Kλαίτε εύκολα;

Νομίζω ότι από όσα γράφηκαν, προκύπτει ότι οι γυναίκες κλαίνε πολύ πιο εύκολα από τους άντρες. Θα αναφέρω δύο περιστατικά κλάματος κοριτσιών που μου έκαναν εντύπωση.

1) Τρίτη λυκείου, Πενταήμερη : Πήγαμε τον Απρίλιο (και όχι στην ξενέρα του χειμώνα). Αεροδρόμιο για την επιστροφή. Όλα τα κορίτσια αρχίζουν τους μεταξύ τους αποχαιρετισμούς, καθώς σε λίγες μέρες αρχίζουν οι παναλλήνιες και θα χαθούμε. Αγκαλιάζονται δυο-δυο, τρεις-τρεις (ή και περισσότερες) "Δεν θα χωριστούμε ποτέ", "friends for ever" και κλάμα, κλάμα, κλάμα. Εμείς τα αγόρια, απλά κοιτάζαμε. (Έχω και φωτογραφίες).

2) Πέθανε μια γρια δίπλα στο σπίτι μου 195 ετών. Περάσαμε με τη μητέρα μου να συλλυπηθούμε. Ήταν εκεί μια γνωστή μου κοπέλα 17 χρονών (τότε) που έκλαιγε γοερά, με λυγμούς και αναφιλητά. Απόρησα και ρώτησα ένα άλλο κορίτσι "Καλά, τόσο την αγαπούσε την κυρία Τασία η Αμαλία?" για να πάρω ψυθιριστά την απάντηση "Ναι, καλά. Χώρισε με το γκόμενο και επειδή δεν θα μπορούσε να κλαίει σπίτι της, ήρθε να κλάψει εδώ που δεν θα την παρεξηγήσει κανείς".


Υ.Γ. Σκέφτηκα και άλλη μια περίπτωση, αλλά μάλλον θα την κάνω ξεχωριστό θέμα.
Σκληροί Άντρακλες:P:D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
με το 2ο σκηνικό του Δια ελιωσα,τι σκέφτηκε η τυπισα:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Τρίτη λυκείου, Πενταήμερη : Πήγαμε τον Απρίλιο (και όχι στην ξενέρα του χειμώνα). Αεροδρόμιο για την επιστροφή. Όλα τα κορίτσια αρχίζουν τους μεταξύ τους αποχαιρετισμούς, καθώς σε λίγες μέρες αρχίζουν οι πανελλήνιες και θα χαθούμε. Αγκαλιάζονται δυο-δυο, τρεις-τρεις (ή και περισσότερες) "Δεν θα χωριστούμε ποτέ", "friends for ever" και κλάμα, κλάμα, κλάμα. Εμείς τα αγόρια, απλά κοιτάζαμε. (Έχω και φωτογραφίες).


