Καλό είναι να μην παίζουμε τους ψυχολόγους, πόσο μάλλον για θέματα που δεν έχουμε επαρκείς γνώσεις γιατί και τον εαυτό μας εκθέτουμε, και τους υπόλοιπους παραπληροφορούμε.
Με συγχωρείς αλλά δεν με ξέρεις οπότε δεν μπορείς να μιλάς για παραπληροφορηση .
Είμαι σε θέση να γνωρίζω πολύ περισσότερο θέματα ψυχολογίας και μάλιστα όχι γιατι επί δύο χρόνια δούλευα πάνω σε θέματα κατάθλιψης και κρίσεων πανικού,είμαι σε ομάδα ψυχολογικής υποστηρίζεις οσο αφορά τα άτομα που παρουσιάζουν καταθλιπτικα επεισόδια μετά από μετατραυμαρικα περιστατικά,έχω ήδη παρακολουθησει και συνεχίζω γιατί το απαιτεί η δουλειά που κάνω σεμινάρια ψυχολογικής υποστήριξης για άτομα που είναι σε κατάσταση σοκ μετά από τροχαίο ατύχημα αλλά και επειδή πλέον είμαι σε σχολή ψυχολογίας ....
Αυτά νομίζουν αρκούν για να μπορώ να μιλάω και να ξέρω ακριβώς τι λέω..
Πάμε παρακάτω τώρα όχι τίποτε άλλο αλλά γιατί η γενίκευση σε μια πολύ ειδική περίπτωση είναι μια τελείως άστοχη τοποθέτηση και μάλιστα όταν υπάρχει μαρτυρία για κατάθλιψη και όχι μια απλή θλίψη..
Να διευκρινίσω απλώς ότι στην πλειοψηφία των καταθλιπτικών επεισοδίων ισχύει το ακριβώς αντίθετο από αυτό που λέει η Μαργαρίτα, δηλαδή η πλειοψηφία των περιπτώσεων κατάθλιψης αποτελεί αυτοτιμωρία του ατόμου λόγω των ενοχών που του έχουν δημιουργηθεί στη ζωή του. Γι' αυτό και εμφανίζει και μια άλφα κληρονομικότητα, καθώς το παιδί βλέπει τον καταθλιπτικό γονέα του και θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο που δεν μπορεί να τον κάνει χαρούμενο, οπότε εκπαιδεύει το μυαλό του σ' ένα πολύ τοξικό κι αυτοκαταστροφικό μοτίβο σκέψης. Οι περισσότεροι καταθλιπτικοί άνθρωποι ρίχνουν όλες τις ευθύνες πάνω τους, γι' αυτό και πολλοί ψυχολόγοι όπως η Dorothy Rowe υποστηρίζουν ότι κατάθλιψη παθαίνουν κατά βάση οι "καλοί" άνθρωποι.
Τι σχέση έχει αυτό που λες βρε Αγάπη για την περίπτωση που μιλάμε?
Να βάλω και εγώ γενικά άρθρα να αποδείξω ότι μιλάς για μια παντελώς άσχετη περίπτωση?
Συγκρίνεις διαφορετικά σταδιακά προέλευσης της κατάθλιψης και φυσικά μιλάς για τις πηγές αυτής χωρίς φυσικά να μιλάς για εκδήλωση συμπεριφορών..
Όταν ένας άνθρωπος είναι μέσα σε αυτή
δεν μπορεί να αντιληφθεί τα διάφορα προβλήματα που υπάρχουν γύρω του πέραν από το δικό του .
Ενεργεί ή παραιτείται ολοκληρωτικά με βάση μόνο την δική του περίπτωση.
Επομένως η συμπεριφορά της θεματοθέτριας δείχνει ότι αντιμετωπίζει μια δύσκολη κατάσταση αλλά μάλλον ΔΕΝ πάσχει από κατάθλιψη, αλλά απλή θλίψη που θα φύγει όταν λυθούν και τα προβλήματά της.
νομίζεις ότι μπορείς να βγάλεις διάγνωση μέσα από ένα ποστ μιας παντελώς άγνωστης προσωπικότητας για εσένα χωρίς να γνωρίζεις τα βασικά στοιχεία που ένας ψυχολόγος θα προβεί σε αυτό?
Που θα βοηθήσει?
Θα της αποδείξεις ότι έχει αυτή θέμα και όχι ότι όλο αυτό να είναι αποτέλεσμα μιας φάσης που περνάει?
Εφόσον λες ότι έχεις διαβάσει για πες σε παρακαλώ κατά πόσο βοηθάει ένα άτομο δεδομένου της ψυχολογικής της κατάστασης να τις επιρρίπτει ευθύνες?
Είναι μια τακτική που μπορεί να έχει πολύ άσχημα αποτελέσματα στην ήδη βεβαρημένο ψυχολογία της ..
Να πω επίσης πως το καταθλιπτικό επεισόδιο δε μοιάζει τόσο με τη λύπη αλλά περισσότερο με την απώλεια όρεξης, επομένως η συμπαράσταση
Η συμπαράσταση και η στενή παρακολουθηση απαιτείται σε ανθρώπους που είναι μέσα σε έντονο καταθλιπτικό επεισόδιο γιατί μόνο έτσι είναι σίγουρο το περιβάλλον του ότι σε μια ακόμη υποτροπή του δεν προβεί σε επεισόδιο αυτοχειριας..
