Κιι εγώ το γάμο τον δοκίμασα. Και μάλιστα για πολλά χρόνια. Δε μιλώ μην έχοντας προσωπική εμπειρία...
Μα παρόλο που χώρισα θα "συμβούλευα", τους νεότερους ειδικά, να ζήσουν ό,τι ωραίο έζησα. Τον έρωτα, "το μαζί", τη συντροφικότητα. Και για όσο κρατήσει. Είτε λέγεται συμβίωση, είτε λέγεται γάμος...
"Για να μην πεθάνω, να μη ζήσω ;"
Αν εμείς, τώρα πια, έχουμε φτάσει στο σημείο εκείνο που, για τους χ, ψ, λόγους...θέλουμε άλλα απ΄ αυτά που κάποτε θέλαμε, αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Κι εγώ, χρόνια τώρα, έχω συνηθίσει να είμαι μόνη. Δύσκολα θα δεχτώ κάποιον δίπλα μου. Είμαι μαθημένη αλλιώς, τώρα πια...
Αλλά ό,τι έζησα στα...ωραία μου, εύχομαι να το ζήσουν κι άλλοι. Και να κρατήσει...