Θεσσαλονίκη: Ερωτήματα μετά τον θάνατο εκπαιδευτικού από εγκεφαλικό - Καταγγελία για bullying από μαθητές

Ευχαριστώ.
Σκέφτομαι....
Όσο περισσόετρο έχεις σπουδάσει, τόσο πιο δύσκολο είναι το σχολείο, σαν κλίμα δηλ. Και οι άχρηστοι διευθυντάδες, τόσο με ζήλια βλέπουν τους ντόκτορες συναδέλφους. Ουδείς μωρότερος των ιατρών......, ε, ισχύει! Χαζό είναι το γενικότερο κλίμα του συλλόγου διδασκόντων, καθένας μόνος είναι καλός. Χαζός είναι ο σύλλογος!
Η εκλιπούσα, απ όσα βρήκα, ήταν αποσπασμένη σε Πανεπιστήμιο για κάποιο διάστημα. Αυτό δημιουργεί ζήλιες σε κλίματα χαζά.
Επίσης υποπτεύομαι, πως η διευθύντρια ήταν κλίκα με την προϊσταμένη και ποιος ξέρει, ποιους ακόμη. Σιγουρα είχαν.... πλάτες.
Επίσης πιστεύω πως οι συνάδελφοι έβλεπαν, αλλά δεν έκαναν κάτι δραστικό, για να μην εναντιωθούν στη διευθύντρια και στην προϊσταμένη, γιατί τώρα με τις αξιολογήσεις, ποιος ξέρει, τι μπορεί να παιχτεί. Και αψεγάδιαστος εργαζόμενος δεν υπάρχει. Αν τους έβαζαν στη μπούκα, θα ήταν ζόρια
Όλα αυτά τα έχω κάνει πουλόβερ στο μυαλό μου
 
Πρέπει να πάνε οι γονείς αυτόφωρο άμεσα, όχι να κάνουν τέτοιες δηλώσεις.
Αυτοφωρο πας οταν πιανεσαι εν τω πραττεσθαι ή εστω σε εγγυτατο χρονο σχετικα με το εγκλημα που φερεται οτι διεπραξες. Δεν ισχυει κατι απο αυτα εδω.
 
Αυτοφωρο πας οταν πιανεσαι εν τω πραττεσθαι ή εστω σε εγγυτατο χρονο σχετικα με το εγκλημα που φερεται οτι διεπραξες. Δεν ισχυει κατι απο αυτα εδω.
Δεν πειράζει, να ταρακουνηθούν λιγάκι διότι σε λίγο θα μας απαίτησουν να τους πούμε και συγνώμη.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

Ευχαριστώ.
Σκέφτομαι....
Όσο περισσόετρο έχεις σπουδάσει, τόσο πιο δύσκολο είναι το σχολείο, σαν κλίμα δηλ. Και οι άχρηστοι διευθυντάδες, τόσο με ζήλια βλέπουν τους ντόκτορες συναδέλφους. Ουδείς μωρότερος των ιατρών......, ε, ισχύει! Χαζό είναι το γενικότερο κλίμα του συλλόγου διδασκόντων, καθένας μόνος είναι καλός. Χαζός είναι ο σύλλογος!
Η εκλιπούσα, απ όσα βρήκα, ήταν αποσπασμένη σε Πανεπιστήμιο για κάποιο διάστημα. Αυτό δημιουργεί ζήλιες σε κλίματα χαζά.
Επίσης υποπτεύομαι, πως η διευθύντρια ήταν κλίκα με την προϊσταμένη και ποιος ξέρει, ποιους ακόμη. Σιγουρα είχαν.... πλάτες.
Επίσης πιστεύω πως οι συνάδελφοι έβλεπαν, αλλά δεν έκαναν κάτι δραστικό, για να μην εναντιωθούν στη διευθύντρια και στην προϊσταμένη, γιατί τώρα με τις αξιολογήσεις, ποιος ξέρει, τι μπορεί να παιχτεί. Και αψεγάδιαστος εργαζόμενος δεν υπάρχει. Αν τους έβαζαν στη μπούκα, θα ήταν ζόρια
Όλα αυτά τα έχω κάνει πουλόβερ στο μυαλό μου


Για του λόγου το αληθές.
 
