Αμα πας στα ντελικατέσεν, εκεί που πουλάνε ζαμπόν τυριά αλλαντικά περίεργα παστουρμάδες, και απλώς παρατηρήσεις τους πελάτες, ευτυχισμένοι άνθρωποι, με το χαμόγελο, με την πονηρή ματιά, με το καλαμπούρι τους, πήγαινε μετά και σε ένα από αυτά με τις υγιεινές τροφές και τα βεγκαν, κάτι μίζεροι καχεκτικοί τύποι, τσιφούτηδες και κακοχρονισμένοι, βλέπουν τους άλλους με φθόνο...
Το ίδιο και σε χασαποταβέρνες, όλο χαρά και ευτυχία ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των πελατών, οι υπάλληλοι με μια κούραση αλλά και ικανοποίηση...
Πήγαινε και στα βρόμικα και στα πατσατζίδικα τις πρώτες πρωινές ώρες, όση χαρά έχει η μελισούλα που ρουφάει το νέκταρ τόση χαρά έχουν και οι θαμώνες που πίνουν πατσά με υπόλοιμα και ποδαράκι... τι να πω...
Τα πιο ωραία καμάκια και σοβαρές γνωριμίες, ξεκινάνε στις πέντε το πρωί όξω από καντίνα με βρόμικα .
Την ίδια ώρα οι βεγκαν και της υγιεινής μετράνε πίεση ζάχαρο οξυγόνα με πολύ άγχος ...