@Μάξιμος:
"Θα καταλάβαινα περισότερο, έναν ο οποίος με την γραφή του, θα άφηνε να φανεί καθαρά το ηθικό υπόβαθρο που έχει."
Το αν υπάρχει ή όχι Θεός, δεν είναι ηθικό ζήτημα. Εάν ο χειρότερος δολοφόνος παρουσιάζει σωστά επιχειρήματα, θα τον σεβαστώ...
Επίσης, δεν είναι φιλοσοφικό ζήτημα. Όπως είπα στο προηγούμενο post μου, είναι σαν το ζήτημα: "Υπάρχει νερό στον Άρη;". Για να απαντηθεί, πρέπει να μπορούμε: να ορίσουμε τι είναι ο Άρης (πλανήτης), τι είναι νερό (χημική ένωση), να πάμε στον Άρη, να εξερευνήσουμε την επιφάνεια και το έδαφος του Άρη, να έχουμε κατάλληλα εργαλεία/όργανα για να εντοπίσουμε νερό, να είμαστε βέβαιοι ότι τα εργαλεία/όργανα εντοπίζουν νερό και όχι χώμα, κτλ. Όταν δεν έχουμε αυτές τις ικανότητες, πώς μπορούμε να παίρνουμε θέση (υπάρχει νερό! - δεν υπάρχει νερό!). Βέβαια για σένα, αυτές οι σκέψεις είναι σκέψεις ενός ανθρώπου χειραγωγημένου, ενός ανθρώπου "χαμένου", ο οποίος θα πάει στην κόλαση, οπότε ίσως δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε την συζήτηση. Δεν θεωρείς ότι τα λογικά επιχειρήματα έχουν αξία, άρα γιατί βρίσκεσαι εδώ;
"Θεός, για εμένα είναι τα πάντα."
Πες ότι υπάρχει Θεός. Ότι δεν έγινε ποτέ προπατορικό αμάρτημα και ότι βρισκόμαστε στον παράδεισο. Γιατί πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον Θεό σαν κάτι διαφορετικό από έναν πατέρα/βασιλιά; Γιατί είναι ιερός; Γιατί να μην έχουμε την φιλοδοξία, όχι να "ενωθούμε" μαζί του, αλλά να τον σκοτώσουμε/φυλακίσουμε (αν γίνεται), και να πάρουμε τη θέση του; Και αν δεν μπορούμε, να αποδεχτούμε την ανωτερότητά του, μισώντας τον όμως που δεν μας έκανε ίσους του... (επίτηδες χρησιμοποιώ αυτό το επιθετικό ύφος, γιατί θέλω να μου πεις γιατί το θεωρείς λάθος)
"Για να χρησιμοποιήσω μαθηματικούς όρους, θα έλεγα οτι είμαστε υποσύνολα του Ολου.
Και ως υποσύνολα, αδυνατούμε να δούμε την ύλη. Την αντιλαμβανόμαστε εμείς οι κοινοί θνητοί σε ένα ελάχιστο ποσοστό.
Αν προσπαθήσουμε να επεκταθούμε και σε ανθρώπους οι οποίοι έφτασαν σε πνευματικά όρια ασύλληπτα για το μυαλό μας και είναι η Θέωση, βγαίναι αβίαστο το συμπέρασμα και δεν μας τιμά καθόλου."
Και αυτό είναι το ζήτημα με την θρησκεία. Η αποδοχή ότι είμαστε losers που πρέπει να σκύβουμε το κεφάλι και να προσευχόμαστε. Γιατί να μην σηκώσουμε το κεφάλι και να αποκτήσουμε όλα αυτά για τα οποία "θαυμάζουμε" τον Θεό (που αυτήν την στιγμή δέχομαι ότι υπάρχει με την μαθηματική λογική "έστω ένα τρίγωνο");
Όσο για τους ανθρώπους που έφτασαν σε πνευματικά όρια ασύλληπτα δεν έχω σχόλιο. Πρώτα πρέπει να αποδειχτεί και μετά να αποδειχτεί ότι όντως ο Θεός ευθύνεται γι' αυτό...
"Στην ερώτηση αν υπάρχει Θεός, η ορθώτερη απάντηση είναι : για τους άθεους, ΟΧΙ.
Για τους χριστιανούς, ΝΑΙ!!!!!!!!!!"
Δεν είναι θέμα προτίμησης φίλε μου. Αν όλοι οι θρήσκοι μαζεύονταν σε μία χώρα και άφηναν τον υπόλοιπο κόσμο ήσυχο, δεν θα είχα πρόβλημα. Αλλά όχι όταν η θρησκεία έχει τεράστια επιρροή στην παγκόσμια λήψη αποφάσεων.
Ρωτάς γιατί αντιμάχομαι την θρησκεία αντί να αποδεχτώ την διαφορετικότητα των αντιλήψεών μας; Γιατί δεν είναι απλά διαφορετικότητα. Είναι σαν να μου ζητάς να αποδεχτώ ότι κάποιος είναι παιδόφιλος και να τον αφήσω να ζει δίπλα μου...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.