Το θέμα δεν είναι μόνο πώς θα βρει εκείνη εσένα, αλλά
εσύ εκείνη. Και μη παίρνεις παράδειγμα μόνο από τον εαυτό σου (που καλά κάνεις και φροντίζεις να διατηρείσαι και να βελτιώνεσαι άμα λάχει). Όμως κάποιοι, μη πω οι περισσότεροι, για διάφορους λόγους, δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα.
Ύστερα, δεν είναι μόνο η εξωτερική εμφάνιση. Ο χρόνος πιστεύω, αλλάζει σταδιακά και το "μέσα" μας.
Άλλον άνθρωπο αφήνεις, κι άλλον βρίσκεις λίγα χρόνια αργότερα. Και τότε, αν δεν βρείτε κοινά σημεία συζήτησης, αυτή περιορίζεται σε ένα "μνημόσυνο" του "τότε".
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 14 Φεβρουαρίου 2022
Ο τρόπος που φιλάει, είναι μισός τεχνική, μισός "βάλαμε κι οι δυο το καλύτερο συναίσθημά μας", είναι η ταπεινή μου άποψη.
Όσο για το "free", μου έχει τύχει να είχαμε με κάποιον την ευκαιρία μετά από χρόνια, αλλά οι συνθήκες και ειδικά οι εμπειρίες που μεσολάβησαν, μας έκαναν άλλους ανθρώπους (με τα δικά μου μάτια, εκείνον), τόσο που ούτε για παρέα δεν θα επέλεγα πλέον. (Κι είχαμε ζήσει μια ιστορία έντονη πολύ παλιά και τον θεωρούσα κάτι "μοναδικό").
Το θέμα είναι αν αξίζει τελικά να μαθαίνει κανείς τι έγιναν οι "πρώην" και να ησυχάζει από τα σενάρια και τις φαντασιώσεις του, ή να το αφήνει εκεί που είναι, στη μνήμη και στη φαντασία, άφθαρτο και ιδανικό.