Τελευταία επεξεργασία:
-- Ας δούμε την ιστορία κάπως διαφορετικά από όπως έχει παρουσιαστεί από τους δημοσιογράφους.

1) Η καθηγήτρια μετά από πολλά χρόνια υπηρεσίας παρουσίασε πρόβλημα ψυχικής υγείας. Δεν εξηγείται διαφορετικά το ότι ενώ πριν δεν υπήρχαν θέματα, ξαφνικά έχανε εντελώς τον έλεγχο της τάξης και δεν μπορούσε να σταθεί. Και μόνον αυτή, για τους άλλους καθηγητές δεν υπήρχαν θέματα;

2) Φυσικά οι μαθητές βρήκαν την ευκαιρία να κάνουν σε βάρος της πολύ άσκημο “χαβαλέ”. Η στάση των μαθητών, δηλαδή να φέρονται έτσι σε ένα άρρωστο άτομο είναι απαράδεκτη και θα έπρεπε να επιβληθούν αυστηρές κυρώσεις.

3) Λογικά η Διεύθυνση του Σχολείου προσπάθησε να επέμβει, όμως η κατάσταση και από τις δύο πλευρές γρήγορα έγινε μη ελεγχόμενη.

4) Σαν παρένθεση, τα πολλά πτυχία, τα μεταπτυχιακά και τα διδακτορικά δεν κάνουν το Δάσκαλο. Το “δασκαλίκι” είναι κάτι το έμφυτο.

5) Η Διευθύντρια του Σχολείου βλέποντας ότι δεν μπορεί να κάνει κάτι και ότι η καθηγήτρια δεν συνεργαζόταν, ήρθε σε επαφή με τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας. Η λύση που προτάθηκε ήταν να περάσει η καθηγήτρια από επιτροπή.

6) Η επιτροπή θα χαρακτήριζε την καθηγήτρια ως μη ικανή για εργασία. Έτσι και το πρόβλημα του Σχολείου θα λυνόταν και της καθηγήτριας για το καλό της. Θα έβγαινε στη σύνταξη και μάλιστα με επιδόματα αναπηρίας ώστε να πάει σπίτι της να ηρεμήσει.

7) Δεν μπορούμε να ξέρουμε την αιτία αλλά η καθηγήτρια έπαθε εγκεφαλική αιμορραγία. Ίσως φταίει η παραπομπή στην επιτροπή, ίσως το “μπούλινγκ” των μαθητών, ίσως και τα δύο, ίσως κάτι άλλο, ίσως υπήρχε η προδιάθεση.

8) Η καθηγήτρια χειρουργήθηκε αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερε. Κρίμα και συλλυπητήρια σε όσους την αγαπούσαν.

9) Τώρα, κάποιοι γονείς προσπαθούν να βγάλουν αθώες περιστερές τα καμάρια τους. Ας μας πουν ποιος έδωσε στα παιδιά τέτοια ανατροφή. Πάντως, το να ανακατεύονται οι γονείς στα σχολικά πράγματα είναι ό,τι χειρότερο.


10) Δεν καταλαβαίνω και τους συγγενείς της καθηγήτριας. Προσπαθούν κάτι να κερδίσουν;

1773170426284.png
 
Τελευταία επεξεργασία:
Πολλα υποθετεις και δεν κανει.

