Εγω δε βάζω κιλά να σου πω την αλήθεια. 70-80 άρσεις και 60-65 πάγκο. Τα κάνω αργά και με επαναλήψεις και με πιάνουν. 15 κιλά πιεσεις ωμων , 70-80 πρέσα , 10 κιλα καμψεις δικεφάλων 50-55 κιλα επικληνης.
Αν με αυτό το σύστημα βλέπεις πρόοδο σε βάθος χρόνου, σε συνδυασμό με την διατροφή σου, τότε η γνώμη μου περισσεύει.
Και θα σου πω κ ένα μυστικό... οταν βγάζεις τα ρουχα και σε βλέπει η εκαστοτε συντροφος και σου λεει οτι εισαι ωραιος σιγα μη χαραμισεις περισσοτερο χρονο στο γυμναστηριο αντι σε αυτην ! Για ποιο λογο να πάς λοιπον σε μεγαλυτερα φορτια ; εγω δε βρισκω ! Εν τω μεταξυ πάγκο δεν εχω σπάσει το 12αρι στα 65 κιλά... μεχρι 11 κάνω. 1 λεπτο χρονος σέτ. Τωρα να βαλεις 100 και 120 κιλά και να βγαλεις με το ζορι 3 επαναληψεις σε διαστημα 10 δευτερολεπτων εμενα δεν με εξιτάρει. Και κινδυνευεις κιολας να φας τους ώμους σου.
Θα πάω με μεγαλύτερα φορτία, θα βελτιώσω τα μακρος μου, θα κρατώ logs προπονήσεων και θα κοιτάζω πάντα να βελτιστοποιώ το process, γιατί όταν βγάζω τη μπλούζα μου, βλέπω ότι έχω περιθώρια βελτίωσης, άσχετα αν ρίχνω σαγόνια γύρω μου. Δε με απασχολεί το πως με βλέπουν οι άλλοι, μιας που πάντα για ό,τι κι αν προσπαθώ στη ζωή μου, το κάνω μόνο για εμένα.
Πάντα εναλλάσσομαι σε προπονησεις δύναμης και υπερτροφίας οπότε καλύπτω όλο το εύρος των συνδυασμών επαναλήψεις/φορτία. Σε μένα δουλεύει έτσι, για τους άλλους δε γνωρίζω.
Κοιταξε στο γυμναστηριο κυκλοφορουν κ άτομα τα οποια δεν έχουν μαθει να σκεφτονται βλεπουν οτι μαλακια κανει ο καθε ενας στο γιουτιουμπ και ερχονται εκει κ σου λεει εγω θα ανεβω μεσα σε 1-2 χρονια 100 κιλα στις άρσεις... αυτο δε παιζει... ρωτα και εναν αθλιατρο. Ολοι αυτοι γινονται ερειπια σε μερικά χρόνια.
Θα συμφωνήσω στο οτι υπάρχει ενθουσιασμός και βιασύνη. Ενδεχομένως και ημιμάθεια. Προσωπικά, θεωρώ οτι για να έχεις διάρκεια σε αυτό το άθλημα, θα πρέπει να ανεβαίνεις πολύ σταδιακά. Πάω πολύ αργά, σταθερά, δεν έχω τραυματισμούς, και αυτό μου αρκεί για να μην αλλάξω συνταγή. Ναι ναι, ακόμη και με τριψήφια νούμερα φορτίων σε ελεύθερα βάρη.
Εμενα ο φυσικοθεραπευτης μου χει πει... θα ανεβαζεις τοσο ωστε να εχεις τέλεια φορμα. Ουτε αααα ουτε ουυυυ ... βάζει ο αλλος ο βλακας στο πάγκο 150 κιλα να πουμε... ρε καραμητρο θα την σκισεις την αορτη απο κάτω θα εισαι με καρδιολογικα προβληματα στα 50 σου ξύπνα να πουμε ! Για να κανεις τι τωρα να φουσκωσεις το στηθος 1 εκατοστο ακόμη. Και ποιος χέστηκε στη τελική.... Εντάξει ο καθενας τωρα οπως τη βρισκει.
Κι εδώ, συμφωνώ στο γεγονός ότι η τεχνική πρέπει να υπερισχύει του ενθουσιασμού/εγωισμού. Όμως, δε βρίσκω το λόγο να μπλοκάρουμε την πρόοδο μας όταν η αναγκαία συνθήκη, η οποία είναι η τεχνική, εκπληρώνεται. Γιατί να μείνω στα ίδια κιλά, εφόσον μπορώ παραπάνω χωρίς να χαλάσω την τεχνική μου; Προσωπικά δεν το κάνω. Πάντα προσπαθώ το κάτι παραπάνω.
Αλιμονο πάντως αν σκιζόταν η αορτή με 150 kg πάγκο.
Τώρα, για το +1 cm στο στήθος, απάντησες ορθά μόνος σου. Είναι θέμα γούστου, δε χωράνε προσωπικές κρίσεις εδώ.
Εγω θέλω επαναληψεις , διαρκεια στο σέτ και αργή κινηση... αυτο με πολλα κιλα ΔΕΝ γινεται. Πρεπει να εχεις μονη στα 170 στο παγκο για να παιξεις τα 120 10αρα και αργά.
Διαφωνώ σε αυτό το σημείο. Ανάλογα με το επίπεδο που βρίσκεται ο καθένας, μπορεί να συνδυάσει όλα αυτά που λες, με ικανοποιητικά κιλά. Επίσης, το πολλά κιλά και λίγα κιλά είναι σχετική έννοια όπως καταλαβαίνεις, άρα δεν έχει και πολύ νόημα η αντιπαράθεση εδώ. Πάλι υποστηρίζω την άποψη μου λόγω προσωπικής εμπειρίας.
Για να συνοψίσω, υποστηρίζω ότι για να δεις σπουδαία αποτελέσματα, πρέπει να κάνεις κάνεις και σπουδαία προσπάθεια. Καταλαβαίνω ότι δεν έχουμε όλοι τους ίδιους στόχους και επιδιώξεις, γι αυτό και είμαι επιφυλακτικός στα γραφόμενα μου.
