Προσωπικά έχω μεγάλη εμπειρία επί του θέματος-πάω ακόμα και σήμερα σε οίκους ανοχής-έχω πάει με εκατοντάδες τόσα χρόνια(δεν είμαι καθόλου περήφανος για αυτό,θα προτίμούσα να είχα γνωρίσει το κορίτσι που θα με έκανε να πήγαινα μόνο μαζί της και να παντρευόμουνα και να έκανα οικογένεια αλλά δεν προέκυψε.Να πω ότι είμαι 39 και ότι κατά τις λίγες σχέσεις που έκανα στη ζωή μου δεν πήγαινα ποτέ σε οίκο-μόνο οταν είμουν μόνος.Εκεί λοιπόν μπορείς να βρεις διάφορες.Στυγνές επαγγελματίες,ψυχρές,αδιάφορες,θερμές,τρυφερές!!!!!.Ακόμα και σ'αυτά τα μέρη αν της αρέσεις ή απλά είσαι ο τύπος της μπορείς να περάσεις καλά.Πάνω από όλα πρέπει και σύ να σαι ευγενικός και καλός μ' αυτές και επίσης καθαρός-άσχετα αν εκεί δεν είναι τόσο καθαρά.Να αναφέρω ότι η επικινδινότητα δεν είναι μεγαλύτερη από την άποψη ότι φοράς πάντα προφυλακτικό.Το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι διαλέγεις και πάς με οποια σου αρέσει,ότι έχεις τη δυνατότητα να πας με πολύ ωραίες γυναίκες-που δύσκολα να σου "κάτσουν" έξω.Το πολύ κακό είναι ότι είναι "λύση ανάγκης" δεν υπάρχει κανένα συναίσθημα κανένας δεν μπορεί να ερωτευτεί πουτάνα,υπάρχει πάντα το κενό ότι σου λείπει η αγάπη,η σύντροφος το κενό είναι μεγαλύτερο μετά από κάθε επίσκεψη και πιστεύω ότι κανένας δεν θα πήγαινε σε οίκους ανοχής αν είχε σχέση που να τον καλύπτει και σε γενικές γραμμές αν οι γυναίκες και ειδικά οι ελληνίδες ήταν πιο προσγειωμένες, να καταλάβουν ότι μας έχουν ανάγκη,όπως και μεις αυτές.Γυναίκες κατεβείτε από κει ψηλά που βρίσκεστε για να σας φτάσουμε !!!-είναι απλά τα πράγματα.