1) Η καθηγήτρια μετά από πολλά χρόνια υπηρεσίας παρουσίασε πρόβλημα ψυχικής υγείας. Δεν εξηγείται διαφορετικά το ότι ενώ πριν δεν υπήρχαν θέματα, ξαφνικά έχανε εντελώς τον έλεγχο της τάξης και δεν μπορούσε να σταθεί.
ΕΙΣΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΑΣΧΕΤΟΣ.Δεν ειναι ολες οι χρονιες το ιδιο..,δεν ειναι ολες οι ταξεις το ιδιο..δεν ειναι ολοι οι διευθυντες το ιδιο.
Μπορει η συγκεκριμενη ταξη να ειναι υπερβολικα κωλοπαιδα.Μπορει παλιοτερα να υπηρχε αλλη διευθυνση που να τιμωρουσε και να μην ανεχοταν τετοια περιστατικα.Η σημερινη διευθυνση μπορει να φοβαται να τιμωρησει παιδια και ανα αφηνει εκτεθειμενους τους καθηγητες.Μπορει να ειναι εξαιρετικα χαλαρη και ανεχτικη σε τετοιες συμπεριφορες.Ξαναλεω οι διευθυντες ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΚΑΘΕ 4 ΧΡΟΝΙΑ.Κια δεν ειναι ολες οι χρονις το ιδιο δυσκολες.

Οποτε σταματα να το παιζεις φωστηρας.Οι συνθηκες αλλαζουν.

ΥΓ Οι συγγενεις καλα κανουν και το ψαχνουν.
Αν η διευθυντρια δεν επαιρνε τα αναλογα μετρα για τους μαθητες και αφηνε ετσι τους εκπαιδευτικους αβοηθητους και μονους εχιε ευθυνες.
 
Τελευταία επεξεργασία:
1) Η καθηγήτρια μετά από πολλά χρόνια υπηρεσίας παρουσίασε πρόβλημα ψυχικής υγείας. Δεν εξηγείται διαφορετικά το ότι ενώ πριν δεν υπήρχαν θέματα, ξαφνικά έχανε εντελώς τον έλεγχο της τάξης και δεν μπορούσε να σταθεί.
Δεν νομίζω πως στέκει να βγάζεις τέτοιο συμπέρασμα με βάση ότι πριν δεν υπήρχαν θέματα. Δεν είναι όλες οι χρονιές και φουρνιές μαθητών οι ίδιες. Το έχω ακούσει από πολλούς εκπαιδευτικούς αυτό.
Ακόμα και για τα ΕΠΑΛ, γνωστοί μου καθηγητές έχουν αναφέρει πως από τότε που άρχισε η οικονομική κρίση στην Ελλάδα το επίπεδο έπεφτε κατακόρυφα ανά χρονιά (και αυξάνονταν τα ακραία περιστατικά).
7) Δεν μπορούμε να ξέρουμε την αιτία αλλά η καθηγήτρια έπαθε εγκεφαλική αιμορραγία. Ίσως φταίει η παραπομπή στην επιτροπή, ίσως το “μπούλινγκ” των μαθητών, ίσως και τα δύο, ίσως κάτι άλλο, ίσως υπήρχε η προδιάθεση.

Σε αυτό θεωρητικά έχεις δίκιο. Μπορεί όντως αυτά να οδήγησαν στο εγκεφαλικό επεισόδιο αλλά σίγουρα νομικά είναι σχεδόν απίθανο να αποδειχθεί κάτι τέτοιο. Εδώ σε υποθέσεις που είναι φως φανάρι πως είναι ένοχος ο κατηγορούμενος εν τέλει την γλιτώνει λόγω αμφιβολιών ή/και μέσα από νομικά παραθυράκια. Φαντάσου σε αυτή την περίπτωση.
 
Τελευταία επεξεργασία:
Να επανέλθει ο βούρδουλας παρακαλώ
 
καθηγήτρια μετά από πολλά χρόνια υπηρεσίας παρουσίασε πρόβλημα ψυχικής υγείας. Δεν εξηγείται διαφορετικά το ότι ενώ πριν δεν υπήρχαν θέματα, ξαφνικά έχανε εντελώς τον έλεγχο της τάξης και δεν μπορούσε να σταθεί. Και μόνον α
Επειδή το έχω ζωντανό παράδειγμα μην κάνεις υποθέσεις

Καθηγήτρια χημείας κοντά στα 60 με τις περισσότερες τις ώρες σε άλλο σχολείο παρακείμενο με συνεργάσιμα παιδιά με όρια μπορούσε να κάνει μάθημα και να επιβληθεί μια χαρά. Σε εμάς ερχόταν το τελευταίο δίωρο στο πιο δύσκολο τμήμα με παιδιά οριακά χωρίς όρια.. Εκεί γινόταν χαμός. Το ίδιο άτομο λοιπόν σε τελείως διαφορετικές συνθήκες με άλλο δυναμικό απο κάτω μπορεί να χάσει τον έλεγχο.
 
