Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να κατακρίνεται κάποιος που έχει μια διαφορετική γνώμη. Υπάρχει κανένας νόμος που να υποχρεώνει τη δωρεά οργάνων; Όχι. Οπότε αυτό είναι στη δικαιοδοσία του καθενός έτσι; Οπότε γιατί πρέπει να κατηγορούμαι που έχω μια άλλη γνώμη από τη δική σας; Πολιτισμικό σοκ Λία; Γιατί; Δεν είναι επιλογή μου;
Το ότι είναι επιλογή σου συνεπάγεται ότι είναι υπεράνω κριτικής;
Άλλωστε, μόνη σου παραδέχτηκες ότι "το σωστό" είναι η δωρεά οργάνων σε προηγούμενο ποστ, αλλά "δεν είσαι αρκετά αλτρουίστρια" για να το κάνεις. Όταν δεν κάνουμε το κοινώς παραδεκτό ως σωστό, άλλος θα πει "δε βαριέσαι, ντάξει, ποιός το κάνει", άλλος θα σοκαριστεί, αναλόγως πως βλέπει ο καθένας το θέμα. Πχ μπορεί κάποιος να σοκαριστεί που ουδέποτε έχω δώσει χρήματα στη unicef ή σε κάτι παρόμοιο ή που το μόνο πράγμα που έχω κάνει ποτέ μου για το περιβάλλον είναι ότι ανακυκλώνω τα χαρτιά μου. Δεν θα εκπλαγώ ούτε θα στεναχωρηθώ που θα σοκαριστεί αν τα έχω εγώ καλά με τη συνείδηση μου.
Και για όσους έδωσαν τις αρνητικές ψήφους (που δε με πειράζει, καταλαβαίνω οτι ακούγεται άσχημο αυτό που λέω) να σκεφτείτε και να απαντήσετε ειλικρινά τι θα κάνατε αν στη μέση του δρόμου επιτεθόταν κάποιος με μαχαίρι σε κάποιον κι αυτός φώναζε βοήθεια. Θα πηγαίνατε να βοηθήσετε; Αν ναι, μπράβο σας. Εμένα ούτε που θα μου περνούσε από το μυαλό. Θα έπαιρνα τηλέφωνο το 100 ναι, θα καλούσα ασθενοφόρο ναι, αλλά μέχρι εκεί.
Δεν είμαι ιδιαίτερα αλτρουίστρια, αν έπρεπε να χάσω κάτι για να βοηθήσω, δύσκολα θα βοηθούσα. Εν προκειμένω, στη δωρέα οργάνων απλά δεν θεωρώ ότι χάνω κάτι, αφού θα είμαι νεκρή, οπότε ας μου πάρουν ο,τι θέλουν αν θα βοηθήσει κάποιον (ακόμα και το δέρμα, στάχτη και μπούρμπερη θα γίνει όπως και να χει).
Με την αξία / μετοχή της ανθρώπινης ζωής να εχει - παρ'όλο το αξιακο σύστημα που υποτιθεται την προστατεύει ως ύψιστη αξία - παρει την (απαξιωτική) κατιουσα,με το να ζυγίζεται / σχετιζεται / συγκρινεται σχεδόν με οικονομικούς όρους,με το να πεθαινουν ανα τον κοσμο αναιτια χιλιάδες ζωές,το να μιλάμε αν θα σωθουν τελικά καποιες μεσω της δωρεας οργανων ειναι (υποκριτική σχεδον) σταγονα στον ωκεανο.
Αν η ανθρώπινη ζωη γενικα αξιζε (στις συνειδησεις μας) ως υπερτατη αξια και δεν την αφαιρουσαμε ελαφρα τη καρδία,αν δεν την αποτιμουσαμε / εκμεταλλευομασταν με οικονομικους όρους,αν τη σεβομασταν περισσότερο και δεν τη βλεπαμε ως στειρο κρεας πρς εκμεταλλευση,θα ειχαν και καθολικό νοημα αυτες οι διαδικασιες.
Με την παρουσα κατασταση ομως,απλά αποτελει ενα ακομη εν δυναμει πεδιο εμπορευματοποιησης και εκμεταλλευσης με οτι αυτο συνεπαγεται. Γιατι σιγουρα θα υπαρξει εκμεταλλευση,απο την εγωιστική / κερδοσκοπικη ανθρώπινη φύση.
Και φυσικά και φακέλλωσης - μην ξεχναμε πως οι εξουσιες απεργαζονται συνεχώς τετοιες πρακτικές.
Οσο λιγοτερες τετοιες ευκαιρίες μας (αυτο)παρεχουμε - ακόμα..... - ,τόσο καλύτερα!
Καποιοι - πιο πραγματιστές - δεν εχουν (τυφλή) εμπιστοσύνη στο ανθρώπινο ειδος!
Και καλα κανουν,ετσι οπως ειναι,έτσι οπως εξελίσσεται!
Καποιοι,(επιλέγουν προς ιδία δικαιολόγηση να) παρακάμπτουν αυτο το "σκοπελο" με ουμανισμό και αφέλεια.
Παιδαριώδες ή μή,sei dahingestellt!
Δηλαδή το επιχείρημα σου είναι "μην κάνετε τίποτα, αφού ούτως ή άλλως χάνονται πολύ περισσότερες ζωές και δεν νοιάζεστε";;
Ενώ με το να μην δώσεις τα όργανα σου τι ακριβώς πετυχαίνεις; Πάλι θα χάνονται ζωές, και μάλιστα 5-10 περισσότερες και δεν θα έχεις κάνει τίποτα γι'αυτό. Τώρα αν έχεις κάνει κάτι άλλο για να βοηθήσεις, πάει στο διάολο, αλλά εξακολουθώ να μην το καταλαβαίνω.
Δεν το είπα ποτέ αυτό, άλλοι το προσθέσανε για να διαστρεβλώσουν τα λόγια μου και να με δείξουν πιο bitch απ' όσο δείχνω
. Είπα:
Πού σε αυτό φαίνεται οτι θέλω να είμαι όμορφη...θαμμένη; (ελεος, τι συζήτηση κι αυτή!).
Το ίδιο πράγμα είναι ουσιαστικά... Ή τουλάχιστον εγώ δεν βλέπω ουσιαστική διαφορά...
Αυτό μου κάνει σαν, " εντάξει δεν είσαι αριστερός αλλά κάνε και μια δήλωση να είμαστε σίγουροι "
Doing! Ποιόν ακριβώς βοηθάει να ζήσει το να κάνεις μια τέτοια δήλωση;
Όπως είδες το πολιτισμικό σοκ δημιουργείτε και σε συνθήκες εθελοντισμού
φαντάζεσαι τι έχει να γίνει σε συνθήκες εξ-αναγκασμού;
Είχα την εντύπωση ότι από τα πρώτα πράγματα που συνειδητοποιεί κανείς μεγαλώνοντας είναι ότι δεν γίνεται να συμφωνούν όλοι μαζί μας, να μας καταλαβαίνουν όλοι, να μας συμπαθούν όλοι. Είναι FOL. Είμαι βέβαιη ότι και οι δικές μου απόψεις προκαλούν "πολιτισμικό σοκ" σε κάποιους, I've learned to live with that.
