εξουσία των ανδρών (η Μαντόνα) και στην απαράδεκτη μορφή- (η πόρνη) που ενεργεί με τρόπο παρόμοιο με τους άντρες (παρέχει την ψευδαίσθηση του ελέγχου). Επιπλέον, ο έλεγχος της γυναικείας σεξουαλικότητας σημαίνει και έλεγχο της αναπαραγωγής. Καθώς οι άντρες δεν είχαν κανέναν τρόπο να βεβαιωθούν ότι δεν κατέβαλαν αδίκως προσπάθεια να μεγαλώσουν το παιδί κάποιου άλλου (συμβάλλοντας έτσι στην εξάπλωση των γονιδίων κάποιου άλλου, αντί για τα δικά τους), το κλείδωμα της σεξουαλικότητας μιας γυναίκας σε συγκεκριμένους κανόνες σήμαινε ότι θα μπορούσαν να έχουν μεγαλύτερο έλεγχο στο ποιος είναι ο πατέρας. Ποιο είναι όμως το ‘φυσιολογικό’; Οι περισσότεροι ειδικοί ισχυρίζονται ότι η σεξουαλική επαφή δέκα φορές το χρόνο ή λιγότερο είναι επαρκής, ενώ άλλοι λένε ότι η κανονικότητα πρέπει να βασίζεται στο εάν οι σύντροφοι αισθάνονται ικανοποιημένοι με τη δική τους συχνότητα ή όχι. Σε τελική ανάλυση, λένε, μια φορά το μήνα μπορεί να είναι εξαιρετική για ένα ζευγάρι στα 50, αλλά μάλλον όχι για ένα ζευγάρι εικοσάρηδων. Όταν πρόκειται για μια σχέση όπου υπάρχει σύνδρομο Madonna, υπάρχει ένα προβλέψιμο μοτίβο. Πριν από το γάμο, οι σεξουαλικές σχέσεις εμφανίζονται «φυσιολογικές». Αυτό σημαίνει ότι το ζευγάρι κάνει σεξ σε τακτική βάση τουλάχιστον κάθε εβδομάδα αλλά και περισσότερο. Μετά το γάμο τους, η συχνότητα μπορεί να παραμείνει η ίδια για λίγο ή μπορεί να μειωθεί. Μόλις μπουν τα παιδιά στην οικογένεια μπορεί να διαπιστώσουν ότι κάνουν σεξ σπάνια ή καθόλου. Ο άνδρας με το σύνδρομο αυτό δεν μπορεί να φανταστεί ότι η μάνα των παιδιών του είναι και το "κακό κορίτσι". Νωρίς στη σχέση, ένας άντρας με σύνδρομο Madonna-Whore προσελκύεται σεξουαλικά από την νέα του σύντροφο. Δεν την ξέρει ακόμα αρκετά καλά για να καθορίσει αν είναι «καλό κορίτσι», όπως η ιερή Μαντόνα. Γνωρίζει ότι όταν παντρεύεται, θέλει να παντρευτεί ένα καλό κορίτσι, αλλά στο μεταξύ, ενθουσιάζεται από σεξουαλικά ισχυρές γυναίκες. Η νέα του σύντροφος παρουσιάζει ένα ενδιαφέρον δίλημμα που τον κρατά σε εγρήγορση. Μια γυναίκα που αφήνει τα πράγματα να εξελιχθούν αργά είναι κάποια που μπορεί να χαρακτηρίσει ως καλό κορίτσι, ενώ μια 3 κοινοποιήσεις γυναίκα που έχει μεγάλο ενδιαφέρον για το σεξ εμπίπτει στην κατηγορία του «πόρνη». Εκείνος τότε θα πάρει το καλό κορίτσι για να το γνωρίσει στην οικογένειά του. Είναι πρόθυμος να παντρευτεί ένα καλό κορίτσι. Θέλει να έχει παιδιά με ένα καλό κορίτσι. Μια «πόρνη» από την άλλη είναι κάποια που τον βρίσκει σεξουαλικά