Πήγαινα σε λύκειο ΓΕΛ που συστεγάζεται με ΕΠΑΛ και επειδή δε υπάρχει κάποιος φράκτης να μας χωρίζει, έρχονται ελεύθερα τα παιδιά από ΕΠΑΛ στο ΓΕΛ και στο κυλικείο επειδή το κυλικείο είναι πολύ καλό. Αλλά μια φορά που ήρθε ο διευθυντής του ΕΠΑΛ όλα τα επαλ παιδια άρχισαν να κρύβονται και να τρέχουν από τη άλλη για να πάνε πίσω στο ΕΠΑΛ επειδή δε επιτρέπονται μέσα στο ΓΕΛ και μη φάνε καμιά αποβολή. Εκεί είχε πλάκα που κάνουν και λίγο τους μάγκες αλλά μόλις εμφανιστεί ο διευθυντής 😶‍🌫️💨

Εκει στο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης έχασαν το έλεγχο. Πρέπει να μοιράζονται εύκολα οι ημερήσιες αποβολές, αυτό τους πονάει περισσότερο.
 
Ζούμε σε μια κοινωνία όπου τα παιδιά μεγαλώνουν με πρότυπο το Snik, Tranos, και γενικά με διάφορα σκουπίδια που προωθούν τη βία. Δεν περιμένω κάτι καλύτερο λοιπόν από κακομαθημένα ύψους 1.65 που το παίζουν νταήδες και μάγκες, εκεί που τους παίρνει βέβαια. Μακάρι να γίνει η εισαγγελική έρευνα που διάβασα και να αποδωθούν ευθύνες εκεί που πρέπει, και στους γονείς χρειάζεται κανονικά καθώς από εκεί ξεκινάει η αναγωγή συμπεριφορά.

Όταν ήμουν δευτέρα γυμνασίου είχα για καθηγήτρια Αρχαίων μια γυναίκα που ήταν πολύ αδύναμος χαρακτήρας. Ε τι να λέμε τώρα. Η κατάσταση ήταν τόσο χαοτική όπου την έβριζαν στο μάθημα, της πετούσαν κιμωλίες καθώς έγραφε στο πίνακα, ενώ είχε φάει στο κεφάλι ακόμα και μπάλες από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Ναι δεν κάνω πλάκα ούτε υπερβάλω, η κατάσταση ήταν απελπιστική. Σε κάποιο μάθημα έφυγε από το μάθημα κλαίγοντας καθώς δεν άντεχε άλλο. Προφανώς η διευθύντρια του σχολείου δεν έκανε ΤΙΠΟΤΑ για να την προστατεύσει ενώ ήξερε πολύ καλά τι συνέβαινε. Την επόμενη χρονιά ζήτησε μετάθεση και πήγε σε άλλο σχολείο.

Δυστυχώς η κατάσταση μέσα στα σχολεία είναι πλέον εκτός ελέγχου.​
 
Μια ομάδα κωλόπαιδων την "έσκασαν" τη γυναίκα. Είναι αυτό που λέμε "της ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι"...

Κρίμα...

Να κάνεις μάθημα ή να γράφεις στον πίνακα και να σου 'ρχονται μπουκάλια με νερό, βιβλία...

Και να ψάχνουμε εμείς τα...γιατί μόνο σε αυτήν και όχι σε άλλους, κ.λπ. Με το ζόρι να βγει μη ικανή...
 
1000058811.jpg
 
Τα νιάτα είναι πάντοτε γεμάτα οργή. Η ηλικία που ο άνθρωπος νοιώθει παντοδύναμος. Ένα σοφό Έθνος ξέρει να τα διαχειρίζεται υπέρ του. Ξέρει να προωθεί υγιή πρότυπα και να τα αξιοποιεί για την οικοδόμηση κάτι ανώτερου. Στις δημοκρατίες αυτό δεν συμβαίνει και δεν θα μπορούσε ποτέ να συμβεί άλλωστε σε καθεστώτα που θεοποιούν το εγώ και δεν θέτουν βάσεις συλλογικής συνείδησης. Όλα είναι αφημένα στη μοίρα τους.

