Δεν σας προλαβαίνω! Όταν έφυγα το υποθετικό παιδί του ντεβιλ ήταν πολύ σκληρός για να πεθάνει κ τώρα γυρίζω κ τον έχετε βγάλει Ι5. Κ αφού λύσατε όλα τα δικά σας, πιάσατε κ τα παιδιά των υπολοίπων!
Ένα πράγμα έχω να πω. Έξω απ'τον χορό, πολλά τραγούδια λέμε. Στη θεωρία όλα πάνε καλά, στην πράξη τι γίνεται όμως. Όπως δεν μπορείς να κρίνεις έναν γονέα ή το παιδί του αν δεν έχεις ζήσει πως είναι να μεγαλώνεις παιδί, έτσι δεν μπορείς να κρίνεις τον δάσκαλο ή καθηγητή αν δεν έχεις μπει σε τάξη να διδάξεις. Να έχεις 25 παιδιά σε κάθε τμήμα, όχι ένα που εχεις στο σπίτι, 25. Το καθένα με τη δική του νοοτροπία από το σπίτι, να προσέχεις τι θα πεις μην και πατήσεις στο πρόβλημα κάποιου άλλου παιδιού, το οποίο εσύ αγνοείς γιατί δεν βρίσκεσαι μες το σπίτι τους, που ο καθένας γονιός είτε νομίζει ότι ξέρει το καλύτερο για το παιδί του χωρίς να έχει βασικές γνώσεις, είτε δεν έχει χρόνο ή απλά αδιαφορεί και χίλια δυό άλλα, και κάνουν όλοι του κεφαλιού τους λες και είναι πειραματόζωα τα παιδιά, και τρέχα εσύ μετά να συμμαζέψεις τα ασυμμάζευτα! και όλα αυτά πάνω σε ένα εκπαιδευτικό για το πέος, σχεδιασμένο στις ανάγκες του μετρίου, όταν στην πραγματικότητα, τα 20 από τα 25 παιδιά απέχουν αρκετά είτε προς τα πάνω είτε κάτω του μετρίου.
Δεν δικαιολογώ κανέναν. Φυσικά υπάρχουν κακοί δάσκαλοι, που μόνο στον τίτλο είναι δάσκαλοι. Και κάνουν ακόμη πιο δύσκολο το έργο για τους υπόλοιπους.
Όπως όμως θα πεις "αν δεν κάνεις γι'αυτή τη δουλειά, πήγαινε γίνε κομμωτής" έτσι και για τους γονείς. Αν δεν λύσεις τα ψυχολογικά σου πρώτα, μην κάνεις παιδί.
Δεν υπάρχει συνταγή. Τα παιδιά δεν έρχονται με οδηγίες χρήσης. Όλοι κάνουν λάθη, ακόμη και ο πιο προετοιμασμένος και οργανωμένος γονέας. Στην πραγματικότητα τίποτα δεν σε προετοιμάζει αρκετά, απλά αν έχεις μερικές βασικές γνώσεις, μπορείς να αποφύγεις κάποια πράγματα.
Το παιδί είναι σαν πηλός. Κάποιοι πηλοί είναι πιο εύπλαστοι από άλλους, αλλά κατά γενική ομολογία είναι ένα υλικό που το διαμορφώνεις εσύ. Το παραμικρό άγγιγμά σου αφήνει κι ένα αποτύπωμα πάνω του. Θα ήταν ανόητο να προσπαθήσεις να αλλάξεις την σύστασή του. Δεν μπορείς να αφαιρέσεις απ'το παιδί αυτά που έχει μέσα του και να τοποθετήσεις τα δικά σου. Πόσο μάλλον σε μια σχετικά μεγαλύτερη ηλικία που του έχουν χώσει κ τα έξτρα. Μπορείς όμως να δουλέψεις με το υλικό που έχεις, αρκεί να μπορείς να νιώσεις πως λειτουργεί κ να το χειριστείς σωστά.
Σκέψου τώρα να προσπαθείς να διαμορφώσεις ένα κομμάτι πηλό κ να έχεις έξτρα χέρια βοηθείας. Ένα ζευγάρι χέρια μπορεί να βοηθήσουν, αν όμως ανακατευτούν πολλοί, θα τα κάνετε σκατά.
Αυτά είναι πράγματα που δεν τα αποφασίζεις από πριν, ο καλός γονέας δεν είναι απαραίτητα αυτός που έχει βγάλει πρόγραμμα από πριν τι θα κάνει, γιατι έτσι λογαριάζεις χωρίς τον ξενοδόχο.
(Τελικά δεν είπα ένα πράγμα!
έχω κι άλλα απλά δεν ξέρω από που να το πιάσω! Σεντονάκι να σκεπάσεις το παιδί μη σου κρυώσει!)
