Λοιπόν κορίτσια(δεν σας έχω ακόμα θάρρος για να σας λέω...γκιόσσες),ούτε εγώ είμαι τόσο καιρό μέλος όσο εσείς.Παρακολουθώ την ιστοσελίδα από την πρώτη φορά που την ανακάλυψα,κι ας μην είχα γίνει μέλος.Με εντυπωσίασε που,σε αντίθεση με άλλες παρόμοιες ιστοσελίδες,έχει πολύ καλό σχεδιασμό,και είναι τόσο προσφιλής στον χρήστη.Σιγά σιγά,άρχισα να σας "ανακαλύπτω",και αισθανόμουν σαν να έγραφε κάποια γνωστή μου όταν έβλεπα την υπογραφή ή το avatar κάποιας από σας.Χαιρόμουν όταν είχε επιτυχία μια υιοθεσία,λες και είχα συμβάλλει.Σύστηνα το σάιτ σε γνωστούς και φίλους που έψαχναν για γατάκι,ή ήθελαν συμβουλές.Έμαθα πολλά που δεν ήξερα,λεπτομέρειες που με έκαναν πιο υπεύθυνη ζωόφιλο.Η αλήθεια είναι ότι δεν απαντούσα στα θέματα,γιατί σκεφτόμουν ότι δεν πρέπει να "χώνω τη μύτη μου" σε μια παρέα που δε με ξέρει.Αλλά σας χαιρόμουν πολύ.Πιστεύω ότι ακόμα κι όταν "χώνεστε" σε κάποιυς π.χ. για το θέμα της στείρωσης,ή για υποψίες,κάνετε καλά μέχρι ενός βαθμού,επειδή έχετε δει πολλά,και θέλετε το καλό για κάθε ζωντανή ψυχούλα.Εντάξει,κι αν μερικές φορές ειπωθούν κάποιες κουβέντες παραπάνω,άνθρωποι είμαστε,δε νομίζω να μην έχετε παρεξηγηθεί και στην καθημερινότητά σας με κανέναν.Φανταστείτε εδώ,που είναι απρόσωπη η επικοινωνία και δεν έχεις τον άλλο απέναντί σου για να γνωρίζεις τις προθέσεις και το ύφος του.
Μ'αρέσει που κάνετε τον κάθε νέο φίλο γάτας (δε λέω ιδιοκτήτη γιατί οι γάτες μάλλον μας θεωρούν αυτές ιδιοκτησία τους

) να νιώθει ότι βρίσκεται μέσα σε μια μεγάλη παρέα.Που ακόμα κι αν είναι Κυριακή και ο κτηνίατρος λείπει,θα βρει κάποιον να τον βοηθήσει.Που κάνετε για όλα τα ζωάκια προς υιοθεσία σαν να έιναι δικά σας.Που στενοχωριέστε όλοι όταν χάνεται μια ζωούλα.Που είστε άνθρωποι και δε φοβάστε να το δείξετε.
Να πω τη μαύρη μου αλήθεια,μερικές φορές σκέφτομαι λίγο πριν πω κάτι.Για παράδειγμα,έβαλα την αγγελία μου για τον γκρι γατούλη που έψαχνα,αλλά φοβήθηκα να αναφέρω ότι έχω έγκυο γατούλα στην αυλή.Η οποία φυσικά,έχει σπίτι και για αυτή και για τα μελλοντικά μωράκια της,στο εξοχικό των δικών μου,όπου πανε κάθε εβδομάδα.Σκεφτόμουν ότι θα ήθελα να ανακουφίσω ένα γατάκι πραγματικά από το δρόμο,που θα κατέληγε κάτω από κάποιες ρόδες,και φοβόμουν ότι αν έκανα αναφορά στη γατούλα μου θα άκουγα σχόλια του τύπου "και γιατί δεν παίρνεις ένα από αυτά",ή "γιατί δεν τη στειρωνετε".Και δεν ήξερα αν ήταν σωστό ή λάθος να το αναφέρω.Θα ήθελα να έχω το "ελεύθερο" να σας μιλήσω και για την Αμελί μας λοιπόν,χωρίς να σκέφτομαι ότι κάποιος θα με απορρίψει ή θα με καταδικάσει για κάποιες επιλογές μου.Αυτό μόνο.Κατά τα άλλα,κάνετε υπέροχη δουλειά,και θα ήθελα να γίνω μέλος της γατοπαρέας σας!