Η ΕΟΝ του Μεταξά είχε ακριβώς αυτό το στόχο. Εμφυσούσε στα παιδιά αξίες και πειθαρχία + η ορμή της νιότης αξιοποιούνταν υπέρ της οικοδόμησης ενός συλλογικού οράματος το οποίο σε εκείνη τη φάση λέγονταν Γ' Ελληνικός Πολιτισμός.

ioannis-metaxas-regime-fascist-greece-20071201151133_big65_595.jpg


Και για να μη χαρακτηριστούμε και ως γραφικοί εθνοστρατόκαυλοι, τις ίδιες έξυπνες κινήσεις έκαναν και άλλα καθεστώτα. Όπως οι Ερυθροφρουροί της Κίνας του Μάο. Το συμπέρασμα μου είναι απλά πως αρκετές γενιές αφέθηκαν τελείως στη μοίρα τους χωρίς να πιστεύουν σε κάτι και έτσι αυτό γίνονταν όλο και χειρότερο αφού φτάσαμε πια σε ένα σημείο όπου τα παιδιά δεν έχουν αρχές γιατί ΟΥΤΕ οι γονείς τους έχουν... Δεν ξύπνησε απλά μια προβληματική γενιά Gen Z/A και βγήκε σκάρτη από το πουθενά. Είναι το αποτέλεσμα μίας μακράς πορείας μέσα στο χρόνο.

cr22.jpg


+με το όλο κλίμα του «υπερδικαιωματισμού του παιδιού» φτάσαμε από το ένα άκρο (του εκπαιδευτικού με τη βέργα στο χέρι) στο άλλο (του εκπαιδευτικού που δεν μπορεί να αντιδράσει με τίποτα γιατί οι μηνύσεις θα πέσουν βροχή).
 
Ετσι ειναι οπως τα λες.Τι ωραιο παραδειγμα η χιτλερικη νεολερα ναι; :whatever:

Καλε δωσε και σε εμας αυτο που πινεις να τα λεμε τοσο ωραια!
 
Εγώ βλέπω τη διαφορά πολύ έντονα της τωρινής γενιάς με το όταν πήγαινα εγώ σχολείο, που απέχουν μόνο 8 χρόνια που το τελείωσα, και όχι σε κανένα πανόραμα, στη δυτική Θεσσαλονίκη πήγα σχολείο, οπότε όποιος καταλαβαίνει, καταλαβαίνει.

Αυτό που βλέπω ουσα πρωτοετής, στα σχεδόν 26 μου, με 18 χρονα στη σχολή, ειναι οτι δεν ήμασταν εμείς τότε έτσι 18 χρονών στο σχολείο. Είχαμε τα όρια μας, ακόμα κι οι πιο φασαριόζοι μετά από ένα σημείο σταματούσαν.

Η αγγλικού είναι κλασικά η πιο αδιάφορη καθηγήτρια και το πιο αδιάφορο μάθημα για τους περισσότερους νέους, καθώς όλοι σχεδόν κάναμε φροντιστήρια και παίρναμε το πτυχίο από τα 15. Αρέσει δεν αρέσει είναι η αλήθεια.

Αυτό δεν δικαιολογεί φυσικά τίποτα από την πλευρά των παιδιών, αν δεν σε ενδιαφέρει καλύτερα κοιμήσου μέσα στη τάξη παρά να κάνεις μπουλινγκ έναν άνθρωπο

Πάντως ναι, μπορώ να φανταστώ γιατί έχανε τον έλεγχο. Εδώ το βλέπω στα αγγλικά της σχολής ΤΩΡΑ όχι σε ένα σχολικό περιβάλλον…

Πολύ κρίμα στη γυναίκα, άδικα, πολύ άδικα έφυγε!
εύχομαι αυτά τα κωλοπαιδα και στα επόμενα, να γίνει φόβος να βάλουν μυαλό.