ελκυστικό, συναρπαστικό, αλλά δεν αξίζει δέσμευσης. Οι άνδρες που παρουσιάζουν το σύμπλεγμα Madonna-Whore μπορεί να είναι μισογύνηδες. Τις περισσότερες φορές δεν αντέχουν ούτε στην ιδέα ότι οι γυναίκες τους μπορεί να έχουν παράνομες σχέσεις όχι μόνο σεξουαλικές αλλά ούτε καν συναισθηματικές με κάποιον άλλο. Θεωρούν ότι οι μόνο αυτοί ως άντρες δικαιούνται να έχουν ερωμένες. Πολλοί από αυτούς τους άντρες αισθάνονται πολύ ερωτευμένοι με τις γυναίκες τους. Με εξαίρεση τη σεξουαλική οικειότητα, είναι αφοσιωμένοι, προσεκτικοί και καλοί φροντιστές. Ωστόσο, κάτι στο υποσυνείδητο τους εμποδίζει να την προσεγγίσουν ως σεξουαλικά . Σε ορισμένες περιπτώσεις, αισθάνονται ότι δεν την σέβονται ή την αντιμετωπίζουν ως αντικείμενο εάν την πλησιάσουν ερωτικά. Ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν ότι οι ναρκισσιστές έχουν αυτό το σύνδρομο και ότι οι ταπεινωτικές, απάνθρωπες συμπεριφορές τους προκύπτουν από αυτό. Ένας μισογύνης μπορεί να σκεφτεί, "Έκανε σεξ με δώδεκα άντρες! Δεν θέλω να είμαι με αυτήν την πλανεύτρα πόρνη." Ένας άλλος άντρας μπορεί να την αποφεύγει και να νιώθει άβολα χωρίς να μπορεί να εντοπίσει ακριβώς γιατί. Ένας τρίτος άντρας μπορεί να την κυνηγήσει γιατί την βρίσκει συναρπαστική. Και οι τρεις αυτοί άντρες θα μπορούσαν ακόμη να έχουν το εν λόγω σύνδρομο που τους οδηγεί να την κατηγοριοποιήσουν ως «πόρνη» και όχι ως «καλή» κοπέλα. Ορισμένες γυναίκες παραμένουν παντρεμένες με άνδρες που έχουν το σύμπλεγμα αυτό, για δεκαετίες. Η σχέση τους μοιάζει να είναι καλή με κάθε άλλο τρόπο. Είναι οι καλύτεροι φίλοι με τον σύζυγό τους, τους φέρεται πολύ καλά σε κάθε τομέα εκτός από την κρεβατοκάμαρα. Άλλες έχουν παράνομες σχέσεις για να καλύψουν τις ανάγκες τους μετά από μήνες ή χρόνια εξαντλήσεως προσπαθώντας να βρουν μια λύση. Στις περισσότερες περιπτώσεις το διαζύγιο είναι μονόδρομος. Η φθορά της αυτοεκτίμησης μιας γυναίκας μπορεί να είναι εξαντλητική και, τελικά καταλήγει να πιστεύει ότι "δεν αξίζει πια". Οι αλλαγή στις διαστρεβλωτικές κοινωνικές πεποιθήσεις που κατηγοριοποιούν τις γυναίκες σε άγιες και πόρνες και δεν τους αναγνωρίζουν το δικαίωμα της ισότιμης με τους άντρες σεξουαλικης έκφρασης και οι αναπαραγωμενες μισογυνιστικες θέσεις θα μπορούσαν να εντοπιστούν και να εξαλειφθούν προκειμένου να προχωρούν οι άνθρωποι σε πιο αυθεντικές και ικανοποιητικές και για τα δυο μέρη σχέσεις. " (Σελιδα Αναλυσε το)
Σας ευχαριστω ολους
@hack3r @Agaphbou @Aura @Μάξιμος @Gaspar για τα υπεροχα σχολια σας!
