Μπαίνουμε στην αγαπημένη εποχή των αντρών, δηλαδή καλοκαίρι με τουρνουά εθνικών ομάδων (σαν το Μουντιάλ δεν έχει, όμως), με άπειρη μπύρα και παρακολούθηση κάθε ματς (εμείς οι καμένοι βλέπουμε μέχρι και τα Σαουδική Αραβία - Ιράν ή τα Αλβανία - Γεωργία ξέρω' γω, για την περίπτωση του Γιούρο), άπειρες μπύρες και ο τελικός να μας βρει (εύχομαι σε όλους) πιωμένους μετά από μπάνιο στη θάλασσα.
Προσωπικά είμαι με Ιταλία, γιατί είναι η αγαπημένη μου εθνική ομάδα, βάζουν ελάχιστους ξένους στην Εθνική τους και παίζουν με απίστευτο πάθος με λογική νίκη ή θάνατος. Από τα αουτσάιντερ στηρίζω Σερβία, γιατί είναι ομόθρησκα αδέρφια και παίζει και ο Ζίφκοβιτς. Φαβορί βέβαια πάλι ηνωμένα αφρικανικά έθνη της Γαλλίας βλέπω, Γερμανία με τούρκο αρχηγό (ντροπή) και Ισπανία για κάποιον λόγο (παρόλο που βάζουν επί το πλείστον Ισπανούς, τους αντιπαθώ σε όλα τα αθλήματα.) Μακάρι να γελάσουμε και με νέα αποτυχία της Αγγλίας, επίσης.