Και πάνω από όλα αυτοί οι γονείς που τα βλέπουν όλα ρόδινα και δεν δέχονται να ακούσουν κάτι κακό για τα καμάρια τους

Δεν είμαι υπέρ της βίας αλλά ούτε όρια έχουν στα παιδιά τους πλέον, έλεος
 
Τελευταία επεξεργασία:
-- Ας δούμε την ιστορία κάπως διαφορετικά από όπως έχει παρουσιαστεί από τους δημοσιογράφους.

1) Η καθηγήτρια μετά από πολλά χρόνια υπηρεσίας παρουσίασε πρόβλημα ψυχικής υγείας. Δεν εξηγείται διαφορετικά το ότι ενώ πριν δεν υπήρχαν θέματα, ξαφνικά έχανε εντελώς τον έλεγχο της τάξης και δεν μπορούσε να σταθεί. Και μόνον αυτή, για τους άλλους καθηγητές δεν υπήρχαν θέματα;

2) Φυσικά οι μαθητές βρήκαν την ευκαιρία να κάνουν σε βάρος της πολύ άσκημο “χαβαλέ”. Η στάση των μαθητών, δηλαδή να φέρονται έτσι σε ένα άρρωστο άτομο είναι απαράδεκτη και θα έπρεπε να επιβληθούν αυστηρές κυρώσεις.

3) Λογικά η Διεύθυνση του Σχολείου προσπάθησε να επέμβει, όμως η κατάσταση και από τις δύο πλευρές γρήγορα έγινε μη ελεγχόμενη.

4) Σαν παρένθεση, τα πολλά πτυχία, τα μεταπτυχιακά και τα διδακτορικά δεν κάνουν το Δάσκαλο. Το “δασκαλίκι” είναι κάτι το έμφυτο.

5) Η Διευθύντρια του Σχολείου βλέποντας ότι δεν μπορεί να κάνει κάτι και ότι η καθηγήτρια δεν συνεργαζόταν, ήρθε σε επαφή με τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας. Η λύση που προτάθηκε ήταν να περάσει η καθηγήτρια από επιτροπή.

6) Η επιτροπή θα χαρακτήριζε την καθηγήτρια ως μη ικανή για εργασία. Έτσι και το πρόβλημα του Σχολείου θα λυνόταν και της καθηγήτριας για το καλό της. Θα έβγαινε στη σύνταξη και μάλιστα με επιδόματα αναπηρίας ώστε να πάει σπίτι της να ηρεμήσει.

7) Δεν μπορούμε να ξέρουμε την αιτία αλλά η καθηγήτρια έπαθε εγκεφαλική αιμορραγία. Ίσως φταίει η παραπομπή στην επιτροπή, ίσως το “μπούλινγκ” των μαθητών, ίσως και τα δύο, ίσως κάτι άλλο, ίσως υπήρχε η προδιάθεση.

8) Η καθηγήτρια χειρουργήθηκε αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερε. Κρίμα και συλλυπητήρια σε όσους την αγαπούσαν.

9) Τώρα, κάποιοι γονείς προσπαθούν να βγάλουν αθώες περιστερές τα καμάρια τους. Ας μας πουν ποιος έδωσε στα παιδιά τέτοια ανατροφή. Πάντως, το να ανακατεύονται οι γονείς στα σχολικά πράγματα είναι ό,τι χειρότερο.


10) Δεν καταλαβαίνω και τους συγγενείς της καθηγήτριας. Προσπαθούν κάτι να κερδίσουν;

