Παιδιά είχα έναν γνωστό που ήταν ΑΚΡΙΒΩΣ όπως ο τυπάς με τα ποιήματα με την μπλε μπλούζα που βγήκε με την 18αρα. Ακόμα και εαν καταστρεφόταν το σύμπαν, θα έβρισκε να πει κάτι θετικό. Αλλά δεν ξέρω, περισσότερο θα ενοχλούσε παρά θα έφτιαχνε κέφι. Σαν εμμονή με την θετικότητα ένα πράγμα. Η ζωή δεν είναι έτσι όμως, πρέπει να περιέχει και τα κακά.
Ήταν ΤΟΣΟ ενοχλητικό πάντως αυτό. Σε πολλούς μας αρέσει η βαθιά κουβέντα και η φιλοσοφία, αλλά όλα θέλουν μέτρο...ιδίως όταν βγαίνεις με κοπέλα που και εκείνες θα εκτιμήσουν ο άλλος να είναι σκεπτόμενος, αλλά όχι τόσο ακραία γιατί βαριούνται και οι ίδιες ακόμα και όταν λένε οτι τα ψάχνουν αυτά(όπως και στην προκειμένη).
Βέβαια η τύπισσα ήταν φουλ αγενής για να λέμε και του στραβού το δίκιο. Ακόμα και εαν είχε δίκιο σε αυτό που του είπε με το να κόψει τις μαλακίες, δεν είναι σωστό να μιλήσεις έτσι, ειδικά όταν αυτό προβάλλεται στην τηλεόραση. Μπορούσε να πει απλά : "συγγνώμη, αλλά δεν νομίζω οτι ταιριάζουμε", χωρίς να τον μειώσει. Περιττή κακία με άλλα λόγια με σκοπό να του μειώσει την αυτοπεποίθηση. Το γεγονός οτι το στυλάκι όντως μπορεί να γίνει κουραστικό δεν σημαίνει οτι πρέπει να προσβάλλεις τον άλλο για αυτό που είναι και με το πως νιώθει άνετα να εκφράζεται και να σκέφτεται. Απλά δεν σου αρέσει αυτό το στυλ, και αυτό είναι οκει.