Λοιπόν, κάτσε γιατί σε αυτό το θέμα πρέπει να απαντάμε τελείως εξατομικευμένα. Σοβαρά στη Λένω, που το πήρε σοβαρά και στη yorkie να το πάρουμε στο χαβαλέ, γιατί τελευταία κάτι έπαθε και μας έχει ταράξει στη μαλακία
Στον Σαμαέλ νομίζω κάτι ενδιάμεσο, γιατί και σοβαρά μιλάει και ψιλοτρολάρει στο θέμα. Για να δούμε:
Τι θα σας κάνω ατιμότατοι, καθόλου δεν ξέρω.
Το ότι κάποιος είναι "καλό παιδί" (γκουγκλάρετε το "καλός" επειδή δεν μπορώ να εξηγώ έννοιες του Δημοτικού
), δεν σημαίνει αυταπόδεικτα ότι πρέπει να σου προκαλέσει ερωτική έλξη.
Το ποιος τύπος ανθρώπου προκαλεί την ερωτική έλξη στον άλλον, εξαρτάται από το τι ζητάει ο καθένας.
΄Οχι όμως να παραφράζουμε το "καλός" δίνοντάς του λανθασμένες ερμηνείες.
Εγώ πχ δεν θα μπορούσα να είμαι μ΄ένα "κακό παιδί" ακόμα και αν ήταν ο τελευταίος άντρας στον κόσμο και εξαρτιόταν από μας, η συνέχειά του.
Βρε Λένω κι εσύ, κάνεις λες και δεν ξέρεις πως χρησιμοποιούν πολλοί τη φράση «καλό παιδί.» Χρησιμοποιείται συνήθως για άντρες κάπως φλώρους, άβουλους, που τους κάνουν ό,τι θέλουν και άκουγαν Πλούταρχο στην εποχή μας, Παντελίδη πιο σύγχρονα (εντάξει, τα ακούσματα τα έβαλα λίγο για χαβαλέ, με κόλλησε η φίλη σου.)
Τέλος πάντων, αυτή την έννοια του έχει δώσει πολύς κόσμος. Επίσης, αυτό που λέει ο Σαμαέλ, άντρες που οι γυναίκες δεν τους βλέπουν ερωτικά, αλλά σαν φίλους.
Η πιο θετική χρήση του, ας πούμε, είναι για άντρες με τους οποίους μια γυναίκα τους βγαίνει να κάνουν σχέση ή να τους παντρευτούν.
Η κυριολεκτική σημασία του είναι αυτή που λες εσύ. Γι' αυτό γράφω και ξαναγράφω, μια κοινωνία που προσάπτει στον επιθετικό προσδιορισμό «καλός» αρνητικά χαρακτηριστικά, κάπου το έχει χάσει.
Fun fact: Τα αυτοπροσδιοριζόμενα «καλά παιδιά» συνήθως είναι χειρότερα από τους χειρότερους out there. Prove me wrong.
Τα αυτοπροσδιοριζόμενα ναι, ισχύει. Όχι και τα χειρότερα, οκ, αλλά σίγουρα όταν ένας άνθρωπος συνέχεια διαφημίζει τις αρετές του, ε, κάτι δεν πάει και πολύ καλά.
Ενώ ο
@ilias90 είπε ότι τα «καλά παιδιά» είναι οι μαλάκες συνήθως, αλλά τα «κακά» από την άλλη μπορεί να είναι και «τρελά» και δεν είναι για συγχύσεις. Γι αυτό ψάχνει την μεσότητα που δεν μας έχει αποκαλύψει πόσο % «καλό» και «κακό» έχει.
Στα
Ηθικά Νικομάχεια -αν θυμάμαι καλά- ο Αρίστος κάνει μια ανάλυση καλού - κακού παιδιού. Λέει ουσιαστικά, ότι πρέπει να επιτευχθεί η μεσότης ανάμεσα στα δύο άκρα, να είσαι όχι τόσο κακός ώστε να τρομάζει η άλλη ούτε τόσο καλός ώστε να σε βλέπει σαν φίλο. Οπότε καταλήγει ότι η μεσότητα είναι γύρω στο 55-45, με το 55 για τα καλά παιδιά γιατί η πλάστιγγα πάντα πρέπει να γέρνει προς το καλό. Εγώ όμως θα πάρω το 60-40, στην περίπτωσή μου, βέβαια, καλή κοπέλα, γιατί δεν μπορώ τις συγχύσεις, είπαμε.