1773170426284.png
Ψέματα δε λέω, θα στα πω ντόμπρα, σε κάθε point:
1. Πώς βγάζεις συμπέρασμα, ότι είχε ψυχικά προβλήματα; Αυτό θα ήταν πολύ βολικό και αυτό προσπάθησαν να πουν οι μαθητές. Δεν ξέρουμε από πότε άρχισε να ξεφεύγει η κατάσταση. Η κατάσταση ξεφεύγει για πολλούς λόγους και δίχως λόγο. Γιαυτό λένε, να τη σβήνεις στην αρχή, πριν γίνει πυρκαγιά, γιατί μετά δε .....μαζεύονται. Λοιπόν, για κάποιο λόγο ξέφυγε η κατάσταση και τα παιδιά την ....καβάλησαν. Σ΄αυτό όμως δε φταίει ο εκπαιδευτικός. Δηλαδή και τρως μπουκάλια στο κεφάλι και φταις που τα άφησες να σου ρθουν στο κεφάλι;
Και στο κόκκινο που γράφεις: Αυτά γίνονται σε πολλά μαθήματα και καθηγητές, αλλά συχνά οι ίδιοι καθηγητές τα κουκουλώνουν, για να μην εκτεθούν, διότι πολύ κακώς, υπάρχει η νοοτροπία που λες: Για να συμβαίνει αυτό σε αυτόν, άρα ο καθηγητής είναι τρελός, ή άχρηστος!!! Είναι όπως <για να τη βιάσουν, έδωσε δικαίωμα>. Κάπως έτσι είναι. Ξέρω καθηγητές, που έκαναν συμφωνία μεσα στην τάξη: Θα σας βάλω 20 όλους, αρκεί να μην ακούγονται φωνές και παίξτε και με τα κινητά σας. Ειλικρινά!
2. Αν βγάλουμε τη λέξη <<άρρωστος>>, έχεις δίκιο. Ούτε γιατρός δε δίνει εύκολα την ταμπέλα <άρρωστος>. Πολύ περισσότερο εμείς απ το πληκτρολόγιο.
3. Η διεύθυνση του σχολείου έπρεπε να επέμβει. Το αν το έκανε <<λογικά>> όπως λες, θα δείξει η ΕΔΕ, αν γίνει ανεξάρτητη, γιατί κι αυτές συχνά είναι για τα μάτια του κόσμου
4. Σωστό. Απλά τα πτυχία αποδεικνύουν, ότι κάποιος δεν είναι χαζός
5. Προφανώς και ήξερε η διεύθυνση. Αν έκανε κάτι ανεπιτυχώς δεν το ξέρουμε. Το ότι <η καθηγήτρια δεν συνεργαζόταν>, αυτό πώς το γνωρίζουμε; Η επικοινωνία της με το γραφείο β΄βάθμιας, προφανώς έγινε, γιαυτό και η προϊσταμένη ήταν σύμφωνη με την παραπομπή της, σύμφωνα με όσα λένε οι εφημερίδες. Θα δούμε, τι έγινε.
6. Αυτό είναι μια λογική υπόθεση. Πιθανότατα.....δεν ξέρουμε
7. και 8. :ναι, σωστά
9. Πάρα πολύ σωστό!
10. Τους πνίγει η αδικία

Πάντως σε γενικές γραμμές, αν ίσχυε τέτοιο σενάριο, δηλ να ήταν <<στημένο>> όλο αυτό με τα ψυχολογικά μεταξύ των τριών κυριών (καθηγητρια, διευθυντρια, προϊσταμένη), θα έπρεπε η διευθύντρια να το κουβεντιάσει με την καθηγητρια και να βρουν μαζί τη λύση και αυτή να μην ανησυχεί τόσο. Βέβαια, αυτό δε θα το μάθουμε, γιατί είναι κάτι αντιδεοντολογικό, που γίνεται μεν, αλλά δε λέγεται δε.
 
Όποιος θέλει να μιλήσει πραγματικά για το περίφημο burn out, ας ασχοληθεί λίγο με τους όρους εργασίας των νηπιαγωγών: σε νηπιαγωγεία όπου οι συναδέλφισσες δεν δικαιούνται ούτε άδεια, δεν έχουν ούτε ένα πραγματικό διάλειμμα, δεν έχουν μείωση ωραρίου με βάση τα χρόνια υπηρεσίας, σε άθλια κτίρια, με άπειρη γραφειοκρατία πάνω από τα κεφάλια τους και από πάνω, ένα συνταξιοδοτικό που απαιτεί να δουλεύουν ως τα 67 τους! Ο ορισμός της εργασιακής εξουθένωσης.

