Ας παραβλέψω τα περί υποδείξεων κ.λπ. (ποιός κάνει υποδείξεις φαίνεται ξεκάθαρα...)...
Όποιος μιλάει (ή άποια...) και είναι γονιός, δεν το κάνει γιατί θέλει να δείξει ότι είναι καλός γονιός. Καμία σχέση. Κι εγώ η χειρότερη μπορεί να είμαι (και άλλα να λέω...). Το θέμα όλο ξεκίνησε από τις...ταμπελίτσες. Αυτό το αφήγημα : Έχεις παιδί ; Έκανες παιδί ; Θέλεις παιδί ; Είσαι εγωιστής. Τέλος.-
Αυτό είναι το "κόκκινο πανί". Τουλάχιστον για μένα. Είπατε την άποψή σας, μια, δυο, τρεις, αλλά ό,τι και να σας πουν, εκεί επιμονή. Έτσι το βλέπετε ; Καλά κάνετε και το βλέπετε έτσι. Δε σημαίνει ότι ισχύει κιόλας. Και η επιμονή/εμμονή τής επανάληψης, είναι εκνευριστική. Κάποιος μια φορά θα πει την άποψή του. Άντε δυο. Η διαρκής επανάληψη τής θέσης/άποψης που αποσκοπεί ; Τί εξυπηρετεί ; Να προκαλέσει...γιατί είδαμε ότι υπάρχουν "ψάρια που τσιμπάνε" ; Μάλλον...
Κακώς "τσιμπάω" κι εγώ. Το δέχομαι. Αλλά δεν το παίρνω προσωπικά. Δε με νοιάζει πώς θα με αποκαλέσει ή τί θα νομίσει για μένα ο/η καθένας/καθεμιά. Το γαμώτο είναι απλά.