χαχαχα..Μετα απο 3 μηνες οι μισες δεν θα χουν κρατησει επαφη και οι αλλες μισες θα ναι τσακωμενες ενω τα αγορια θα χουν κρατησει τις παρεες τους κανονικα.Τελικα αυτο ειναι παγκοσμιο φαινομενο.:whistle:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι...βουρκώνω με το παραμικρό....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και εγώ έχω θέμα με το κλάμα. Προσπαθώ να το αποφεύγω δεν ξέρω και γενικά δεν κλαίω εύκολα..
Μπορεί να κλάψω μόνο όταν έχω φτάσει στο αμήν από τα νεύρα μου.
Η μόνη περίπτωση που έκλαψα από στεναχώρια ήταν στην κηδεία του παππού μου (αλλά άλλη ιστορία αυτό :P)
Από χαρά/συγκίνηση δεν μπορώ να κλάψω το βρίσκω αστείο να βλέπω άτομα να κλαίνε για αυτό το λόγο.
1) Τρίτη λυκείου, Πενταήμερη : Πήγαμε τον Απρίλιο (και όχι στην ξενέρα του χειμώνα). Αεροδρόμιο για την επιστροφή. Όλα τα κορίτσια αρχίζουν τους μεταξύ τους αποχαιρετισμούς, καθώς σε λίγες μέρες αρχίζουν οι πανελλήνιες και θα χαθούμε. Αγκαλιάζονται δυο-δυο, τρεις-τρεις (ή και περισσότερες) "Δεν θα χωριστούμε ποτέ", "friends for ever" και κλάμα, κλάμα, κλάμα. Εμείς τα αγόρια, απλά κοιτάζαμε. (Έχω και φωτογραφίες).
Τι με θύμησες τώρα :|
Όταν γυρνούσαμε από την 6ήμερη και μεις ήταν ένα παιδί που είχε ένα θέμα και δεν τον άφηναν να μπει στην Ελλάδα. Ήταν κάποια κορίτσια που δεν ξέρω ρε γαμώτο τόση στεναχώρια πια και κλαίγανε με λυγμούς. :| Νταξ και γω το λυπήθηκα το παιδί που θα μενε εκεί αλλά όχι και έτσι.. Περιττό να πω ότι μόλις τις είδα είχα λιώσει στα γέλια :redface:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Κλαίω αρκετά εύκολα αλλά αρκεί να υπάρχει σοβαρός λόγος για μένα. Ορισμένοι άνθρωποι και ορισμένες καταστάσεις μπορούν να με κάνουν να μην σταματάω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
κλαιω πραγματικα πολυ σπανια...δηλαδη υπαρχουν στιγμες που μπορει να ειμαι σε μεγαλη μελαγχολια και στεναχωρια και να μη κυλησει το δακρυ...δε ξερω γιατι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Φτάνω εύκολα σε σημείο να βουρκώσω, αλλά για να κλάψω με δάκρυα σπασμούς κλπ πολύ σπάνια.
Τελευταία φορά που θυμάμαι ήμουν Α' Λυκείου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
οταν εχω ΠΟΛΛΑ ΝΕΥΡΑ και οταν νιωθω οτι με υποτιμουν..:redface:
Να χαιρεσαι οταν σε υποτιμανε, γιατι μετα θα εχεις την ευκαιρια να τους ταπεινωσεις για τα καλα, οταν δουν οτι κανανε λαθος!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Να χαιρεσαι οταν σε υποτιμανε, γιατι μετα θα εχεις την ευκαιρια να τους ταπεινωσεις για τα καλα, οταν δουν οτι κανανε λαθος!
Εκείνη τη στιγμή δε νομίζω ότι μπορείς να χαρείς.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Είμαι τρομερά ευαίσθητη σε σημείο που όσο πανέμορφο και γλυκό είναι να είναι κάποιος ευαίσθητος τόσο άσχημο είναι όταν κάποιος είναι υπερβολικά ευαίσθητος. Μπορώ να βάλω τα κλάματα βλέποντας μία ταινία είτε ακόμα διαβάζοντας ένα βιβλίο, όταν τύχει και μου ζητήσουν ή ζητήσω συγγνώμη :/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Είμαι αρκετά ευαίσθητη μπορώ να πω . Μπορώ να κλάψω από ένα ασήμαντο γεγονός μέχρι κάποιον καβγά άσχετα αν φταίω ή όχι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ δεν είμαι καθόλου ευαίσθητος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ δεν είμαι καθόλου ευαίσθητος.
Η εμπειρία μου μού έχει δείξει ότι αυτοί που το λένε αυτό είναι συνήθως οι πιο ευαίσθητοι. :)

Η ευαισθησία δεν είναι κακό πράγμα, μην σας πω ότι είναι απαραίτητη. Αρκεί να συνδυάζεται με την λογική. Ένας ψυχικά υγιής άνθρωπος συνδυάζει την λογική και το συναίσθημα.

Το να κλαίει κάποιος/α με το παραμικρόάσχετα με το φύλο καταντάει κουραστικό. Τότε μιλάμε για υπερευαίσθητους[FONT=Verdana, sans-serif]·[/FONT] η υπερευαισθησία είναι ελάττωμα.

Μιλώντας προσωπικά, είμαι ευαίσθητος άνθρωπος ποτέ δεν το έκρυψα, δεν έχω τέτοιο ταμπού. Αν κλαίω εύκολα; Η απάντηση είναι «όχι». :bye2:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
Όχι δεν είναι ευαίσθητος.Βασικα δεν έχω την πολυτέλεια να είμαι γιατί στην κοινωνία δεν επιβιώνουν οι ευαίσθητοι άνθρωποι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Έχω πολλες ευαισθησίες και στεναχωριέμαι συχνά αλλά δεν φτάνω και σε σημείο κλάματος.
Κλαίω σπάνια θα λεγα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Παλιά -και δεν εννοώ φυσικά όταν ήμουν βρέφος:P- έκλαιγα σχετικά εύκολα, πλέον όχι.
Αλλά η ευαισθησία ενίοτε δεν είναι και ανάλογη με τη συχνότητα ή την ευκολία να ξεσπά κάποιος σε ποταμούς δακρύων.
bjvu5-1.gif

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
^ Aκριβώς το αντίθετο. Από εκεί που έκλαιγα ελάχιστες φορές το χρόνο, τελευταία συγκινούμαι με τα πιο άκυρα πράγματα. :P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τον τελευταίο καιρό το έχω παρά κάνει. Έχω γίνει υπερευαίσθητη και δεν ξέρω τι φταίει, πού οφείλεται και πώς θα φύγει..

Είμαι στη φάση που και ένα "και" παραπάνω να ακούσω θα πλαντάξω στο κλάμα. Παλιότερα δεν ήμουν έτσι, ήμουν χοντρόπετση, τώρα έχω παραγίνει..
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 8 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top