Ήρθε η ώρα να πούμε: ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

 
Τα νιάτα είναι μια περίοδος της ζωής γεμάτη με έντονα συναισθήματα και σκέψεις. Προσπαθείς να καταλάβεις ποιος εισαι τι θελεις και το πως θα πορευτείς τωρα στη ζωη μου .
Μέσα σε αυτή την αναζήτηση της ταυτότητας και του νοήματος αρχίζεις να παρατηρείς περισσότερο τον κόσμο γύρω σου..

Οι σημερινές κοινωνικές αδικίες ναι ειναι πολλές και αυτο έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργούνται δυσφορικά συναισθήματα ,άγχος θυμός ακόμα και αγανάκτηση κάποιες φορες .. Ταυτόχρονα τα νιάτα έχουν πολλή ενέργεια και ιδεαλισμό. Πιστεύουν ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν και θέλουν να συμβάλουν σε αυτή την αλλαγή.
Το σύνδρομο του παντογνώστη και του σωτήρα ειδικά στην εφηβεία καραδοκεί .

Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι όλα τα νιάτα είναι γεμάτα οργή. Αυτή η γενίκευση ίσως είναι και η αιτια που πολλοί νεοι καταλήγουν να υποστηρίζουν, ακόμα και δημόσια στην βια, χωρίς να αντιλαμβάνεται οι ίδιοι είναι υποκινητές αυτής.
Δηλαδη "δεν ειμαι εγω υπεύθυνος για την μη αυτορρύθμιση μου αλλά ετσι είναι ολοι ,αρα συνεχίζω "..

Πολλοί νέοι παρ ολο είναι θυμωμένοι ή αγχωμένοι με αυτα που γίνονται, συνεχίζουν τη ζωη με ψυχραιμία και αισιοδοξία(οχι πάντα ,αλλα ακόμα και σε στιγμές θλίψης δεν υπάρχει διέξοδο στην βίαιη συμπεριφορά ).
Η αυτορρύθμιση του θυμού φέρνει ελπίδα για το μέλλον. Έτσι μόνο εκφράζουν τη σκέψη και τα συναισθήματά τους μέσα από δημιουργικές δραστηριότητες .
Ένας καλύτερος κόσμος δεν θα έρθει μέσα από την οργή. Το βλέπουμε ήδη ποιο αποτέλεσμα έχει η οργή των παιδιών. Ένας καλύτερος κόσμος θα έρθει από τους γονείς που βγάζουν στην κοινωνία νέους ανθρώπους που μπορούν να ρυθμίζουν τον δικαιολογημένο θυμό τους, μετατρέποντάς τον σε μια δημιουργική συμπεριφορά.

Δυστυχώς έχουν μπερδέψει το υγιές συναίσθημα του θυμού με την παραβατική συμπεριφορά τη βία και την οργή. Μάλιστα το πλαισιώνουν τόσο ωραία στο μυαλό τους, που δεν υπάρχει περιθώριο πάταξης της βίας.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

Όποιος θέλει να μιλήσει πραγματικά για το περίφημο burn out, ας ασχοληθεί λίγο με τους όρους εργασίας των νηπιαγωγών: σε νηπιαγωγεία όπου οι συναδέλφισσες δεν δικαιούνται ούτε άδεια, δεν έχουν ούτε ένα πραγματικό διάλειμμα, δεν έχουν μείωση ωραρίου με βάση τα χρόνια υπηρεσίας, σε άθλια κτίρια, με άπειρη γραφειοκρατία πάνω από τα κεφάλια τους και από πάνω, ένα συνταξιοδοτικό που απαιτεί να δουλεύουν ως τα 67 τους! Ο ορισμός της εργασιακής εξουθένωσης.

Ήρθε η ώρα να πούμε: ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

Πόσο μάλλον όταν μια παιδαγωγός παλαιότερα είχε να διαχειριστεί μια τάξη 25 παιδιών με ένα ή δύο δεπάκια ή με δυσλεξία, ενώ σήμερα ο αριθμός αυτός έχει πλέον υπερδιπλασιαστεί.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top