Οπότε σε μια υποθετική περίπτωση που όντως δουλεύουν και οι δύο γονείς, τα παιδιά ποιος τα κρατάει; Εκτός από γιαγιά - παππού που σίγουρα δεν μπορείς να τους αγγαρευεις κάθε μέρα. Ποιος διαβάζει τα παιδιά; Ποιος τα πάει φροντιστήρια, αθλήματα, κλπ; Μήπως ο μισθός της γυναίκας φεύγει απλά σε κάποιον που θα ασχολείται με τα παιδιά; Και βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο; Α ξέχασα, η γυναίκα θέλει να έχει "κύκλο". Λες και μόνο σε εργασιακό χώρο έχει κάποιος κύκλο.
Και γιατί να τους αγγαρεύεις εξ αρχής; Τα παιδιά πρέπει να έχουν επαφές με τους παππούδες τους ασφαλώς, αλλά με την σχέση που τους ορίζουν οι καταστάσεις δηλαδή παππού/γιαγιάς-εγγονιού, όχι πατέρα/μητέρας-παιδιού.Έχω βαρεθεί να βλέπω παππούδες και γιαγιάδες να μεγαλώνουν τα εγγόνια τους, αντικαθιστώντας τους γονείς. Αν δεν μπορούσες-ήθελες να αναλάβεις τέτοια υποχρέωση, ας μην το προγραμμάτιζες ή ας πρόσεχες! Τα παιδιά θέλουν και πρέπει να μεγαλώνουν με τους γονείς τους.- και στην ξεφτίλα μέχρι μια ηλικία πρέπει να βρίσκεται ανά πάσα στιγμή δίπλα τους η μητέρα τους.
Επίσης, όσον αφορά αυτά που ειπώθηκαν παραπάνω σχετικά με τον άντρα που λέει <<τί θα κάθεται αυτή κι εγώ θα δουλεύω;>>, ή την γυναίκα που λέει << και τί θα γίνει ο κύκλος μου, τί θα απογίνει η καριέρα μου που τόσα χρόνια έχτιζα;>>. Άμα δεν είναι για αυτούς αυτά, να μην κάνουν παιδιά. Διότι, η περίπτωση που αναφέρεις από πάνω (σπατάλη χρημάτων για αθλήματα, μεταφορές, φύλαξη κλπ κλπ) θα είναι το ευτυχές σενάριο. Μην τα φάνε στους ψυχολόγους και στα χαρτζιλίκια για να καταφέρουν να κερδίσουν την συμπάθειά τους. Πόσοι και πόσοι γονείς δεν τα κακομαθαίνουν έτσι και με διάφορα δωράκια, επειδή ήταν ανίκανοι να κερδίσουν την αγάπη τους με τον φυσικό τρόπο;
Και στο κάτω-κάτω όταν βρίσκεσαι σε σοβαρή σχέση με έναν άνθρωπο και αποσκοπείς στην δημιουργία οικογένειας, δεν μπορείς να σκέφτεσαι την παρτάρα σου. Είστε ένα από εκεί και πέρα. Και αυτός όταν χρειαστεί οφείλει να σε βοηθήσει και εσύ αντίστοιχα. Γιατί πλέον δεν βοηθάει η τάδε τον τάδε, αλλά η σύζυγος-μητέρα τον σύζυγο-πατέρα! Και υπάρχουν και πρακτικά θέματα φυσικά μέσα στην όλη ιστορία. Για αυτό έχουμε καταλήξει σε πολλές περιπτώσεις να γεννοβολάνε και μετά από 1-2 χρόνια να μιλάνε για ασυμφωνία χαρακτήρων, χωρίς να τους ενδιαφέρει καν ο αντίκτυπος του διαζυγίου στα παιδιά τους.
Σε μια δουλειά γραφείου στην Αθήνα πάντως αν σχολάς πχ 5 έρχεσαι σπίτι τουλάχιστον στις 6 με την κίνηση που έχει (αν υποθέσουμε ότι δε βαράς υπερωρίες, το οποίο είναι σπάνιο).
1.Οπότε το παιδί που σχολαει στις 2 ποιος του βάζει φαγητό;
2.Ποιος το βοηθάει με τα μαθήματα;
3.Ποιος το πάει σε εξωσχολικές δραστηριότητες και ποιος το πάει στο πάρκο να παίξει; Η γιαγιά κι ο παππούς; Κι αν αυτοί έχουν 3-4 παιδιά και το κάθε παιδί έχει άλλα 2-3 παιδιά, σε ποιο εγγόνι τους θα πρωτοπανε;
4.Και τι διάθεση θα έχει η γυναίκα όταν γυρίζει 6 η ώρα σπίτι της να μαγειρέψει, συγυρίσει, μιλήσει με τα παιδιά
5.να μιλήσει με τον άντρα της, ετοιμαστεί για την επόμενη μέρα κλπ;
Δεν ήταν ηλίθιοι οι άνθρωποι παλιά που η γυναίκα μεγάλωνε τα παιδιά της. Ο φεμινισμός όμως έβαλε και τη γυναίκα στην εργασία και κάτι που ήταν αγγαρεία της το σέρβιρε ως επιτυχία! Γι' αυτό πολλές φορές έχω πει ότι ο άντρας που δημιούργησε το φεμινισμο ήταν πολύ ξύπνιος. Θέλει μυαλό να κάνεις κάποιον να πέσει σε μια παγίδα και να λέει κι ευχαριστώ...
1. Θα τρώει από τα έτοιμα, που είναι και της μόδας.
2. Οι ξένοι ή το ολοήμερο σχολείο, γιατί η γυναίκα προτιμά να είναι δούλα της δουλειάς της, παρά του παιδιού της.
3. Θα του πάρουν ένα τάμπλετ να κάψει τα μυαλά του λίγα χρόνια νωρίτερα...
4. Καμμία, έτσι δίνει και το σωστό πρότυπο. Φαγητό απ'έξω, σπίτι αχούρι, βγάλ'τα πέρα μόνος σου αρκεί να μην μας κάνεις ρεζίλι ή αυτοκτονήσεις...
5. Καμμία, θα χωρίσουν και μία ώρα νωρίτερα γιατί θα έχει βαλτώσει και η πνευματική και η σαρκική επικοινωνία μεταξύ τους και θα πάνε παρακάτω..
Εύγε! 
