Οικοδομή δεν πας όπως να'ναι. Πρέπει να ξέρεις την τέχνη και γενικά η οικοδομή πέρασε τεράστια κρίση. Από το 2010 και μετά για πολλά χρόνια δεν υπήρχε τίποτα. Τα τελευταία χρόνια κάτι πάει να γίνει αλλά ούτε για πλάκα δεν είμαστε ξανά σε εποχές προ κρίσης στον κατασκευαστικό τομέα. Πλέον από όσο ξέρω θέλει λίγο ο γνωστός του γνωστού για να ξέρεις ποιος έχει δουλειά στη πιάτσα. Δεν υπάρχουν οι παλιοί εργοδηγοί. Πολιτικοί μηχανικοί είναι που αναλαμβάνουν έργα και έχουν άτυπες συνεργασίες με συγκεκριμένους μάστορες (ελαιοχρωματιστές, υδραυλικούς, ηλεκτρολόγους κλπ) και τελειώνει η δουλειά. Τα λέω αυτά με πόνο καρδιάς γιατί δυστυχώς δεν έζησε τις καλές εποχές και έτσι ο πατέρας μου δεν με έμαθε την τέχνη.
Βιομηχανία εξ αρτάται που ζεις. Στην Θεσσαλονίκη υπάρχει μόνο δυτικά έξω από τον ιστό. Rip όσοι δεν είμαστε Δυτικά
Χωράφια είναι ο μεγάλος πόνος. Αν και από χωριό έχω βγάλει πραγματικά ποστς στις σελίδες του χωριού ρωτόντας αν υπάρχει άτομο που να θέλει χέρια να με μάθει την δουλειά. Ούτε ένας ρε. Ούτε ένας.