Με αφορμή το χθεσινό περιστατικό όπου κάγκουρας κλώτσησε γατάκι να το πετάξει στη θάλασσα αφού πρώτα προσπάθησε να το δελεάσει με φαγητό, θα κάνατε κι εσείς αυτό που έκανε η Stamatina Stamatakou; Δηλαδή να τον καταδώσετε στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος;
https://www.zougla.gr/greece/articl...is-gatas-stin-edipso---paremvasi-8eodorikakou
Προσωπικά όχι. Θεωρώ η κ. Σταματάκου προκαλεί μεγαλύτερη αρνητικότητα και πλήγμα στην κοινωνία αφού τέτοιου είδους στάση διαφαίνεται πως είναι μια συμπεριφορά ρουφιάνου.
Το ηθικό δίλημμα εδώ είναι η ατιμωρησία. Είναι δυνατόν να μένουν τέτοιες συμπεριφορές ατιμώρητες; Η απάντηση μπορεί να δοθεί μόνο με ποσοτικά κριτήρια.
Ήταν όντως θάλασσα από κάτω ή χαλίκι; Τελικά πνίγηκε το γατάκι; Πόσο δυνατή ήταν η κλωτσιά και πόσο πόνο προκάλεσε;
Τι είναι πιο ωφέλιμο; Να πληρώσει ο κάγκουρας π.χ. 1000 ευρώ πρόστιμο κι αυτό τον κάνει ίσως πιο προσεκτικό ή να επιβραβευτεί το ρουφιανιλίκι και να αρχίσει ο ένας να καταδίδει τον άλλο;
Φυσικά η απάντηση δεν θα ήταν η ίδια αν το γατάκι είχε εξόφθαλμα κακοποιηθεί ή θανατωθεί. Σε αυτή την περίπτωση η πράξη είναι κολάσιμη και το σώμα η απόδειξη. Ίσως τότε η κ. Σταματάκου να είναι ένας ευαισθητοποιημένος άνθρωπος και όχι ρουφιάνος.
Πάλι όμως εγείρονται ηθικά διλήμματα. Τι σημαίνει καταδίκη; Που αποσκοπεί; Πως εξασφαλίζεται η απόδοση δικαιοσύνης; Πως δικαιολογείται σε σχέση με την πραγματικότητα που ζούμε; Ποιος έχει το δικαίωμα να επιβάλλει την καταδίκη; Ποιος είναι ο δικός μας ρόλος και η ευθύνη μας απέναντι στην ατομικότητα του άλλου;
Όπως περιγράφει ο φιλόσοφος Χαν Ραίνερ, στον παρακάτω "σωκρατικό" διάλογο:
Αν ο σοφός γνωρίζει μια αλήθεια επιζήμια για τον κατηγορούμενο, τι θα κάνει;
Θα μείνει σιωπηλός.
Γιατί;
Γιατί η καταδίκη είναι πάντα αδικία και ο σοφός δεν κάνει τον εαυτό του συνεργό σε μια αδικία.
Γιατί λέτε ότι η καταδίκη είναι πάντα αδικία;
Γιατί κανένας άνθρωπος δεν έχει το δικαίωμα να επιφέρει θάνατο σε άλλον άνθρωπο ή να τον κλείσει στη φυλακή.
Η κοινωνία δεν έχει δικαιώματα διαφορετικά από αυτά του ατόμου;
Η κοινωνία, μια συγκέντρωση ατόμων, δεν μπορεί να έχει δικαίωμα που δεν υπάρχει σε κανένα άτομο. Τα μηδενικά, όταν αθροίζονται, όσο πολλά κι αν είναι, πάντα αθροίζονται στο μηδέν.
Δεν είναι η κοινωνία σε κατάσταση αυτοάμυνας απέναντι σε ορισμένους κακοποιούς;
Το δικαίωμα στην αυτοάμυνα διαρκεί μόνο όσο η ίδια η επίθεση.
Θα συμμετάσχει ο σοφός σε μια κριτική επιτροπή;
Θα απαντά πάντα «όχι» στην πρώτη ερώτηση "είναι ο κατηγορούμενος ένοχος;"
Δεν θα είναι αυτή η απάντηση μερικές φορές ψέμα;
Αυτή η απάντηση δεν θα είναι ποτέ ψέμα.
Γιατί;
Η ερώτηση του προέδρου πρέπει να μεταφραστεί ως εξής: «Θέλετε να επιβάλουμε τιμωρία στον κατηγορούμενο;» Και αναγκάζομαι να απαντήσω «όχι», γιατί δεν έχω το δικαίωμα να επιβάλλω τιμωρία σε κανέναν.