Θέλουν πολυ προσοχή αυτά που λες και θα ε συμβούλευα από την θέση που είμαι να μην αφήνεις ποτέ μόνο του κάποιο δικό σου όταν είναι σε αυτή την φάση όσο εκείνος να επιμένει ότι δεν θέλει κανέναν...
ΔΕΝ βοηθάει τις περισσότερες φορές, ίσα ίσα που σε κάνει να νιώθεις αντικείμενο οίκτου.
Οίκτο νιώθεις σε ένα προγενέστερο στάδιο πριν ακόμα πέσεις σε επεισόδιο γι αυτό και απομακρύνεις τους πάντες από κοντά σου με σκοπό την πλήρη απομόνωση σου..
Γι' αυτό και πάρα πολλοί άνθρωποι με κατάθλιψη αρχίζουν από άμυνα να ασχολούνται με τα προβλήματα των γύρω τους και αντλούν ανακούφιση απ' το να βοηθούν, όχι να βοηθιούνται.
Έχεις περάσει από κατάθλιψη?
Έχεις συναίσθηση τι σημαίνει όλο αυτό?
Πως μιλάς για ενασχόληση του ατόμου με προβλήματα των άλλων όταν σε ισχυρό επεισόδιο βρίσκεται σε άρνηση ακόμα να ασχοληθεί και με τον ίδιο του τον ευατο ?
Έχεις δει περιπτώσεις καταθλιπτικων ατόμων που δεν μπορείς να πλησιάσει κοντά τους δεδομένου ότι αρνούνται ακόμα και την προσωπική τους υγιεινή ?
Το είπαμε και παραπάνω απομάκρυνση όλων των κοντινών προσώπων του ,αδιαφορία για τα πάντα και παντελώς έλλειψη ενδιαφέροντος ακόμα και για τα ίδια του τα θέματα..
Δεν έχει καμία σχέση η θλίψη με την κατάθλιψη.
Όπως και να 'χει, παρά τα 5-10 βιβλία ψυχολογίας που έχω διαβάσει και το παρ' ολίγον φλερτ μου πριν κάποια χρόνια με μίνι καταθλιπτικό επεισόδιο, οι απόψεις μου ΔΕΝ υποκαθιστούν σε καμία περίπτωση τη γνώμη ενός ειδικού, γι' αυτό και λέω ότι μόνο εκείνος μπορεί να κρίνει τι πραγματικά συμβαίνει στην εν λόγω κυρία.
Δεν έχουν καμία σχέση τα πέντε δέκα βιβλία που ουσιαστικά τσουβαλοποιουν καταστάσεις.
Υπάρχει το γενικό πλαίσιο και πάνω σε αυτό δουλευουν .
Το ιδιο θα διαχειριστής ένα καταθλιπτικό που έχει κληρονομικό γονίδιο,το ίδιο έναν που έχει προέλθει όλο αυτό από κάποια απώλεια,από ένα τραύμα το οποίο τον καθηλώνει από βιασμό?
Η κάθε περίπτωση είναι μοναδική και δεν πατροναρετε όπως και ατράνταχτη απόδειξη σε όλο αυτό είναι και οι αντίστοιχες αγωγές που ακολουθούνται από τους αρμόδιους.
Δυο καταθλιπτικα άτομα με ακριβώς τα ίδια συμπτώματα απλά διαφορετικές πηγές δεν μπορούν να ακολουθήσουν πανομοιότυπη αγωγή και φυσικά ούτε πανομοιότυπη ψυχολογική υποστήριξη...
Αυτά, νομίζω το εξαντλήσαμε το θέμα μέχρι να αποκτήσουμε έξτρα πληροφορίες για την ιστορία.
Αυτά και από εμένα και καλό είναι να μιλάμε με προσωποποιημενα περιστατικά να μην κάνουμε διαγνώσεις βάση λίγων μηνυμάτων και το βασικότερο επειδή διαβάσαμε πέντε βιβλία.
Αν ήταν έτσι τότε οι περισσότεροι ψυχολόγοι θα δήλωναν.
Έπειτα αυτό που διατυπώνεται στην ομάδα από άτομα που όντως έχουν κατάθλιψη είναι το ποσό μεγάλη βοήθεια παίρνουν από όλους εμάς που και έχουμε περάσει από αυτό τον κυριολεκτικά λαβύρινθο και καταφέραμε να βγούμε και πώς οι λέξεις και ο τρόπος της συζητήσεις αντικατροπτιζει πλήρως αυτα που ακομα και οι ίδιοι δεν μπορούν να περιγράψουν με λέξεις γιατι ακριβως αυτά που σου προκαλεί η κατάθλιψη, η διαπιστωμένο όμως από γιατρό είναι αδύνατον να τα περιγράψεις με λέξεις και αυτές οι λέξεις να έχουν την δύναμη που τις αρμόζει..
Προσοχή λοιπόν και καλό είναι να μην βάζουμε ταμπέλες ή να τις αναιρουμε αν αυτές προέρχονται από γνωματεύσεις ειδικών.
Αν θες να μιλήσουμε για πολύ ειδικές περιπτώσεις και οχι για το γενικό πρωτόκολλο εδώ ειμαι και πιστεψε με είμαι σε θέση να σου πω τα πάντα γύρω από την πραγματική διαπιστωμένο κλινική κατάθλιψη και μην ανυσηχης δεν εκτιθοναι εγώ σε αυτή ειδικά την περίπτωση
